Meningen

Erg gave anime.

Verwarrend, maar niet echt moeilijk te volgen verder vond ik. Vond vooral de editing echt heel goed, en ook het sounddesign was echt waanzinnig goed. Beiden werden ze erg goed vermengd, de muziek liep vloeiend over in de omgevingsgeluiden, en de scenes sijpelden vloeiend in elkaar over.

Het verhaal is interessant, maar wat gemakkelijk misschien en het slot is verder ook wel vrij logisch. De animatiestijl oogt wellicht wat verouderd maar er komen wel wat erg mooie scenes uit. Uiteindelijk is de film ook gewoon best spannend en de vertwijfeling maakt het leuk om te volgen.

4*

Panic Room mist een beetje het geweldige verhaal en de plottwists van verscheidene andere Fincher's, maar qua spanning doet hij absoluut weinig onder voor zijn toppers.

3.5*

Mooie film hoor. Vond vooral het laatste halfuur geweldig, waar de twee als volledig vergaan over dat eiland lopen. Ook daarvoor heeft de film genoeg te bieden, zoals de scenes in de isoleercel en toch ook zeker wel de ontsnappingen zelf

Hoffman blijft een held en springt er toch wel het meest uit, McQueen is net iets minder maar alsnog heel erg sterk.

4*

Maffe film die op mooie wijze droom/fictie en realiteit met elkaar weet te vermengen. Zeer creatief gebruik van de omgeving in die dromen dmv reclameborden, aanplakbiljetten, televisieschermen enz. Verder een aardig en modern verhaal die je vaak laat vertwijfelen (de herhalingen van bepaalde scenes bijvoorbeeld). Ook een film die naar het einde toe duidelijk steeds beter wordt trouwens, met een Akira-achtige climax op het einde.

Verder zijn de animaties met hun felle kleuren weer erg gelikt en oogstrelend. Soundtrack is een minpuntje, vrij middelmatig.

Dikke 3.5*

Lollige film. Ietwat te kolderiek soms waardoor de pijnlijk situaties iets te veel hangen naar slapstick, maar verder een bijzonder ongemakkelijk film. Zitten echt een paar geweldige scenes in die rechtstreeks uit Man Bijt Hond hadden kunnen komen.

3.5*

LOL @ 'Westerse mannen kijken alleen naar m'n uiterlijk'..

... zelf lekker losgaan met jonge Afrikanen met strikjes om hun lul.

Zeldzaam pijnlijke film. Ook geweldig die vervelende opdringerige mannetjes de hele tijd. Maar ondertussen bemerk je ook de noodzaak van de locals dit te doen en de invloed op hun eigen leven. Werkte echt goed.

4*

Zoals wel vaker heb ik nogal wat moeite om dit soort reportages te beoordelen op dezelfde manier zoals ik een film beoordeel. Wat vast staat is dat het onderwerp ontzettend boeit. Het is hartstikke interessant wat zo'n (op het oog) zeer intelligente welbespraakte en extreem Hollands aandoende jongen beweegt. Een en ander wordt wel duidelijk, maar zo 1 op 1 invullen zoals Ascher en die Marokkaanse jongerenwerker in de studio deden voorkomen was absoluut niet aan de orde (maar dat is een andere discussie). Daarnaast maken de beelden van de meegezonden camera's in de Syrische steden diepe indruk. Eigenlijk zie je dit conflict alleen door de ogen van reporters, dit kwam veel dichterbij.

Daar tegenover staat de vraag wat deze beelden voor dit verhaal van die jongen nu eigenlijk toevoegde. Ik kreeg sterk de indruk dat de documentairemaakster te weinig relevant materiaal kon vinden en de docu dan maar besloot op te vullen met veel indrukwekkende beelden. Tevens vond ik haar voice-over erg mak en snapte ik de keuze niet om een actrice in te zetten omdat de moeder van een van de Jihad-gangers niet in beeld wilde komen. Het voegde namelijk niks toe en had makkelijk aan de hand van enkel een voice-over net zo veel kunnen vertellen.

Een cijfer is eigenlijk niet meer dan een etiketje die eigenlijk nauwelijks relevant is in dit soort situaties, maar voor de vorm doen we die er maar bij. 3*

Cinematografisch behoorlijk overtuigend, maar lang niet zo sterk als in Elephant.

Verhaal kabbelt wat voort rond een gebeurtenis waar je ook niet zo gek veel over kwijt kan. De sprongetjes in het verhaal maken het nog wel leuk, maar echt heel sterk wordt het hierdoor nooit. Verder wat aardige dialogen van niet onaardige acteurs.

Hoe dan ook geen Elephant, maar het kan er nog mee door.

3*

Nee, het is niet veel, zelfs voor een gekende hype valt het tegen.

De fans kennen waarschijnlijk wel de South Park-aflevering waarin Randy Marsh iedereen, en met name zijn gezin, lastig valt met zijn handheld camera, terwijl de wereld overlopen wordt door grote Cavia's. Dat was dan duidelijk een verwijzing naar Cloverfield, maar bij Paranormal Activity kreeg ik ook vaak die associatie. Die kerel zit werkelijk bij elk onbenullig dingetje met die camera op z'n vriendin's kop. Bakkie koffie; camera wordt erbij gepakt. Vrouw kwebbelt wat met vriendin; camera erbij. Spin in de WC; camera stond al in de aanslag. Erg vervelend, en ik denk een aanzienlijke oorzaak dat ik geen moment in de film kwam.

Eng is de film gewoon niet. En misschien omdat ik sowieso al niet geloof in demonen, geesten, spoken en andere bangmakers. Wanneer je dat wel doet kan ik me ook wel weer voorstellen dat je hier niet zo comfortabel naar kijkt. Film komt erg moeizaam op gang, en blijft erg moeizaam, tot de laatste 10 minuutjes, waar het allemaal tenminste een beetje heftiger wordt. Voor die tijd zie je veel niks, af en toe een bewegende deur (nee maar), wat gebonk op iets (ik hield het niet meer) en voetstappen in een of ander poeder (wat meneer daar mee wilde laten zien is me nog steeds onduidelijk). Tussen die nachtelijke scenes zit je continu een kwartier lang naar een uit de kluiten gewassen puber te kijken die elke keer weer het ontbijt in beeld brengt, zodat je allang weer uit de voorgaande scene bent, voordat de volgende begint. Want ja, je schrikt zo heel af en toe wel eens, maar daar ontkom je niet aan als je ineens een klap hoort. Veel stelt zelfs dat allemaal niet voor overigens, want daarvoor is de sfeer afwezig, en mist het een stukje angstaanjagendheid.

De film zit ook vol met van die hints waarvan je gelijk al zoiets hebt van 'hey bedankt, ik zat al zo lekker in de film, ben blij dat je alvast vertelt wat er gaande is, kan ik nog verder op het puntje van mijn stoel gaan zitten'. Ik bedoel, dat gedoe met dat Ouija-bord, of hoe dat genoemd werd. Zitten ze daar met die geestenkenner, en dan het voorstel om dat ding erbij te halen: 'Nee, dan zet je de deur open, beloof je het niet te doen, anders wordt het nog erger'. - 'Nee nee echt niet'. Oh goh ja ik hoop toch niet dat hij dat bord er toch bijhaalt *wink* *wink*, zucht..

Pas de laatste 10 minuten zitten er twee aardige scenes in, dan pas komt de vaart er in, maar is de film ook veel te snel afgehaspelt. Waren de eerste 75 minuten veel te langdradig, zijn de laatste 15 weer veel te slordig, terwijl ik net een beetje met plezier zat te kijken.

1* + een halfje voor het laatste stukje. Leukste was eigenlijk nog die kerel een paar stoelen naast me van 2 bij 2 meter die een uur lang met z'n jas voor z'n ogen zat..

Erg leuk weer. Gaat volgens mij in Nederland een beetje onder de radar door, dat is jammer want zoveel stop-motion komt er al niet uit.

Zoals verwacht wel wat horrorreferenties, maar leuk dat het wat subtieler was dan verwacht. De opening is al erg leuk, met een B-zombie flick op het scherm.

Animaties waren erg vloeiend, na verloop van tijd heb je al amper door dat je naar stopmotion zit te kijken. Erg fijne humor, leuke personages, maar niet continu grap-na-grap, het is meer een glimlach-film met een aantal uitschieters. Ook het plotje is best vermakelijk en net wat anders dan gewoonlijk. Leukste in dit soort dingen blijven de details.

Overigens amper een kinderfilm te noemen, zeker te eng voor een jaar of 6, en veel te veel dingen die je pas vat vanaf een jaar of 12.

Enige minpunt is dat je met een brilletje op zit te kijken.

Eigenlijk een dikke 3,5*, maar zodanig vermakelijk dat ik 4* veel meer op zijn plaats vind.

Schitterende film. Erg subtiel, sfeervol, vloeiend en vooral mooi verteld. Prachtige cinematografie met vooral opvallend sterk kleurengebruik. Ook het verhaaltje en de personages zijn top.

Ruime 4*

Er wordt niet veel verteld wat ik niet al wist. Desondanks schetst het een verontrustend Amerika. Van een stel self-made beursmannetjes die terecht veel geld verdienen, maar waar geen enkele realiteitszin bij lijkt te bestaan. Een documentaire over een land waar 'The American Dream' misschien nog wel het minst van toepassing is, maar wel de eretitel vandaan komt. Een land waar ze er prat op gaan democratie de wereld in te dragen, maar waar kapitaal en politiek het meest dan waar dan ook verweven is.

Al met al was het een beetje misplaatst om liftjongens aan het woord te laten, om te vertellen dat ze geen 1000 dollar fooi van de rijksten der aarden kregen. Begreep niet goed wat de makers daar mee wilden aantonen, want het was echt totaal overbodig voor de boodschap van de film. Van die Wall Street rijken zullen er vast een hoop eikels zijn, maar het is totaal niet relevant voor een documentaire over kapitaal, macht en armoede. Maar over de hele lijn is dat dan nog wel te vergeven.

het begint met wat morele tweespalt en de gekte van het isolement, maar waar het echt de kern kan raken gaat het een beetje te veel over naar Hollywoodspektakel. Dan is het niet meer dan typisch gevormd naar het 'voor-ieder-wat-wils'-model.

Damn dit is goed, heel goed zelfs! Had ik oprecht niet verwacht.

La Passion de Jeanne d'Arc is ongetwijfeld de oudste film die ik ooit heb gezien, maar hij doet opvallend modern aan. Eigenlijk is het enige aspect wat echt gedateerd is het feit dat het een stomme film is, verder merk je er niet zo gek veel van. De gezichtsuidrukkingen zijn echt fantastisch, Jeanne kan zo indringend kijken, en voor de andere acteurs geldt dan in iets mindere mate ook. Misschien dat deze expressies juist zo nodig zijn vanwege het ontbreken van een directe dialoog, maar stoort absoluut niet, integedeel! De composities waren verder ook erg mooi, en het klassieke verhaal is ook zeker de moeite waard.

Intrigerend! 4*

Ik had deze film ooit al eens gezien, maar dat was ik kennelijk alweer vergeten, hehe..

In ieder geval bij deze tweede maal vond ik de tergende traagheid en overdreven dramatiek de strot uitkomen. Romeinen die een film lang dubbel lagen, had ook wat minder gemogen..

2.5*

Weinig zin om hier veel over te zeggen, maar het was voornamelijk al heel snel duidelijk dat dit niks was.

Visueel erg lelijk. Waardeloos in beeld gebracht, lelijke decors, en gelikte filtertjes die niks te zoeken hebben bij de setting. De soundtrack was zo mogelijk nog slechter. Vanaf de eerste scenes geforceerd dramatisch, onnozele love-interest, cliche goed en slecht, erg slechte acteurs. En last but not least, waarom spreken de Indianen Engels, en de Vikingen (die in werkelijkheid een taal spraken die vrij dicht bij het oud-engels kwam) niet. Is dat weer omdat je anders niet kunt identificeren met de sympathieke goede Viking en de Indiaan? Erg debiel.

Een draak van een film die ik het laatste stuk maar half heb kunnen kijken. Normaal ook echt geen film die ik zou kijken, maar ik had op dat moment niets anders gereed. Compleet niet prikkelend en een totaal gebrek aan stijl.

1*

ps. dan kwam hierna Valhalla Rising. Kan het contrast nog groter?

Jammer dat hij maar zo kort duurde zeg, want er had wat mij betreft best een halfuurtje bijgemogen voor de extra uitdieping.

Maar verder gewoon een uitstekende (anti-)oorlogsfilm. De aanval op Ant Hill in het begin was echt waanzinnig, groots in beeld gebracht en echt met het gewenste effect, wat mij betreft het hoogtepunt van de film. Het verhaal is simpel maar goed uitgewerkt, en de acteurs maken het helemaal af. Ook nog alle lof voor het camerawerk (op zijn mooist in de scenes in het celletje).

4*

Weer een zwakke Leone.

Hoe meer ik er van hem zie, hoe minder het me bevalt. Geen wonder dat ik The Good, The Bad and The Ugly nog steeds (verreweg) de leukste vind, dat was de eerste die ik van hem heb gezien. Na laatst A Fistfull of Dollars gezien te hebben, is For a Few Dollars More maar een fractie beter.

Ik stoor me gewoon aan te veel dingen om te genieten van zulke Westerns. Neem alleen al het acteerniveau. Van Cleef en Eastwood zijn gewoon goed, maar de rest is echt diep triest. Misschien dat het ook door het dubben komt, maar het ziet er echt niet uit als je die Indio eerst een enorm 'stoere' blik ziet opzetten, om vervolgens bij de dialoog een totaal onlogisch mimiek te moeten zien. Dat dubben vind ik er bij vlagen sowieso echt niet uitzien en het klinkt zo mogelijk nog slechter.

Dan heb je ook nog die schietscenes, waar de slachtoffers steevast een pirhouetje maken als ze geraakt worden. Neem alleen al die shoot-out op het eind. Wat begon als de beste scene van de film, eindigt met Indio die neergeschoten wordt, alle kanten op vliegt, maar net zo snel weer bij de les lijkt te zijn... tot hij werkelijk als uit het 'niets' zijn laatste adem uitblaast en als een pudding in elkaar zakt. En zo worden door de film heen wel meer scenes met potentie de nek omgedraaid door echt gewoon té amateuristische choreografie.

Buiten dat trekt de setting me al nooit in de Spaghettiwestern, maar met wat geluk bevalt het me soms wel. Hier was het simpele verhaaltje ook niet eens meer dan van A, via B naar C, dat door de cliché bandieten ook geen interessante invalshoek wist te bieden (ondanks die redelijk genante flashbacks over Indio's verleden). En ook de personages van Eastwood en Van Cleef waren veel te braaf in vergelijking met in The Good, The Bad and The Ugly en boden niet zo veel extra.

Al met al een film die echt tegen viel. Afzonderlijke elementen zoals een paar aardige deuntjes in de soundtrack, en het feit dat het voor 130 minuten aardig wegkijkt, maar vond het grotendeels echt ondermaats.

2.5*

Vond het niet veel aan.

Vrij saai, onnoemelijk slecht geacteerd behalve Eastwood, en dat gedub leek me veel meer te storen dan in The Good, The Bad & The Ugly. Blijft wel echt een heikel punt in die Leone's, het ziet er allemaal zo knullig uit. Net als gevechten en shoot-outs trouwens, zo precies met de rug op een ton vallen enzo, je moet er maar doorheen willen prikken.

Vond er in ieder geval weinig aan. Het verhaaltje is dan niet eens zo'n probleem (best geinig), en Clint is gewoon cool, maar voor de rest zie ik hier niet zoveel denderends in. 2.5*

Een fijne film. Inderdaad niet groots, de film mist iets om het echt tot grote hoogte te blijven, daar is het iets te gewoon voor.

De outsiders in de film zijn dat niet eens zo. Het is wat mij betreft eerder logisch dat je niet bij de quarterbacks en cheerleaders wilt horen en dat de sympathiekere mensen elkaar opzoeken. Ik blijf dat Amerikaanse High School-pest wereldje altijd maar bizar vinden. In mijn schoolperiode zouden van die die-hard pesters op die leeftijd echt enorme losers gevonden worden, in de VS lijken ze (in films althans) altijd ontzettend populair. Ik heb begrepen dat dit ook echt de werkelijkheid weergeeft, maar het blijft toch moeilijk je in die wereld in te leven.

Maar zodra je daar genoegen mee genomen heeft blijft er toch een mooi filmpje staan wat de gevoelige snaar weet te raken. Het is allemaal wat makkelijk en niet bepaald diepgravend, maar voor de rest is het toch wel mooi gedaan. De muziek is verder ook erg fijn (dat ze Heroes niet kennen 'kan', het is immers in het casettebandjestijdperk en niet het internettijdperk, maar het is wel heel toevallig dat ze zo'n bekend nummer van een jaar of 15 oud op dat moment alledrie nog niet eerder hebben gehoord). Tot slot nog extra duimpjes voor de glansrol van wederom Ezra Miller.

3.5*

Net als bovenstaande schrijver gisteren in het filmhuis gezien (Lantaren/Venster).

Heel erg bijzonder, apart en toch ook zeker beklijvend. Soms ook gewoon iets te surrealistisch, waardoor je in een klap weer helemaal uit het verhaal wordt geslagen. Vond toch vooral het acteerniveau van absolute wereldklasse. De montage was zeker voor de tijd behoorlijk sterk, al deden de geluidseffecten dan weer soms wat oubollig en knullig aan.

Al met al mijn eerste Bergman, en ben wel een beetje getriggerd voor ander werk. Helaas is de cyclus in Lantaren/Venster van een groot deel van de Bergman-films alweer bijna voorbij, en was ik er te laat achter gekomen dat deze allemaal op het witte doek werden vertoond.

3.5* voor Persona, en voor de eerste Bergman lijkt me dat niet verkeerd.

ps. een vriend die ook meeging wist geloof ik niet wat hem overkwam. Ik citeer: 'de grootste kutfilm ooit, dat kunstzinnige gelul'.

Simpelweg onthutsend. Geen humor, het moralisme slaat de plank totaal mis, en de acteurs (teveel eer eigenlijk) zijn van een abominabel niveau. Dik verdiende 0,5*.

Oh god ja, deze had ik al eens gezien

Vreselijke zeikfilm met alle nodige vrouwengejank van dien. Werkelijk onnoemelijk irritant, van dat overacten van alle spelers, dat 'Vlaams' van dat ene grietje, dat praten naar de camera , dat trieste intermezzo met Giphart..

Pijnlijk onleuk gejammer. 1*

Redelijke film, interessant uitgangspunt, maar regelmatig te ongeloofwaardig. Verder qua uitstraling iets te oldskool en weinig bijzonders. Kleine 3*

Was echt wel hoog tijd voor een herziening. Veel te lang niet meer gezien, dat wordt wel weer bevestigd na vanavond. Blijft een unieke film.

I named her Icarus. After you, my renegade pupil. You fly too high, you'll get burned."

Deze enkele quote geeft de hele kern van Pi weer. Iets ontastbaars, ongrijpbaars en onvatbaars proberen te begrijpen sloopt je. Het thema ontwikkelt zich eigenlijk nauwelijks in de film, het is al vanaf scene één aanwezig. Max is uit obsessie volledig naarbinnen gekeerd en probeert elk mogelijk contact te vermijden . Naarmate het verhaal vordert wordt de obsessie hooguit iets sterker.

Naast het ijzersterke verhaal blijven de visuals er ook uitsteken. De ruizge zwart-wit vormgeving met de zware overbelichten, het werkt zo goed! Zo'n beetje de helft van de sfeer in Pi komt door deze grauwe invulling. De handtekening van Aranofsky staat voor de rest door de hele film gezet. De bekende close-up shots, hier van de pillen, van de sloten en het toetsenbord. Het is weer prachtig. Zo had je ook een scene waarin de koffiemelk en de sigarettenrook spiraaltjes vormden. Maar eigenlijk nog wel de mooiste shots, en dat vond ik de eerste twee keer dat ik Pi zag ook wel, waren die door het raamwerk van de computerchip.

Naast dit alles bezit Pi nog een van de sterkste soundtracks die ik ken. Eigenlijk knalt de openingsscene meteen al van het scherm, met name vanwege de idioot sterke openingstrack. Het zuigt je meteen het verhaal in. De audiovisuele ondersteuning door de film heen is ook in elk geval ijzersterk.

Wat dus niks anders kan worden dan een verhoging naar 5*. Pi is een feilloze cultfilm die ik, nu op DVD te hebben, ongetwijfeld vaker zal zien dan eens in de 3 jaar. Keert dus ook weer na vrij kort te zijn weggeweest terug in mijn top 10.

ps. Maakt dus ook dat Aranofsky 3x 5* heeft weten te bemachtigen, heb The Wrestler nog niet gezien, maar dat kan toch alleen maar tegenvallen zou je denken?

pss. De nummer 1 positie van Fight Club is toch eigenlijk maar moeilijk te handhaven. De drie Aranofsky's staan allemaal te dringen. Weet ook eigenlijk niet welke van de drie ik het beste vind, en dat is dan ook de reden dat ik Fight Club maar even laat staan.. for the moment.

Intrigerende film, vond hem alleen tegen het einde erg langdradig worden, daarom 3.5*

Een iets mindere Bresson wat mij betreft.

Uit studieoogpunt voor mij vooral wel leuk om te zien dat 'Gelegenheid' toch wel de basis is voor het handelen hier, en niet zozeer het moeten of niet anders kunnen. Verder is de film erg vlot, en zijn de scenes waarin het zakkenrollen wordt getoond erg vlot en mooi geschoten.

Toch mis ik net dat extra's dat Bresson vaak wel aan zijn films weet toe te voegen. Ik mis het inleven in de personages een beetje.

3*

Heerlijke Godard.

Zonder al te veel samenhang en niet bepaald narratief. Ook deze is weer uitermate charmant en oh zo stijlvol, en geweldig geschoten. De acteurs zijn weer geweldig, Karina is gewoon echt een plaatje. Verder een hoop geweldig memorabele scenes en een hoop verwijzingen. En bij vlagen gewoon ook erg komisch!

Het komt nog in beeld ook in neon: 'Cinema'. En dat is het..

4*

Matige Ki-Duk dit. Begrijp niet dat het niet wat subtieler kon, want dat was het enige wat het afgezaagde verhaaltje wat sjeu mee kon geven denk ik. Was nu allemaal nogal hysterisch, met typisch Koreaan geschreeuw en dat eeuwige met de vlakke hand slaan wat zo'n 5x terugkomt alleen al in deze film.

Tegen het einde werd het alleen maar meer over de top dan het al was, kon mij aandacht er steeds minder bij houden en begon af te dwalen. Kan ook dat ik het allemaal niet helemaal helder meer had (want het boeide me gewoon totaal niet meer) maar ik heb het idee dat het er allemaal niet echt geloofwaardiger op werd. Het is dat de film er verder nog wel behoorlijk fraai uit zag, en de soundtrack was ook niet verkeerd, anders had het nog veel lager uitgepakt. Toch wel een wereld van verschil met (bijvoorbeeld) Bin-Jip.

2.5*

Leuk sympathiek filmpje. Vooral qua tijdsgeest leuk neergezet en uitgewerkt, maar echt bijzonder wordt het eigenlijk nergens. Wel de moeite waard maar blijft vermoedelijk niet heel lang hangen. 3*