Fitzcarraldo (1982)

Een krankzinnige film over een krankzinnige onderneming. Het maken van de film werd zo mogelijk nog krankzinniger dan de film zelf. Hoofdpersoon Klaus Kinski spant bij dat alles de kroon. Er vielen doden onder de indianen-figuratie - maar misschien is dat een cynisch publiciteitsverhaal.

Over het maken van de film is een documentaire gemaakt [Burden of Dreams] die volgens velen nog beter is dan de film zelf.

Fitzcarraldo is een (indiaanse) verhaspeling van de naam Fitzgerald.

Die docu staat ook op MM FisherKing.

Ja Blabla, die heb ik al heel lang dat cijfer gegeven, dacht ik; waarom kom je hier nu eindelijk weer naar toe ?

Ik kwam gisteren toevallig bij die docu en zag dat er nog niemand een cijfer had gegeven, moest toen ineens aan jou uitspaak hier denken.

aha, duidelijk blabla. Bedankt voor de reminder, ik zat er helemaal naast (dacht dat je eerst Klaus, mein liebster feind van Herzog zelf,bedoelde). Heb nu wel op Burden of Dreams gestemt.

Nu ik aan de hilarische en mooie beelden van deze film terugdenk verhoog ik m'n stem met een half naar 4* Wat is het eigenlijk toch een heerlijke speciale film.

Het vernuft van de opera helemaal uit z'n omgeving losrukken en het midden in de rimboe gooien - wat een ideeën waar Werner Herzog mee speelt

Klaus Kinski...toen ik zijn kop voor het eerst zag in deze film, wist ik het meteen een man waarbij de brilliantheid door de krankzinnigheid heen schijnt.

Er zijn heel wat mooie momenten in deze film. Een paar voorbeelden die ik me herinner: Beginshots natuur; De Peruaanse kinderen bij de grammofoonplaat; Langs de Indianen varen met de grammofoon; Uitzicht/Heli-Shot terwijl manschappen in een boomstijger staan; Met de boot over de heuvel; Orkest incl. zwijntje op de boot in eindshot. Daartussen zit nog veel goed materiaal. Echt een film die ik gezien zou willen hebben

Tijd voor verhoging idd.

John Doe moet de reclame in, ik zit me nu ineens voor te nemen dit de volgende keer dat ik in de cinematheek kom te gaan huren.

Dit zeiden anderen laatst ook tegen me toen ik mondeling lofuitingen aan het geven was over een andere film Dit soort dingen verdienen reclame.

Kinski acteert geniaal in deze krankzinnige film van Herzog. Kijk naar die poster! Fantastisch! Een operagebouw in de jungle, met een gigantische boot een heuvel over, Indianen, spanning, avontuur en een heerlijke hoofdpersoon die alles doet om zijn dromen te verwezenlijken. Mooi in beeld gebracht ook. Unieke film. 4*

Is deze film origineel Duits of Engels gesproken?

Tijdens de opnames sprak men over het algemeen (gebroken) Engels, de film is later in het Engels en Duits ingesproken (bron: commentaar van de regisseur bij deze film).

Ik heb in Duitsland een DVD van de Süddeutsche Zeitung van deze film gekocht. Er staan hier twee geluiddsporen Duits op en eentje Engels. Dus ik kan gewoon de Engelse versie opzetten? (ik ben te lui om 151 minuten lang naar Duits te gaan luisteren)

Ik zelf vind de Duitse versie mooier, maakt het verhaal eigenlijk nog bizarder en het stoort verder niet, Werner Herzog vindt dat zelf trouwens ook op dat zelfde commentaar track.

Dat deze film Duits is nagesynchroniseerd maakt niet echt uit want bij de Engelse versie is ook te zien dat beeld en geluid niet kloppen.

Nee, ik zie dat je liever 312 minuten naar Zweeds luistert

Inderdaad maar dat is dan wel ondertiteld

Magistraal meesterwerk van Herzog. Het was normaal de bedoeling dat Mick Jagger de rol van Kinski ging doen (Herzog haatte Kinski en wederzijds), maar na twee weken gaf Jagger er de brui aan door al die insecten van de amazone en zijn bekende woorden "you're all sick!!!"... en volgende week donderdag te bewonderen op Arte

Ik dacht dat dat de woorden waren van Jason Robards, die de rol van Fitzcarraldo op zich had genomen. Hij verliet ziek de set (nadat zo'n 40% reeds was opgenomen). Mick Jagger speelde de rol van zijn assistent. Kinski kwam toen aan boord en Herzog stond erop dat alles opnieuw werd opgenomen. Dit paste niet in het schema van Jagger waarop Herzog een dikke rode streep door zijn rol zette.

Of het een goede beslissing was van Herzog, dat is de vraag. Maar één ding is zeker, de acteerprestatie van Kinski is briljant. Ich will meine Oper! Ich will meine Oper!!! Als een bezetene sleurt hij de kijker en de cast mee in een ongekend avontuur.

Ik vond de film pas echt bijzonder worden op het moment dat ze met de boot vertrekken (dat gebeurt pas na een uur....) Het eerste uur moest ik echt doorheen bijten, ook al zaten er fantastische scenes (ich will meine Oper!) in.

Daarna is het gewoon anderhalf uur puur genot als de boot onder de klanken van opera-legende Enrico Caruso door de wateren van het Amazone-gebied vaart, gepaard met zenuwslopende scenes. De gehele operatie/poging de boot over de berg heen te krijgen is fantastisch. De scene daarna dat de boot in versnelde waterstromingen terecht komt is van een weergaloos niveau. Tijdens deze opnames raakten nogal wat crew-leden (zwaar)gewond. En dit alles zonder special effects! En daar ligt juist de kracht van de film. Alles is waarheidsgetrouw, en het kijkplezier wordt niet vergald door afzichtelijke bluescreens en computeranimaties.

Nog een opmerkelijk iets. De rol van de kapitein. Ik heb de film gezien met de Duitstalige dub. Het personage van de kapitein blijkt een Nederlander te zijn. Zijn stem heeft dus ook een Rudi Carrell accent. Ik weet niet hoe ze dat hebben gedaan met de Engelstalige dub?

Fitzcarraldo is gewoon een grootse en verbazingwekkende film die helaas wat krediet verspeelt in het eerste uur, maar die zeker door een groter publiek bewonderd zou moeten worden. 4 sterren is mijn waardering.

En nu nog ergens de docu Burden of Dreams op de kop zien te tikken.

dan werd ik verkeerd geïnformeerd, waar heb jij dat vernomen?

Een geweldige film, een geweldige Kinski, en zonder special effects.

****

Waanzinnige film. Zojuist gezien. Het schrijven van een recensie bewaar ik voor later.Eerst wil ik deze film op mij in laten werken. Ik heb voorgaande reacties gelezen op deze pagina en deel grotendeels wat er over deze film wordt geschreven.

Voorlopig een dik verdiende 4.5*

Waar blijft die recensie nou bij Ikiru.

Zag eerst de Herzog-docu My Best Fiend - Klaus Kinski en toen dit meesterwerk. Film wordt echt gedragen door Kinski, die een ongekend gepassioneerde en beetje krankzinige operafan speelt.

Vooral dat moment dat hij die bovenop die kerktoren staat en smeekt om een operahuis is onvergetelijk. Naar het schijnt vonden die indianen Kinski in het echt een kwade geest en boden ze Herzog aan om hem te vermoorden. Deze film is met zoveel hart en ziel gemaakt dat realiteit en fictie zichtbaar dwars door elkaar lopen.

Half sterretje minder, omdat ik zat te klooien met de audio: keuze tussen Duitse nasynchronisatie of Engels met een zwaar accent. Ik koos uieindelijk maar voor de laatste, omdat het wat natuurlijk overkomt.

Fitzcarraldo 5/5

De premise van deze film zou in Hollywood vooral het het vliegend schijt produceren, gelukkig zijn er nog avontuurlijke filmmakers als Herzog die zulke waanzinnige ondernemingen aandurven.

Na de surrealistische samenwerking tussen Kinski en Herzog 10 jaar eerder in gelijkaardige omstandigheden (zie "Aguirre"), bundelen de twee opnieuw hun krachten voor het nier minder meesterlijke Fitzcarraldo.

Operaliefhebber Kinski wil in de jungle zijn droom verwezenlijken maar moet daarvoor een boot door de jungle en over land bewegen.

De scenes waarin de boot op drift raakt in de stroomversnellijngen doen elke cinemafreak watertanden. Het klinkt cliché, maar toch:

een absolute aanrader voor ietwat geduldige kijkers.

Na het tegenvallende Mein Liebster Feind heb ik het vertrouwen in Kinski enigszins verloren. Dit klinkt grootser dan het is, maar ik had het idee in de documentaire te kijken naar een soort mystificeren van het persoon Kinski.

Daardoor ging ik plots deze film met wat minder enthousiasme in. Het eerste uur (zoals Mug al zegt) was zowaar een martelgang, kon er maar niet in komen of doorheen slepen. Wanneer de boot eenmaal vaart en vooral wanneer de boot in aanraking komt met de Indianen wordt het eindelijk fascinerend (zoals ik Herzog gewend ben). Dan wordt ook de waanzin van het verhaal mooi verbeeld, weerbarstig gefilmd.

Toch kan deze bij lange na voor mij niet tippen aan Aguirre, der Zorn Gottes, waar muziek, beeld en waanzin verder doorgedreven worden.

Een enkel fascinerende scène, maar vooral veel wachten op die scènes maakt het een film met veel ups en downs. Jammer, maar ik geloof dat er nog veel Herzogs zijn om écht van te genieten.

Klaus Kinski, die heel de tijd met oogverblindende blonde haren en in een wit kostuum rondloopt, geeft deze keer gestalte aan de (historische) avonturier Brian Sweeney Fitzgerald (in het Spaans Fitzcarraldo genoemd), die in het begin van de twintigste eeuw in Peru het gekke idee had om in het midden van de Amazonejungle een opera te bouwen, die dan door Caruso zou moeten ingehuldigd worden. Om aan het geld daarvoor te raken, zit er niets anders op dan rubber te gaan ontginnen in één van de weinige gebieden die nog niet ingepalmd zijn. Dat gebied ligt aan een zijrivier van de Amazone, echter stroomopwaarts en voorbij een levensgevaarlijke stroomversnelling. Met geld dat hij leent van zijn vriendin, een bordeelmadam (gespeeld door Claudia Cardinale), koopt hij een stoomboot en vaart hij een andere zijrivier van de Amazone op, tot waar de twee zijrivieren dicht genoeg bij elkaar komen. Met de hulp van de plaatselijke indianen (die in hem een god zien), wordt de stoomboot over een heuvel van de ene naar de andere rivier getrokken (wat aanleiding geeft tot merkwaardige, haast surrealistische beelden). De boot moet dienen om op die andere rivier rubber aan te brengen dat dan over de heuvel en via de eerste rivier met andere boten naar het dichtstbijzijnde stadje kan getransporteerd worden. Dankzij een lumineus technisch idee van zijn kok slaagt Fitzcarraldo erin de boot over de heuvel te krijgen, maar ’s nachts maken de indianen de boot los, zodat hij op drift slaat, ternauwernood door de stroomversnelling raakt en uiteindelijk terug uitkomt bij het vertrekpunt. De indianen wilden op die manier de geesten van de stroomversnelling gunstig stemmen. Fitzcarraldo laat het niet aan zijn hart komen: hij verkoopt de boot en met het geld engageert hij een operagezelschap, dat op de boot een opvoering ten beste geeft. Terwijl de bevolking van het stadje juicht en kijkt, staat Fitzcarraldo als een conquistador van het nutteloze op het dek te blinken.

Het productieproces van deze prent duurde drie jaar en heeft naar verluidt de ene tegenslag na de andere gekend, zodanig dat het megalomane plan van Fitzcarraldo om zijn droom te realiseren wel eens vergeleken wordt met Herzogs even megalomane verfilming van dit gegeven. Grootheidswaanzin en de strijd met de natuur (hier de stroomversnelling, de heuvel en de indianen) zijn twee thema’s die Fitzcarraldo gemeen heeft met Aguirre, een film die zich eveneens afspeelde in het Amazonegebied. Zoals steeds bij Herzog is het ritme ook nu weer traag en de sfeer poëtisch, wat blijkbaar kan leiden tot uiteenlopende reacties bij de kijker. Zo schrijft ene Rudy Vanschoenwinkel in Film en Televisie [nr. 304, september 1982, p. 6]: "Of er nu iemand wat kan hebben aan dit twee en een half uur durende curiosum, is dan weer wat anders. De prijs voor de regie die Fitzcarraldo in Cannes te beurt viel, kan nauwelijks méér betekenen dan een troostprijsje voor Herzogs moed en de energie die hij aan deze rampzalige film gespendeerd heeft, want qua regiewerk (découpage, dramatische opbouw, filmisch ritme, totaalstruktuur, akteursleiding) haalt de film nog niet eens een voldoende." In een aflevering van Mediafilm Cahier [nr. 397, najaar 1983] schrijft Jan Verachtert echter: "Fitzcarraldo is een grootse, meeslepende film. Een feest om naar te kijken en te luisteren."

Tsja, wie heeft er nu gelijk? Geen van beiden, menen wij. Herzog neemt rustig de tijd om zijn verhaal te vertellen en ofschoon er af en toe wel eens te lange sequensen te ontwaren zijn (de operaopvoering in het begin bijvoorbeeld, die tien minuten duurt) en de plot enkele losse draadjes bevat (wie zijn die weeskinderen die bij Fitzcarraldo over de vloer komen?), wordt het nooit echt vervelend en heeft Kinski voldoende uitstraling om de toeschouwer in de ban te houden. Anderzijds: van een meesterwerk kan hier toch ook nauwelijks sprake zijn, daarvoor blijven de thematiek en de psychologie wat te oppervlakkig. Fitzcarraldo slaagt er niet in een mysterieuze, dreigende sfeer te creëren zoals in Aguirre wel het geval was, maar het verhaal is een stuk minder onnozel dan dat van Nosferatu en in elk geval boeiender dan dat van Woyzeck. Al bij al een degelijke prent dus, die best de moeite waard is om eens te bekijken, al klinkt dat natuurlijk wat wollig, als je beseft hoeveel tijd, geld, energie en moeite erin gestopt is.

3*

Waanzinnige film!

Kinski speelt weer een totaal andere rol; wel weer een waanzinnnige, maar dit keer eentje die je al gauw sympathiek gaat vinden.

Dit is pas ècht filmmaken. Een diepe voor deze regisseur en zijn team!

Minpuntje vind ik dat de film soms wel wat langdradig wordt. Een half uur korter had van mij wel gemogen!

Pluspunt is Claudia Cardinale. . Wat een prachtvrouw blijft dat toch! Die ogen

Tja, in een alternatief universum zou ik zo'n versie met Jason Robards en Mick Jagger wel eens willen zien! Dat zou een heel andere film zijn geworden.

Monumentale film. Leek af en toe een docu en het was aan de film te zien dat het een onderneming van je welste moest zijn geweest om zo'n film te maken. Verder ook erg boeiend. Sterk geacteerd niet alleen van Kinski en prachtig geschoten.

Een beetje van hetzelfde (hoge) niveau als Aquirre. 4,5 sterren. Pure en prachtige cinema, van misschien wel de grootste naoorlogse Duitse cineast.

Waarschijnlijk Herzog's beste film. Diens favoriete thematiek over de ruwe gevaren van de jungle en de mogelijke oerkrachten van de mens zijn nog nooit zo sterk weergegeven als in deze film waarbij een schip over een berg wordt getild. Van facinerend tot overdonderend, Fitzcarraldo is het. De levensgevaarlijke en extreme totstandkoming van deze productie valt terug te zien in het eindproduct wat zonder overdrijven fenomenaal mag worden genoemd.