Meningen

Vreselijk spannende, stijlvolle en briljante film. Een steengoed en perfect kloppend verhaal, met een met name briljante Kevin Spacey.

4.5*

Tja, wat moet je hier nou van denken. Af en toe best een gniffel waard, zo vond ik dat hakenkruis best komisch. Ook de grappen met Theo en de snor zijn aanvankelijk best aardig, maar dat gaat allemaal veel te lang door waardoor ze daarna vooral erg irritant worden. Verder zit de film vol met stoffige theaterdialogen, iets waar ik sowieso niks mee heb. Eigenlijk wordt de film hoe langer hij duurt hoe vervelender, aan het eerste uur had ik misschien nog wel 3* kwijtgekund, maar als het absurdisme steeds minder, de humor erg herhalend wordt en het nogal flauwe verhaal de overhand neemt blijft er niet zo veel meer van over.

2* voor nu, maar vind dit toch ook al zo'n film die je moet laten bezinken en achteraf wellicht toch wat beter aan terugdenkt dan op dit moment.

Hmm.

Eigenlijk doet de film één ding heel erg fout. De makers lijken zich niet te beseffen dat bij een documentaire de personages al kennis hebben van wat er over de bewuste periode is gebeurd, in plaats van het leven van moment tot moment. Deze film gaat daar soms gewoon aan voorbij, waardoor het blijft hangen tussen speelfilm en docu. Opzich een concept met potentie, maar dan moet het wel gevoelsmatig kloppen. Het leverde hier een aantal hele rare situaties op, en de personages handelde en reageerde gewoon niet zoals ze normaal gesproken zouden doen in een documentaire.

Iets anders wat daar een beetje mee samenhangt, is het nogal flauwe op de been zetten van de kijker. De film probeert alsnog te veel speelfilm te zijn wat dat betreft, en dat werkt gewoon niet zo lekker. Vooral het middenstuk is vrij matig uitgewerkt in dat opzicht. Vooral een beetje dom dat ze er blijkbaar moeite mee hebben in een schim de dochter te herkennen, maar bij een ronde zwarte vlek is wel te zien dat het de buurman is...

Tegen het einde wordt het wel wat meer de moeite waard. Het stukje waar met de telefooncamera dat hoofd op het beeld af vliegt gaf me wel de rillingen, een bijzonder creepy moment. Maar over het algemeen is de film gewoon te gebrekkig om te imponeren op het angst-vlak.

Uit dit concept had meer gehaald kunnen worden, de uitwerking maakt het te ongeloofwaardig en de sterke momenten zijn te beperkt om dat te herstellen. 1.5*

Inmiddels een klassieke animatiefilm geworden. Had hem zeker al een keer gezien, maar herkende maar enkele dingetjes terug.

Was toch nog best oké. Liefelijk verhaaltje, blij avontuur, maar met een iets serieuzer randje. Typisch kindermateriaal wel, want de aandacht hoeft nooit lang te verslappen, het avontuur en de spannende scenes volgen zich in razendsnel tempo op.

Vermakelijk weer eens te zien, opzich een 3* waard, ware het niet dat er hier en daar wat dingen te wensen overlieten. Met name de voice-acting is niet al te best meer, en de animaties halen het niet bij de films vanaf de jaren 90, halve eraf dus. Desalniettemin beter dan ik had verwacht.

2.5*

Oersaaie zombie-flick met een uitgemolken locatie, saaie aankleding, slap in beeld gebracht, en extreem doorsnee uitgewerkt. Vanaf het moment dat de eerste suffe monsters in beeld verschijnen had ik er al helemaal geen zin meer in en moet je nog een goed uur doorworstelen tot het eind. Zo'n film die helemaal niks toevoegt aan het al bestaande filmlandschap.

1.5*

Iets apartere docu dan je gewend bent, visueel wat gewaagder, hoewel het niet altijd even geslaagd was.

Er wordt redelijk slim een verhaaltje bij de beelden gemonteerd en verteld, hoewel het soms iets te opvallend is. Laat ik het zo zeggen, je had met een iets andere montage en voice-over zo een ander plot kunnen vertellen denk ik. Dan ga je je automatisch afvragen of wat je verteld wordt wel echt zo heeft plaatsgevonden.

Verder heeft Irons zoals bekend een erg prettige stem. Wat minder waren de wel erg poetische en aangedikte vertellingen die soms voorbij kwamen. De metaforen waren niet aan te slepen.

Hoewel het aanvankelijk een redelijk gewoon survival-of-the-fittest verhaaltje is, verandert het gaandeweg naar iets meer. Het beeld van het welpje met het verlamde onderlichaampje is inderdaad erg triest om te zien, de onverwachtse terugkeer van het jongste welpje is misschien nog wel emotioneler. Het is allemaal erg sentimenteel gemonteerd natuurlijk, maar voor eens mocht het werken.

Ruime 3*, beter dan Earth ofzo, dit vond ik toch iets ongewoner, met interessantere dieren. Maar nog is het eerste uur iets te veel van hetzelfde. En de stort-hier-uw-geld boodschap op het eind vond ik ook wat misplaatst als je eigenlijk alleen maar hebt gezien hoe hard de natuur zelf kan zijn.

Een voorvader van Gummo, al doe je daar deze film wel wat mee tekort, want het is juist veel persoonlijker en emotioneler dan eerder genoemde film (naast natuurlijk volledig anders qua stijl). Er gebeurt aan de oppervlakte niet zo heel veel, maar daaronder speelt er veel weemoedigheid en maatschappelijke veranderingen. Vond het vooral tegen het einde erg goed werken. 4*

Zeker best een leuke film. Pas tegen het einde was het pas echt top met wat sterke scenes. Helaas is het dan allemaal lang wat soft geweest. De film heeft de feeling van een woensdagmiddagfilm, voor de leeftijdscategorie 10-14, maar eigenlijk is de film zelf dat helemaal niet. Hoewel dat meteen ook wel een interessant uitgangspunt is loopt de film toch ook af en toe een beetje mank. Zo wordt er in eerste instanties nogal braaf omgesprongen met de toch wel heftige scenes. Zo wordt het doorsnijden van de keel niet in beeld gebracht, en het eerste slachtoffer wat Eli maakt is in de schaduw van de brug. Tegen het einde komt er juist veel meer bloed in voor en wordt daar toch weer afstand van gedaan. Voor mij werkte dat niet altijd even goed.
Verder prima in beeld gebracht, de setting is dan ook uitstekend en er wordt goed gebruik van gemaakt.

3*

Best leuk, maar ook niet zo veel meer.

Maar dan boeien actiefilms me ook gewoon bijna niet, Face/Off vind ik bijv. te stompzinnig voor woorden. Dit is wel een stuk leuker. Knap geschoten actiescenes, vooral veel, coole hoofdpersonages en geinige dialogen. Veel meer dus ook niet, want de muziek is redelijk dom, en het melodramatische sentiment kwam meer dan eens om de hoek kijken (dat gedoe met die babies ) en het verhaaltje had wat minder simplistisch gemogen. Wel duidelijk een voorloper van Infernal Affairs trouwens.

3*

Ik ben toch ook wel langzamerhand fan Dolan. De lengte zelf vond ik niet zo'n probleem, maar het plot wordt tegen het einde toch wel iets te veel een herhaling van zetten. Eerste uur vond ik ook erg sterk, al is het einde toch ook wel zeer fraai. Geweldige muziekkeuzes, visueel erg aangenaam en verder een sterk uitgewerkt(e) verhaal en emoties. 4*

Ronduit belachelijke film in al zijn onnozelheid.

Hoeft opzich niet erg te zijn als er niet zo dramatische en oerserieuze lading aan meegegeven wordt. De film begint al ongelofelijk slecht met een enkele minuten durende aanloop van de moordpartij die zo kort mogelijk is om de kijker maar zsm naar de opbouw en afwikkeling te trekken. Twee ultieme slechteriken (zelfs de Zware Jongens uit Donald Duck zijn minder karikaturaal) slachtten blijkbaar moeder en dochter af van een conservatief Amerikaans gezinnetje, en vader moet toekijken. Allemaal heel erg natuurlijk, te meer omdat de grootste slechterik het nog leuk vindt ook, én met een lage straf wegkomt. Hoe zijn metgezel zich zo makkelijk naar death row heeft laten krijgen is niet geheel duidelijk, maar wat maakt het uit, het eerste punt wat de film wil maken is al duidelijk, dus hey who cares. Alsof het allemaal niet duidelijk was wie de slechteriken zijn wordt de grootste van de twee ook nog even al cokesnuivend en in gezelschap van een hoer vertoond, en vergeet ook die ringtone niet, dat was toch wel het ergste. Onwaarschijnlijk vals staaltje sentiment.

Nee dan de andere kant, Butler de familyman die wel goed is, dat weet je omdat hij doet wat zogenaamd iedereen wil, de slechteriken afmaken, en hard ook! En vergeet niet het armbandje van het dochtertje, daaruit blijkt toch wel dat hij een gevoelsmens is.

Blijkbaar gaat het Butler verder ook niet om de wraak, iets wat de film waarschijnlijk een stuk dragelijker had gemaakt. Nee het is een ultiem masterplan van tien jaar om het gehele rechterlijke apparaat de ogen te doen openen, want het is toch allemaal zo corrupt en verrot. Een motief waar je toch alleen maar om moet lachen, te meer omdat de protagonist ook nog meelij zou moeten verdienen vanwege het verleden, en het 'onrecht' wat hem is aangedaan. Onrecht wat de film je gewoon aanpraat dus.

Dat het hele verhaal als een tang op een varken slaat is dus duidelijk, maar het stoort me nog veel meer dat zo iemand als Butler voorgesteld wordt als een nobele weldoener. Blijkbaar moeten zijn acties sympathie opwekken, de rechterlijke macht laten zien dat ze zich zo min mogelijk van 'bewijs' en 'rechtspraak' moeten aantrekken, en gewoon de boeven moeten vangen. Het lijkt de PVV wel. Butler meent dus dat je een rechter de kop er maar moet kunnen afknallen als ze de wet handhaaft, ofwel, eigen rechter spelen is beter als de boeven maar dood zijn. Ben blij dat ik niet in zo'n land hoef te wonen.

Uiteindelijk moet je je dan maar naar het einde worstelen, en krijg je daar helemaal iets debiels voorgeschoteld. Butler heeft 10 jaar lang gangen gegraven onder alle cellen, merkt niemand ofzo, ontsnappen moet in die gevangenis blijkbaar ook niet al te lastig zijn als iedereen gangen naar de cellen kan graven van buiten. Daarnaast komt Foxx opeens met die koffer aanzetten, binnen no-time, en plant die onder z'n reet. Waarom in godensnaam, en Butler laat zich dan ook wel kinderlijk eenvoudig aftroeven voor iemand die het brein was van vanalles.

In elk opzicht een domme film, wat niet erg is als de film dat beseft, maar dit wordt gepresenteerd als een kritisch werkje met diepgang. Niets is zo erg als personages met quasi-diepgang, personages die wat spelen met een armbandje met 'Daddy', of personages die eindelijk eens het cello-concert van dochterlief bezoeken, en daarmee dan menselijk moeten overkomen

Manipulatieve troep met een bedenkelijke moraal. Daarbij gewoon ook gewoon ondermaatse regie en twee dramatische hoofdpersonages, en 1.5* is meer dan zat, omdat het wel vlot is ofzo.

Tegen Lawrence of Arabia zat ik al een hele tijd aan te hikken. Lange speelduur, en de fragmenten die ik zag deden erg klassiek aan. Vind ik opzich niet zo'n punt, maar het is nooit echt wat ik echt goed vind.

Voor het grootste deel is de film wel wat je er van verwacht. Groteske, epische en langgerekte film met een hoop gebeurtenissen. De film is ruwweg te verdelen in twee stukken, het eerste deel met de opbouw naar de slag om Aqaba, het tweede stuk waar Lawrence teruggaat naar de stammen. Het verhaal is desalniettemin interessant genoeg om te boeien.

Paar dingen die ik het sterkst vond waren de dialogen en de manier waarop Lawrence werd getoond. Hij ziet er bijna uit als een Griekse held met blond haar en blauwe ogen, des te groter het contrast met de Arabieren. Zal niet voor niks zijn, en het is wat sentimenteel, maar het werkt wel. De verwondering over het figuur is des te groter. Ook het acteerwerk van O'Toole is nogal theatraal en aangezet, maar het werkt juist daarom wel. Verder ook wat aardige rollen van Sharif en Guiness, die waren wat bescheidener, maar wel een stuk minder imponerend.

Visueel wat klassiek maar wel fraai. Wel wat minder vond ik de manier waarop het verhaal op sommige momenten liep. Vooral in het begin werden sommige scenes lang gerekt, terwijl een aantal scenes die veel boeiender waren erg snel afgehaspelt werden. Beetje uit balans allemaal.

Desalniettemin erg leuk een keer gezien te hebben. 3.5*

Ondanks dat het een regisseur is die me altijd wel trekt qua status, is dit pas de eerste film van Kaurismäki die ik zie.

En zelfs voor de eerste keer is de stijl van de film herkenbaar. Ik hou van regisseurs met een eigen stempel op een film, die mag van mij keer op keer terugkeren als hij bevalt, dus wellicht valt deze film een beetje tegen omdat hij de eerste is die ik zie, ipv dat het een feest der herkenning is.

Vond het dus wat tegenvallen. De humor ligt mij wel, droogkloterige vage figuren in een herkenbare setting. Alleen vond ik het dan weer net wat te mager en kluchterig, en iets te veel van hetzelfde om er echt van te genieten.

De film sleept nogal vanaf wanneer Marcel op zoek gaat naar de opa van de vluchteling, tot dat het benefietconcert opgezet wordt. Daar krijgt de film toch een soort nieuw elan, en het laatste stuk vond ik dan ook leuker dan de rest.

Daarnaast valt de gestyleerde lelijkheid van de film op, die prima werkt, en vooral de opvallende personages. Allemaal leuk genoeg voor 3*, maar ik had toch op meer gehoopt bij de eerste kennismaking met Kaurismäki.

Best een leuk filmpje dat visueel ook diverse leuke dingen doet, maar met wat minpuntjes voor het vlakke acteerwerk, de te lange speelduur en het feit dat er veel te veel met informatie wordt gestrooid (en de hoofdpersonen, Ali met name, die alles ook precies allemaal kan voorkauwen aan de kijker).

Prima film.

Wat eentonig misschien, en een plotse omslag van die commandant die wel erg vreemd gebracht werd, al is dat ook wel weer best te verklaren. Er zitten genoeg krachtige scenes in die de boel kunnen opvangen. Erg mooi gedaan hoe die scenes door het vizier neergezet werden. Een type film als deze heeft ook altijd wel een goed sounddesign nodig en ook daarop faalt de film niet.

3.5*

Toch een lichte teleurstelling. Alsnog een prima film, ik had alleen gehoopt op een film met iets meer tempo, zeker gezien het onderwerp. Ik blijf bij een ruime 3.5* desondanks.

Zoals verwacht de eerste echte interessante film die ik zie op het IFFR dit jaar.

Unieke film. Nog het best te vergelijken met een film als Dead Man. Gefaseerd, zwart-wit, iconische personages en neo-western met moderne accenten. Niet voor niets noemde Manuli Jarmusch als een van zijn inspiraties. Al is Kaspar Hauser wel een stuk absurder en abstracter, en waar Dead Man de sfeer uit elektrische gitaar-riffs, doet Manuli dat met de moderne Elektro wave.

Wanneer de soundtrack van Drive je positief wist te verrassen, zal dit ook wel wat voor je zijn. Zelfde stroming maar dan een stuk minder poppy, maar vooral erg gaaf.

Verder is het ontzettend bijzondere film, en alleen al dat is te prijzen vind ik. Maar dan moet het je nog wel bevallen. Gelukkig valt dit helemaal in mijn straatje. Rare vage fragmentarische scenes met absurde situaties, gesprekken en personages. Een interessant basisverhaal vervormd tot iets totaal anders met enkel de rode lijn en de referenties naar het originele verhaal blijven over. Gave rollen van Vincent Gallo die vooral hilarisch is als de Sheriff.

De film is bijzonder fraai geschoten. Ietwat statisch, en soms is de kadering niet helemaal optimaal, maar deze regisseur komt er wel met wat meer afwerking. Maar desalniettemin moet gezegd worden dat hij bijzonder fraaie plaatjes kan schieten.

Het moet gezegd dat hier zo links en rechts nog wat extra in had gezeten. Het eerste halfuur was echt geweldig. Daarna werd het iets minder, maar de finale is weer fantastisch. De laatste dansscene mag linea recta in mijn lijstje van favoriete dansscenes

Erg bijzonder, alleen al voor diegenen die er niet voor terugdeinzen iets te zien wat je niet vaak zal zien. Dikke 4*

Matig B-filmpje. Het kijkt, maar is redelijk gebrekkig geschreven, met een vrij matig acteerniveau, en een iets te goedkope look. Met het uitgangspunt zelf wordt ook niet echt veel gedaan. 2*

Redelijk.

Beetje te typisch sociaal drama zoals we die (met name) in Frankrijk wel kennen. Onaantrekkelijke en naieve tieners in grauwe buurtjes doen het wel goed in arthouse films als deze. Komt er nog eens bij dat Lena een moeder heeft die haar alles behalve een hart onder de riem steekt aangezien ze -inderdaad- nogal dik is. Met andere woorden, een ongelukkigere situatie kun je als tiener niet wensen.

Het is verder redelijk uitgewerkt, maar dat gedoe met die vader van Daan maakte het allemaal wat te belachelijk. Audiovisuele tussenstukjes (in het zwembad bijvoorbeeld) waren eigenlijk de hoogtepunten van de film met verder een aardig verhaaltje en uitwerking. Acteerniveau en dialogen waren een beetje houterig, maar de film steekt toch wel af (in positieve zin) tegen menig opgeblazen Nederlandse productie.

3*

Niet veel bijzonders.

Kijkt opzich wel aardig weg, maar veel meer is het ook niet. Verhaal is vrij ongeloofwaardig, maar als daar het een en ander tegenover staat hoeft dat helemaal geen probleem te zijn. Leon komt met een wat aparte relatie, maar die hele verhouding deed me al niks. Portman vond ik bij vlagen ook aardig vervelend wijsneuserig, vind dat ze in de loop der jaren zeker beter is gaan acteren. Reno moet zo min mogelijk praten, dan is hij nog te hebben. Laatste kwartier vond ik bijzonder raar ook, Swat-team wat met raketten gaat strooien enz..

Maar wat me na verloop van tijd wel het meeste begon tegen te staan was die continu aanzwengelde muziek. Vaak niet eens de muziek zelf die niet uit te staan was, maar gewoon het feit dat er wéér muziek bij een scene werd ingezet was vaak erg vervelend. Totaal misplaatst. Tig scenes waar het gewoon stil moest zijn, maar er weer een hoop gejengel aan te pas kwam.

2.5, omdat het vrij vlot is allemaal, maar meer echt niet.

Niet verkeerd, al had ik er meer van verwacht.

Vooral het camerawerk valt op. Bij vlagen grandioze camerabeweging en contrasten. De scene langs het hek is een hoogtepunt, maar nog veel meer wat daar in de buurt kwam. Zag er sowieso allemaal erg modern uit. Paar mooie scenes ertussen ook, als geheel deed het inderdaad denken aan Idi i Smotri en Ivan's Childhood (dat moeras).

Verhaal vond ik wat minder, beetje plat en makkelijk. Het einde was zelfs redelijk patriotistisch geneuzel, iets waar je vaak opvallend goed aan ontkomt in Russische cinema.

3*

een met name onwaarschijnlijk saaie film. Verder dan 2* ga ik niet komen.

Sowieso al een beetje mijn standaardreactie als ik Bill Murray zie, weinig mensen op deze aardbol die een grotere droogkloot zijn. En als hij dan ook gelijk al met een grijze baard en klein zonnebrilletje in beeld komt kan een film wat mij betreft niet veel beter beginnen.

Het script is erg leuk, de humor is erg leuk. Visueel is het ook al erg fijn, wat een charme hebben die matige animaties toch, het past perfect in de totale sfeer van de film. Muzikaal ook uitstekend. Misschien had Anderson hier en daar nog wel wat kunnen knippen, want twee uur is wel wat aan de lange kant. Het geniale van het eerste kwartier wordt dan ook niet helemaal vast gehouden. Ook was het wat jammer dat Blanchett een beetje buiten de boot viel t.o.v. de andere personages die allemaal wel geweldig waren. Voor de rest een enorm leuke wervelende, eigenzinnige film.

4*

Niet verkeerd.

Was blij dat ik nog snel Happiness heb gekeken, want ik denk dat je anders echt de helft van de film niet hebt begrepen, en ook zeker veel humor mist. Ook alweer een grappige Solondz, maar dan net iets flauwer en slapper. Nog altijd een droge sfeer en debiele personages, maar het verhaal mist totaal richting, en het einde is er echt een van het 'en toen kwam er een olifant met een lange snuit..', erg afgeraffeld en plots slot.

3*

Film bol van onlogica.

The Life of David Gale is een anti-doodstraf film. Zo veel is duidelijk. En in elk van de argumentatie kan ik me vinden, ik ben zelf net zo tegen de doodstraf als de makers waarschijnlijk. Deze film voegt dan verder ook weinig toe aan dit gegeven. Het laat verder amper zien wat de gevolgen zijn, maar meer over de totstandkoming van een veroordeling.

De film tracht je ook continu op een verkeerd been te zetten, namelijk dat Gale onschuldig is veroordeeld tot deze doodstraf. Probleem hiervan valt op te delen in twee gegevens;

1. Je ziet zo'n einde van mijlenver aankomen, ik was bijna geschrokken dat hij niet meer kwam, maar hij kwam toch: het was 'mede' een set-up van Gale zelf. Mensen, hoe fanatiek ook, zullen nooit companen en vrienden op deze manier een oor aannaaien. Dat Constance zelf kiest voor de dood is in haar situatie nog best te bevatten, dat ze zonder overleg vooraf Gale de dood injaagt uit ideologisch oogpunt is natuurlijk geen menselijk gedrag. Daarom weet je op driekwart allang dat er meer achter moet zitten, en de enige mogelijk conclusie is dat Gale, aangezien nadrukkelijk zijn verval wordt getoond en hij ook niks heeft om voor te leven, behalve dan zijn strijd tegen die doodstraf. .

2. Het hele plot is dom! Het keert nota bene de hele bedoeling om. De bedoeling van de film is laten zien dat mensen onterecht ter dood veroordeeld kunnen worden. Als dat eenmaal aangetoond is draait de film 180 graden en blijkt dat Gale helemaal niet onschuldig is. Als de campagne tegen de doodstraf geen succes brengt (blijkbaar omdat 66% voor de doodstraf is daar, dat komt nog een paar keer voorbij ook), nemen we de boel maar in de maling. Niet bepaald een ideologie als je het mij vraagt. En dan achteraf nog maar een tapeje opsturen met 'Off the record' erop naar een journalist die je net 72 uur lang voor je karretje gesponnen hebt en daarmee in de maling neemt. En dan maar hopen dat ze d'r mond houdt..

Sowieso kun je vraagtekens zetten bij de hele ontwikkeling. Waarom die cowboy dan weer vanaf het eerste kwartier betrekken. Stukje spanning ofzo? En om nog verder te gaan, wat is de hele meerwaarde eigenlijk van het betrekken van Bitsey, dat geld voor z'n zoon? Iets anders kan ik niet bedenken, want met het opsturen van die tape na de executie naar een willekeurig blad, met daarbij een schriftje met het verhaal van Gale bereik je volgens mij precies hetzelfde. De Cowboy die dan hints achterlaat in motels, ik zie het nut niet hoor. Het hele betrekken van Bitsey brengt alleen maar risico's met zich mee, ze was ook nog bijna op tijd zo bleek!

Anyway, ik heb me duidelijk gefocust op wat essentiele dingen op het einde, maar tot dan toe was de film nog best prima weg te kijken. Wel een nogal beroerde bombastische score met sentimentele randjes, maar verder wel te behappen.

Kleine 2*

Mwoa vond het er toch wel allemaal dik opliggen dat religie hoop en vertrouwen schept . Het is toch een vrij religieuze film als je het mij vraagt, maar inderdaad niet perse op het dwingende af.

Moet zeggen dat ik (op basis van de trailer) erg weinig zin had in een film over een jongen met een tijger op een boot, maar de zeer positieve geluiden maakte het 'onvermijdelijk', en ik was toch ook wel weer benieuwd.

Hoewel ik hier vaak lees dat het verhaal niet zo boeiend is, en het vooral visueel spektakel is, moet ik dat voor mezelf toch tegespreken. De film deed me denken aan de verhalen die uit de weelderige fantasie van een oude basisschoolmeester kwam, met vreemde onbewoonde eilanden, opvallende relaties tussen personages, onverklaarbare zaken etc. Met andere woorden, een groot avontuur. Desondanks werkt dat op beeld altijd minder, en is Life of Pi op dat vlak nogal eentonig. Het gedeelte op zee is lang een continue herhaling van survivallen op allerlei manieren, wat inderdaad wat aan de saaie kant was. De film weet echter op het juiste moment de vaart er weer in te brengen en naar het slot toe te werken.

Ondanks een flinke dosis melodrama en sentiment wist het toch wel te werken. Het einde is best mooi en geeft alles wat meer body en perspectief, hoewel de moraal toch uit de pen van een religieus persoon te komen. Op de een of andere manier kon ik het allemaal wel vergeven, en dat zegt ook wat.

Een andere pijler is het visuele. Over 3D kan ik kort zijn, ik kan geen 3D zien, dus dat brilletje is voor mij alleen noodzakelijk voor de scherpte. Vind het dan ook gewoon zonde dat alle kleuren en contrasten minder overkomen dan zonder bril, dat viel ook op als je het even afzette. Maar ook verder vond ik het een beetje kitscherig allemaal. De animaties waren juist wel weer érg goed, zeer realistisch vooral en dat helpt erg in zo'n film. Al met al kan ik niet zeggen dat ik het visueel geniaal vond, maar dat zag ik al wel een beetje aankomen op basis van de trailer.

Al met al beter dan verwacht, weet de juiste snaar te raken en het is een leuke film om te zien. Wild enthousiast kon ik er echter ook niet van worden dus ik hou het op een ruime 3*.

Aardig goede film. Moodysson zet een realistische kijk op een donkere kant van de wereld neer. Dat merk je ook erg in zijn manier van filmen met die snelle onverwachtse close-ups, en de ietwat afstandelijke regie. Het is vooral observerend, maar dat maakt het niet direct minder direct.

Maar echt raken deed dit me ook niet, daar is het verhaal net iets te voorspelbaar, en Lilja net iets te naief voor. De vriendschap met dat jongetje, vooral naar de eindfase toe was wel mooi!

krappe 3.5*

Draak van een film. Het concept is best grappig natuurlijk, maar dan wel op een over the top manier. Helaas is de film dat verder niet. Bloedserieus zien we hoe mensen dankzij een pilletje binnen een jaar van Hobo tot senator in spé kunnen schoppen, en dat eigenlijk niemand buiten een enkele betrokkene dat heel erg opvallend vind. Een enorme bak onzin, die dan vervolgens om onduidelijke redenen bloedserieus benaderd wordt.

En uiteindelijk wordt er buiten het concept helemaal niks mee gedaan met die superdrug. Visueel is het enige truucje een soort tunnelvisie. De look van de film verandert amper, waar je toch best wat mee had kunnen doen. En de structuur van de film is ongeveer zo; Hoofdpersonage neemt pilletje, alles gaat als een trein, dan heeft ie ze even niet meer loopt alles in de soep, dan heeft ie ze weer wel, dan weer even niet, en dan toch weer wel en eind goed al goed.. een soort van. Wauw. Ondertussen zitten er allerlei achtervolgingen in met allerlei dreigend uitziende mensen waaronder een onvermijdelijke Russische crimineel, want je moet er toch wat actie in zitten. En een moord. Wordt ook -uiteraard- niks mee gedaan. Plus nog wat schermutselingen met een -niet al te- standvastige vriendin die er zijdelings nog een rolletje in speelt, maar uiteindelijk een volstrekt overbodige rol blijkt te spelen.

Vreselijke futloze film, gemazuchte brol, werkelijk saaier dan saai en dom. Gewoon slecht m.a.w. 1.5*

edit: OHJA! Een enorme ONDOORDRINGBARE bunker kopen om je zelf te beschermen en dat er dan door een stelletje marginale criminelen met een slijptolletje door je deur gezaagd wordt!! Hahaha hoe verzin je het.

Leuke plaatjes, goeie soundtrack, gare film.

Erg saai om te volgen, de herhaling werkt niet. Verder te vaag, zonder dat er iets anders tegenover staat wat wel weet te boeien. Duurt sowieso te lang. Eigenlijk weet je nog niet wat er gebeurt is.

1.5*

Ik vond de film niet eens heel saai, wel behoorlijk oninteressant. En om het maar voor te zijn, ik ben zeer geinteresseerd in de geschiedenis, en ook over Abe Lincoln heb ik me redelijk ingelezen, toch kon het me amper boeien.

Het heeft te maken met een aantal zaken. Het belangrijkste minpunt, ik vind de hele opzet van de film niet zo boeiend. Je kiest van Lincoln, waar je toch heel wat over kan vertellen, een maand in zijn leven waarin het Huis van Afgevaardigden over de bekende Thirteenth Amendment gaat stemmen. Dit is waar de 2,5 uur mee gevuld zijn. De slavernijkwesties worden echt op een tweede plan geschoven, en zien we alleen hoe er dmv corruptie een meerderheid wordt binnengehaald. Meningsverschillen zijn er amper op inhoudelijk vlak maar alleen op procedureel vlak. Enige discussie komt van een afgevaardigde die terecht opmerkt: "Als je slavernij afschaft, moet je ze ook alle rechten van blanken geven". Interessant discussiepunt, maar de film schuift die soort dingen toch vrij simpel op zij. Te simpel, want qua diepgang valt het hierdoor gewoon tegen wat mij betrteft.

Je krijgt te weinig mee hoe Lincoln er zelf in staat. Spielberg lijkt dat wel te proberen, maar komt niet ver. Na de derde keer dat Lincoln zelf zich uitspreekt aan de hand van een of andere anekdote of metafoor begint het toch wel erg te vermoeien. En dan krijg je zulke scenes ook nog een keer of 5 voor je kiezen, waarbij het er op neer komt dat we elk half uur een monoloog krijgen van Lincoln met een moraal, ondersteund door van die cliché John Williams muziek. En dat keer op keer. Verder wordt Lincoln een keer boos als hij wat tegengas krijgt, maar ook daar blijft het bij. Als karakterstudie vind ik de film echt te kort schieten.

Audiovisueel, tsja, zoals verwacht. Ik noemde het hier voor al even, de muziek is te standaard voor woorden. Alles wat je vooraf verwacht van een soundtrack van een Spielberg met de naam Lincoln, dat zit er in. Vredige, zwierige muziekjes. Vooral niet te veel opvallen moet Williams gedacht hebben. Verder is het visueel oerdegelijk, kan er weinig slechts over zeggen, maar het is zeker niet veel bijzonders.

Tuurlijk is het qua aankleding, acteerniveau etc allemaal wel erg fraai. Day-Lewis heeft wederom absoluut een personage eigen gemaakt, de gelijkenis is ook nog eens angstaanjagend groot, wat best helpt in een film als deze. Ook de kleine bijrol van Jared Harris als Ulysses Grant vond ik sterk. Maar verder vind ik het toch een beetje een lege film, en daar moet een film als deze het toch van hebben.

2.5*