Meningen

"Justice is what I seek, Kemosabe."

Vanochtend in Imax gezien en op voorhand verwachtte ik er niet al teveel van, maar gelukkig viel het allemaal wel mee.

Dit is eigenlijk best een vermakelijke western, alle genre clichés komen dan ook voorbij: de lang gestrekte landschappen, cowboys en indianen, muziek enz. Voor een Disney film vind ik The Lone Ranger overigens wel aardig bloederig en opvallend zijn de vele doden die er vallen.

Waar het aan de ene kant met het western sfeertje wel goed zit, is het aan de andere kant jammer te noemen dat de film geen balans weet te houden tussen comedy en actie. Dan is er net een serieuze scène achter de rug en gelijk wordt er ineens wat humor ingegooid. Johnny Depp zorgt hier en daar voor de nodige (flauwe) humor, maar het is te merken dat hij zijn Jack Sparrow personage nog steeds niet is ontgroeid. Ik betwijfel het of hij hier nog van afkomt.

Qua verhaal is het lekker simpel gehouden, hier hoef je zeker niet veel van te verwachten. Als kijker kun je al ver van tevoren zien aankomen wie de bad guy is. Het verbaast me dan ook dat de film maar liefst twee en een halfuur duurt, de langdradigheid komt zo nu en dan wel om de hoek kijken. The Lone Ranger lijkt dan ook te werken door van de ene actiescène naar de andere te gaan. Het wordt wel erg bont gemaakt in de slotfase, dat was erg over-the-top en die score kan ik echt niet meer aanhoren. In het kader van hoe vaak kun je hetzelfde deuntje herhalen...

Al met al best leuk om eens gezien te hebben, mits je de verwachtingen laag houdt.

3,0 Sterren.

"I'm the reaper."

Er was een tijdje veel poeha rondom deze film, vandaar dat ik er met enige scepsis aan begon. Helaas is het niet veel soeps.

De opbouw is erg clichématig te noemen; een hoop zware trainingen, gebbetjes, kameraadschap enzovoort. Het leunt tegen het slaapverwekkende aan. Daarnaast wordt er getracht om een aantal personages iets van een achtergrondverhaal mee te geven. Op zich is dit aardig bedacht, maar door de inwisselbaarheid van deze personages komt het niet helemaal uit de verf.

Gelukkig wordt het na pakweg 40 minuten eindelijk beter als de SEALs eenmaal begonnen zijn aan hun missie. Wat volgt zijn een hoop spannende vuurgevechten die uitstekend in beeld worden gebracht. Door de close-ups en het degelijke acteerwerk lijkt het net of je er als kijker zelf bij bent.

Alleen jammer dat het hele gebeuren op een gegeven moment wel erg onrealistisch overkomt. Na verscheidene keren geraakt te zijn en een paar pijnlijke valpartijen van rotsen gaan ze gewoon door alsof er vrijwel niets is gebeurd. Over Marcus Luttrell die opeens een soort van Rambo wordt, zal ik het maar niet hebben.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben. Echter dat 'Lone Survivor' gebaseerd is op een waargebeurd verhaal zou ik maar met een korreltje zout nemen.

2,5 Sterren.

Vrij matige film. Begint op zich wel vrij sterk, maar als het kat en muisspel begint is vrij weinig meer aan.

Nipt 2,5 sterren.

"There's no way the two of you work."

Het is alweer een tijdje geleden dat Seth Rogen in een romcom heeft gespeeld en Charlize Theron heeft volgens mij nooit iets met het genre gedaan. Dus het was een grote verrassing hoe dit zou uitpakken.

Een aan lager wal geraakte journalist die de speeches schrijft voor een presidentskandidaat klinkt nogal vergezocht, vooral als je bedenkt dat laatstgenoemde ooit zijn oppas was. Toch pakt dit gegeven wonderwel uit. Daarbij is de satire rondom het huidige politieke klimaat mooi meegenomen.

De grootste troef van 'Long Shot' is ongetwijfeld het duo Rogen en Theron. De chemie tussen deze twee is duidelijk te zien en voelt bovendien nergens geforceerd aan; hun relatie vormt het hart van de film. Ondanks dat het gebeuren vrij voorspelbaar is, blijft er genoeg over om te genieten, mede doordat de personages goed uitgewerkt worden.

Als satire op de Amerikaanse politiek komt de film ook prima uit de verf. Zo lijkt de president (treffende rol van Bob Odenkirk) meer geïnteresseerd te zijn in televisiewerk dan nog een termijn en de persiflage op Fox News is geweldig. Ik had alleen niet verwacht dat de humor zo grof zou zijn, maar dat deert niet echt. De gestoorde situaties zorgen namelijk voor een hoop grappige momenten.

Al met al een erg vermakelijke romcom die van begin tot eind onderhoudend blijft. Wat mij betreft mag Theron in nog meer dergelijke titels spelen.

3,5 Sterren.

"I decided to kill myself."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar ik ga ervan uit dat het boek vele malen beter is dan deze gezapige bedoening.

In principe zit er helemaal geen beweging in het plot; het blijft maar bij het gegeven van vier vreemden die zelfmoord willen plegen. Elk personage wordt voorzien van een achtergrondverhaal, maar er vindt wonderbaarlijk nul karakterontwikkeling plaats. Hierbij hangt de cast er ietwat verloren bij zonder daadwerkelijk iets speciaals toe te voegen. Er is onderling dan ook geen chemie te bespeuren.

Verder zijn zowel het comedy- als het drama aspect ondermaats te noemen. Dit komt omdat je als kijker geen band krijgt met de - onontwikkelde - personages, daardoor laat het je koud wat er met ze gebeurt. Tevens vallen zowat alle pogingen tot humor in het water. Met zo een opzet had ik namelijk wel wat leuke zwarte humor verwacht, maar helaas niets van dat.

Al met al een flinke teleurstelling die me gelukkig niet lang zal bijblijven.

1,0 Sterren.

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. Het was een redelijke vermakelijke comedy. Zitten weer wat cliché situaties tussen, het verhaal zelf is eigenlijk ook nogal cliché. Maar goed er zaten wel wat leuke dingen in en de stukjes homevideo ertussen waren goed bedacht.

Ik geef 'm 1, 5 sterren.

Gisteren in de bios gezien en op zich wel een redelijke film. Al had ik er misschien toch wel iets meer van verwacht gezien de hoge score hier en op IMDB.

Het concept an sich is wel origineel, alleen had het toch iets beter uitgewerkt kunnen worden naar mijn mening. Het kwam niet helemaal uit de verf.

Het verhaal is vrij simpel te noemen, alleen wordt het vrij warrig gebracht en het gehele telekinese gebeuren vond ik ver gezocht. Totdat je er dus achter komt dat Cid wel een erg sterke gave hiervoor ontwikkeld heeft. Erg sterk neergezet door de jonge Pierce Gagnon.

Uiteindelijk wordt dus duidelijk dat Cid The Rainmaker wordt, omdat Joe zijn moeder vermoordt en om die cirkel te doorbreken moet Joe zichzelf doden.


Maar dat kon me gewoon niks meer doen. Want door het teveel aan dialoog dat voornamelijk op de boerderij plaats vindt, was ik er eigenlijk al klaar mee.
Wat rest zijn enkele goede actiescènes, o.a.: Bruce Willis met akimbo P90's.

Al met al een originele film die veel te langdradig is en die me niet lang zal bijblijven.

Kleine 3,0 sterren.

Geweldige film om te zien met mooie special effects.

Het is alleen wel een erg lange zit.

Ik geef 'm 4 sterren.

Aardige film, met weer top special effects.
Dat gevecht met die ene monster op die vliegende draak of was het ook was, had ook wel wat.
En uiteraard ook weer Gollum in deze film.

Ik geef 'm 4 sterren.

Aardig vervolg op 1, de massale veldslag op het eind was leuk om te zien, Gandalf in het wit is meesterlijk en Gollum ownt.

Ik geef 'm 4 sterren.

Helemaal mee eens, er valt hier echt niks te lachen.

Deze film gaat totaal nergens over, al heb ik me wel kunnen vermaken met de Soundtrack.

Ik geef 'm 1, 0 sterren.

"Only a fool would choose a horse by its colour."

Door enkele negatieve berichten had ik mij op het ergste voorbereid, maar dit is mij eerlijk gezegd reuze meegevallen.

In een soort van variant op 'Romancing the Stone' zie je hoe een schrijfster van boeken à la 'Bouquet' ontvoerd wordt om een lang verloren schat te zoeken. Nota bene haar covermodel zet een reddingsplan op touw. En zo mag er een groots avontuur in de jungle beginnen.

'The Lost City' gaat vlot van start. Dit komt met name door een hoop onnozelheid in het begin. De manier waarop Channing Tatum's personage verwoede pogingen doet om Loretta te redden en de geniale bijrol van Brad Pitt zijn uitermate geslaagd te noemen. Het is alleen jammer dat Daniel Radcliffe als bad guy weinig indruk maakt.

Als kijker krijg je het avontuurlijke gevoel prima mee, vooral vanwege het gebruik van echte locaties in plaats van een goedkope green screen. Qua verhaal gebeurt er eigenlijk weinig, maar dat mag de pret zeker niet drukken. De film is namelijk lekker zelfbewust en werkt goed om de zwakke punten heen. Daarbij is het leuk om Sandra Bullock weer eens in een grappige rol te zien.

Al met al best een vermakelijke avonturenfilm. Een vervolg hierop zou niet misstaan.

Kleine 3,0 sterren.

Een erg interessante film om te zien. De sfeer zit er gelijk goed, lekker duister en naargeestig en dit wordt er de hele film in gehouden. Het wordt zelfs alleen maar versterkt.

Dit is echt zo een film waarin je in alles wel iets kan zien als ik zo bepaalde verklaringen op IMDB zo lees, bijvoorbeeld dat een rode jurk symbool staat voor de dood enz. Het ligt er maar net hoe je zelf deze film interpreteert. Weer andere zijn van mening dat dit een soort tijdreis film is, maar volgens mij speelt het zich gewoon in de hoofd van Fred af die tevergeefs de koers van zaken probeert te veranderen.

4,5 Sterren.

Een erg mooie film om te zien.

Sowieso was ik altijd wel geïnteresseerd in de Japanse cultuur en dit wordt dan ook goed overgebracht door Murray en Johannson.

Het sterk aan deze film is, is dat de personages de tijd krijgen om geïntroduceerd te worden en wat een goede sfeer is er toch.

Het einde is misschien wat raar, maar wel passend.

4, 0 Sterren voor deze ingetogen film.

"Sometimes when I wake up, I feel like I'm still sleeping."

Na The Signal (2014) gezien te hebben, was ik benieuwd geworden naar het eerdere werk van William Eubank.

In eerste instantie dacht ik naar de verkeerde film te kijken, maar de veldslag - gesitueerd tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog - is slechts een onderdeel van het geheel. Het zorgt in ieder geval voor een spectaculaire opening, met toffe slow-mo's en gedegen camerawerk.

Vervolgens begint de eigenlijke film waarin de geïsoleerde astronaut zijn opkomst mag maken. De geschetste situatie is intrigerend om te zien, omdat de frustratie te begrijpen is. Het resulteert zich in een aantal opmerkelijke scènes, wat een aardige sfeer creëert.

Helaas vervalt 'Love' na de sterke eerste helft in een langdradig gebeuren. Het voelt dan ook enigszins stuurloos aan. Hierbij lijkt het alsof men flink leentjebuur heeft gespeeld bij de welbekende genregenoten. Zoals eerder aangegeven, eindigt het in een hoop pretentieus geneuzel.

Al met al redelijk, maar ik denk dat Eubank net iets te veel wil met zijn regiedebuut om het echt te laten slagen.

2,5 Sterren.

Gisteren voor het eerst gezien, had 'm te leen gekregen van een vriendin en ik wou per se wachten tot het december is omdat het een echte Kerstfilm is.

En ik moet zeggen dat dit best een hartverwarmende film is, alleen net iets teveel verhalen.
Zo vond ik bepaalde verhaallijnen iets te overdreven, zoals die van de Engelse jongen die naar Amerika gaat om daar meisjes op te pikken en in de eerste beste bar komt hij gelijk drie meisjes tegen...

Overigens wel lachen om Rowan Atkinson als de winkelbediende aan de slag te zien.

Maar goed overall gezien toch wel een goede film, 3,5 sterren.

"I feel like Tom Cruise!"

Een aardige variant op 'Zombieland'.

Dylan O'Brien stort zich na drie delen van 'The Maze Runner' opnieuw in een post-apocalyptische wereld. Ditmaal is de aarde overlopen door gigantische monsters en is de mensheid genoodzaakt om in ondergrondse bunkers te leven. Toch wil Joel de monsters trotseren zodat hij zijn lang verloren liefde weer kan zien.

De road trip die vervolgens plaatsvindt, is vermakelijk te noemen. Joel ontmoet een aantal leuke figuren, met name het duo van Clyde en Minnow zorgt voor de beste interacties. Het merendeel is vrij vlak, maar het scheelt vooral dat O'Brien zijn personage met de nodige charme neerzet.

Het creature design ziet er goed uit. De keur aan bijzondere monsters levert een hoop actie op. Hier en daar is het misschien een beetje braaf, maar het spektakel blijft zeker overeind staan. De aardige humor voegt dat beetje extra toe, zoals de running gag over gestolen eten.

Al met al is 'Love and Monsters' een vermakelijke avonturenfilm voor tussendoor.

3,0 Sterren.

Rare film om te zien vanwege de verscheidene genres (comedy, romantiek en drama), daardoor krijgt de film niet echt de kans om zich te ontwikkelen omdat het gewoon een stuurloze schip is.

Overigens wel sterk geacteerd door Hathaway en erg mooie borsten heeft ze.

Overigens had dat gedoe met Jamie's broer wel weggelaten kunnen worden, dat leidde alleen nog meer af van het verhaal dat (getracht) werd te vertellen.

Nipt 3,0 sterren.

"There are so many things in life that I have control over."

Het gegeven leek me interessant genoeg om hier een poging aan te wagen, helaas is het niet al te best.

Qua verhaal gebeurt er vrij weinig en is Love Sick Love min of meer een kopie van Misery (1990). Het komt alleen nogal ongeloofwaardig over, omdat het personage van Matthew Settle enigszins als een watje wordt neergezet. Daarnaast heb ik zo mijn bedenkingen bij de hele situatie en de mensen die daarbij betrokken zijn. De uitvoering is dan ook zwak te noemen.

Gelukkig zitten er een paar gestoorde momenten in, waardoor je als kijker even opschrikt. Helaas is het niet voldoende om het geheel te redden. Volgens mij probeert de film een zwarte comedy te zijn, maar de manier waarop het gebeurt is lachwekkend. Het slappe einde is hier een voorbeeld van.

Al met al gewoonweg niet de moeite waard.

1,5 Sterren.

'Hate, Rosie'

Op voorhand dacht ik dat dit nog zou meevallen, maar dit is wel erg belabberd zeg.

Qua verhaal lijkt het alsof men alle clichés op een hoop heeft gegooid en dit misbaksel eruit is gekomen. Als kijker ken je het onderhand wel; twee vrienden die elkaar alsmaar mislopen en om de hete brij heen draaien. Het is allemaal zo voorspelbaar als wat, ondanks dat het gebaseerd is op een boek. Ik ga er voor het gemak vanuit dat het bronmateriaal vele malen beter is.

'Love, Rosie' tracht namelijk de situatie te schetsen tussen Rosie en Alex gedurende een periode van 12 jaar, maar faalt door het slordige script in alle opzichten. Het resulteert zich in random scènes die nergens over gaan en vooral een hoop - gekunstelde - sentiment moeten opwekken, ondersteund door een uitgekauwde soundtrack. De hoofdrolspelers vertonen dan ook geen enkele vorm van ontwikkeling, laat staan dat ze enige chemie met elkaar delen. Daarvoor komen ze veel te irritant over. Het is vanzelfsprekend dat je nooit een band met deze twee ontwikkeld.

Nog een punt van ergernis is de geforceerde humor. Deze momenten zijn pijnlijk om te moeten aanzien, omdat ze te lang doorgaan zonder enigszins grappig te worden. Het ligt er gewoon te dik bovenop door rare ontmoetingen tussen personages te creëren en de dialogen die daaruit voortvloeien.

Al met al een vermoeiende romcom die de welbekende platgetreden paden bewandelt, maar geen greintje sympathie weet op te brengen. Wat een vormloos geheel.

1,0 Sterren.

Erg sterke horror, komt alleen wat rustig op gang. Maar als de gang er eenmaal inzit grijpt deze film je vast bij je keel en laat niet meer los.

Wat deze film zo uniek maakt is dat zieke sfeertje dat er in dat huis hangt. Lola en haar pa die een erg 'speciale' band met elkaar hebben. Vooral die Lola zette haar rol echt goed neer, wat een psycho bitch is dat zeg.

Wat ik alleen wel een beetje jammer vond, is dat er nog die kelder was met die vage gasten en dat die 'side-story' tussen die vriend en dat meisje iets te veel tijd innam.


Ik heb volgens mij nog nooit een film van 'down under' gezien en al helemaal geen horror, dus wat dat betreft was ik zeker aangenaam verrast door deze film.

Het grappigste vind ik dat je deze film met de titel als een soort van romantische film kunt zien, maar dan op wel op een psychotische manier, die eindcredits zijn trouwens ook te grappig met dat muziekje erbij.

Een dikke 3,5 sterren.

Trouwens op de één of andere manier vond ik deze film ook op Carrie lijken, geen idee of jullie dat ook hadden?

Een erg tegenvallende film, vooral als je de spannende trailer ziet.
De film begint op zich wel goed, maar wordt echt kapot gemaakt door die tussenwereld waarin Susie zit.

Dat samen met onlogische scènes als: oma die lol maakt met de kinderen, zusje die er fucking lang over doet om te zeggen wie de moordenaar is, dat langdurige gesleep met die kluis naar de dump, Susie die in Ruth transformeert en dan de totale anti-climax; de moordenaar krijgt een ijspegel op z'n hoofd en valt van een klif.
Het gaat gewoon nergens meer over, leuk om eens gezien te hebben, maar deze film hoef ik echt niet nog een keer te zien.

Nipt 2, 0 sterren.

Van de regisseur van The Blair Witch Project...

Dus ik had er wel enigszins hoge verwachtingen van die helaas niet zijn waargemaakt.

Om met het goede te beginnen, de hoofdrolspeelster Gretchen Lodge zet een erg sterk rol als Molly neer. Er zitten enkele memorabele scènes van haar bij, zoals: de zoen des doods en hoe ze het hert(?) opensneed en ondertussen een normale conversatie hield,
Alleen de film zelf is te langzaam, er gebeurd gewoon vrij weinig. Alleen hier en daar wat kleine schrikmomenten. De creepy sfeer is wel goed gedaan, met name tegen het einde wordt het toch steeds vager en vager.

Uiteindelijk blijf je als kijker toch met veel vragen zitten, want eigenlijk weet je zelf ook niet wat er precies is gebeurd. Was Molly nou bezeten of gewoon gek? Aan de kijker om zijn eigen conclusies te trekken.

Naar mijn mening toch niet helemaal geslaagd.
2,5 Sterren.

Toch een leuke film om te zien. Een erg leuke combinatie tussen humor en misdaad. Op de één of andere manier deed deze film mij een beetje denken aan The Usual Suspects.

En de uiteindelijke twist zag ik niet echt aankomen, uitstekend gespeeld door Hartnett en Willis.

4, 0 Sterren van mij.

Een erg irritante film die zichzelf veel te serieus neemt.
Efron kan totaal niet acteren en het lijkt alsof hij de gehele film maar één gelaatsuitdrukking op zijn gezicht heeft en over Schilling zal ik maar helemaal geen woord reppen...
Die Keith was ook vreselijk irritant te noemen, gelukkig gaat hij op een zeer stompzinnige manier dood.
Dan vond ik de leukste personage nog Danner met enkele leuke uitspraken.

Verder is het een erg oversentimenteel, mierzoete film geworden met gelukkig wel mooie beelden.

Ik had hier toch wel meer van verwacht, omdat de Nicholas Sparks boekverfilmingen meestal wel goed zijn. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar: The Notebook, Dear John of zelfs A Walk to Remember.

1,5 Sterren en volgens mij ben ik dan nog vrij genereus.

"What happens when she reaches 100 percent?"

De grootste fan van Luc Besson zal ik nooit worden, deze film bewijst dat helaas maar weer eens.

Op zich is het gegeven interessant, maar de uitwerking is vrij suf te noemen. Het resulteert zich in een hoop wetenschappelijk geneuzel aangaande de gebruikte hersencapaciteit van de mens omtrent de evolutie. Naargelang het proces voordat 100% bereikt wordt, is het te merken dat de film gestaag onzinniger wordt. De overacting van Scarlett Johansson bevestigt dit des te meer, om het maar niet te hebben over Min-sik Choi die als bad guy verwaarloosd wordt.

Het is dan ook af te zien aan de - spaarzame - actie; enkel in het begin krijg je als kijker nog wat spectaculaire shoot-outs voorgeschoteld. Zodra de 'krachten' van Lucy toenemen, vervalt elke confrontatie met bad guys in een futiliteit. Hierdoor is de lol er al gauw vanaf en verzandt het geheel in een gezapig gebeuren. Wat dat betreft past het abrupte eind er perfect bij.

Al met al matig en dat is allemaal de schuld van Besson die het wederom presteert om een ondermaatse film af te leveren. Met een andere regisseur en schrijver had hier waarschijnlijk meer in gezeten.

Dikke 2,0 sterren.

Duitse possession.

Op voorhand had ik een ander type film verwacht.

Er worden twee parallelle verhalen gecreëerd die langzamerhand tot elkaar komen. Enerzijds heb je Luz, een taxichauffeuse die een politiebureau binnen strompelt en wartaal uitslaat. Anderzijds heb je een halfdronken psychiater die in de ban raakt van een vrouw, om vervolgens overgenomen te worden door een demon. Het klinkt vaag en dat is de rest van de film eigenlijk ook.

Geschoten op 16mm roept Tilman Singer een bepaalde stijl op die sterk neigt naar een arthouse horror uit de jaren '80. Hij perst alles uit het minimale budget, gezien de wijze waarop er gespeeld wordt met het audiovisuele. Dit levert zonder twijfel een aantal intrigerende momenten op waarop je niet helemaal je vinger kunt leggen; realiteit en dromen lopen door elkaar.

Tussen al het mysterie door heb ik het gevoel dat men meer van 'Luz' tracht te maken dan dat het magere uitgangspunt te bieden heeft. Hierdoor wordt er geforceerd gezocht naar van alles om meer body aan het geheel te geven. Het is weliswaar te prijzen dat niet alles voorgekauwd wordt, maar hier kon ik vrij weinig uit halen. Als kijker wordt het dan al gauw een lange zit, ondanks de korte speelduur van 70 minuten.

Al met al een opmerkelijk debuut van Singer, maar helaas niet aan mij besteed.

Dikke 2,0 sterren.