Meningen

Helaas, Matsumoto is definitief niks voor mij. Na Symbol nog een kans gegeven, maar zonder succes. Weet ik het falen van Symbol nog (eventueel) deels aan het feit dat ik hem alleen en thuis zag, en niet in een volle zaal op het filmfestival, die variabele heb ik bij R100 wel ondervangen. Ik snap de gekkigheid best, ik hou van achterlijke Japanners, maar waarom het niet werkt? Geen idee, maar ik vind het amper grappig. Verder dan een paar keer gniffelen ben ik niet geraakt. Symbol vond ik zelfs mega stom, dat viel hier nog wel mee, maar desondanks vond ik er weer barweinig aan. De meta-grappen waren eigenlijk nog het leukst. Zonde.

1.5*

Tja..

Eigenlijk zijn die maffe 'dialogen' nog best aantrekkelijk, maar het gaat zo snel vervelen he. Net als het applaus en de lachband, het is 2 of 3 keer leuk en dan heb je het ook wel weer gehoord. Maar toch he, de sfeer en de muziek, het is allemaal wel bijzonder sterk, en vooral de laatste episode en dan bedoel ik vooral die schreeuw is steengoed.
En dan nog de betekenis; geen flauw idee. Punt.

Net geen voldoende, maar leuk een keer gezien te hebben.

2.5*

Mja, moet toch nooit al te veel hebben van films waarvan je de hele tijd het gevoel hebt dat driekwart van de scenes weggelaten, of op z'n minst zwaar ingekort hadden kunnen worden. Het verhaaltje is niet erg origineel, zo'n terugkeer op een familiefeest als deze waar dan een hoop oud zeer opgerakeld wordt is al meermaals gedaan, en beter ook. Komt verder veel te laat op gang, pas op driekwart zo'n beetje, maar met de bruiloft zelf kakt het toch allemaal weer aardig in elkaar.

Niet de moeite waard dit, scheelt me achteraf weer geld dat ik er op het IFFR 2x heb naastgegrepen. Toch nog een pluspunt.

1.5*

Sterke film. Goede shots tijdens de boksgevechten, gewoon een redelijk realistisch beeld van een bokspartij, geen overdreven gedoe. Erg goed uitgewerkt is de achterdocht en jaloezie van Jake als het om zijn vrouw gaat

4*

Indiana Jones is niet echt jeugdsentiment voor mij, maar kan me nog wel herinneren dat ik het leuk vond. Zag onlangs dat ik op nog geen enkele van de films had gestemd, ook wel te begrijpen want ik weet ook niet welke ik wel en welke ik niet had gezien.

Begon maar weer van voor af aan met Raiders of the Lost Ark. De film werkt wel als een soort achtbaan van ontsnappingen, reddingen, spring- en vliegwerk, gevechten en achtervolgingen. Een beetje als een computerspel waar je altijd wel toch nog een uitweg kan vinden. De filmserie ligt voor mijn gevoel ook gewoon erg dicht tegen Star Wars aan. Allebei sterk geromantiseerde en simplistische avonturenfilmpjes 'voor jong en oud' met een vast stramien. Het vermaakt, vast nog wel een keer uit te zitten met neefjes ofzo, maar ik ga dit niet snel zitten kijken als ik alleen ben.

Dat gezegd hebbende is het niet veel meer dan een leuk gemaakte avonturenflick met aardige decors, vast stramien wordt geen moment uit de weg gegaan, de romance gaat nergens over, en zo af en toe nog wel een grappig moment ook, dat is wel de samenvatting. Het welbekende deuntje is wel leuk (want blijft hangen), maar van de timing van de muziek snapte ik vrij weinig vaak. Opeens uit het niets getetter, en net zo snel weer afgekapt terwijl het deuntje nog in volle gang was.

Maargoed de film mikt volledig op het entertainment en slaagt daar best goed in. 3* en mijlenver boven moderne varianten als Prince of Persia laatst.

Leuke film.

In het oevre van de Coens niet zo bijzonder, maar wel vermakelijk. Vooral Goodman heeft een prachtige rol, en ook Cage kon ik weer eens waarderen. Het heeft zo zijn grappige momenten maar raakt ook zo hier en daar wat mindere fases, wat er denk ik wel voor zorgt dat de film niet lang bijblijft. Meer een tussendoortje.

3*

Mooie Kurosawa alweer, al vond ik Seven Samurai wel wat beter.

Zitten echt fantastisch mooie lichtinvallen in, net als erg goed camerawerk. Mifune doet hier ook al erg goed, in een ietwat gelijkende rol als in Seven Samurai. Goed uitgangspunt ook, vrij uniek, al is dit volgens mij nog vrij vaak nagedaan, al kan ik niet zo snel bedenken in welke film.

3.5*

Stuk leuker dan Up dit, duidelijk.

Vind de animaties uit 2009 echt niet opzienbarend veel beter dan van Raratouille uit 2007, als je die vormgeving van de stad zo ziet. Zoals gezegd vind ik Disney/Pixar nogal stilstaan, maar Ratatouille is nog altijd een lollig filmpje.

Verhaal is maar weer eens in de traditie van Pixar eentje die we al erg vaak hebben gezien, in de zoveelste herkauwde variant. Vriendschappen die ontstaan, het te voortduren krijgen, maar uiteindelijk toch weer goed aflopen. Tegen het einde nog de onvermijdelijke reddingsoperatie, en je hebt de formule in een enkele zin aangehaald. Nu vond ik dat in Ratatouille nog wat meer creativiteit verborgen zat dan in Up, dus dat scheelt al weer. Dat getrek aan de haren is zelfs in de context van het verhaal totale waanzin, maar het levert wel genoeg lollige momenten op. Personages zijn verder niet allemaal even geslaagd, maar ook hierin heeft een groot deel een leuk aandeel.

De aankleding van de stad Parijs vond ik ook wel een van die dingetjes die me kunnen bekoren, vond het er mooi en gedetailleerd uit zien (maar weer eens vergelijken met die saaie oerwoud-setting uit Up). Maar toch is het wachten op een tijd dat Pixar niet aankomt met een herkauwd en clichérijk verhaal, en de moraaltjes achterwege laat. Toy Story is nog steeds de beste van Pixar.

Ruime 3*, heb me wel prima vermaakt verder..

Britse armoe en de verhaaltjes kennen we inmiddels wel zou je zeggen, maar ik raak er maar niet op uitgekeken. Tenminste, niet in films met zoveel zeggingskracht als deze. Erg mooi, rustig en subtiel verteld en bijzonder fraai geschoten. Ook muzikaal is het sterk, en ook op het rauwe acteerwerk is niets aan te merken.

Dat het verder niet al te origineel is kan me niet zo heel veel schelen, en er zitten misschien net iets te weinig hoogtepunten in voor een écht hoog cijfer, buiten dat vond ik het een bijzonder sterke debuutfilm. Iets beter nog dan We Need To Talk About Kevin zelfs.

4.0*

Behoorlijk hoog bejaarden-cinema gehalte. Vooral het eerste uur niet doorheen te komen, met ontwikkelingen die geen zak voorstellen. Na het eerste stuk komt er iets meer beleving in, maar dat stokt ook weer aardig snel. Die rechtbankscenes zijn in het geval van The Reader niet eens zo heel lang, maar zoals ik bijna elke film met rechtbankelementen lijkt het ook nu weer erg lang te duren. Over het algemeen genomen vond ik het verhaal ook gewoon niet zo interessant.

Saaie montage ook, conservatisme troef met camerawerk wat je nog verder in slaap doet sussen. Muziek kon me ook heel weinig doen, kan me er nu al nauwelijks iets van herinneren. Blijft alleen het acteerniveau over wat wel erg sterk is natuurlijk. Gewoon zeer ouderwetse cinema die het vooral erg goed zal doen bij een oudere generatie.

2*

Wat mij betreft lang niet zo goed als Psycho bijvoorbeeld, maar toch een film die ondanks de kleine set zelden verveelt. 3.5*

Het was alweer een flinke tijd geleden dat ik een Hitchcock heb gezien, maar had er wel weer eens zin in.

Uiteindelijk vond ik het helaas wel een van zijn minsten. Het sfeertje is zeker niet verkeerd, maar het verhaal deed me amper wat, vond het allemaal niet bepaald boeiend. Ook de soundtrack vond ik niet erg sterk.

Het is dat het weer prachtig geregisseerd is met een paar mooie scenes, echt vakwerk.

3*

Vond het niet al te sterk. Sowieso nogal bombastisch, elke scene wordt overdramatisch gebracht, vooral ook dankzij de zwaar aangezette muziek. Verder een beetje een weinigzeggend en niet echt doordacht verhaaltje. Blijft eigenlijk alleen Dean's presence en de tijdgeest staan die de film interessant houden, maar alleen dat was niet genoeg.

2.0*

Een aparte maar zeker een interessante film.

Vooral de vormgeving vond ik zeer geslaagd. Filmisch is Reconstruction heel gewaagd opgezet, wat zeker niet slecht uitpakt. Het uitgangspunt van het verhaal is natuurlijk erg interessant, al vond ik de uitwerking niet altijd even sterk. Een beetje warrig en onoverzichtelijk eigenlijk wel. Zo vond ik niet altijd duidelijk in hoeverre de hoofdpersonen elkaar nu wel of niet kennen . Misschien dat de film nog eens kijken wat meer opheldering zal geven, en misschien zal dat ook niet slecht zijn voor de eindwaardering.

Voorlopig komt die op 3.5*

Beviel me prima vanavond waar ik maar niet te veel verwachtingen had vooraf. Vrij aardig verhaal, goede spanning en een prima einde. 3.5*

Vermakelijk.

Niet bijster goed, best cliché namelijk en erg voorspelbaar. Maar vooral in het begin zitten er wat mooie shots in en is het best een verzorgde film om te zien. Verveeld niet zolang het duurt, maar sommige acteurs (zoals de hoofdpersoon) zijn gewoonweg niet best, en het loopt allemaal zo belegen af uiteindelijk.

2.5* voor een niet vervelend anderhalf uurtje, maar dat is het dan ook.

Redelijk filmpje. Vond er juist best wat onderhuidse spanning inzitten. In het begin ook best grimmig en donker geschoten, vond het wel aardig werken allemaal. Een thema wat me ook wel boeit, van die Ogilvie idioten en vooral hoe ze ontmaskerd worden.

Wel wat jammer van het plotje. Tweede helft van de film is duidelijk ook wat minder, duurt uiteindelijk ook gewoon allemaal net te lang.

Toch niet onaardig maar waarschijnlijk blijft het allemaal niet al te lang bij. 2.5*

Doorsnee bestaand sprookjes-adaptatie volgens tienermeisjes-recept. Dat wil zeggen met wat hunks en liefdesperiekelen, en vooral niet te veel geweld in beeld vertonen, want anders mag de doelgroep niet eens de zaal in.

Moet zeggen dat de aankleding nog wel redelijk te doen was, al had het veel en veel stijlvoller gekund. Het verhaaltje is verder veel te overheersend, qua sfeer blijft er weinig over, en het is allemaal vooral een beetje gokken wie de wolf zou zijn. Ik zat er in het begin naast, maar je weet eigenlijk altijd al dat je moet zoeken bij personages 'waar je het niet van verwacht'. Saaie boel.

Verder zo hier en daar wat belachelijke scenes (pratende Wolf), en wat zeer matige acteurs. Ook Oldham moet ik wederom betrappen op een te slechte prestatie voor zijn doen. Hij duikt tegenwoordig veel te vaak op in dit soort identiteitsloze Hollywoodfilms, zou hij echt niet beter kunnen vinden? De muziekkeuze was veelal misplaatst, al was de muziek zelf wel aardig tot goed. Fever Ray bijvoorbeeld, maar klopte hier qua sfeer niet veel van.

Krijgt een 2*tje, weet niet zo goed waarom, maar veel lager hoeft gevoelsmatig ook niet. Kon de aandacht er nog wel aardig bijhouden en echt vervelend werd het zeg maar niet.

Animatie met een aardig hoog Fox Kids gehalte.

Redline is een sterk audiovisuele film, zoveel is duidelijk. Dus als je daar helemaal van ondersteboven bent maakt verder heel weinig meer uit. Daarom begin ik daar ook mee.

Redline schetst een neonverlicht universum, waar elk personage, voorwerp en achtergrond is opgebouwd uit kleuren als uit een markeerstift en/of glow-in-the-dark prulletjes. Alles geeft licht, en toegegeven, voor ongeveer 10 minuten is dat zeker wel geinig. De stijl van animeren is druk, snel, gehaast, bedoeld om adreline op te wekken. Niet voor niks lees je regelmatig Dead Leaves voorbij komen, al was de stijl van Redline toch wel een stuk fijner. Al met al is de film best mooi gedaan, knap geanimeerd, en het overdreven kleurrijke is, zoals ik al zei, best geinig voor even.

Helaas is de stijl, behalve interessant, eigenlijk amper indrukwekkend. Ik snap wel dat de makers met de kleuren, stijl en snelheid van editing en animeren een soort van rush-gevoel willen opwekken, maar juist daar faalt de film aardig in voor mij. Ik wil niet alleen een stijl die prikkelt, ook beelden die prikkelen.

Dat brengt me bij het aardig dommige verhaaltje. Ik verwijs maar vast naar mijn eerste alinea om er van af te zijn. Een hoogst kinderachtig clichéscript, en niks anders is het. En zoals misschien wel bekend boeit een goed verhaal me verder niet perse, maar dit was wel echt te infantiel soms. De film gaat als volgt: het universum is blijkbaar ingedeeld in een soort interstelaire Verenigde Naties, en de Redline, het 'zoveel-jaarlijkste' racespektakel, daalt neer op een planeet die daar helemaal niet op zit te wachten. Afijn, de planeet in kwestie, met de uiterst 'creatieve naam' Roboworld ( ), en in het bijzonder een legerbaas met de angstaanjagende naam 'Kolonel Volton' ( )willen alle racers kapot schieten. Ondanks de belachelijk suffe namen die iedereen hier heeft, garant voor spektakel natuurlijk, een race met bizar snelle auto's, en een leger wat er achter aan zit... zou je denken. Voordat het zover is, is de film al dik een uur bezig met onzin als het bouwen van een auto, en iets wat voor een romance moet doorgaan. Het einde mag zich al raden (in elk opzicht), en de moeite om het nog iets redelijker af te werken is zelfs al te veel moeite. Race klaar, film klaar. Was aan de andere kant ook wel een opluchting, maar toch..

Die hele race, waar de film om heen is gebouwd, is zo saai als wat. Erg braaf, binnen de lijntjes en suf, en dat had ik echt totaal niet verwacht, omdat je zo links en rechts hoorde dat het aardig gestoord moest zijn. Van een adrenalinestoot was totaal geen sprake, eerder knipperen met de ogen, omdat het er ook allemaal totaal niet toe lijkt te doen hoever je achter ligt in sommige fases. Voor het visuele had ik al een tijdje amper oog meer omdat de film op geen enkel ander vlak weet te prikelen dan het fluoriserende stijltje. Ook de soundtrack is redelijk droevig te noemen. De vooraf gevreesde pijnlijk slechte humor zoals in Dead Leaves bleef weliswaar achterwege, maar ondanks een spaarzame geanimeerde tiet, heeft de hele film een vroeg-puberale uitstraling en inhoud.

Ik begrijp dan ook wel dat je dit heel tof kan vinden, op geanimeerd vlak wel te verstaan, verder is dit minstens net zo dom als heel veel animeseries die tegenwoordig op de commerciele kinderzenders te zien zijn. Maar uiteindelijk vond ik het vooral gewoon erg saai, cijfer is dus ook vrij duidelijk voor mij.

1.5*

Gezien in de sneak.

Ben niet zo'n fan van typisch recent Frans drama, voor de rest moet ik vrijwel volledig met voskat78 meegaan. Inderdaad niet al te veelzeggend en wat oppervlakkig, een wat mager script dat pas op het einde aan kracht wint (met de geadopteerde broer die zelf een kind 'adopteert'). Verder zit het qua locaties wel goed, vooral op het strand met die soort bunkers half in het water.

3*

Alles op de stijl, futuristisch detectiveverhaaltje als decor.

Qua verhaal is de vergelijking met Blade Runner natuurlijk snel gemaakt, inhoudelijk en emotioneel is het echt ontzettend veel minder. Het verhaal is verder ook wel redelijk saai en wat matig verteld. Maar gezien het visuele zullen de makers vast geen prachtig verhaal verteld willen hebben.

Visueel kiest de film een opvallende stijl, vond het niet bepaald een geniale stijl ofzo, maar zeker wel apart. In het begin vond ik het dan ook best interessant om te zien wat er met de stijl gedaan wordt. Helaas valt dat compleet tegen. Voertuigen bewegen alsof ze op een rails rijden, en ook mensen bewegen erg onnatuurlijk, vooral in looppas ziet het er vrij matig uit, alsof ze geen knieën hebben leek het soms. Ook details als het haar waren niet best, het leek soms wel of ze allemaal een of andere gel droegen die het haar keihard maakte, zat echt geen enkele natuurlijke beweging in. Sowieso mistte de film door de stijl veel details, zoals gezichtsuitdrukkingen die compleet niet doorkomen, en dialogen waar de mimiek elke keer half wegvalt.

Maar het grootste pijnpunt van de film is echter een ronduit dramatische score. Geen seconde gaat voorbij dat de immer overbombastische soundtrack weer overal overheen jaagt. Echt ontzettend onzinnig. De John Williamsen van de wereld verbleken hier bij, had ik niet direct verwacht bij een Europese film, laat staan eentje die existentialistische vragen stelt.

Zo nu en dan best de moeite, vooral in het begin, en dan met name de overzichtsshots, alleen vond ik het maar een uiterst kale en eentonige stijloefening. 2*

Bijzonder leuk. Lollig in elkaar gedraaide onzin met grappige dialogen, een cool retro-sfeertje, fijn in beeld gebracht en met een goede soundtrack. Flink over de top, de enige manier waarop dit kan slagen is er een zooitje van te maken en dat lukt erg goed tegen het einde. Verder is het de moeite waard op de details te letten, zoals de producten die in de schappen staan etc.

3.5*

Een beetje een rare film.

Zelden zoveel wisselvalligheid in één film gezien.
Jude Law was een bijzondere miscast, wat was die slecht zeg, net als Carice trouwens met d'r Hollandse accent en de immer ongeloofwaardige uitstraling hier. Daartegenover was Forest Whitaker juist wel erg cool en vooral komisch.

Het onderwerp is redelijk uniek, best een geinig modern thema. De uitwerking van het script is dan weer erg makkelijk en voorspelbaar door het op een 'Hunter becomes Prey' verhaal te gooien. Daarbij is het script al echt te debiel voor woorden, maar misschien ook wel met een flinke knipoog mee te nemen. De voortdurende geintjes en details tussendoor zijn dan gelukkig wel gepast. Het einde is natuurlijk bespottelijk, maar heeft nog best een grappig effect (misschien wel onbewust)

Verder had de film een aangenaam eerste halfuur, maar daarna echt een dik halfuur vreselijk saai en gezapig gedoe met af en toe onzinnig quasi-filosofisch geneuzel over een kat in een doos waar je echt moe van werd. En dan is het laatste halfuur weer vrij leuk. Echt totaal geen dosering.

De actiescenes dan. De ene keer totaal niet te volgen en zeer slecht in beeld gebracht. Ook weer lelijk CGI bloed maar dat is gemeengoed tegenwoordig. Dan weer een andere scene best origineel, bruut en grafisch in beeld gebracht (zeker voor een Amerikaanse film). De soundtrack had ook zo nu en dan leuke passende fragmenten, maar dan ook net zo vaak weer vreselijke bombastische muziek, erg vreemd.

Al met al wat leuke momenten, waard voor een glimlach of glimlach en wat grafische scenes waar ik best verrast over was. Maar eigenlijk ook wel gewoon een barslechte film, en een erg hoog 'volgende week weer vergeten'-gehalte.

2*

Viel me niet echt tegen, maar echt helemaal overtuigend is het ook niet.

Goede vroege poging om een verontrustende nachtmerrie neer te zetten. Soms lukt dat ook wel, maar het is een beetje bij vlagen. Deneuve vond ik wel een presence hebben, maar vaak een beetje hangen in d'r holle ogen en lege blik, had wel wat meer ingezeten. Het einde is wel mooi, subtiel maar verhelderend.

3*

Vanavond opnieuw gezien, en ik ben nog positiever dan voorheen. Requiem for a Dream heeft gewoon alles. Ik kreeg wederom de rillingen, moment na moment. Verschrikkelijk indrukwekkend verhaal waarin de walgelijke elementen elkaar tegen het einde blijven opvolgen. Daarnaast komt er ontzettend veel emotie naar voren, met name in de rol van Ellen Burstyn.

Tevens de geweldige muziek die echt subliem past in het verhaal. De regie is ook nog eens hoe ik het graag zie. Aronofsky vind ik een briljant regisseur, en in Requiem for a Dream laat hij de routine in het drugsgebruik perfect zien door het meermaals herhalen van verschillende, korte, elementen.

Ik verhoog van 4.5 naar 5*, lijkt me volledig op zijn plaats. Ik twijfel nog tussen de 1e of 2e plek in de top 10. Vooralsnog maar op 2.

Echt een klasse film. Simpel doch doeltreffend, stijlvol, maar bovenal vanuit een passie om cinema te maken. Er zit achter elke scene een idee, plus het is ook nog eens heel goed uitgewerkt.

Matige film.

Tijdje terug uit een eurobak gevist, en in deze vakantie maar eens gekeken.

Ritchie gooit het over een andere boeg, maar als je dit ziet mag hij nog eerder de zoveelste nouveau violence komedie uitbrengen dan dit rare, bijeen geleende en humorloze filmpje. Een plot wat al vanaf een halfuurtje duidelijk was, zo erg dat ik op het einde alweer vergeten was dat ze hier nog mee aan gingen komen. Verhaal boeit niet, valt weinig interessants aan te ontdekken, jat wat van Fight Club, beetje Gollem, en veel vervelende quotes. Plichtmatig coole actiescenes tussendoor, en een hoop rare wendingen. Vond Statham weer slecht, maar dit keer niet eens grappig slecht, maar gewoon slecht slecht. Liotta ben ik nooit fan van geweest, en dit was weer precies zo'n rol waar hij naar verloop van tijd door begint te slaan.

Duurt dan ook veel te lang, en heb het laatste halfuur zeker 3x op de klok gekeken omdat het maar duurde en duurde. Die kerel van Outkast vond ik het dan nog best leuk doen, dacht even dat het Chiwetel Ejiofor met een sikje was.

2*

Prima filmpje. Bijzondere setting en sfeer. Qua rollen en verhaal niet zo heel bijzonder maar verder goed uitgewerkt en aardig in beeld gebracht. 3.5*

Ik vond dit dan weer een behoorlijk flauw filmpje van Sono, een paar mooie scenes maar toch ook minstens zo veel missers. Jammer want het begin was veelbelovend.

2.5*