Meningen

Stijlvolle en vermakelijke films kun je aan Kitano wel overlaten.

Ook deze is weer knap en flitsend geschoten, wel wat jammer van het digitale bloed, maar met de choreografie zat het meer dan goed. Het ontbreekt ook niet aan het typische gevoel voor humor van Kitano, en het verhaaltje boeit eigenlijk de hele tijd wel.

De film kent echter ook wel de nodige gebreken. Ik vond de soundtrack nou juist weer helemaal niet zo goed, Kitano lijkt soms ook niet helemaal te beseffen wanneer hij deze moest afkappen. Dan heb je te maken met een held die vertrouwt op zijn zintuigen, maar inleven in de situatie maakt de soundtrack bij vlagen onmogelijk omdat deze maar blijft doordenderende op essentiele momenten. Zatoichi luistert dan naar omgevingsgeluiden, maar jij hoort dat gerammel van die soundtrack. Geen idee waarom dat elke keer weer nodig moest zijn.

En dat hele tapdance/musical-slot had natuurlijk integraal geschrapt mogen worden. Was tergend eentonig.

3*

Idioot zoals alleen Japanners dat kunnen.

Er hangt een soort van quasi-serieuze toon over de film, terwijl het natuurlijk compleet debiel is

Kan het niet helemaal uitleggen, en er zitten natuurlijk veel opzichtige stukjes humor in, maar ik vond het vaak grappiger als het compleet droog en redelijk serieus gebracht werd. Neem al de eerste keer dat het Zebraman-pak aangetrokken wordt Maakt het niet continu erg grappig, maar wel bij momenten sterk en wel continu droog op een bepaalde manier. En de liedjes niet te vergeten.

Leuk verhaaltje ook, al is het grootste pijnpunt de speelduur, duurt allemaal net wat te lang. De sfx vond ik niet zo'n probleem, wel vond ik dat die aliens echt slecht gedesigned zijn, zagen er echt verschrikkelijk uit.

Mooiste vond ik nog wel de dialoog:

- 'Did you practice on flying?'

Yeah!

- 'For how long?'

10 days..

3*

Ze-bu-raaaaaa.... Ze-bu-raaaaaa....

Lang niet zo leuk als deel 1. Veel minder komisch dan vooral, vond de film in het middenstuk zelfs veel te serieus, op het irritante af. Verder mist de film ook het leuke verhaal van voorheen, daar voor in de plaats is er een slechte kapstok teruggekomen over een al even dom als slap gebeuren over gespleten persoonlijkheden. Niks van de identiteit van Zebraman uit het eerste deel komt terug helaas, dat was nou net zo leuk omdat zo'n ontzettend lulletje zich in een Zebrapak ging hijsen. Het is dan ook typisch dat de leukste stukken van deze film herhalingen van deel 1 zijn, of een erg lollige zogenaamde televisieserie van tussen de twee films in. En inderdaad, dat STOP AIDS was ook erg sterk.

Het is allemaal wel redelijk vermakelijk, maar een stuk slapper, flauwer en minder grappig dan zijn voorganger. 2*

The Cook... vond ik geniaal, maar dit is ook wel echt fantastisch. Een vaag, abstract verhaaltje, rare dialogen en wazige beelden van in staat van ontbinding zijnde dieren, maar vooral geniale kaderingen, decors en muziek. Eigenlijk precies wat mij aanspreekt in cinema eigenlijk, maar ik zet toch iets lager in omdat ik er gevoelsmatig minder in zat dan bij The Cook, The Thief, His Wife & Her Lover. 4*

Toch wel de moeilijkste Tarkovsky tot nu toe.

Niet bepaald gemakkelijk te volgen, maar dat geldt maar zelden in het oevre van de man, maar deze ging dan nog net iets te ver door bij vlagen. Verder visueel maar weer eens briljant, met een aantal geweldige scenes (bijv. het brandende huis met de vallende druppels op de voorgrond, het vallende plafond enz).

Niet bepaald mijn favoriete Tarkovsky, maar dat zegt meer over de rest, was toch alweer de 5e dit.

3.5*

Strakke film. Toch iets beter dan verwacht ook. Ik vreesde voor iets te veel patriotisme en het goedpraten van de martelpraktijken op puur utilitaristische gronden, maar dat viel erg mee. Zero Dark Thirty is eerder een afstandelijk en kil geregistreerde film, die erg de tijd neemt om zeer gedetailleerd tot een verslaglegging van de uitschakeling van 'UBL' te komen. Want 2,5 uur is lang, maar zeker te verdedigen wat mij betreft. Het maakt de film juist uniek dat er zo uitgebreid een inkijkje wordt gegeven in een erg gesloten wereld. Juist interessant om te zien hoe er stap voor stap dichter bij het uiteindelijke doel is gekomen.

Ik prijs dan ook de research van het team van Bigelow in deze. Op de 2,5 uur sleept het middenstuk een beetje (vooral in de fase dat er veel getwijfeld wordt over de meerwaarde van Abu Ahmed wordt het wat langdradig, maar het eerste uur en het laatste stuk zijn eigenlijk behoorlijk sterk. Ook het fragmentarische vond ik niet vervelend omdat de gekozen fragmenten allemaal erg relevant zijn. De aanval op het complex van Bin Laden, en de tijd die er voor genomen wordt, zijn bijzonder fraa, en sterk in beeld gebracht.

Vwb het acteerniveau geen kwaad woord, Chastain is super en geloofwaardig. Voor de rest goed dat een film als deze gemaakt is. Vooral goed om Amerikanen te laten zien welke misdadige praktijken er nodig waren om ze uiteindelijk massaal de straat op te kunnen krijgen. Al betwijfel ik of 90% er uberhaupt zo over zal denken.

3.5*

Gilliam is het duidelijk nog niet verleerd. Deze film lijkt nog het meest op Brazil qua decors, maatschappelijke kolder en personages. Erg lollig bijvoorbeeld hoe ze op dat feestje allemaal op een tablet zaten (herkenbaar?). Waltz ook erg leuk in zijn overdreven rol, en verder nog wat andere theatrale personages die goed werken in deze erg leuk uitgewerkte film. Alleen jammer dat de uiteindelijke afwikkeling een beetje tegenvalt. Desondanks 4*

Vierde Kusturica alweer, een regisseur met een groot talent om simpele verhalen erg dynamisch te vertellen door geweldige slapstick, zijpersonages, aanstekelijke muziek en de inbreng van dieren.

Life is a Miracle is echt een hele typische Kusturica. Een film die nog het meeste lijkt op Underground als je wilt gaan vergelijken, Kusturica geeft ook hier een geschiedenisles uit het voormalige Joegoslavië. De oorlog verpest dromen en drijft de bevolkingsgroepen, en dus ook geliefden, die altijd hebben samengeleefd uit elkaar. Vond het misschien wat oppervlakkig, maar prima uitgewerkt.

Wel was het een stuk minder humoristisch dan anders. Zaten wel weer mooie stukken in, en herkenbare Kusturica-elementen (bandjes die overal opduiken), en aardig wat slapstick. De muziek was weer lekker aanstekelijk. Maar over het algemeen had ik toch het gevoel meer van hetzelfde te zien. Zolang dat een vermakelijke film oplevert is daar niet zoveel mis mee natuurlijk, maar had toch graag een originelere variant gezien.

3.5*

Verschrikkelijk goede en boeiende film. Een bijna 3 uur durend verhaal die geen moment inzakt, en ik vond het zelfs jammer dat het alweer voorbij was. Geweldig verhaal, en briljant gecaste rollen.

4.5*

Eigenlijk vind ik dit altijd wel interessante documentaires, maar er zat gewoon meer in. Meer tijd voor de verhalen, en minder intermezzo's met archiefmateriaal, en een wat ruimere indeling had denk ik wel goed geweest. Nu krijg je helaas een veel te gehaast interviewenoverzicht waar veel te veel in is geknipt en gesneden. Had ook graag meer willen weten over hoe ze naderhand in de maatschappij zijn gaan staan.

Wel interessante zijn de uiteenlopende situaties waardoor deze figuren betrokken zijn geraakt bij de SS, de ene is er duidelijk meer gelaten over dan de ander. Met name de 2e was de grootste rat van het stel. De 3e geinterviewde was echt niet te volgen, onsamenhangende brabbelverhalen waar ik in ieder geval amper iets van begreep.

Al met al wel aardig om te kijken, maar kon beter. 2.5*