The Other Side (2015)

Kijk hier ontzettend veel naar uit ! ! ! ! !

Ik ook lijkt me een aparte film.

Idem dito.

Eén van de weinige films / documentaires die ik in me leven zag die me gewoon een knock-out / uppercut bezorgde. En hij blijft maar door me hoofd spoken. Heb er gewoon nachtmerries van ...

De tweede film die ik van Minervini zie. En wederom zeer geslaagd. De grens tussen documentaire en speelfilm, daar is waar hij zich beweegt. En mensen aan de randen van de maatschappij in het zuiden van de VS zijn thema.

In deze film gaat het om twee groepen die bijna tegenpolen zijn. En die beiden door de massa het liefst genegeerd worden.

Als eerste een groep bewoners, veelal verslaafden van een vervallen trailerpark. The Other Side filmt ze op zeer intieme momenten, maar, en daar zit de kracht van Minervini, de intimiteit is warm, zuiver en menselijk en verre van exploitatief. Zelfs als Minervini filmt dat iemand een shot heroïne zet voelt dat als gevoelig, intiem en oprecht. De film verhult niks maar laat de bewoners als mensen zien. Ze hebben een paar verkeerde keuzes gemaakt en voelen dat ze uit de maatschappij zijn gevallen, maar in zo iemand als de man die min of meer de hoofdrol speelt schuilt in zorgzame man. In dat leven is regelmatig het licht van de zon fraai in beeld, als teken dat het nooit helemaal hopeloos is. Hoewel ze ver van de maatschappij zijn afgedreven.

In het tweede deel zien we een andere groep die ook ver weg is gedreven. Een groep mensen die in eerste instantie zegt op te komen voor het Amerikaanse recht om wapens te dragen en hun leven te beschermen, maar bij wie dat afdrijven van de maatschappij zich vooral uit in een extreem wantrouwen tegen de regering. Gevoed door samenzweringstheorieën oefenen ze voor de strijd. Met een arsenaal aan bepaald niet misselijke wapens. En hoewel ik best hun bestaan wist is dat eng. Zeker tijdens de "oefening" op het einde van de film, maar daarvoor pakt de film ook de emotie van die mensen en voelt ook zijn blik daar open en zonder expliciete agenda aan.

Na twee films kan ik niet anders zeggen dat Minervini een van de boeiendste hedendaagse filmmakers is. Ik wil alles van de man zien, wat hij al gemaakt heeft en nog gaat maken.

4.5*

Nog niet op DVD neem ik aan?

Nee, en van de eerste drie films van deze regisseur is er slechts één op DVD verschenen. Dus of er een DVD komt is lang niet zeker. En als er al een komt duurt dat nog wel een jaartje minimaal denk ik.

Ah, tof, waar bekijken we dit soort interessante films dan?

Op filmfestivals. Deze zag ik in Gent, maar zal ook wel in Rotterdam geprogrammeerd worden.

Is afgelopen november al wel in Italië op dvd uitgebracht.

Minervini gaf aan een "conceptueel narratief" voor zijn film in gedachten te hebben gehad. Reagerend op een reactie uit de zaal heeft hij het tweede deel (over een bestaande militie (met hun eigen wapens) - die hem overigens zelf heeft benaderd om gefilmd te worden) toegevoegd aan het eerste om niet teveel 'emotionele attached' te raken bij het eerste deel. Het "conceptuele narratief" is, en dat wordt natuurlijk wel duidelijk in de film, vooral mensen die boos zijn op Amerika, maar zichzelf wel 100% Amerika voelen. De hoofdfiguur Mark in het eerste deel is een bekende van hem - hoewel hij eigenlijk een film wilde maken over Lisa, Marks zus. Die militie heeft hem dus benaderd. Hij heeft zelf voor het tweede deel gekozen omdat dit de reële omgeving is waarin hij woont, in Louisiana dus. Als hij boodschappen gaat doen, dan lopen de mensen bewapend door de supermarkt, omdat het mag.

Ik vond het niet helemaal werken, omdat het wat te gemaakt over komt. Ja, beide groepen bestaan naast elkaar en lijken geheel buiten de Amerikaanse maatschappij te leven en te bestaan. Maar of ze dan zich gelinkt voelen als 'The Other Side' ik weet het niet. Ik voelde het niet zo. Naast deze groepen zijn er natuurlijk nog talloze varianten. Niet dat hij dat allemaal zou moeten vastleggen, maar de willekeur - en daarmee toch vee willen zeggen - voelde niet helemaal OK.

Verder zijn beide op zichzelf staande werelden even afstotelijk als met gevoel geportretteerd. Een soort mix van Pedro Costa en Haromny Korine eigenlijk .

Dank voor de toelichting/ info over de Q and A Mochizuki Rokuro! Die screening moest ik helaas missen @IFFR 2016.

Het eerste deel geeft typisch junken gedrag: blij en geil na een shot, zwaar depressief erna. De familiebanden werden mooi in beeld gebracht. Dicht op de huid. De regisseur heeft gebruik kunnen maken van de key-figures die toch al niet veel te verliezen hebben: ze geven letterlijk alles bloot. Ik kan me voorstellen dat een vriendschap met Mark daar ook bij helpt. Ik vond het niet persé gemaakt maar eerder schokkend hoe ver de regisseur toegang krijgt tot Mark's leven.

Was Lisa terughoudender en is dat de reden dat de regisseur van haar minder footage heeft en dus geen docu maakte? Het verschil Baltimore/ Louisiana heb ik helemaal niet opgemerkt!
Hoe dan ook stoort het mij niet dat er twee "Other Sides" zouden zijn. Het weergeven van meer subgroepen geeft juist nog meer een beeld van hoe deze groepen de politiek ervaren. De eerste groep leek overigens -muv Mark- een stuk genuanceerder over de zwarte bevolking (gelet op de voorkeur van die oude baas voor bv Hillary Clinton), dan de tweede groep (vooral pro NRA en ze zien Obama liever branden ). Ik kan me voorstellen dat ze zich behalve als "Real American" verder niet verbonden voelen, maar is dat volgens de regisseur wel zo?

Even over dat laatste: dat Obama een zwarte president is doet voor die militie niet eens toe. Hij vertegenwoordigt het establishment, dus is fout. Dat was met een blanke president niet anders geweest denk ik. Verder deel ik je idee dat in de eerste "community" racisme inderdaad minder een issue is.

Minervini heeft meer gezegd over de hoeveelheid materiaal die hij had en hoe hij dat heeft geëdit. Dit naar aanleiding van een vraag over improvisatie en hoeveel er gescript was. Op het einde trekt Mark een kostuum aan, trouwring om en even later zie je hem weer in het bos. Dat ziet eruit als een gescript stuk, maar dat is pas tijdens het editten ontstaan. Deze stukken komen uit uren materiaal op verschillende dagen. Mark ging zich op een gegeven moment netjes aankleden, maar dat hele proces heeft uren in beslag genomen, want soms ging hij dan ook weer andere dingen tussendoor doen. Minervini heeft alleen die korte stukjes voor uiteindelijke scenes in de film gebruikt. Daar vermengen zich de pure 'documentaire' registratie en de fictie die ontstaat bij het editten: omdat er een verhaal geconstrueerd wordt dat zich in werkelijkheid niet in die volgorde en tijdspanne heeft afgespeeld.

Overigens 'stoort' het mij ook niet, dat is jouw interpretatie. Ik vond het 'minder goed werken', dat is een mildere 'kwalificatie' wat mij betreft dan 'storen'.

Eens + duidelijke verheldering van zowel mijn als jouw comment.

Begrijpelijk. Het is deeply disturbing.

Net als je denkt dat je toch niet verder van een groep af kunt staan dan de tandeloze, drugs spuitende, dronken, regelmatig nasty bullshit uitkramende rednecks waar 'Mark' zich mee omringt, krijg je in het tweede deel een kijkje bij een tot de tanden bewapende militie die zich aan het voorbereiden is voor de op handen zijnde 'martial law' die fucking Obama aan het bekonkelen is, om hun vrijheid en (cunstitoootional râaits) nog verder in te perken. Simpletons with money, a shitload of fully automatic weapons, a radical agenda and lots of beer in the back of their truck. Brrrrr....!

Tegelijkertijd is het ontzettend bijzonder dat Minervini toch het menselijke lijkt te vinden in deze twee buiten de maatschappij staande groeperingen, al geldt dat met name voor het eerste deel. Het zijn ook zaken die je normaal niet ziet of waar je bij stilstaat als je een high uit zijn ogen kijkende, dagen niet gedouchte, ondergetatoeëerde randfiguur ziet. Tederheid naar zijn moeder, zijn oma. Een aanzoek. Crystal Meth maken... Seks. Het tart het voorstellingsvermogen hoe diep in hun privéleven deze mensen de filmmakers toelieten. Dat het dan ook nog eens bijzonder knap geschoten is, maakt het alleen maar ongelooflijker. Echt onverdeelde sympathie opbrengen is wat lastig gezien de handelingen en wat er zoal geroepen wordt, maar Minervini toont op een mooie manier dat er meer onder de oppervlakte van deze gehavende zielen schuilgaat dan je wellicht in de eerste instantie zou denken.

Helaas voelde ook voor mij de constellatie met de twee groepen iets willekeurig, waardoor mijn oordeel ook wat gezakt is. Desalniettemin een waardevolle documentaire, die de aan het blikveld onttrokken wrakken langs de snelweg van The American Dream laat zien.

4*

Verontrustend, choquerend, aangrijpend. White trailertrash zoals ik het nooit eerder zag. Aaneenrijging van beelden die ik liever niet zag (zwangere stripdanseres bijvoorbeeld), maar uiteindelijk toch blij ben gezien te hebben.

3,5*

7 februari in Vera Zienema The Other Side | Vera Groningen - vera-groningen.nl

Goed bezig daar opeens (ook Park en Wailing bv binnenkort)

Zonde! Het is voor een regisseur ook de kunst een plan, een boodschap, te kunnen laten varen als nodig. Want dat 2e gedeelte brengt een boodschap in beeld die het 1e deel niet eens nodig had. En het geeft een VS cuktuur weer die ik verafschuw. En waarom zou men geen sympathie voor die junks mogen hebben? Omdat het van zn vooropgezet plan afweek, lijkt me? Ik voelde er geen sympathie voor, niet meer dan ik in reallife in mn werk voor die lui heb. Je kunt er beter niet te dicht emotioneel betrokken bij voelen...

Het 1e deel is sterk, bijna onwerkelijk als je beseft dat het reality is. Zo dicht op de huid, zo natuurlijk, zo menselijk en warm maar rauw en verontrustend tegelijk. Hoogstaande indringende cinema. Had hij dat wat verder uitgebouwd, en het 2e deel plus gepland thema losgelaten, dan was het een instant klassieker geweest. Geweldig gemaakt.

Sleutelscène uit het kleine maar rijke oeuvre van Minervini. Heb er eindelijk een printscreen van.