Meningen

JWong van een andere kant.

Stuk serieuzer, ook een stuk moderner maar komt waarschijnlijk omdat ik de laatste tijd wat teveel 80 werk van JWong heb gezien.

Tsang is altijd goed en kan deze rol met de ogen dicht spelen, het is Yue die uiteindelijk het sterkst overtuigt. Sterk acteur toch ook, speelt z'n rol met verve en heeft iets psychopatisch in z'n ogen zitten wat er echt kan uitvlammen.

Redelijk typisch verhaaltje verder dat goed ingevuld wordt door de acteurs een aardig visueel bijgestaan wordt. Toch is JWong geen To en hoort hij zeker op dat vlak ook niet tot de betere van HK, maar boeien doet het zeker.

Leuk filmpje, sterk tussendoortje en boeiend om weer eens een andere kant van JWong te zien.

3.5*

Goeie JWong.

Het aantal bekende acteurs hier is bijna belachelijk. Anthony Wong op kop natuurlijk, maar met bijrollen van Jordan Chan, Francis Ng, Chung en Ching Wan Lau zijn er waarschijnlijk aardig wat centjes naar de cast gegaan.

Verder best mooi geregisseerd, leuke en opvallende soundtrack en aardig wat vaart. Film bewandelt wel de gekende paadjes. Wraak, bedrog en aardig wat stand-offs.

Iets negatiefs is er niet echt te vinden, behalve dan dat de film nu ook weer niet echt ergens in uitblinkt. Dit soort films zijn er al aardig wat in HK en deze weet zich niet echt voldoende te onderscheiden om echt een hoog cijfer te verdienen.

Los daarvan een uiterst leuke, vlotte en amusante film die het oeuvre van Jwong weer wat glans geeft. Al zou dat ook aan Mak kunnen liggen.

3.5*, aanradertje voor de HK fans, een perfect en hartig tussendoortje.

Aardige film van Li en Yuen.

Maar wel een soepje. Basis Batman achtig verhaaltje, maar dan wel in het triad wereldje met een stevige scheut Woo én traditionele martial arts erdoorheen.

Aan het plot is echt 0 aandacht besteed. Getuige de scene waar bloedinfusen uit het ziekenhuis worden gestolen een aangebracht (twee korte scenes die samen 15 seconden duren ?).

Da's dan ook niet zo belangrijk, de gevechten zelf zijn best leuk vormgegeven en serieus actiegericht. Alleen halen ze nooit het niveau van een Woo of het betere Yuen werk. Enkel het springgevecht op de torens en het gevecht op het kerkhof is echt goed te noemen. Jammer genoeg wat kort en niet altijd optimaal geëdit.

Verder was het kostuum van Li ook net iets te Village People, maar dat hoorde een beetje bij de film vermoed ik.

Aardige hoop stoere snelle nonsens die goed dienst doet als tussendoortje maar uiteindelijk niet meteen erg stoer blijkt te zijn.

3*

Law's eerste.

De man die zich specialiseert in het pimpen van B-films. En het moet gezegd, hij slaagt er hier toch weer zeer goed in. Verloop van de film is bekend terrein, al voelt het einde toch wat geforceerd aan. Slecht einde paste hier niet zo, maar daar zondigt Law wel meer tegen geloof ik. De nadruk ligt op de actie en die is van hoog niveau.

Wu Jing blinkt uit. Vooral dat 3vs3 gevecht waarin Jing tegen de allerlaatste van dichtbij tegen een razend tempo een serie klappen over het hele lichaam uitdeelt is een indrukwekkende scene. Scherp, snel en gevarieerd, erg mooi. Jing springt ook als geen ander, er zitten een aantal indrukwekkende kicks in deze film die Jing's talent volop showcasen. Er mag meer met hem uitgepakt worden in dit soort films.

Verder ziet het er allemaal best aardig uit (al is het niet echt wat speciaals) en verloopt het verhaaltje vlot. De romance is wat hol, maar zeker de eerste 70 minuten is dat geen probleem. Laatste half uur is wat meer op drama toegespitst (het obligate eindgevecht uitgezonderd natuurlijk), wat eigenlijk wat jammer is. Law had zich beter iets meer tot de essentie gehouden, had de film ook een kwartiertje korter kunnen maken.

Maar zeker niet slecht. Goed vermaak, zeker het eerste uur is bij momenten indrukwekkend. Erg fijn martial arts filmpje, ook wel eens benieuwd naar Fatal Move nu.

3.5*

Matig.

De combo Jeffrey Lau en Corey Yuen blijft vreemd, al helemaal omdat er hier amper actiescenes waar te nemen zijn. Vraag me dan ook af in hoeverre Yuen echt bij deze film betrokken was. Het is vooral een typische Lau film die je voorgeschoteld krijgt.

Warrige en holderdebolder HK comedy dus, die als parodie op een parodie (Lau's eigen 92 Legendary La Rose Noire) een beetje vermoeiend overkomt af en toe. Wel een leuke rol van Sandra Ng, de rest is iets minder vond ik. Wel een paar grappige ideeën en typische Lau grollen. Geen diepgaande of hoogstaande humor maar vaak té stompzinnig waardoor het wel weer grappig wordt.

Naar het einde komt er een klein beetje actie om de hoek kijken, maar de Yuen fans hoeven er niet veel van te verwachten. Typische HK comedy zoals ze ze alleen daar kunnen maken. Al heb ik er ondertussen véél betere gezien, deze Lau ligt iets onder het gemiddelde.

2.0*

Zeker geen onaardige Triad film.

Denk dat dit nog maar de eerste HK film is die het thema serieus benaderd. Een beetje de HKse Godfather, maar dan veel minder groots en uitgesponnen.

Het begint allemaal wat droog en flauw, maar na een tijdje begint het toch steeds boeiender te worden. Het bestaan van de triads en de inmengen van de politie is vooral boeiend te zien. Een spelletje van geven en nemen, en vooral steeds de ander voor te zijn. Fijn einde ook, met als hoogtepunt de scene voor het verkeerslicht.

Verder niet erg speciaal, maar wel aardig genoeg. Dikke 3*

Fijn weerzien.

Was toch alweer even geleden, maar de originele kwaliteit is nog altijd duidelijk aanwezig. Het is geen essentiële To film, daarvoor heeft hij toch nog iets betere en apartere films gemaakt, maar het is er absoluut eentje die je moet gezien hebben als je To kan waarderen.

Een wat drogere kijk op het hele Triad gebeuren, iets minder actie en iets minder typisch genre gebeuren. Daar tegenover staat iets meer focus op het tactische, waarbij de verkiezing eerder als schaakspel voorgesteld wordt.

Visueel absoluut op niveau, soundtrack is sterk, cast is ook zeker de moeite. Valt weinig aan te merken op deze film, hopelijk maakt To nog eens een derde film. Perfect mogelijk met deze setup natuurlijk, want al is dit een direct vervolg op deel 1, de film is nog steeds eenvoudig op zichzelf te kijken.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne omnibus.

Al moet wel gezegd dat geen enkele van de filmpjes echt eng wordt. Dat verklaar waarschijnlijk de vele negatieve kritieken die deze film kreeg.

Next Door, het eerste filmpje, vond ik meteen het beste. Mooi gestileerd en erg sfeervol. Die less-is-more aanpak is er gelukkig helemaal uit, vele van de verschijningen zijn dan ook erg mooi in beeld gebracht. 4*

Dark Hole is wat aparter, wel de minste van de drie. Niet zozeer gegriezel maar meer een mysterie. Wel leuk om Taguchi weer bezig te zien, maar wel visueel het minste filmpje. Nog steeds wel leuk om volgen. 3*

Lost Memory sluit goed af. Erg sfeervol, prachtige visuele stijl, verder wel een erg typisch verhaaltje. Diegene die het dichts aanleunt bij de vlaag Aziatische suspens (qua verhaal dan). Drama werkt ook niet helemaal naar behoren, maar erg mooi dus. 3.5*

3 jonge filmmakers die hun kunnen even tonen dus. Had bij alle drie de films wel het gevoel dat het tempo wat rustiger gemogen had. Iets meer aandacht voor sfeer, scenes iets langer laten voortkruipen, minder dat verhaaltje voortpushen.

Maar al bij al best geslaagd. Mist de écht sterke momenten voor 4*, maar zeker een verdienstelijke 3.5*

Toyoda is er weer.

Als een duivel een uit doosje. Deze film was eigenlijk bedoeld om samen te gaan met de Tokyo Olympics, maar vanwege de hele Covid uitbraak heeft de film een wat andere draai gekregen. Je zou het er eigenlijk niet aan afzien, want de hele pandemie voelt als een essentieel onderdeel van de film.

Een film die vooral leunt op sfeer, waardoor het eerste half uur een beetje aanklampen is op narratief gebied. In de tweede helft wordt een hoop duidelijk, maar uiteindelijk vond ik dat wat minder belangrijk. Toyoda's boodschap komt over, da's het belangrijkste.

Verder visueel erg lekker, de soundtrack ook écht geweldig en een paar bekende gezichten (waaronder Matsuda) zorgen ervoor dat het acteerwerk ook op niveau is. Een lekker filmpje. Ruw en ongepolijst, zoals punk cinema hoort te zijn.

4.5* en een uitgebreide review

Typisch Japans drama.

Van Pi wordt vaak gezegd dat het een film is waar wiskunde een belangrijke rol in speelt. Wat mij betreft onterecht. Bij deze film geldt dat veel meer.

Hakase gaat over de puurheid, schoonheid en echtheid van de wiskunde, en weet deze op zeer slimme wijze te linken aan het leven. Grappig vooral dat wij vroeger een soortgelijke leraar wiskunde hadden. Iemand die vol overtuiging kon vertellen over de pracht achter de wiskunde en de magie van de verbanden.

De link die door de professor gelegd wordt tussen wiskunde en het leven is een erg mooie en zinvolle, omdat je vanuit een zeer puur gegeven een complex en chaotisch geheel vorm probeert te geven. Het blijft uiteraard poëtisch en een verband met de grove borstel, maar het is iets wat ik denk ik zelf altijd meegenomen heb uit m'n studie. Zie je eigenlijk bijna nooit terug in films.

Daarnaast een aangenaam en kalm drama dat het dramatisch gedeelte ingetogen houdt en uiteindelijk vooral speelt op feel-good. De rol van de professor (en de leraar) zijn daarin erg mooi en hoewel in theorie tragisch toch erg optimistisch.

Idyllisch filmpje dat een zeldzaam onderwerp erg mooi weet vorm te geven. Had iets korter gekund, iets gestileerder op bepaalde momenten, maar allround een film die op alle vlakken makkelijk overtuigt.

Beetje affectie met wiskunde is wel een plus lijkt mij.

4.0*

Fijne Nakajima.

Beter dan z'n vorige, iets minder dan z'n laatste. Leuk om een regisseur als deze te zien groeien, wel érg jammer dat hij dan na 3 films weinig tot niks meer van zich laat horen. Toch een regisseur waar ik erg graag nog wat meer van gezien zou hebben. Maar misschien heeft hij nog wel een comeback gepland.

Deze film oogt in ieder geval wel iets beter dan z'n eerste, al vind ik het dan nog steeds erg jammer dat het in 4:3 geschoten is. Blijft een wat lelijk formaat. Verder ziet het er gelukkig wel erg netjes uit. Bruut en contrastrijk zwart/wit, mooi camerawerk en af en toe ook best abstract.

Ook de muziek voegt veel sfeer toe. Lekkere ambient, als ik het goed gezien heb ook door Nakajima zelf geschreven. Verhaaltje is verder wat bijkomstig en ook niet bepaald coherent. Is niet zo erg in dit soort films vind ik, zij die van symboliek houden kunnen er voldoende uithalen, zij die het van de sfeer moeten hebben komen ook niks tekort. Enkel de liefhebber van puur verhalende cinema kan deze maar beter links laten liggen.

3.5*

Fijne nieuwe Ishii.

De marketing van de film is wel wat opgeblazen, het is voor de liefhebber vooral een interessante mix van vorige stijlen en invloeden. Dat het project al zo'n dertig jaar leeft zal wel, maar da's dan pure doorlooptijd. 't Is vooral een maf uitgangspunt, gecombineerd met Ishii's mix van punk en drama. Beetje als Vital.

Leuk dat Nagase en Asano weer een keertje tegenover elkaar staan. Verder ook genoeg om over na te kaarten. Het lastige aan deze film is vooral dat het een mix is van arthouse en cult/genre, wat de film beperkt toch een kleiner publiek. Maar fans van Ishii zullen hun gading wel vinden hier.

4.5* en een uitgebreide review

Vreemde ervaring.

Gisteren ontdekte ik via Bad_Religion Tori. Asano als regisseur. Vandaag bestel ik de DVD, en deze avond zie ik een film ... met Asano die een beginnend (en niet van de grond rakend) regisseur speelt.

Hakuchi is een vreemd experiment. Au fond een arthouse/fantasy film. Maar dan wel één met scheuten extravagante Japanse pop. Denk In The Mood For Love meets Britney music video stijl. Maar dan beter uiteraard

Hakuchi is echter geen volledig geslaagd experiment. De pacing is soms wat vreemd (iets te lange, uitvoerige intro), de CG voelt soms onwennig aan en Asano, hoewel erg aardig, mist nog die zelfverzekerdheid om z'n personage vorm te geven zoals hij dat nu doet. Afgezien daarvan boeit de gehele film continue, staat de film bol van mooie plaatjes en geweldige scenes.

Moraaltje is ook aanwezig voor zij die willen, maar de film biedt genoeg om het straal te negeren. 4*. Vooral de climax zal me nog wel een tijd bijblijven. Bombastisch, maar op een goeie manier

Njah.

Je zou ook gewoon kunnen denken dat Disney een film over een Chinese legende gemaakt had, want hoewel het verhaal best Oosters is, is de animatie dat nog helemaal niet. Een film die best wel wat historisch belang zal gehad hebben, maar het resultaat is vreselijk.

Al moet ik zeggen dat ik na een godsgruwelijke lelijke intro wel opgelucht was dat het een normale animatiefilm was. Geen idee wat men daar probeerde te doen, maar dat zag er absoluut niet uit. Die opluchting verdween echter redelijk snel weer, kijkende naar wat ik dan uiteindelijk voorgeschoteld kreeg.

De Disney touch is opvallend. Zowel qua visuele stijl (geen schaduwwerk, meer aandacht voor vloeiende animatie dan detail in setting en personages) als qua invulling (Chinese legende aangevuld met diertjes die schattig pogen te zijn). Jammer genoeg is het resultaat erg saai, zo erg zelfs dat de amper 75 mintende durende film alsnog als een hele beproeving aanvoelde.

Amper uit te zitten dit, maar na de bedroevende intro alsnog ietwat opgelucht dat het geen gehele film in die stijl was. En buiten dat de film uit Japan komt en een Oosters verhaal heeft, heeft het ook nog maar erg weinig van doen met "anime".

1.0*

Moodysson gaat inderdaad het experiment aan, en slaagt daar voor mij deels in.

De grootste verrassing voor mij was de schijnbare apathie waarmee Moodysson dit "onderwerp" benaderd heeft. Een absoluut pluspunt, want dat pruilliptrucje dat hij met Lilja-4-Ever uithaalde begon me hoe langer hoe meer te irriteren (heeft de film sinds ik hem gezien heb ook al een volledige ster gekost).

Niet dat de hoofdrolspeelster hier lelijk is, maar er wordt weinig moeite gedaan om medelijden op te wekken met de personages. Het zijn, zoals ze zelf zeggen, een bende losers, een bende varkens. En dat wil ik best een tijdje aanschouwen. Al had het uiteindelijk wel een stukje korter gemogen.

Het audiovisueel experiment is ook maar half geslaagd. Vooral de soundtrack kon ik wel appreciëren (niet de muziek, wel het noize achtig gedoe), maar de bijbehorende beelden zijn weinig in sync. Alsof Moodysson wel wat zag in het geklooi van Noé, Aronofski of Tsukamoto, maar de essentie gemist heeft. Te goedkoop en te weinig beheerst om effectief over te komen.

Maar toch, is me beter bevallen dan Lilja-4-Ever uiteindelijk 3.5* dus. Vond het wel boeiend.

Ugh.

Slechte sex comedy met mannen, maar dan met vrouwen. En nogal expliciet over vrouwen, want het gaat ook echt over girl power, feminisme en hoe vrouwen weggezet worden door mannen. Komt daarbij dat Heather Graham zo'n beetje zichzelf lijkt te spelen in deze film (een schrijfster wiens ideeën genegeerd worden).

Het is allicht allemaal goed bedoeld, maar het enige verschil met de mannelijke versies van dit soort films is dat grappen nu eindigen met "lick it" in plaats van "suck it". Als dat een film meteen 10 keer zo grappig maakt, vooral kijken, maar de humor is wat mij betreft van bedenkelijk niveau.

Chris D'Elia is dan (jammer genoeg voor een film over vrouwen) nog één van de leukere figuren, als bot cliché van een hersenloze vent. Kinsey en Beatriz hebben vooral veel moeite om zich los te wrikken van het TV-persoonlijkheden, Graham zelf is naast een zeer matig schrijver en zeer beperkt regisseur ook gewoon een erg povere actrice.

Rest ... weinig eigenlijk. Een zekere opgewektheid en fleurigheid misschien, al moet gezegd dat de film ook daar maar matig op kan teren. Het leek allemaal een stuk langer te duren dan 93 minuten, niet best voor een simpele comedy.

1.0*

Tegenvallend.

Gosling is inderdaad sterk. Heeft wel een aantal trekjes die vaak terugkomen, zoals het wat verdwaasde blikje en dat schuchtere lachje dat opeens op komt zetten. Maar hij doet het ook hier weer erg sterk.

Jammer genoeg een beetje zonder gevolg, aangezien z'n personage zo verdrinkt in zwalpend zelfmedelijden dat ik er maar weinig mee kon. De muziek versterkt dit jankerig eigengejammer alleen maar. Vond het erg jammer aangezien het verder best aardig was. Epps doet het ook leuk en verder is het drama solide.

Visueel jammer genoeg ook belabberd. Alsof alles van erg ver gefilmd was, maar dan extreem ingezoomed. "Dicht op de huid", maar dan vooral wel willen maar niet kunnen. De vergelijking met Kerrigan begrijp ik, maar die kan het wél. Heb me meer dan eens gestoord aan het wazige camerawerk.

Al bij al geen slechte film die genoeg sterke punten heeft om je al kijker er doorheen te slepen, maar het emogehalte lag mij hier iets te hoog om er ook daadwerkelijk van te kunnen genieten. Gaf de film een fake laagje mee.

2.5*

Mindere Farrelly.

Hun vorige films waren iets luchtiger, ook iets minder oversekst. Al kon ik hier af en toe de directheid van de humor nog wel appreciëren (die neger + Ier in de fitness!), toch begonnen de lul en kut grapjes na een uur wat te vervelen.

Owen Wilson is hier ook niet helemaal in z'n element, de rest van de cast probeert ook net iets te hard om grappig te zijn, maar slagen daar niet helemaal in. Zo blijft de film een beetje voortlummelen met af en toe wat grappige momentjes, maar echt overtuigen wil het nooit.

Het drama naar het einde toe werkt ook niet (doet het bijna nooit in dit soort films) en de film gaat ook wat te lang door. Voor een filmpje als dit is 90 minuutjes echt wel genoeg. Graag de volgende keer ook weer wat meer weirde freaks, toch een trekpleister voor de Farrelly comedies.

Heb me niet verveeld, soms wel leuk, maar over het algemeen niet goed genoeg. Ze hebben betere films gemaakt.

2.0*

Fijne creature flick/body horror.

Je komt ze niet al te vaak meer tegen, dit soort horror films. En al helemaal niet de combinatie van beiden. Des te fijner dus dat Hardy z'n best doet om het naar behoren uit te werken. Het resultaat is daarom geen al te originele film, maar wel het lekkere volbloed genrewerk.

Visueel oogt het in ieder geval meer dan behoorlijk. Er wordt mooi gebruik gemaakt van de omgevingen, belichting is sfeervol en het bos doet goed dienst als extra personage. Maar het zijn toch vooral de creaturen die het vermelden waard zijn. Een sterke combo van practical effects, afgewerkt met een laagje CG vernis. Doorgaans stuiken dit soort films als kaartenhuisjes in elkaar wanneer de creaturen vol in beeld getoond moeten worden, gelukkig oogde het hier allemaal een stuk overtuigender.

Middenstuk van de film is iets te traag. De creaturen worden redelijk snel geïntroduceerd en dan is het nog best lang wachten tot de uiteindelijke finale begint. Daar had de film best een kwartiertje korter gekund. Verder zijn er ook iets teveel scenes waarin de baby té duidelijk werd vervangen door een pop en is het gejank van het kind niet altijd even overtuigend.

Maar dit zijn kleine probleempjes in een verder fijne horror. Een paar memorabele scenes, goeie effecten en leuk creature design zorgen voor een geslaagde genrefilm. Hardy is duidelijk liefhebber en kan hopelijk een carriere in het genre uitbouwen.

3.5*

Hello ? Is anybody there ?
Helloooooo ?
Alright, I'm gonna get naked and take a shower now.
~ Pablo Francesco.

Origineel is het inderdaad allemaal niet, en deze film heeft heel wat tegen zich. Echt crappy acteerwerk, een plot van niks, met veel onlogische dingen in, goed bedoeld maar vaak matig uitgevoerd camerawerk en een jammerlijk einde.

De muziek daarentegen is erg goed, hoewel het deuntje wel wat zuiverder mocht, en het wel erg vaak gebruikt wordt.

Main attractie is echter Myers. Een personage naar mijn hart. Mist elke vorm van motivatie (pluspunt), maar is altijd op de juiste plaats. Heeft altijd alles onder controle, laat z'n gezicht nooit zien ... een soort van ongrijpbare schim, de killer waar je niet aan kan ontvluchten. Controle = macht, en naast alle opsmuk haalt Halloween vooral daaruit z'n kracht, wat mij betreft.

Erg jammer dan ook dat hij zonder goede reden op het einde van de film gaat klungelen. Net dat doet een Saw, plotholes of niet, zoveel beter. Myers wordt hier voor lul gezet, en dat siert zijn personage niet. Dat verdient hij ook niet. Beetje dezelfde als bij de Alien films. Consessies naar het publiek verpesten het een beetje.

Maar verder een geweldig filmpje. Ik blijf het geweldig spannend vinden, met veel effectief camerawerk, overal duistere hoeken en bosjes, schaduwen en ook vooral veel niks. Lekkere 4*, erg aangename avond beleefd .

Sterke prequel. Mindere remake.

Vooral het eerste deel was sterk. Myers kereltje was best creepy. Inderdaad is de hele achtergrond vond Myers niet zo interessant vanuit het personage gezien, maar nadat ze dat al helemaal verkracht hadden in deel 6 in Zombie's versie nog best een opluchting.

Sterk wordt het wanneer Michael z'n gezin uitmoordt. Zo'n scenes zie ik Carpenter nog niet neerzetten. Best hard en grauw, erg gave scenes. Ook qua sound editing trouwens. Carpenter kon dan wel catchy doedeltjes schrijven, van wat serieuze sound editing hadden ze 30 jaar nog niet veel kaas gegeten.

Zombie gaat jammer wel de fout in wanneer het op het Myers personage zelf aankomt. Zoals hier eerder al gezegd is het jammer dat deze "onmenselijke" moordenaar nogal wat menselijke gevoelens vertoont doorheen de film. Vooral zijn nogal actieve en aggressieve manier van moorden vond ik niet geweldig. Ik heb meer aan een Myers die eng staat te wezen naast een boom.

Prequel goed gelukt dus, remake vond ik veel minder. Was waarschijnlijk ook niet toevallig het stuk waar de huppelkutjes weer losgelaten werden.

3.5*, vond het best een fijne film en naast het origineel makkelijk de beste uit de reeks.

Héél matig.

Een sequel-reboot, dat is echt wel wat deze reeks (en de hele filmwereld) nodig had. Je moet je tegenwoordig een halve dag inlezen alvorens je aan een lompe slasher als deze kan beginnen. En dan kan je uiteraard ook weer verwachten dat met er alles aan zal doen om er zoveel mogelijk verwijzingen naar het origineel in te stoppen.

Even alle andere negatieve punten buiten beschouwing gelaten, Green slaagt er niet in om van Myers een indrukwekkende killer te maken. Sowieso al lastig als je hem introduceert als een bijna-opa (deed me wat denken aan die Rambo 99 grapjes die we als kind maakten), maar ook als killer maakt hij weinig indruk. Moorden zijn wat saai naar hedendaagse normen, Myers zelf te braaf (loopt hij daar nu gewoon een babybedje voorbij?).

Dat je verwijst naar de iconische muziek in een film als deze is niet zo vreemd, maar dit was een eindeloze en schaamteloze kopie. Acteerwerk was redelijk ondermaats (Curtis voorop), de lore is niet interessant en visueel is het best povertjes. Een matig tracking shot ten spijt.

Nee, dan heb ik me véél beter vermaakt met de Rob Zombie films, die hadden ten minste nog wat eigenheid. Dit is gewoon een poging tot slechte kopie-sequel van het origineel. Maar da's ondertussen ook alweer bijna 40 jaar oud, daarop voort proberen bouwen is gewoon niet goed genoeg meer.

2.0*

Aardig vervolg, beter dan deel 2 en 3.

Heeft vaak wat weg van een remake van deel 1. De film gaat in ieder geval terug naar z'n roots. En da's eigenlijk wel een pluspunt. Het is minder beklemmend dan het eerste deel, ook bekender terrein natuurlijk, maar verder wel erg aardig allemaal.

Ook het deel dat ik ooit al eerder gezien had. Wie het eerste deel gezien heeft weet wat hij kan verwachten. Zelfde sfeer, zelfde muziekje, zelfde alles eigenlijk, alleen is Myers hier net iets actiever en in beeld dan in het eerste deel.

3 kleine * dan maar. Fijn vervolgje, doet het beter dan z'n voorgangers.

Volgens mij lijkt me dat het probleem niet, aangezien ik geen enkele poging tot diepgang gevonden heb in deze film.

Inderdaad minder dan het vierde deel. Komt vooral door enkel compleet debiele figuren (die Tina ), paar knullige scenes met die twee politieventen en wat knullig geknoei met het verhaal.

Moet zeggen dat ik bij Halloween 4 & 5 de hele zooi niet meer zo goed kan volgen. De film leunen nogal aan bij eerdere verhalen en wie nu wiens dochter is, en door wie geadopteerd werd vind ik bij deze films niet interessant genoeg om te volgen.

Pleasance wordt ook steeds meer een karikatuur van zichzelf, gelukkig loopt Michael hier en daar nog fijn te wezen. Maar moet zeggen dat ik me verder amper wat van de film herinner.

De stukjes met Myers zijn leuk, de rest is twijfelachtig. En dan die 80s muziek

2.5*

Matig.

Film die onderuit gehaald wordt door het slecht acteerwerk van Curtis en Harnett, lijdt aan een teveel revival en een te hoog Dawson's Creek gehalte, en een iets te actieve Myers, die zijn tentje opzet in elk deurgat dat hij tegenkomt.

Verder is het wel vermakelijk, de film is ook echt zo voorbij. Einde duurt inderdaad wat lang, maar ipv me af te vragen wanneer Myers nu eindelijk sterft, vraag ik me liever af wanneer hij nu eindelijk eens de persoon die hij wil vermoorden kan vermoorden. Mag toch wel een keer, na 7 pogingen.

Aardig, vermakelijk, degelijk filmpje in de serie, maar zeker niet de beste.

2.5*

Erg flauw vervolg, al begon het nog wel grappig, dankzij wat dubieuze typesetting. "A Dino De Laurentis Corporation Film presenting ... Donald Pleasence in Jamie Lee Curtis". Dacht bijna de verkeerde film vast te hebben.

Film begint waar de eerste eindigt, en herhaalt daarmee meteen zowat de slechtste scene uit het eerste deel. Wat vooral opvalt is dat Myers hier veel meer in beeld verschijnt, en elke keer ook aan het moorden slaat. Niet meer het ijzingwekkende wachten en spelen uit het eerste deel, maar gewoon wat hak & slash gedoe.

Daarmee wordt de sfeer stevig uit de film gehaald. De muziek is ondertussen bekend, Myers zelf ziet er ook wat onnozeler uit, en naar het einde toe wordt het een stevige farce zelfs. Was het personage op het einde van deel 1 al half verkloot, wordt Myers hier kompleet de nek om gewrongen.

2* voor enkele leuke scares en halfspannende scenes, maar verder is dit een wat triest vervolg. Jammer.

Beste Halloween?

Ligt zeker niet ver van het eerste deel van Carpenter. Maar het is wel een andere reeks geworden. De nieuwe Myers werkte niet zo goed in Zombie's eerste remake/prequel, maar in deze sequel gaat het een stuk beter. Misschien omdat de nieuwe Myers al wat meer ingeburgerd is, of gewoon omdat de film een stuk beter is.

Visueel vaak indrukwekkend. Mooi kleurgebruik, indrukwekkend gebruik van licht. Myers is een gave massa mens, de moorden zijn lekker bruut en het geheel lekker sfeervol. Zelf het acteerwerk kan er goed mee door, met als uitschieter Dourif.

Het is verder ook niet echt een remake van het originele deel 2. Enkel in het eerste kwartier wordt er naar verwezen, daarna gooit Zombie het origineel in de vuilbak. Maakt de saga er niet volgbaarder op, best is gewoon om de Zombie films als loststaande herinterpretatie te zien.

Sterke film. Alles wat een slasher zou moeten zijn.

4.0* en een uitgebreide review

Ik kan er de humor wel van inzien. Zeker gezien de status van die de eerste film nu geniet, en de beteuterde blik die menig fan moet gehad hebben tijdens het zien van deze film.

Een redelijk waardeloze film, dat zeker. Maar ergens ook weer erg grappig. Ik denk zelfs dat dat muziekje op zichzelf de hele film die moeite maakt. Nogal maffe film, met maf plot, maar het past allemaal wel bij elkaar.

Wat niet wil zeggen dat dit verder een echt goeie film is. Faalt op meerdere gebieden. Boutlelijk en enorm slecht geacteerd. Maar vermakelijk wel, zeker op een campy manier. En dan dat muziekje

1* voor de camp, 1* voor het nummertje. 2* dan maar. Niet echt serieus te nemen, maar wel geinig

Yea, flipmode

Laatste deel in de serie was ook niet echt super te noemen. Het sfeertje was af en toe nog best aardig, en Curtis gaat eindelijk(!) dood - al kan die nog steeds terugkomen, gezien de belachelijke intro van deze film..

Alleen is het verhaaltje echt te triest om waar te zijn. Reality TV blah blah blah, bijna net zo stompzinnig als het Hellraiser feestje met online videogame. Doe daarbij bedenkelijk acteerwerk (voor Rhymes is toch écht niet om aan te zien) en ook deze film is weer een kleine flop. Myers loopt ook wat te veel in beeld verder.

Maar uiteindelijk is het geen straf deze ook gezien te hebben, sommige momenten werken ook wel, had alleen (weer) veel meer ingezeten.

2*

Zwakste uit de serie.

Onbegrijpelijk de belachelijk rotzooi die ze opgedist hebben om Myers z'n bestaan te verklaren. geblèr over runes en thorn en sectes en dat soort onzin. Het maakt van Myers een idioot, iets wat deze serie toch niet verdiend.

Grote sterkte was toch ook dat Myers menselijk was, maar ook weer niet. En wat daar net achter school bleef een mysterie. Met deze film vervalt dat mysterie dus, maar het lijkt me beter gewoon dit stuk verhaallijn te negeren.

Ook de familiebanden in deze film worden er alleen maar ingewikkelder op, iets wat mij ook totaal niet meer interesseerde. Vast leuk voor de echte fans die de hele stamboom van de reeks uit hun hoofd kennen, maar als casual fan leidt het teveel af van de kern.

Zelf Myers loopt er hier af en toe wat knullig bij, en dan blijft er eigenlijk niks meer over van Halloween. Daarbij is Pleasance nu helemaal belachelijk.

1*, prul!