Meningen

Prima verfilming. Mooie gelegenheid om wat meer van de geschiedenis te weten te komen. Absoluut ook geen spectaculair goede drama, maar zeker onderhoudend en ondanks de speelduur prima vol te houden.

3.5*

Geen hele vervelende film, maar wel zeer matig. Vooral niet vervelend omdat ie nog wel kijkt, matig omdat hij verder niks te bieden heeft.

Het grootste pijnpunt is het script. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de eerste scenes je eigenlijk al volledig op het goeie spoor zetten. Zo'n scene dat je haar uit de taxi ziet stappen, en pas bij het bewegen van de camera dat zoontje ziet (zonder dat je andere autodeur hoort dichtklappen oid) doet al vermoeden wat de situatie is. Zelden zo onsubtiel de boel verklapt zien worden. In de loop van de film wordt al vrij snel steeds meer weggegeven, waardoor elk stukje mogelijk mysterie al voor de finale verdwenen is. Wanneer dan tot slot de losse eindjes van het script door enkele zinnetjes aan elkaar worden genaaid is het helemaal duidelijk hoe gemakkelijk te behappen dit filmpje moest worden.

Ook audiovisueel obsoluut niks te beleven. De enige die hier nog een beetje jeu aan geeft is Rapace, maar ook zij lijkt dit tussendoortje op de automatische piloot af te werken.

Zelfs voor een standaardthrillertje te dertien in een dozijn. 1.5*

Hele matige film vond ik dit, eigenlijk bij de optiteling binnen gezapt en maar afgekeken, maar ik kon m'n ogen amper openhouden. Zal gekomen zijn door het bijzonder saaie en zeer slecht vertelde verhaaltje icm de extreem kitscherige visuals en de ernstig slechte acteurs.

Verhaal is eigenlijk niks anders dan van locatie naar locatie hoppen. Diesel als het type ruwe bolster, blanke pit die als van de ene op het andere moment er band op na houdt me het meisje. Eenmaal in New York ontaardt alles in een massaal gevecht waarbij je niet eens het idee hebt wie tegen wat vecht door het allergaartje aan verschillende fracties.

Visueel ook niet best, er wordt duidelijk een hoop gedaan qua slowmotions etc maar het was allemaal alles behalve stijlvol gedaan (die lichtbundels in New York ). Over de kadering van de shots is zo te zien ook amper over nagedacht.

Verder snap ik niet dat ze zo iemand als Diesel niet een veel zwijgzwamer personage heeft gemaakt. De enige manier om zulke matig acteerwerk te camoufleren in dit geval. Hier komen een sloot emotionele scenes om de hoek kijken en valt (overigens niet alleen) Diesel flink door de mand. Maar het meest bizarre was toch wel die rol van Gerard Depardieu, mijn god waar sloeg dat op?

Al met al had ik verwacht dat dit allemaal toch vooral een pak stijlvoller was, dan had het wel wat kunnen worden. 1.5*


ps. en wanneer speelt deze film zich nou af? Wordt gezegd (o.a. in de synopsis) 2019, maar er wordt ergens in de film ook gezegd door dat meisje dat die bepaalde Tijgersoort in 2070 al is uitgestorven en dat dit dan een kloon kloon moet zijn. Begreep daar allemaal erg weinig van.

Meesterlijke film.

Zeker niet voor iedereen aan te raden. Pas de tweede Ferrara die ik zie, maar je kunt wel zeggen dat het duidelijk een fragmentarische regisseur is die het aanwezige verhaal zeker niet op de eerste plaats zet. Erg veel afzonderlijke scenes die voor zich spreken.

Keitel zet verder een fenomenaal personage neer, die hoogstpersoonlijk fantastische scenes neerzet (op het einde in de kerk ). Geweldige prestatie. Leuk ook hoe de World Series door de hele film is verweven.

4*

Rond de tijd dat deze film af was en zo'n beetje werd begonnen met de promotie las ik in de Filmkrant de volgende quote van Werner Herzog:

"Who the fuck is Abel Ferrara?"

Misschien ben ik wel beinvloed door deze uitspraak, misschien was het ook gewoon wel exact wat Herzog wilde doen met deze film. Een film maken over een Bad Lieutenant, met hetzelfde uitgangspunt, met een aantal overeenkomstige elementen, maar voor de rest compleet het tegenovergestelde. Alsof Herzog Ferrara belachelijk wilde maken.

Voor wie het origineel niet kent, dat is een geweldige film. Een deprimerende, rauwe, realistische, korrelige en harde film met een buitenaardse Harvey Keitel als The Lieutenant. Port of Call: New Orleans is echter luchtiger, stompzinnig, stupide, stijlvolle maar ook een luidruchtigere film. Is Keitel in het origineel nog een ingetogen fucked-up verslaafde en corrupte agent, daar is Cage een al even fucked-up, verslaafd en corrupt, maar veel meer aanwezig en minder kil. Cage is gewoon een lompe hork die zich door de film snuift, Keitel was een mens en ook echt een zak. Continu had ik het idee dat Herzog zich volledig wilde afzetten van Ferrara, alsof hij nog een oude vete wilde beslechten ofzo, alsof hij zei: 'hoe haal je het in je hoofd een kille, realistische film te maken over een drugsverslaafde agent?' Dat je dan opeens Xzibit ziet opduiken, toch niet bepaald de meest begaafde 'acteur', versterkt dat vermoeden nog maar eens.

De film is daarom niet gelijk slecht, integendeel. Wel wat minder sterk en memorabel, maar alsnog prima te hebben. Cage vind ik doorgaans echt niet te harden, die heeft de afgelopen 20 jaar dieptepunt na dieptepunt laten zien, maar dit vond ik toch wel weer de flair hebben van zijn rol in 'Wild at Heart'. Hij redt zich toch duidelijk wat beter in die lompe rollen waar hij gewoon wat stompzinnig kan doen dan in de serieuze gevallen. Verder vind ik de film bij vlagen erg knap geschoten en gemonteerd, vooral de symbolische scenes met al die reptielen (erg aanwezig in de film). Goeie soundtrack ook.

Had er een stuk minder van verwacht, maar de stijlvolle regie en de stupide variant op het personage (want verder een totaal ander verhaal) beviel me best. Echter gewoon een stuk minder dan Ferrara's versie, waar de kilte toch een absolute meerwaarde was.

3.5*

Na Braindead ook maar Jackson's debuut gaan kijken.

Is helaas lang niet zo leuk als eerdergenoemd meesterwerk. Veel minder lollig, intens, en ook een stuk minder vakkundig gemaakt. Zitten wel leuke stukjes in, laatste 20 minuten zijn wel weer erg lekker (die scene dat schaap ), en ook die gore is weer leuk gedaan, maar het niveau van Braindead wordt nergens gehaald.

Alsnog niet verveeld, maar valt toch wat tegen. 3*

Lekkere trage roadmovie.

Qua verhaal niet zo bijzonder, inhoudelijk biedt het wel wat meer. Leuke personages, Kit en Holly, fijne voice-over en dialogen. Zeker ook visueel de moeite waard, al had het kleurgebruik wel wat meer aandacht verdiend misschien. De soundtrack vond ik aardig, maar zo hier en daar wat zeurderig.

Zeker de moeite waard, voor de eerste Malick die ik zie helemaal geen tegenvaller. Maar naar aanleiding van de trailer voor zijn komende film had ik toch wat meer gehoopt.

3.5*

Redelijk filmpje, imponeert me niet zo op de een of andere manier. Beetje veel niks tussen wat aardige scenes door en een gebrek aan een interessante thematiek of wat dan ook.

Het is wel een zielig jongetje, ja. Dat is het dan wel een beetje. Buiten dat het inderdaad mooi geschoten en goed geacteerd is.

2.5*

Aardig, maar minder leuk dan ik had verwacht.

Spanjaarden hebben vrij slechte humor in het algemeen vind ik zelf, toch trok het concept me wel. Toegegeven, er zitten een paar erg leuke scenes in, maar die zijn uiteindelijk toch maar op een hand te tellen, terwijl de typische spaanstalige humor (slappe dialogen en vreemde gezichten trekken) iets te vaak terugkwam.

De film is nogal chaotisch, er gebeurt altijd wel wat, maar het duurt een uurtje wil de film echt op gang komen, en het had allemaal een stuk heftiger mogen zijn wat mij betreft. Het duel tussen de twee is flink met de handrem op. Visueel is het wel redelijk, maar de muziek is zeer eentonig.

Al met al soms wel geinig, en een plus voor het concept, maar hier had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Kleine 3*

Luchtig en sfeervol filmpje wat overal 'tussendoortje' schreeuwt. En zo beoordeel je hem dan ook. Heeft allemaal echt erg weinig om het lijf, maar is wel leuk, charmant en uitermate stijlvol. Geweldige soundtrack ook natuurlijk en een briljant dansje

dikke 3.5*

Eigenlijk een heel ander soort film dan ik had verwacht. Had een soort Chinese versie van Karate Robo Zaborgar, Zebraman, of een ander soort superhelden knipoog verwacht, maar eigenlijk was dat verder naar de achtergrond gedrukt dan je door de poster zou verwachten.

Hoewel de film best leuke momenten kent vond ik het geen moment echt heel grappig. Daarvoor mist de hoofdrolspeler en de andere personages een bepaalde grappige uitstraling, en kent het verhaaltje wat te veel een serieuze (inderdaad melodramatische) ondertoon. Het is natuurlijk niet compleet serieus, maar wel nogal sentimenteel, waardoor ik soms niet helemaal doorhad of het nou echt grappig bedoeld was, of dat de makers en acteurs niet doorhadden dat ze een beetje belachelijk bezig waren. Ik vermoed het eerste, maar daar faalt de film dan vooral op, want daar is het allemaal bij lange na niet leuk genoeg. De leukste momenten waren denk ik toch echt onbedoeld, bijvoorbeeld ineens een Engels zinnetje ertussendoor in een conversatie wat nergens naar klonk

Verder is het allemaal niet erg lekker verteld. Er zit best veel verhaal in de film

(te veel), maar het was redelijk vaak amper te volgen wat nu de bedoeling was. Kan ook aan mij gelegen hebben hoor, maar het script was wel erg rommelig in elkaar gedraaid allemaal. Aan de andere kant vond ik de actiescenes juist nog wel de moeite waard, best aardig in beeld gebracht bij vlagen.

Gek genoeg ben ik het maar op enkele punten eens met Prudh, op veel punten vond ik het nou juist net het tegenovergestelde. Bovenal had de film grappiger moeten zijn om echt de moeite waard te zijn, dit was wel heel karig allemaal.

2*

Een lichte teleurstelling van mij kant, als groot bewonderaar van Kubrick. Echter een lichte teleurstelling betekent bij Kubrick alsnog een aardig cijfer.

Barry Lyndon is een mooi rise and fall verhaal, met een aantal schitterende dialogen en scenes. Een nonchalant maar tevens zeer ambiteus ogende hoofdpersoon vervult de rol hoe hij moet zijn. Echter, om bijeen film van 3 uur zolang de aandacht vast te houden, zo vind ik, moet de film wel 3 uur lang zeer intressant blijven. Ik had met enig regelmatig het gevoel dat sommige scenes (met name in Part 1) te langdradig, opgerekt en vertraagd waren. Voor de invulling van de gehele film heeft dat natuurlijk een bedoeling, en voor de ene kijker zal dit ook minder storend (of zelfs een pluspunt) zijn dan voor de ander, maar persoonlijk had dit voor mij niet gehoeven.

Evengoed blijft Barry Lyndon een bijzonder en sterk verhaal, maar mist voor mij net de kracht van mijn persoonlijke Kubrick favorieten (Clockwork Orange, Full Metal Jacket). 3.5*

Wel een vermakelijke Coen, maar ook een beetje kleurloos.

Denk dat er dit wel een van de broers is die ik nog het minst snel zal terugkijken. Alsnog wel een leuk zwartkomisch filmpje, met een goeie Turturro en Goodman, maar ook eentje die een beetje leunt op de personages waar het verhaal maar wat voortkabbelt. Kijkt verder wel lekker weg, ondanks zijn vaagheden en vermaakt dus ook wel weer.

3*

Langdradig vond ik het juist niet, vooral erg beperkt. Je komt wel het eea te weten over de gedetineerden zelf, hoe ze daar terecht zijn gekomen, maar eigenlijk weet je alsnog vrij weinig over hoe ze zelf tegenover de vrijheden staan.

Het is wel een mooi initiatief, had er al wel eens van gehoord, maar veel voegt de documentaire niet toe. Het had een stuk interessanter geweest als de documentaire nog voortgezet zou worden met een aantal ex-gedetineerden als ze van het eiland af zijn gekomen. Dan kun je (weliswaar in beperkte mate) zien wat de effecten van al die vrijheden zijn.

2.5*

Niet zo heel boeiend.

Redelijk matig. Had misschien deze beter kunnen kijken voordat The Dark Knight in de bioscoop kwam, maar ach, denk dat het uiteindelijk voor de beleving niet zo veel heeft uigemaakt. Het zijn uiteindelijk wel heel duidelijk op zichzelf staande projecten. Vond The Dark Knight sowieso een stuk leuker, veel grimmiger, met sterkere karakters en ook vooral met een sterker verhaal.

Eerste uur wordt gebruikt om een soort 'making of Batman' te illustreren wat niet altijd goed werkt, maar opzich een aardig opmaat was. Kenmerkte zich vooral door wat matig acteerwerk van de jonge Bruce en nogal rommelige montage, maar als illustratie vond ik het geen verkeerde zet. Kwam toch best aardig in het verhaal, en het geheel keek aardig weg. Tweede deel is toch een stuk minder. Als Bruce overschakelt naar Batman komt ook Bale in een automatische piloot terecht die hem tot in The Dark Knight heeft vastgehouden. Verhaal vond ik vrij slecht, de motieven van die League vond ik erg duf, net als dat hele personage Scarecrow wat echt een slecht geacteerd en overbodig puzzelstukje moest voorstellen. Ik zie dan toch liever zo'n Joker waarbij het motief zijn handelen niet in de weg staat. Kan me ook vergissen hoor, maar hoe komt het dat de gekte van die stad ook ineens weer voorbij is als Neeson met die trein naar beneden lazert? Zal vast wel een goeie verklaring voor zijn, maar ik had tegen het einde mijn aandacht er niet 100% meer bij.

De film duurde te lang, weet niet eens of hij langer duurde dan The Dark Knight, maar hij duurde te lang. Helpt het ook niet dat die slechte heroische soundtrack dik 2 uur lang aangezwengeld wordt, te pas en te onpas.

Nolan kan aardig zo'n grauwe stad neerzetten, Blade Runner deed het weliswaar ruim 20 jaar eerder al beter, en ook een stuk sfeervoller, maar dat vond ik dan nog een behoorlijk geslaagd element. Verder een leuk eerste uur, maar naarmate de film doorloopt geloofde ik gewoon steeds minder van de flauwe motieven en anderzins. Aardige opmaat naar The Dark Knight, maar deze was toch echt een stuk minder.

Krappe 2.5*

Enerzijds leuk dat de film meer de grimmige sfeer en look van een graphic novel uitstraalt.

Anderzijds een belachelijk lange film met saaie oppervlakkige rollen, met niet al te sterke vertolkingen en een platvloers verhaal. Dat had Nolan wel een stuk beter onder de knie moet je hem nageven.

Actiescenes waren net zo grimmig als de sfeer, maar vrij onnavolgbaar en rommelig.

Soms vind ik Pattinson best een interessant acteur, maar achter dat masker werkte het totaal niet. Zonder masker was het trouwens niet veel beter.

2*

Viel niet mee. Helaas is het uitgangspunt zelf nog wel het leukste, maar daar heb je nog geen goeie film mee.

Eigenlijk begon het wel erg leuk, de instructie voordat de leerlingen het eiland op werden gestuurd, en de eerste pakweg 15 minuten op het eiland bedoel ik dan. Die instructie beloofde veel, vrij komisch met die typische Japanse hysterie van dat videogrietje, Kitano die er ook erg goed in meeging. De eerste actie op het eiland was ook erg fijn, grafisch en hard, en vooral erg snel en fel. Helaas vervalt de film daarna in eentje van het allooi '10 kleine negertjes' (in dit geval '40 kleine Aziaatjes'), elke dooie blijft zich maar herhalen en herhalen. Dat geldt ook voor de vervelende flashbacks die vrijwel niks toevoegen, met het nodige aangedikte drama van dien. Altijd was er wel iemand die op weer iemand anders stiekem verliefd was, of tegen iemand opkeek, of toch juist weer oud zeer naar boven voelde komen. Erg vermoeiend.

Nee eigenlijk waren de actiescenes verder het enige wat de moeite was, en moet gezegd dat het er vaak wel prima uitzag, maar twee uur? Waarom niet lekker 80-90 minuten? Tussen pakweg minuut 30 en 100 is het vrijwel niks anders aftellen tot er nog een handvol leerlingen over zijn.

Uitgangspunt is en blijft heerlijk, wat al dat drama er in doet is me een raadsel, enkele lichtpuntjes redden het nog een beetje.

2*

Sterke film die redelijk aan de verbeelding open laat wie er sympathie verdiende. Had licht de indruk dat de Algerijnen het voordeel van de twijfel hadden, maar die komen er eigenlijk ook niet echt geweldig vanaf. De meest prominente Algerijn is zelfs een behoorlijk oorlogslustig (crimineel) type, niet de meest sympathieke 'verzetsheld' om het subtiel uit te drukken.

Ook erg goed vond ik hoe de film niet alleen over de stadsguerrilla gaat, maar vooral ook over het politieke spel en de rol van de media daarin. Dit wordt goed verweven in de broeierige sfeer van die oude stad met kleine steegjes en de fysieke strijd die geleverd wordt.

Het geheel wordt op een nogal afstandelijke manier geregisseerd, soms iets te misschien, maar an sich een goeie keus. Vooral ook de soundtrack was erg sterk. Ik herkende in een begin nog een fragment ergens anders van, maar kon en kan het niet thuisbrengen waar ik het van kende.

4*

volslagen idiote film natuurlijk waar ik toch gek genoeg een gemiddeld cijfer aan kwijt kan. Het werkt allemaal niet de gehele speelduur even goed vond ik eigenlijk. De meeste fragmenten zijn toch wel behoorlijk saai. De hoogtepuntjes trekken de boel nog wel de hoogte in.

Indrukwekkend filmpje.

Vooral de soundtrack vond ik waanzinnig. Het symbolische verhaaltje doet erg klassiek aan, en levert een paar mooie scenes op. Had wel iets hallucinanter en bevremender kunnen zijn denk ik, was toch wel wat te rechtlijnig op dat gebied.

Verder een geweldige cast, vooral Bro is geniaal. De film is zowaar ook nog ontzettend grappig, dat maakte het allemaal een stukje vager. Maar in ieder geval zeker een heel sterk uitgewerkt filmpje, wat eigenlijk van mij nog wat langer had mogen duren (ware het niet dat we de trein moesten halen).

4*

Jep Maar dan zonder de slapstick en vooral veel dromeriger.

Geweldig debuut. Juist de muziek vond ik een van de sterkste punten, en natuurlijk ziet het er bij vlagen echt prachtig uit. Een overdaad aan geweldige scenes zorgen voor een vrij confronterende film die weliswaar wat onevenwichtig overkomt, maar als je alles zo uitbundig vertelt dan heb ik het liever op deze manier, dan het risico te nemen dat de handrem er op gaat.

Kon me geen moment storen aan de voice-over. Sterker nog, er werden hele zinnige dingen gezegd. En zeg nou eerlijk, als zo'n klein meisje in zo'n omgeving zulke dingen vertelt dan kun je daar gewoon onmogelijk niet voor vallen.

Een film gemaakt met alle passie die er denkbaar is in een filmmaker. Waarmee ik ook meteen vrees dat dit wel eens het beste is wat we van Zeitlin zullen zien. Maar we zullen zien.

4* met kans op meer.

Denis doet mooie dingen met beeld en geluid. Verder echter niet echt interessant. Houdt je aandacht er nog wel enigzins bij, maar waarom weet ik eigenlijk niet... Zit daarom nog tegen een voldoende aan. Maar dan dat aardig beschamende einde?

2.5*

kinderachtig gedoe vooral. Af en toe een leuke grap, maar ik heb nooit de noodzaak begrepen een bioscoopfilm uit te brengen, daar is het nu eenmaal niet grappig genoeg voor. 2*

Over een andere boeg dit keer. Ik moest de eerste helft van de film erg wennen aan de andere opzet. Niet meer met z'n tweetjes, maar met de nodige bijpersonages. Ik had wel een beetje moeite met de discussies in de auto. Het voelde allemaal een stuk minder naturel aan dan in de vorige twee films.

Eenmaal op weg naar het hotel bloeit de film toch wel op, om in de kamer pas echt goed los te komen. Gevalletje 'life kicks in'. Waar de vorige twee films nogal rooskleurig waren is dit wel een logisch gevolg. Celine is vervallen in een enorme zeikerd, maar juist dat maakt de film ook wel weer erg sterk.

Ik denk dat ik Sunset wel de beste van de drie vind (tot nu toe). Nu maar een jaar of 8 wachten.

4*

Erg simpel maar leuk concept. Eigenlijk net als in Boyhood een natuurlijk verloop van scenes, logische dialogen en menselijke aspecten van het samen zijn. Gewoon een beetje kletsen en merken dat je een klik hebt en gewoon doen waar je zin in hebt op dat moment. Hoe weinig doen zo boeiend kan zijn.

3.5*

Net als deel 1 een film naar mijn hart. Beetje lullen maar continu boeiend om te volgen. Je gelooft namelijk elk woord. Hawke vond ik altijd nogal een grijze muis, maar in deze reeks is hij echt super. Het einde (laatste 5 minuten in haar appartementje) is echt fantastisch. 4*

Aardig filmpje.

Redelijk richtingsloos, bijna op het typische af. Echt zo'n slice-of-life populaire arthouse film, waar niet al te veel op aan te merken is. Het is leuk, het is luchtig, het is best liefelijk, maar daar houdt het voor mij ook echt mee op. Christopher Plummer is toch wel echt een fenomeen als je hem zo ziet gaan op die leeftijd. Perfecte rol.

Dan ook een logisch cijfer voor zoiets als dit, namelijk 3*, niks op aan te merken, ook weinig in positieve zin. Typischer dan typische redelijke film eigenlijk.

Allereerst, is de synopsis niet een beetje een spoiler? Dat aspect maakt hooguit een kwartiertje van de film uit, helemaal aan het eind.

Verder een verrassend vermakelijke film eigenlijk. Vooral omdat de rollen geweldig worden ingevuld door Douglas en Damon. De ontwikkeling van Scott is bijzonder goed. Het is op het eerste oog een beetje een lege film misschien, maar de decadentie, het materialisme en de theatrale aanpak en de sfeer van Soderbergh (waar ik normaal gesproken heel weinig mee heb) tillen de film naar een hoger plan. Ook bijzonder aardig op visueel gebied en qua dialogen bijzonder goed uitgewerkt.

Humoristische, weelderige, overdreven film over een paar rare figuren in apenpakjes. Niet verwacht dat dit zo sterk zou zijn.

3.5*

Een erg leuk gegeven waar de film vanuit gaat, met meerdere erg leuke momenten, waaronder de scene waarin Malkovich zijn eigen hoofd in duikt , echt schitterend..
Verder brengt de film me echter niet genoeg om echt goed te worden. Absoluut niet slecht, maar het verhaal en plot is heel smal.

Kortom, niet verkeerd, best grappig, maar niet top. 3*

Vond hem weer erg leuk. Veel van de zelfde ingredienten van Manuli's andere film uit dit tweeluik.

Vond Kaspar Hauser toch wel een stukkie beter, muzikaal toch wat sterker en de rol van Vincent Gallo maakt het wat meer memorabel. Verder verschilt het niet zo heel veel qua stijl, ook Beket is weer droogkomisch en stijlvol geschoten. Met lef gemaakt, en moest vooral ook lachen om die Seventh Seal-knipoog tegen het einde.

ruime 3.5*