Flower in the Pocket (2007)

In de tigercompetitie van het IFFR 2008. Won al in Pusan. Met regisseur en motor achter de Maleisische independentfilm James Lee in de rol van de vader.

Dit lijkt me op voorhand vast een hoogtepunt van de komende editie. Maleisië is nu toch het meest opkomende land in ZO-Azië. Hoop alleen dat er 35mm kopiëen beschikbaar zijn en niet die verschrikkelijke DV-beam die de laatste tijd nogal in zwang is bij het IFFR (oa vorig jaar bij Love Conquers All).

Ik zou geen gif op durven innemen. Ik heb toch al een stuk of vijf Maleische films op het IFFR gezien er was volgens mij geen 35mm kopie bij (of misschien één).

Op Pusan draaide dit van digi-beta, dus vrees ook dat dit op het iffr gebeamd wordt.

Het was inderdaad bepaald geen 35mm-kopie. Maar daar had ik ook niet op gerekend. Toch leuk om Maleisie jaarlijks een beetje te blijven volgen. Van deze regisseur heb ik vorig jaar een vrij zwakke short gezien. Deze film vond ik stukken beter.

De film zelf had zijn sterke punt in de ontzettend natuurlijke portrettering van de twee kinderen. Zeer regelmatig heel erg raak en soms zelfs herkenbaar (met een touwtje gaan "vissen" bij het water bijvoorbeeld). De visuele grapjes waren in deze film ook vaak leuk. De volwassen vader kwam veel minder uit de verf, maar had gelukkig veel minder screentime.

Een kleine 3.5*

Er komt een Nederlandse DVD release aan via Rialto/Moskwood,dit alles in het kader van het New Malaysian Cinema-festival dat in Rialto plaatsvind van 29 oktober tot 2 november.

meer informatie

Zonder enig argument zet iedereen deze film sowieso op 3,5.

Alleen om die reden voorlopig even een 0 opvoeren. Van het weekend komt hij op tv, hopelijk krijgen we dan wat beter onderbouwde noteringen hier.

Dat is dus niet de bedoeling! Alleen stemmen als je een film gezien hebt. Stem verwijderd.

Ik ben nu een half uur ver, en de film komt maar niet op gang.

Heb enige scenes gezien, die een typisch aziatisch gevoel voor humor vragen. Sommige andere scenes worden verondersteld humoristisch te zijn maar zijn het zeker niet.

vooruit; alsnog een 1

Ik miste de laatste vijf a tien minuten op mijn dvd recorder. Kan iemand misschien vertellen wat er gebeurt nadat de vader een papier of foto inslikte ?

De twee jongetje pakken je zo in omdat ze zo innemend zijn. Maar de rest van de film is toch voornamelijk een onvolwassen product. Weinig inventief in narratie, beeldgebruik (lelijke angles en kaders), timing etc.

Over DV-gebruik zal ik het niet meer hebben, maar dit is vaker en beter gedaan. Zag dit weekend toevallig Ozu's zwijgende I Was Born But... over twee broertjes die in opstand komen tegen hun vader. Daarmee is alles gezegd: Ongelofelijk veel beter en veelzeggender.

Ik mocht dit anders echt heel graag zien tijdens het CinemAsia festival vorig jaar. Ontzettend leuke film. Heel simpel gemaakt, met een camera die ik volgens mij 2 keer iets zag doen dat op een pan leek. Verder enkel statische shots. Maar ook daar kan ik erg graag naar kijken.

Als hij toch op tv komt vandaag, misschien zo nog eens zien.

Echt humor kon ik er niet in vinden.

Het werkelijke drama valt vrijwel niet op tijdens het kijken. Het is juist de lichtvoetigheid en komische noten van de twee broertjes onderling die de boventoon voeren. Maar tegen het einde aan, na tal van frontale en gevoelsmatige aanwijzingen, begint het drama toch wat te leven. En dat is helaas te laat, aangezien de verveling hiervoor allang is toegeslagen door de ogenschijnlijke nietszeggendheid van de gebeurtenissen.

Wat een trage en saaie film is dit, niet mijn soort, voor de liefhebber.