Meningen

Had op meer gehoopt, maar verder niet slecht.

Men Corey Yuen en Sammo Hung aan het roer mag je mooie gevechten verwachten. Met Chan, Hung en Biao Yuen als acteurs al helemaal. Maar ook die baas was best geweldig.

En geweldige gevechten zijn. Wanneer het knokken begint is het echt genieten, met als hoogtepunt de finale. Geweldig gevecht in de fabriek.

Wat er allemaal voorkomt vond ik alleen iets te pover. Dat dubbel date stukje in het midden is toch aardig bagger. Povere humor. Ook al die verwarring in het begin van de film vond ik niet bepaald grappig.

Of het nu comedy is, of drama ... het eerste uur van dit soort filmpjes is meestal niet het beste. Gelukkig af en toe nog wel wat gave gevechten en een spetterende finale. En leuk acteertrio in de hoofdrollen natuurlijk.

(btw, erg vage scene in die rechtbank, wat voor een rechter is dat )

3.0*

Matig.

Felix Chong komt met een gangster parodie, klinkt in eerste instantie best leuk. Chong is iemand met voldoende genrekennis om daar wat leuks van te maken. Dat blijkt ook wel tijdens deze film, jammer genoeg blijft het iets teveel "op papier" grappig.

Er zitten uiteraard wel leuke dingetjes in. Ekin Cheng en Jordan Chan die Y&D-achtige rollen vertolken, ook een wat onnozele Infernal Affairs running gag is best lollig is. Zo zijn er nog wel wat scenes en momenten die bijblijven, maar daartussen zitten toch ook veel dode scenes. Wanneer zowel Chan als Cheng hun best doen om niét de Triad-opvolger te worden, is het toch vooral de humor die een beetje faalt.

Je zou bij een film als deze eerder een Stephen Chow (en z'n regisseursaanhang) van de vroege '90s verwacht hebben. Dat niveau haalt Chong jammer genoeg niet. Het blijft bij wat grappige momenten, die verstopt zitten in een film die verder iets te serieus overkomt. Je moet al goed op de hoogte zijn van het Triad-genre om sommige grappen er uit te halen. Had gewoon wat sappiger gemogen.

2.5*

Flauwe comedy.

Apart toch dat Janet Chun later nog The Four zou regisseren, al was dat dan wel met Gordon Chan. Op basis van deze film zou je er geen euro voor geven, want ondanks een hoop bekende gezichten ziet het er allemaal redelijk armoedig uit.

Sowieso is het als comedy véél te flauw. Choi is ook niet echt geschikt voor deze rollen, al moet gezegd dat een aantal andere prominente HK komieken ook geen voet aan de grond krijgen in deze film. Visueel oogt het ook redelijk karig allemaal, ook dat is een beetje verbazingwekkend met zoveel bekend volk in de cast.

Qua tempo vlot het gelukkig iets beter en hier en daar valt er ook wel iets te grinniken, al is het dan zelden erg hard. Een povere HK comedy dus die als extreme back-up filler nog wel enig vermaak kan bieden, maar er zijn andere opties genoeg.

2.0*

Weinig boeiend.

Staat links en rechts nochthans te boek als één van de betere HK films uit de jaren '90, maar wat mij betreft zijn ze in dit soort romantische dramas gewoon niet goed genoeg. Zeker niet als die films uit de 80s of 90s komen.

Acteerwerk nekken deze films bijna altijd. Personages zijn flauw en karikaturaal. Een film als deze heeft baat bij een beetje naturel, maar dat is hier (weer) compleet afwezig. Visueel ook redelijk karig, maar dat heeft ook wel wat met de matige transfers uit de tijd te maken. Zeker toen waren ze niet echt begaan met kwalitatieve releases in Hong Kong.

Dramatje hobbelt wat voort, maar weet nooit te beklijven. Personages blijven doods en het verloop weet zowel qua romantiek als drama nooit te overtuigen. Film om snel weer te vergeten dus, al zijn de meningen daar blijkbaar sterk over verdeeld.

1.5*

Nogal flauw.

Net zoals de eerste film vond ik dit niet echt super. Chan weet zoals steeds wel weg met de actiescenes, jammer genoeg maken ze steeds maar een klein deel uit van de gehele film.

De humor is flauw, het avonturenverhaaltje ronduit saai. Vervelende en zoutloze bad guys en een onaanzienlijke dub maken het soms erg moeilijk om van deze film te genieten. Het duurt verder ook allemaal veel te lang, de hele intro van deze film is bijv compleet nutteloos en had er gewoon helemaal uitgemogen.

Film die meer actie nodig had. Wanneer Chan z'n kunstjes kan tonen werkt de film goed, maar verder is het toch maar een trieste boel. Kan niet zeggen dat ik totnutoe erg onder de indruk ben van Chan's regisseurskunsten.

2.0*

Ik kon dit werkelijk niet helemaal uitzien. En aanzien.

Vreselijk gedrocht van een film. Smerige kleuren, muziek met een enorm hoog keukengerei-trommel gehalte, eindeloos doormekkerende personages, lawaai, lelijke en nog lelijkere mensen (die door moeten gaan als mooi blijkbaar) ...

Visueel vond ik dit echt niks. Zat voortdurend met het gevoel dat ik naar een toneelstuk zat te kijken, uitbundig zwalpend in de meest goedkope decors en kitscherige kleuren. De muziek werkt enkel enerverend, net als de eindeloze stromen nutteloze conversatie. Personages vertellen vaak wat er gebeurd, zwijg dan liever. Dat een verhaal ontbreekt stoort mij niet eens, maar zorg dan wel dat er iets is wat mij verder kan boeiend.

Ik geef royaal toe dat ik de film niet uitgekeken heb, maar stem toch. Na 1 uur irritatie en nog even snel skippen is een 0.5* meer dan gerechtvaardigd. Wat een onding.

Erg doorsnee.

Zeer klassieke weergave van een gevangenis, waar iedereen slecht is, mensen veranderen om te overleven en elk dag weer je laatste kan zijn. En ach, ook de bewakers passen in dit plaatje. Al wil de nieuweling nog niet echt vollledig meewerken natuurlijk.

Het gaat ook allemaal wel erg snel bergafwaards voor Dorff. Binnen de korste keren zit hij voor 7 jaar vast. Zijn relatie gaat zienderogen achteruit en in de gevangenis wordt hij aan z'n lot overgelaten. Toch, al je voorbij alle cliché kijkt schuilt er nog een redelijk filmpje in Felon. Komt deels door de rol van Kilmer, die het hier best oké doet, maar ook die negatieve spiraal heeft op zich wel iets.

Camerawerk was zeer matig, acteerwerk nogal dik aangezet en het plot erg voorspelbaar, maar er zijn slechtere gevangenisfilms.

2.5*

Begint leuk, maar vervalt snel.

Als filmexperiment een leuk idee. Het is dan ook jammer dat vooral het eerste filmpje dit goed weet in te vullen. Vanaf filmpje 2 probeert Von Trier er iets therapeutisch van te maken, waarmee de regisseurs ineens als mens ten tonele verschijnen. En dat boeit mij eigenlijk niet zo. De mens Von Trier en de mens Leth kunnen mij gestolen worden.

Tweede filmpje was al een stuk minder, het vierde vooral érg gemakkelijk (doe anders iets leuks met animatie ipv live footage te bewerken met wat computeralgoritmes) en het laatste een pijnlijke epiloog die in de verf zet waarom Von Trier het beter bij restricties binnen het filmproces zelf had gehouden.

Het idee blijft wel grappig natuurlijk, af en toe levert het leuke momenten op en zeker het begin is de moeite, maar na halverwege had ik het wel gezien, veel spannends komt er daarna ook niet meer. Gemiste kans.

2.0*

Om te antwoorden op de titel: je bent beter af als je het niet weet.

Lollige titel natuurlijk, vraag me af hoe bewust deze gekozen is om mensen te lokken die anti-feminisme zijn. Je hoeft er in ieder geval niet aan te twijfelen of op te hopen, deze docu is niet op zoek naar controverse of een kritische blik, het is weinig meer dan het in de bloemetjes zetten van enkele feministen.

Het is jammer dat de docu zich niet zozeer richt op wat men effectief bereikt heeft, wel op de ideologiën en nonsenstheorieën van deze mensen. Ze staan dan misschien loodrecht tegenover de oude patriarchie, als je ze bezighoort is het gewoon lood om oud ijzer.

Er zijn er een aantal die hun verhaaltje mogen doen, soms zie je een kop een tweede keer, veer structuur lijkt er verder niet in te zitten. veel inhoud ook niet jammer genoeg. Een nobel doel, maar de mensen erachter zijn jammer genoeg een stuk minder interessant.

1.0*

Wat tegenwoordig al niet door moet gaan voor een visueel mooie film.

Saai wegkijk voer dat enkel gered wordt door wat erotische acties. Want mooie lichamen genoeg in deze film. En dan heb ik het nog vooral over Stamos' lesbisch vriendinnetje, Mevrouw Stamos zelf heeft een nogal ... matig hoofd zeg maar.

Verder allemaal flauw en voorgekauwd, met een werkelijk trieste plottwist en een al helemaal debiel einde. 1* voor de vermakelijkheid, en nog een halve voor wat stijlvol vrouw en camerawerk.

1.5*

Fijne film.

Niet de eerste film die horror en theater bij elkaar brengt, ik moest af en toe een beetje denken aan The Wizard of Gore. Maar deze film is geen zielloze remake, wel een film over Paula Maxa, actrice die berucht werd door haar werk in het Grand Guignol-theater, waar het (nep)bloed rijkelijk vloeide.

Verwacht geen typische biografie, het is meer een genrefilm die een verhaal bouwt rond bestaande setting and personages. Een duister, mysterieus maar ook wel sappig en vlot filmpje waarin Maxa uit de handen moet zien te blijven van een ripper-achtige killer.

Audiovisueel mooi verzorgd, waardoor er absoluut geen gebrek aan sfeer is. Setting draagt daar uiteraard ook aan bij en acteerwerk is verder ook op niveau. Het is dat het hier en daar een échte uitspatting mist en het ondanks een creatieve aanpak toch redelijk voorspelbaar is, maar verder weinig tot niks aan te merken op deze film.

Geen pure horrorfilm, maar voor liefhebbers van het genre toch wel een aanradertje.

3.5*

Nogal wilde Chang.

Ik ben niet zo'n fan van Chang's films in een moderne setting, ook hier is het zeker geen meerwaarde. Hij probeert ook wat edgier te zijn, maar het is af en toe zo wild en schijnbaar ongecontroleerd dat het bijna een parodie van zichzelf is. Ondanks dat Chang het toch allemaal redelijk serieus lijkt te bedoelen.

Het drama is dan ook een complete sof en werkt voor geen meter. Ook de regie voelt af en toe nogal klungelig aan. Anderzijds zit er wel zoveel energie en drive in de film dat het toch nog aandoenlijk wordt op zekere manier. Zeker ook omdat er nogal wat actie inzit, dat soort scenes baten dan wél veel meer bij deze aanpak.

Het resultaat is nog steeds een redelijk zooitje, het is een geluk voor de film dat het meeste drama in het begin zit en de meeste actiescenes aan het einde, zodat de film toch nog op een redelijk positieve nooit afsluit. Zeker niet Chang's beste, maar voor een Chang in moderne setting wel één van de betere wat mij betreft.

2.5*

Woo remaked z'n eigen film ... in China.

Het origineel niet gezien (wist ook eigenlijk niet dat het een remake was), maar daar heb ik naar aanleiding van deze film weinig zin in. Flauwe bedoening met een soapie structuur, de nouveau riches die hun problemen ten treure etalleren en romantische perikelen die nooit uit de verf komen.

Visueel valt het nog wel mee. Erg slick natuurlijk, maar die moderne Chinese films zien er visueel toch vaak nog aangenaam uit. Maar da's eigenlijk een van de weinig positieve punten, naast de korte speelduur.

Verder erg simpel en te goedkoop. Het drama werkt niet, de humor is flauwtjes en de romantiek is klef. Een misser in het recente Chinese rijtje dus en eentje die snel weer vergeten kan worden.

1.5*

Puur genrewerk, goed uitgevoerd.

't Is geen film die je moet gaan kijken als je verrast wil worden. Of als je hoopt eens wat nieuws binnen het genre te zien. Waarschijnlijk ook niet zo vreemd dat deze film rond oktober uitgebracht werd, perfect voer voor Halloween, wanneer horror films niet zozeer origineel hoeven zijn, maar vooral aan de verwachtingen moeten beantwoorden.

Werkelijk alles is bekend terrein. De film start met een korte intro waarin de killer en z'n methodes geïntroduceerd worden. De rest van de film krijgen we een uitgebreider verslag van zijn nieuwe slachtoffer. De controle die de killer over z'n slachtoffer krijgt, het pak/masker, de opgebouwde spanning die een aantal keer met een sisser afloopt (in afwachting van de echte killer uiteraard) en uiteraard de comebacks. Enige originaliteit zit in het feit dat alle slachtoffers uiteindelijk ook het loodje leggen en de killer lekker op weg kan naar z'n volgende slachtoffer, maar ook dat is wel al een paar keer eerder gedaan (alleen is het niet zo typisch).

En toch werkt het wel. Pavia bouwt goed de spanning op, ondanks dat de slachtoffers wat dom zijn, zijn ze niet al te irritant en de killer heeft genoeg presence. Met dank aan de openingsscene die toch wel sterk eindigt in het bed. Genrefilms hebben voor liefhebbers doorgaans genoeg aan een goede uitwerking, en daarin slaagt deze Fender Bender.

Minpuntjes zijn de eerste ontmoeting tussen killer en slachtoffer (iets té geforceerd ongemakkelijk) en het overdreven gepaai met de 80s. Begrijp het wel, slasher era bij uitstek uiteraard, maar dat eindeloze terugharken naar een tijdperk dat ondertussen al meer dan 25 jaar gepasseerd is, is gewoon wat vermoeiend. Je vraagt je soms af wat ze binnen 25 jaar zullen moeten aanvoegen. Een paar referenties mogen best, maar muziek/auto/masker/setting ... een beetje teveel van het goede.

Maar verder wel een fijne film. Gevoel van spanning zit er goed in, tempo is goed en sfeervol van begin tot eind.

3.0*

Zeer matige oude Hou.

Ondanks dat zijn eerste films allen erg commercieel zijn, zie je meestal toch al enkele schimmen van zijn latere stijl. Da's ook hier het geval, maar het zijn niet de meest sprekende elementen en al helemaal niet de zaken die ik bij Hou zo apprecieer.

Een tripje naar het groene platteland en de ietwat meer observerende intro doen denken aan het latere werk van Hou, maar da's ook maar vooral met voorkennis van de regisseur. Verder is dit een redelijk flauwe romantische bedoening zonder al te veel spark.

Visueel is het een non-film, acteerwerk is ook matig en de muziek is oortergend. Verloop van de film is ook niet bepaald spannend en de relatie tussen Bee en Fei-Fei komt eerder doods over. We zullen het Hou maar vergeven, maar toch één van de slechtste films die hij gemaakt heeft.

1.5*

Veruit de minste Hou die ik zag.

Zo'n 10 jaar eerder, maar deed me ergens denken aan Tsai's Rebels of the Neon God. Heb het zo niet op van die straatbendes die maar wat aanklungelen vrees ik. Beetje vervelende personages wiens slice of life mij dan ook niet zo boeit.

Eerste half uur is veruit het boeiendst, wanneer de jongens nog in Fengkuei rondbaggeren. Levert ook veruit de mooiste shots op. Eens in de stad wordt de film een stuk drukker, zowel qua beeld als geluid. Hou heeft hier duidelijk nog een eindje te gaan alvorens hij z'n stijl zou perfectioneren, waardoor het effect erg beperkt blijft en maar een aantal scenes enig echt niveau weten te halen.

Z'n oudere werk is voor mij sowieso meer een verplicht nummertje, maar totnutoe waren z'n oude film nog wel redelijk meegevallen. Dit is de eerste maal dat Hou écht teleurstelt.

1.5*

Goeie Shaw Bros.

Toch een stuk beter uitgewerkt dan de meeste Shaw Bros films, die vaak erg fluffy aanvoelen. Verhaaltje hier is wat minder opgezet, humor komt beter uit de verf en de martial arts is top notch.

Sowieso is Chia-Liang Liu wat mij betreft één van de betere, zo niet de beste Shaw Bros regisseur. Hij stijgt toch wel uit boven de beperkingen die vaak aan de Shaw Bros films hangen. Moet ik wel zeggen dat de toon van deze films toch wat anders is dan wat een Woo-ping Yuen maakt, al komt dat misschien gewoon omdat die minder in een studio te vinden is.

Vinden beide heren gewoon erg sterk. Yuen is misschien net iets beter in de choreografische kant, Chia-Liang laat mooiere dingen zien zonder daarbij te hoeven knippen. Heerlijke soeplesse, lenigheid, vaardigheid en kracht maken de monkey stijl tot één van mijn favorieten.

Vermakelijke film die voor zijn lengte geheel blijft boeien. Had ik niet verwacht. Verder veel mooie martial arts scenes, maar ook de rest is boven niveau uitgewerkt. Fijne decors, aardig camerawerk en lollige humor.

Ik ga hier verder niet kiezen tussen Yuen en Chia-Liang, beiden zijn wat mij betreft helden in de martial arts wereld. Lekker genoten van dit filmpje, en gelukkig ben ik nog wel een tijdje zoet met Chia-Liang

3.5*

Hao Ning is best een toffe.

Met No Man's Land wist hij een geweldig stukje genrecinema neer te planten, deze Crazy Stone vertoont daar al de eerste voortekenen van. Maar qua timing is deze allicht nog net iets te oud om hoge toppen te scheren. Niet dat ze 10 jaar geleden in China geen films konden maken, maar dit soort werk is toch echt iets van de laatste jaren.

Dit is echt zo'n overgangsfilm, een beetje in het verlengde van Zhang Yimou's Keep Cool, maar dan uitgebracht op een moment dat de kanteling vol aan de gang was in China. Je herkent er nog steeds het oude, wat belegen landelijke in, tegelijkertijd probeert de film met allerlei visuele trucjes een stuk moderner te zijn.

De humor is typisch Chinees, wil zeggen dik aangezet en redelijk kolderiek. Huang Bo is ondertussen ook uitgegroeid tot een lokale ster, ook Tao Guo is niet de meest onbekende Chinese acteur. Wat bekende gezichten dus, al maakt het voor deze film nu niet zo heel veel uit.

Af en toe zit er zeker een leuke, cool en/of vlotte scene tussen, alleen weet Ning het niveau niet de hele tijd aan te houden. Telkens wanneer het qua regie weer een versnelling lager schakelt verliest de film ook weer wat kwaliteit. Ning trapt geregeld de gas weer in, maar het blijft een beetje op die momenten wachten, wat ertussen zit is nog niet goed genoeg om de hele tijd te kunnen boeien.

Maar zeker een interessant werkje, gezien z'n (relatieve) bekendheid (8 stemmen voor een Chinese film!) zal deze z'n plaatsje in de geschiedenis wel opeisen, al zullen we daar ook nog wel enkele jaren op moeten wachten.

3.0*

Leuk filmpje.

Opvallende gelijkenissen met de film die ik gisteren zag (Bat Without Wings). Ook deze film in de studio geschoten - al waren er wel buitenopnames - en ook hier nogal wat lange shots van veraf.

In deze film werkt het wel. Het ziet er allesbehalve nep uit, vaak erg mooi en strak camerawerk zelfs. Gaat vaak indrukwekkend met de gevechten mee. Gevechten zelf zijn ook van veel hogere kwaliteit. Niet wat kling klang, maar veel mooi georchestreerd duik, boks en schop geweld. Ook veel wapens en leukere stijlen aanwezig in deze film. Vooral die halbert was erg cool. Geniepig prik, draai en terugtrek werk.

't Is een aardige mix van mooie actie en luchtige comedy, hoewel het naar mijn gevoel toch nét iets te serieus genomen werd.

Maar mooi in beeld gebracht en uitgewerkt martial arts geweld in deze film. Aanradertje voor de fans.

3.5*

Hah.

Het is makkelijk om deze te catalogeren onder kitscherige Chinese CG fantasy blockbusters, en eerlijk gezegd valt er ook niet zoveel op af te dingen. Veel CG, veel fantasy, veel kitsch. En toch vind ik deze film er sterk boven uitsteken.

Maar Hui is niet zomaar een regisseur. Z'n eerste film, dat wel, maar al jaren bezig in de industrie. In de jaren 90 vooral als assistent regisseur bij een aantal grote films, daarna vooral als special effects supervisor, ook bij niet de minste projecten. Die ervaring weet hij hier duidelijk goed uit te spelen.

De saving grace van deze League of Gods is tempo + fantasy. De film bevat genoeg typische fantasy elementen, maar ook een hele hoop originele zaken, waardoor het ook echt iets creatiefs krijgt. En wat niet echt uit de verf komt is 5 seconden later alweer vergeten door het helse tempo. Beetje terugharken naar de vroege '90s dit, toen er ook een aantal van die razende martials arts/fantasy films te zien waren.

't Is een soort van modern Zu Warriors on speed geworden. Had er weinig verwachtingen bij, maar is me 100% meegevallen. Uitstekend vermaak.

4.0* en een uitgebreide review

Erg fijn.

't Is toch alweer even geleden dat er een film als deze gepasseerd is. Althans, een film als deze in volle glorie, want sinds een aantal jaren hebben de Chinese streamers dit soort films omarmd. Die zijn dan wel maar 70 minuten lang en hebben waarschijnlijk nog geen 20e van het budget, je vind er ook amper terug op MovieMeter denk ik, maar ze worden wel massaal geproduceerd.

Toch liever deze uitwerking dan, waar er kosten nog moeite gespaard wordt om alles maar zo episch mogelijk te maken. Dan heb je met Wuershan ook wel een goeie regisseur te pakken, visueel zit het goed en de basis (een boek ala Journey to the West) bevat ook méér dan voldoende epiek. Er worden dan ook drie films gemaakt in deze serie, zeker nu de eerste het best wel goed gedaan heeft.

Erg vernieuwend is het niet. Chinese fantasie, actie, maar ook veel verraad en gemorrel tussen koninklijke lieden. Een goeie 10-20 jaar geleden waren dit soort films schering en inslag, het is gewoon leuk om weer eens een wat modernere update te zien. Laat die vervolgen maar komen, absoluut niet mee verveeld.

4.0* en een uitgebreide review

Zeer fijn filmpje.

Visueel echt super. Wel redelijk tradioneel maar lichtwerk en cinematografie zijn van uitzonderlijk hoog niveau. Cast is ook sterk, maar da's meestal wel het geval bij dit soort dure Chinese films.

Opvallend dat dit geen episch gevalletje is geworden, maar eigenlijk een best kleine film die zich grotendeels op één locatie afspeelt. Da's best een leuke afwisseling, al is "klein" wel relatief natuurlijk. Aan alles valt het hoge prijskaartje af te lezen.

Ook nog aardig spannend en sfeervol naar het einde toe. De epiloog is redelijk uitleggerig maar als geschiedenis/China-leek toch best nuttig. Verder niet al te veel bombastische twisten, het wordt allemaal wat stijlvoller aangebracht.

Fijn filmpje dus, ook voor een best breed publiek geschikt denk ik.

4.0* en een uitgebreide review

Aangezien de Pang broertjes binnenkort met een nieuwe komen, en de eerste speelfilm al weer wat weggezakt was, dacht ik dat deze wel aardig zou zijn om weer op stoom te komen.

Niet dus. Geen idee hoe vertrouwd HK met het verhaal is, maar het gaat allemaal zo verschrikkelijk snel, en ik zo warrig verteld dat het amper te volgen is zonder goede voorkennis.

Lam zwiert van gevecht naar gevecht. Drukke choreografie en camerawerk, veel effecten en compleet over-the-top. Deed af en toe denken aan Fist of the North Star, maar dan zonder de gore.

Visueel eerder bedenkelijk, al is de variatie wel leuk en zitten er toch ook wat originele zaken in. Timelapse animatie is volgens mij redelijk nieuw. De keerzijde is dat de meeste effecten aardig kitsch zijn en allesbehalve subtiel.

Moet zeggen dat de aparte scenes wel aardig waren, maar als geheel gewoon te vermoeiend en warrig. Zelfs die gestoorde live action HK dingen uit de vroege jaren '90 zijn er helemaal niks bij.

Voor echte die hard fans only dus. Eerste keer dat Lam me wat teleurstelt.

2.5*

Mooi!

Al geldt dat dan vooral visueel. Doyle tovert hier bijna letterlijk met kleuren, altijd heerlijk om de man in goeie doen aan het werk te zien. Het camerawerk is nog niet op het niveau van z'n latere films, maar geregeld komen er scenes voorbij die gewoon op je netvlies blijven nabranden.

Het verhaaltje is oké, maar weet nooit echt volledig te overtuigen. Het laatste kwartier/half uur wordt het wel wat boeiender, maar da's iets te weinig, iets te laat. Het is een jammerlijk smetje op een anders voortreffelijke film.

Acteerwerk is oké, al ben ik niet zo'n geweldige fan van Leslie Cheung en Gong Li. Ze doen het beiden aardig hier, maar China heeft betere acteertalenten die de relatie tussen beiden vast wat meer schwung hadden kunnen geven.

Soundtrack had ook nog net iets mooier gekund. Deze is niet slecht, maar laat het na om de beelden echt voldoende te ondersteunen. Liefhebbers van Doyle moeten deze film zeker een keer gezien hebben, hij houdt de film makkelijk overeind. Verder is de lage score hier schromelijk overdreven.

Dikke 3.5*

Eenvoudig filmpje.

Mensen in een bos, een wat duister wezen dat op de loer ligt, de rest laat zich wel raden. Enige vorm van originaliteit zit misschien in het wezen zelf, een soort van mix tussen een vampier, weerwolf en zombie. De drie saaiste monsters op een hoopje.

Visueel is het nog redelijk, maar de rest van de film laat toch wat te wensen over. Acteerwerk is aan de matige kant, zeker aangezien de onderlinge band tussen de 6 aanzienlijk veel aandacht krijgt. Er zit wat gore in, maar die oogde redelijk cheap en onzinnig, vooral nooit smerig.

En heel spannend of sfeervol wil het ook niet worden. Het is gewoon een wat droog filmpje, het verrast me dan ook dat Young toch al wat films achter z'n naam heeft staan. Eenvoudige genre filler die zeer weinig toevoegt, maar wel een gaatje kan vullen in een droge periode.

2.0*

Cliché prul.

Voor de opzet zijn ze klaarblijkelijk bij Pixar gaan shoppen. Het stiertje dat in plaats van te vechten liever met bloemetjes bezig is, een winner is het niet. Hoe hard kan je één idee uitmelken. Een rethorische vraag uiteraard. Maar jah, ideaal voer voor wat domme moraal.

Het begin is nog relatief oké, aan de rustige kant. Maar wanneer Ferdinand terug op de ranche terecht komt, worden er een aantal onuitstaanbare randfiguren aan toegevoegd. McKinnon moet zich schamen, die paarden zijn niet oké en de egeltjes zijn ook érg vervelend. Mijn soort humor is het in ieder geval niet.

Verloop van het verhaal is ook braaf en erg voorspelbaar, inclusief het debiele einde. Film duurt dan ook veel te lang, dit moet toch makkelijk op 80 minuutjes verteld kunnen worden, zeker omdat de film helemaal geen enkele moeite doet om iets nieuws te laten zien.

Het is allemaal erg vervelend, dit soort animatiefilms. Hoe dit soort dingen aan Oscar nominaties geraken is mij compleet onduidelijk, vind het nogal dom en cynisch bandwerk dat onder het mom van zogenaamd opgewekte moraaltjes kwalitatief probeert te ogen.

1.0*

Flauwe animatie.

Doet in de verte wel wat aan Disney denken, met feetjes, pratende dieren en uiteraard muzikale intermezzos, maar voor een echte Disney film is het misschien net iets te duister. Ook net iets te losjes. Probleem is dan vooral dat de combinatie van die twee ook niet meteen aanslaat.

Ik heb de film vroeger nooit gezien, misschien dat ik er toen al net wat te oud voor was. Anderzijds ben ik niet zo'n nostalgisch persoon, dus de kans is klein dat zoiets veel impact zou gehad hebben. Het is gewoon een typische film voor jonge kinderen, met een stevige moraal over boskappen. Zo zijn er nog wel meer animaties geweest.

De animatie is vloeiend, maar daar is het meeste wel mee gezegd. Tekenstijl is erg matig en uitzonderlijk is het sowieso nergens. De bad guy is dan nog wel leuk, maar valt vooral een beetje uit de toon in vergelijking met de rest van de film.

't Is dat het kort is, 't is ook zo weer voorbij, maar geweldig is het niet. Eentje om snel te vergeten.

1.5*

Meh.

Vroeger tig keer gezien, kwam dan ook elk jaar wel een keertje voorbij op TV. Vond het vroeger al niet zo geweldig, al kon ik toen nog wel lachen om een aantal situaties. Zelfs dat zat er nu niet meer in.

Enige positieve vond ik nog het verhaaltje rond Ruck, aangezien hij zowat het enige personage is dat een beetje uitstraling heeft. De rest is eigenlijk vooral irritant, de schooldirecteur en Broderick voorop. Weet niet of ik hem toen een cool kereltje vond, maar 20 jaar later is het gewoon een bloedirritant ventje die je eigenlijk liever op z'n bek ziet gaan.

Flauwe situaties en Dennis the Menace-achtige humor (de stukken met de directeur) zorgen er al snel voor dat de film begint te slepen en ook nergens naartoe wil. Het is gewoon luchtigheid die faalt in het leuk/grappig zijn, er schiet dan ook niet zoveel meer van over 20 jaar later

1.5*

Matig.

Maar voor Gierasch' normen eigenlijk best een goede film. Toch weet Fertile Grounds niet helemaal te overtuigen. Het haunted house genre is niet bepaald origineel te noemen, de twist op het einde is dat evenmin. Het geheel mist dan ook aan impact.

Visueel redelijk maar niks opmerkelijks. De soundtrack is dat wel, opmerklelijk slecht en aanwezig. Opdeling in chapters voelt een beetje nutteloos aan, maar is ook niet helemaal negatief. Verder is het vooral een filmpje dat dient als genrefiller.

Had tijdens het kijken wel een beetje last om te volgen waarover het nu eigenlijk ging. De mi van het onverwacht zwanger raken en de moordende geest klopt gewoon voor geen meter en is storend. Het einde zorgt voor een makkelijke uitleg, maar echt werken doet het toch niet.

Redelijk tussendoortje dus, zolang je maar niks groots of echt goeds verwacht. Het genre kent slechtere films, daarmee is het meeste jammer genoeg wel gezegd.

2.0*

Pffff. Da's zowat m'n eerste indruk.

Dat de Dogme 95 aanpak me niet ging liggen, had ik wel kunnen denken. Even een korte quote van hun website.

Authentic films ? Ik noem dit gewoon theater, gefilmd door een cameraman die waarschijnlijk liever ergens anders was geweest. Het enige verschil is dat er op locatie, ipv op een podium gespeeld wordt. Het verhaal van een familie die samenkomt voor een diner is trouwens één van de meest gebruikte theaterconcepten (voor zover ik wat van theater ken natuurlijk).

Tijdens het kijken had ik zoiets van 'Ga toneel regisseren, daar kan je focussen op verhaaltjes en moraal', ik zie geen enkele reden (buiten de locatie, maar aangezien dit volgens de regels toch niet van belang is) om dit alles met een camera te registreren, als je van het potentieel toch geen gebruik gaat maken. Uiterst sloppy.

Verder deed de film me een beetje denken aan een Visitor Q lite (hoewel deze natuurlijk wel eerst was). Shakey handycam werk, een geschifte familie, een catalisator (hier Kim, in Q de Visitor uit de titel), en een einde waar de familie elkaar toch nog graag blijven zien. (Ik heb bij Festen niet de indruk dat de banden voorgoed gebroken zijn). Niks waaraan ik me normaal stoor, maar Festen schiet in vergelijking met wel sterk tekort op gebied van shock/humor.

Het enige positieve waren voor mij de speeches, die zeer goed geschreven waren. De beschulidgen kwamen als ijspriemen uit het niets. Verder vind ik dit waardeloos, en eerder regressie dan progressie. Ik heb op zich niks tegen de idealen van Dogme 95, maar God weet waarom deze mensen dan eigenlijk met film bezig zijn.

1.5*, voor 2 of 3 mooie scenes.