Rhymes for Young Ghouls (2013)

Een geschiedenisles, een drama, een thrill, de mystiek. Een mooie mix voor een eerste film! Niet voor niks al bekroond@tiff.

Beste film die ik dit jaar op het IFFR gezien heb. Het verhaal heeft raakvlakken met Rabbit Proof Fence en de hoofdpersoon deed me af en toe denken aan Juno, zelfverzekerd en eigenwijs op een charmante manier. De slechteriken werden wel heel eendimensionaal neergezet, maar de regisseur vertelde tijdens de Q&A dat het niet de bedoeling was om met zijn film een historisch document te maken, maar dat hij zich heeft laten inspireren door comics. En in een comic draait het altijd simpelweg om good vs evil. De historische achtergrond is slechts gebruikt om een comic/actie film te maken, maar wel met veel respect voor deze donkere bladzijde uit de moderne Canadese geschiedenis. En zo moet de film ook gezien worden, als een realistische comic met een stoere Indiaanse chick als superheld.

Al met al een van de betere films die ik afgelopen jaren gezien heb. Daarbij is de film voor een breed publiek toegankelijk en kan het zowel in een filmhuis als in pathe gedraaid worden. De film heeft dan ook de potentie om uit te groeien tot een onverwachte hit, al ben ik bang dat hij door het grote publiek gemist gaat worden.

Prima filmpje. Bijzondere setting en sfeer. Qua rollen en verhaal niet zo heel bijzonder maar verder goed uitgewerkt en aardig in beeld gebracht. 3.5*

Een goede kleine film met prima acteer werk en boeiend verhaal.

Tja, weliswaar krijgt Rhymes for Young Ghouls een misdaad-tag mee op IMDb, maar dit is toch echt in de eerste plaats een (familie-)drama. Weliswaar eentje die zich afspeelt in een criminele familie die leeft van drugshandel in een Crow-indianenreservaat, en waar ook zeker wel misdaad en geweld in te zien is, maar een echte misdaadfilm hoef je niet te verwachten. De centrale rol, ook goed gespeeld, is voor Devery Jacobs, die de 15-jarige Aila speelt - moeder heeft zelfmoord gepleegd, vader zit in de bak, en Aila zelf is al geheel ingeburgerd in de criminele wereld van vader en oom Burner. En ook de overheid in de vorm van een nogal karikaturale reservaatsofficier Popper, die op sadistische en corrupte wijze zijn macht gebruikt om de Indianen onder de duim te houden en er nog wat aan te verdienen ook, speelt een belangrijke rol als de nemesis van Aila en co. Naast het realistische aspect van de film, dat me in de eerste helft wel wat deed denken aan een Indiaanse Cold Mountain, is er ook ruim baan voor magisch realisme, met name zodra Aila het graf van moeder bezoekt. Het drama-aspect kon me niet altijd bekoren, maar verder is dit best een interessant filmpje, waarbij de setting zeker een positief punt was. Je kan het slechter treffen met een redelijk willekeurig Netflix-filmpje. 3.5*