menu

La Passion de Jeanne d'Arc (1928)

Alternatieve titel: The Passion of Joan of Arc

mijn stem
3,75 (388)
388 stemmen

Frankrijk
Drama / Historisch
110 minuten / 82 minuten (gerestaureerde versie -24 fps)

geregisseerd door Carl Theodor Dreyer
met Maria Falconetti, Eugene Silvain en André Berley

In 1431 wordt de negentienjarige Franse strijder Jeanne d'Arc gevangen genomen door de Bourgondiërs, sympathisanten van de Britten. Bij haar proces vertelt ze dat sint Michael aan haar is verschenen in visioenen en dat ze naar de paus gebracht wil worden. De jury verwijt haar blasfemie en dwingt haar onder marteling haar uitspraken terug te nemen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Iz3XmfNzrNs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van DVD-T
4,0
De laatste tijd bevallen ze steeds beter, ja. Al ben ik wel picky in mijn keuzes. Ik kies alleen de films uit waarvan ik bijna zeker weet dat ze op de een of andere manier gaan bevallen. Zeker bij de silent cinema. Pakt soms ook nog wel eens verkeerd uit. Metropolis beviel me niet helemaal bijvoorbeeld en Birth of a Nation en The General laatst stop gezet. Daar kwam ik echt niet doorheen.

5,0
Geweldige close-up beelden in een Pan-Europese productie avant la lettre.

avatar van joolstein
2,5
La Passion de Jeanne d'Arc gaat over de laatste uren van vrijheidsstrijdster Jeanne d'Arc voordat ze geëxecuteerd zal worden. In de film zie je vooral haar berechting, gevangenschap, marteling en terechtstelling. Dat verhaal is gebaseerd op de echte historische verslagen van de ondervraging en berechting. Wat bijzonder is aan deze film is dat het gefilmd is in bijna alleen maar close-ups en droegen geen van de acteurs make-up. Alles is vrij minimalistisch, met bijna geen decor en geen muziek. Maar ik heb de film wel gekeken met een muziekstuk eronder. Het ziet er allemaal prima uit maar laaiend enthousiast word ik niet echt van de film. Mijn filmsmaak staat gewoonweg te ver af van dit soort film. Historisch gezien is het misschien wel een film die invloed heeft gehad op latere films. En vanuit dat oogpunt wilde ik hem ook een kans geven. Echter is na het zien gebleken dat dit totaal niets voor mij was.

avatar van baspls
3,5
In vele intense close-ups verteld La Passion de Jeanne d'Arc over de ondervraging en berechting van Jeanne d'Arc door Bourgondische geestelijken die Engels-gezind zijn. De emoties zijn voortreffelijk uitgebeeld en het oog voor detail (tranen en harige puisten) is zeer indrukwekkend. Eigenlijk bizar om te bedenken dat het originele filmmateriaal voor de edit verloren is gegaan en wat we nu zien weggegooid materiaal is dat Dreyer monteerde tot een film.

Jammer is dat ruim de helft van de dialogen zonder title card is en we dus geen flauw idee hebben wat er allemaal wordt gezegd. Verder waren de locaties ook nogal sober en bewust simpel, wat dan weer niet past bij het realistische en gedetailleerde spel van de acteurs.

Het verhaal van Jeanne d'Arc speelt natuurlijk erg tot de verbeelding. Een vrouw die meent door god te zijn opgeroepen om Frankrijk te laten winnen in de oorlog tegen Engeland. Tegenwoordig is het een populaire theorie dat Jeanne mentaal niet in orde was en in deze film kijkt ze ook verdacht vaak glazig voor haar uit. Toch is daar geen bewijs voor in historische documenten. Ironisch dat de Engelse kerk haar tot de brand stapel veroordeelde en de Katholieke kerk haar in 1920 Heilig verklaarde om de relaties tussen het Vaticaan en Frankrijk te verbeteren.

Volledig terecht dat dit vandaag de dag nog steeds als een van de belangrijkste films uit de filmgeschiedenis wordt gezien. Carl Theodor Dreyer was zijn tijd zeer ver vooruit met zijn fotografie.

2,0
Ik zocht tussen de berichten naar negatieve ervaringen en kon er maar weinig vinden. Wel las ik veel complimenten over de esthetiek, de expressieve ogen en het hartverscheurende spel. Het is tien jaar geleden dat ik deze klassieker zag. Ik kan inmiddels met zekerheid zeggen dat het kijken van deze film een zwaardere beproeving was dan hetgeen Jeanne d'Arc onderging.

avatar van Hannibal
5,0
Skinny Binny schreef:
Ik kan inmiddels met zekerheid zeggen dat het kijken van deze film een zwaardere beproeving was dan hetgeen Jeanne d'Arc onderging.

Uiteraard. Ik denk dat Jeanne haar eigen verbranding toch met minimaal 2,5 ster had gewaardeerd. Al is het maar voor de moeite die ze er voor gedaan hebben.

Wat een film. Zo beduidend anders dan zijn tijdgenoten. Zo buitengewoon expressief en meeslepend. Boordevol karakterkoppen die in close-up worden afgebeeld. Een camera die niet stil lijkt te staan en op een bepaald moment zelfs rond begint te tollen. Beelden die je ondanks het beperkte aantal locaties steeds een nieuwe invalshoek verschaffen. Uiterst afwisselende en vloeiende montage die focust op emotie en lichaamstaal. Koorgezangen uit de barokperiode, die de kijkervaring naar een hoger niveau tillen. En in het midden Jeanne d'Arc, bestookt door vragen waarvan elk antwoord haar dichter naar de brandstapel duwt. Prachtig vertolkt door Falconetti, die het onrecht met grote ogen aanstaart.

avatar van GoodOldJack
5,0
Komt hard binnen seg, zelden hebben ogen alleen zoveel emotie laten zien dan in deze film.

avatar van IH88
4,0
“Dear God, I accept my death gladly but do not let me suffer too long. Will I be with You tonight in Paradise?”

Huiveringwekkende en tragische klassieker. De close ups, de magistrale score, het ijzingwekkende verhaal, het acteerwerk van Falconetti etc. La Passion de Jeanne d’Arc is een film die je niet in de koude kleren gaat zitten. Dit soort oude films moeten je wel liggen, maar Jeanne d’Arc laat nogmaals zien hoeveel verbeeldingskracht en creativiteit de "stomme films" kunnen hebben. Net zoals de Charlie Chaplin films is alles tot in de perfectie uitgevoerd, en alleen met haar gezichtsexpressie weet Falconetti al ongelooflijk veel emotie over te brengen. Ontzettend knap geacteerd, en samen met de score zorgt het ervoor dat Jeanne d’Arc een film is die me nog wel even zal bijblijven.

avatar van scorsese
4,5
Prachtige film over het proces tegen de jonge Franse vrouw Jeanne d'Arc. Het verhaal over een vrouw die vasthoudt aan haar overtuiging en geloof. De film bestaat grotendeels uit close-ups en regisseur Carl Theodor Dreyer zet hier dan ook een eigen beeldtaal neer. Subliem acteerwerk van Maria Falconetti die Jeanne d'Arc als mens neerzet. Haar expressieve ogen en haar gelaat vol emotie in de vele close-ups is een beeld dat je niet snel zult vergeten. Dit alles maakt dit een film die de tand des tijds niet doorstaat, maar juist weet te overstijgen.

avatar van TornadoEF5
3,0
Ik wou wat meer oude(re) en klassieke films kijken. Ik wou eigenlijk starten bij M omdat ik graag het tijdperk van de silent film wou overslaan. Maar ik had toch het gevoel dat ik deze film eens wou kijken. Ik had zoiets van als ik dan toch een silent wil zien in mijn leven, moet het deze film zijn. Tot nu toe was de oudste film ,die geen kortfilm of animatie is, die ik zag Los olvidados uit 1950. Met deze film gaan we dus 22 jaar verder terug in de tijd.

Uiteindelijk tot mijn verbazing was er wel dialoog maar dan in de vorm van title cards. Ook was er geluid maar in de vorm van begeleidende muziek dat erg passend was bij het thema. Samen met de korte speelduur, maakte het dit wel veel draaglijker dan verwacht. Anderzijds denk ik ook niet dat dit representatief is voor zijn tijdperk, maar eerder een experimentele film voor zijn tijd. Al heb ik natuurlijk totaal geen idee van wat film toen definieerde. Wel denk ik om enkele andere films een kans te geven, met name Nosferatu, Das Cabinet des dr. Caligari, Metropolis en Sunrise: A Song of Two Humans voorlopig. Als die me bevallen, kan ik dan weer verder kijken. Al denk ik ook dat Charlie Chaplin totaal niets voor mij is. Wat ik ook wil doen, is meer zien van Carl Theodor Dreyer. Al heeft hij ook niet zoveel films gemaakt, maar dit wakkert wel mijn interesse aan om meer te zien.

Nu, over de film zelf, ik denk dat filmtechnisch de film uitstekend was, zeker in het tijdsperspectief. Natuurlijk is er veel meer focus voor non-verbale communicatie in een silent, maar er wordt wel gesproken. Alleen horen we het niet. Maar de focus op het non-verbale legt wel meer nadruk op de lijdensweg van Jeanne en de barbaarse beulen uit die tijd. Ik denk niet dat ik ooit iemand in film zoveel oprechte emotie heb zien gebruiken als hier.

Alleen kon ik redelijk weinig met het thema. Ik heb gewoon weinig met de Middeleeuwen en religie in het algemeen. Het is het liefst een tijdperk dat ik vergeet, want dan was repressie onder het mom van "God heeft het zo gewild" op een all-time high met een vrome gehoorzame populatie en een barbaarse elite. Maar ik heb daarnaast ook weinig sympathie voor mensen met zo een sterk geloof dat ze zich bijna God wanen. Dat betekent natuurlijk niet dat je ze op de brandstapel moet gooien (al was haar lot - wat ze ook deed - toch al bezegeld).

Het is zeker geen favoriet van me, maar een interessant tijdsdocument dat er zeker mag zijn, en plaats in menig toplijsten verdient. Ik ben benieuwd of dat dit uitsluitend bij deze film het geval gaat zijn, of andere silents ook wat gaan meevallen.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:25 uur

geplaatst: vandaag om 22:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.