Meningen

Lang geleden dat ik deze film zag. Blijft voor mij toch wel een leuke film, al vind ik Hopper bij nader inzien toch maar matig acteren. Het plot heeft toch ook wat te weinig substantie in zich om bij mij hoog te scoren.

Wat me eerder nooit opviel - en nu wel - waren de piepkleine rolletjes van Phil Spector en Grizzly Adams (weet niet hoe die echt heet!).

Wereldberoemd in Tsjechoslowakije, deze familie en deze film. De film begon wat gezapig, dus dacht ik: "is dit 't nou?" en "wat is hier nu grappig aan?".

Maar als de Homolka's thuis zijn wordt het toch nog wel geinig in het portretteren van een doodgewone (nou ja?) familie. Sebanek steelt wel de show als opa. Het op- en insluiten van mensen wordt een ware klucht en uiteindelijk kon ik dit toch nog met een grote grijns uitkijken, dankzij ht toch wel komische gekibbel, waar eigenlijk de hele film uit bestaat.

Nou ! Inderdaad! Ontzettend knap voor zo'n klein jochie.

Ik moest wel wennen aan de ongelofelijk irritante en onnodige Slavische accentjes! Maar aan de andere kant: alle lof voor de accenten-trainer, want die kinderen houden het wel de hele film consistent vol, erg knap!!!

Misschien was dat nodig vanwege de aanwezigheid van de vele (Poolse?) actuers in de film?

Desondanks toch een aardige film, die naarmate hij vordert steeds sterker wordt. Dafoe vind ik geen meerwaarde in de film (zijn rol is daarvoor te klein!).

Volgens mijn DVD-hoes (van Panorama) betekent Eijanaika: 'What the hell!' Of: 'Waarom niet?'

Dat dacht ik ook precies toen ik deze dvd aanschafte, want Panorama heeft nogal een slechte naam qua kwaliteit van de transfer. En die is ècht abominabel slecht! Maar ja, bij mij weten was het aanschaffen van deze dvd de enige manier om deze film überhaupt eens te kunnen zien.

De film zelf verveelde me absoluut niet, al is de speelduur wel wat lang. Wel wat rare muziekkeuzes af en toe van Imamura. Imamura beschouwde dit zelf als zijn meesterwerk. Ik vind het in ieder geval niet zijn beste film.

Van de acteurs vielen vooral Ken Ogata en Kaori Momoi me op. De eerste blijft toch een, door de grote massa onderschat, acteur. Speelt hier weer een koele (ex)-samoerai. De tweede ken ik alleen als mooi, lief meisje in o.a. 'The Yellow Handkerchief' en 'Heaven Sent'. Hier speelt ze meer een dellerig typetje en wonderwel overtuigt ze me daarin wel!

Ik zou de film best nog wel eens willen zien, maar dan in een dvd-versie die de film meer recht doet. Nu was het beeld af en toe zo slecht dat ik maar met moeite kon zien wie wie was en dit hielp niet met het kunnen volgen van het af en toe wat warrige plot.

Emíííllllll!!!!!!!!

Jeugdsentiment. Ik vond deze films leuk toen ik (lichamelijk) nog een kind was en waarschijnlijk zou ik hem nu nog leuk vinden....

Mijn broertje had op die leeftijd ook zulk wit haar als de hoofdpersoon....

Doet geen recht aan het door mij als kind stukgelezen boek....

Wel aardig, maar niet memorabel. Meest interessant en best geacteerd vond ik het segment met de man die zijn vrouw/vriendin verdenkt van overspel en daardoor zelf later ook naast de pot gaat pissen. Zeer interessante scènes daarin, zoals wanneer hij een geforceerd gesprkeje aangaat met de man van wie hij denkt dat hij de minnaar van zijn vrouw is.

De strubbellingen van Sofia zijn ook aardig om te volgen. En inderdaad is de laatste scène rond de tafel wel mooi.

Pretentieuze thriller die voor mij niet werkt. Het blijft mij allemaal veel te vaag. Geef mij dan maar Der Himmel über Berlin!

Andy McDowell vond ik ook niet best in deze film, maar misschien lag het aan haar (ook al vage) rol!

Tja, ik heb dus het boek gelezen en met deze laffe uitwerking komt de film dan al niet boven de 2,5* uit. Nu zijn goed acterende kindsterretjes daar in de USA natuurlijk net zo zeldzaam als slanke mensen en zou het onbegonnen werk zijn om er zo'n tien vijftien van te vinden. Hood heeft dus maar besloten iedereen een jaar of acht ouder te maken dan in het boek. Nu is het wel heel begrijpelijk dat een filmmaker zich niet zou willen branden aan een letterlijke verfilming van het boek, maar de slappe hap die ons nu wordt voorgesteld creëert wel zo zijn verwarring voor de niet-lezers van het boek, denk ik.

De sneltreinvaart waarmee overal doorheen wordt gegaan onderbelicht de relatie Ender-Valentine-Enders oudere broer wiens-naam-ik-vergeten-ben en nog vele andere dingen, wat heel wat verwikkelingen nu super oppervlakkig en onlogisch maken!

Want wordt Ender niet on-noeme-lijk snel door de groep geaccepteerd als genius en leider? Op basis van wat (in de film)? Belachelijk ook de sergeant die 'nooit voor Ender zou salueren' en die dat zowat een dag later wel al doet - ook op basis van wat? Ook zijn tactische genialiteit wordt niet echt duidelijk in de film, om nog maar te zwijgen over de piepkleine rolletjes van bijvoorbeeld Bean.

Over piepklein gesproken: wat een mis-cast die dwerg die Bonzo Madrid moet spelen??? Had daar toch een hele grote brede gozer voor genomen, maar nu komt hij nauwelijks tot de navel van de (toch al schriele) Butterfield en gaat er werkelijk geen enkele dreiging van hem uit! Ik dacht werkelijk de eerste paar keer dat deze jongen in beeld kwam dat Butterfield op een verhoging stond of iets dergelijks? Butterfield zelf is ook een mis-ccast, want ik heb hem nog nooit zo slecht zien acteren en zijn oeuvre is al niet hoogstaand.

Hood besluit wel heel veel tijd uit te trekken voor de oorlog met de Kruiperds en dat komt niet uit de verf, wordt nergens spannend en Mazer Rackham (op zich nog apart vertolkt door Kingsley, een klein lichtpuntje) en diens superieuriteit lijkt óók al helemaal nergens op! Het lijkt inderdaad of hij een soort blinde debiele "Independance Day" actie heeft verricht, terwijl hij gewoon ook vlootcommandant was die de Kruiperds en hun natuur, tactieken en zwakheden wist bloot te leggen!

O? Weinig stemmen op deze film?

Ik dacht dat deze film wel aardig bekend was. Ooit op TV gezien. Mooi en indrukwekkend op een trieste manier. Iedereen in de film doet op zijn/haar manier wel zijn best om de jongen een goede opvoeding te geven, maar het lukt gewoon niet om het de jongen naar het zin te maken. Soms ook doordat het joch zich zelf ook asociaal gedraagt (of eigenlijk gaat gedragen).

Mmmm, apart onderwerp. Kinderen die zijn opgegroeid zonder contact met andere mensen zijn voor de wetenschap ongelofelijk interessant (NarcissusBladsp haalt dit al aan!).

Gelukkig volgt hier geen Junglebook- of Tarzan-achtig verhaal, maar een redelijk realistisch plot. Want zover ik weet zullen dit soort kinderen nooit meer normaal kunnen functioneren in de mensenmaatschappij en Truffaut laat de jongen ook niet verder komen dan een soort huisdier-staat.

Het enige ècht onwaarschijnlijke waar ik Truffaut op kon betrappen was met de scène met de spiegel (dat blijkbaar moest aantonen dat de jongen zijn eigen spiegelbeeld niet herkende..). Itard pakt daarna een appel en houdt deze achter de jongen, die deze vervolgens in de spiegel probeert te pakken! Daarna geeft hij de appel aan de jongen die hem (nogal hongerig) verorbert. De schaal met appels staat echter direct in het zicht naast de spiegel? Een wild, hongerig 'beest' als de jongen zou dit dan natuurlijk onmiddelijk gezien hebben en bovenop deze schaal zijn gedoken! Foutje, mijnheer Truffaut! Had Itard gewoon een appel uit zijn zak laten halen en er was niets aan de hand geweest

Ik vraag me trouwens wel af waarom Truffaut de film in 1970 in het zwartwit heeft geschoten? Had hij hier een bedoeling mee? Als ik niet beter geweten had , dan had ik gedacht dat dit een film uit de jaren veertig, begin jaren vijftig was!

Een visueel aantrekkelijke, mooi verzorgde en fantasierijke (visueel dan, hè?) jeugdfilm. Doet daarin een beetje denken aan de films van Jean-Pierre Jeunet.

Inderdaad doen het plot en ook de personages in de verte denken aan 'Lord of the Flies'. En aan 'Bugsy Malone'. Wat dat betreft totáál niet origineel en ook niet erg realistisch.

Maar wat doet het ertoe, ik denk dat sommige kinderen zich hiermee prima kunnen vermaken. Voor een debuut van een regisseur helemaal niet slecht.

Ha! Dat dacht ik ook meteen toen ik deze film gisteren op de TV5 Monde zag! Toch goed gezien dus!

Ja en ja.

Ik had moeite om me in te leven in de personages (eerlijk gezegd heb ik sowieso altijd moeite met personages die zich geflipt of zeer onaangepast gedragen!). Ze irriteerden me teveel, vooral Elisabeth.

Vooral een erg sfeervolle film, waarbij mij vooral de verwijzingen naar films van Kieslowski opvielen (de bij in het glas en het oude wijffie dat een glas in de glasbak probeert te gooien!). Mooi geschoten, maar soms wat saai.

Grappig het rolletje van Serge-Henri Valcke! Grappig toeval verder dat dit de tweede film met Béart is die L'Enfer heet (de eerste met Chabrol!)

Altijd al eens een Koreaanse film van voor 1990 willen zien! Ik zou er overigens geen enkele andere (bekende) weten?

Best een aardig filmpje, al moet je wel door cheesy-jaren-zeventig-Pipi Langkous-muziek en af en toe matig acteerwerk doorbijten. Gaandeweg krijg je toch bewondering voor de kranige Yeong-cheol en de buren die ze lang proberen te helpen. Het hele verhaal komt op ons erg onwaarschijnlijk over, maar het is maar de vraag of dat toen daadwerkelijk zo onwaarschijnlijk was. Wel wordt duidelijk dat Zuid-Korea zich ècht onnoemelijk snel heeft ontwikkeld de laatste veertig jaar.

Door de 'soap'-factor nog wel net te pruimen. Acteerwerk is af en toe een drama en het geheel wordt af en toe tè pathetisch. Wel veel minder leuk als het eerste deel, sowieso is het verhaal al minder boeiend.

Toch weer een aardig inkijkje in dit deel van Zuid-Korea in de jaren zeventig (de kids daar vonden 'de man van zes miljoen' óók geweldig ).

Ik zou ook deel 3 nog wel willen zien, alleen al om te weten hoe de familie terecht komt. Ik vraag me ook af of de films op ware geveurtenissen zijn gebaseerd. Het heeft er namelijk wel de schijn van.

Het plot klopt trouwens van geen kant. Ik pas het meteen aan....

Omdat op een van de commercielen het waardeloze 'Cheaper by the Dozen' werd uitgezonden heb ik demonstratief deze film bekeken. Net zo slecht eigenlijk, maar tenminste in een setting die weer eens wat anders is als die Amerikaanse huizen die ik zo onderhand wel uit kan tekenen.

Zeer kneuterig deze film met (zoals in zoveel Chinese films) teveel ontzettend irritante feeksen van Chinese wijven. Geen wonder dat ze daar al die meisjesbabies verzuipen!!!!

Toch heeft de kneuterigheid nog wel enige charme en je ziet zo wel wat van het Chinese platteland.

Vaag in het kwadraat. Sorry, maar voor dit soort films ben ik ècht een te nuchtere Hollandse boer! Voor mij is dit te vergelijken met sommige moderne kunst: voor sommigen briljante uittingen van de emotionele staat van de artiest; ik kan er vaak alleen kinderlijk gekras en geklodder in zien!

Hoge verwachtingen voor en een hevige teleurstelling nà deze filmervaring. Een Godswonder dat ik dit vehikel heb weten uit te kijken (in de hoop tot een soort van revelatie op het einde). Maar goed, ik heb ècht mijn best gedaan!

Geen idee wat ik moet met deze kruising van een Leningrad Cowboy en Kurt Russell, zijn debiele vriendin en haar familie en de alien als baby.

Vooruit dan maar, toch nog een puntje vanwege originaliteit en eigenzinnigheid van de maker....

Net als Steampunk is 'Noise' dus duidelijk niets voor mij. Ik zou me eerder van kant WILLEN maken als ik die pokkeherrie moest aanhoren. Maar dat zal wel de clou van de film zijn dat juist dit soort muziek heilzaam werkt?

Het zelfmoordvirus vond ik ook niet erg origineel sinds Kairo, Pulse en The Happening. Voor de rest vond ik alles véél te saai en langdradig, met als dieptepunten de experimenten van de heren muzikanten (al vond ik sommige geluidjes die ze produceerden wel briljant gevonden!) en de ellenlange solo van Asano.

Ik snap de heisa over de titel niet zo? Bovendien heeft Jezus volgens ieder evangelie weer wat anders uitgebraakt aan het kruis? Volgens mij zei hij gewoon: 'Au, au, au, au!"

Deed me wel èrrug denken aan 'the story of Qui Ju' . Volgens mij heeft Li Gong al tien keer eerder zo'n eigenwijs Chinees viswijf gespeeld! Daardoor komt deze film als niet erg bijzonder op mij over.

Toch kijkt de film nog wel lekker weg.

Wel geinig vond ik dat de tv na aanschaf nergens in het kleine huisje paste!

Edit: ik zie net dat de film ouder is dan ik dacht! Maar ik vind de film nog steeds niet erg bijzonder...

Een prima film en inderdaad drama in plaats van echte horror. Dit is echt duidelijk een film met een dubbele bodem en veel symboliek.

Guillerme del Toro heeft met Mimic, Blade II en Hellboy pure aktiefilms heeft afgeleverd en diegenen die die films wel konden waarderen verwachten blijkbaar eenzelfde soort film.

Deze film is echter veel subtieler. Mensen die de historie van Spanje kennen zullen metaforen zien in veel hoofdpersonen en gebeurtenissen.

Het enige minpuntje in de film vond ik het hele ongeloofwaardige gedoe met die exploderende benzinevaten. Welke halvegare gaat nu zo'n brandje nog proberen te blussen (en laat tevens een groep kinderen vlakbij staan kijken)?
4,5*

Volgens mij is Jim Carrey als kind vastgebonden op een stoel en gedwongen zijn hele jeugd Looney Tunes cartoons te kijken. Als gevolg daarvan kan hij alleen maar irritant bekkentrekken en krijg ik iedere keer als hij op het beeldscherm verschijnt de neiging om mijn tv het raam uit te gooien. Gelukkig realiseer me ik dan nèt op tijd dat ik ook gewoon weg kan zappen naar een ander kanaal…..!

Ik zie heus wel dat Carrey een goed acteur is, maar soms heb je dat gewoon met een acteur of actrice (Juliette Lewis kan ik bv. ook NIET uitstaan met haar leipe imbecielenkop!). Tot nu toe vond ik Jim Carrey eigenlijk alleen nog maar te pruimen in ‘the Truman show’ en ‘Man on the Moon’. “In deze film doet ie wèl normaal!”, bezwoeren mijn vrienden en kennissen. Vooruit dan maar…..

En warempel: Carrey irriteert me niet in deze film, hij imponeert me zelfs! Perfect gecast deze man! Ongelofelijk dat ik zoiets ooit nog over hem zou zeggen!!!!

Voor de rest een prima film. Leuk verhaal en goed uitgewerkt. Ik heb echt genoten, dus:

4*

Dankzij arno74s Spaanse toplijst deze film bekeken en de film staat wat mij betreft volledig terecht hoog in die lijst. Al vanaf het eerste moment greep de film me qua beelden en sfeer en daar moet de film het toch vooral van hebben. Ik kreeg in ieder geval het gevoel dat ik graag even door de beeldbuis zou willen kunnen stappen en daar eens even goed rondkijken en films die dat bij me bereiken waardeer ik eigenlijk altijd hoog en zo ook hier.

Plotwise is het wel wat minder en dat zorgt er toch voor dat de film bij mij niet hoger scoort. De acteurs doen het prima en zeker ook het meisje dat Eva speelt.

Wat mij betreft aanbevelenswaardig.

Tja, op zich niet eens zo slecht. Maareh.......

Clive Swift als ridder??? Sorry, door zijn rol als pantoffelheld in 'Keeping up Appearances' vond ik dat er níet ùitzien!!!

Hetzelfde geldt voor Patrick 'captain Picard' Steward

Als ik de film vlak na het verschijnen had gezien zou ik het vast niet erg gevonden hebben, maar nu is het een beetje lachwekkend.

Schijnt dat veel van het vertoonde wel echt is gebeurt in het experiment waar deze film op is gebaseerd? De VRT zond een tijdje geleden een serie uit over groepspsygologie en het was echt onluisterend om te zien hoe wij dagelijks daardoor worden beinvloedt en hoe sterk je in je schoenen moet staan om je daaraan te onttrekken als je het niet met de groep eens bent.

Wel gek dat dit een Duitse film is (Wir haben es nicht gewusst???).

Het einde van deze film vond ik allemaal wel een beetje over de top, maar overall bleef het geheel wel boeien.

Meest treffende en overtuigende deel in de film vond ik in het begin, als alle proefpersonen nog jolig en melig met elkaar omgaan.

Mooie ingetogen en ontroerende film over rouwverwerking na 9/11. Thomas Horn speelt zeer goed en het is alleen jammer dat hij overduidelijk ouder is dan de rol van negenjarige die hij moet spelen. Verder viel Max von Sydow me weer in positieve zin op. Wat een geweldige acteur is dat toch en wat triest dat mensen het hier constant over Bullock en Hanks praten, terwijl deze qua wat carrière betreft niet eens de schoenen mogen poetsen van von Sydow!!

Ontroerend vond ik dat heel veel Blacks de jongen ontvangen en medelevend en betrokken zijn bij zijn zoektocht, iets dat óók in mensen zit, naast vele verderfelijke karaktereigenschappen.

Hoewel ik zelf af en toe onpasselijk werd van het voortdurende gehuilebalk van de Amerikanen na 9/11, vind ik dat geen reden om tegen deze film te gebruiken. Natuurlijk mogen mensen daar boeken over schrijven en films over maken, want 9/11 heeft ook veel mensen persoonlijk geraakt en heeft nog veel effect op het leven van mensen. Het mooie van deze film is dat deze alleen het persoonlijke drama en verdriet toont, zonder te vervallen in gebruikelijke patriottisch gez**k.