Meningen

Toch wel behoorlijk knap gedaan.

Absoluut een film die me wel wat leek, jammer genoeg amper de kans gekregen deze in de bios te zien, was al zowat na 2 weken weg hier.

De film scoort vooral dankzij de grimmige sfeer. Audiovisueel erg goed in orde, vooral de soundtrack was erg fijn. Ook Shannon en Chastain doen het erg goed. Shannon heeft een aparte kop, wat erg goed past bij zijn personage. Speelt ingetogen, maar krijgt één scene om uit te pakken, die hij ook aanpakt. Prima acteur. Ook Chastain bevestigt weer, al vind ik dat ze nu al blijft hangen in haar suburb-echtgenote-imago. Weer een beetje hetzelfde type rol wat ze het afgelopen jaar al meer heeft gespeeld.

Verhaaltechnisch is de film oke, maar daar had nog meer ingezeten. Je merkt dat de makers veel verwarring hebben willen stichten (met het zijplot van zijn moeder met name, maar legt daar wat mij betreft iets te veel te nadruk op ipv het subtiel in het verhaal in te werken (de protagonist is er zelf erg bewust mee bezig, dat voelt toch niet echt realistisch aan als je toch zo overtuigd bent zoveel risico's te nemen in je leven). Hoewel het toch ook weer niet slecht uitgewerkt is, bewandelt Take Shelter toch net iets te veel de geijkte paden van de cinema, waardoor het laatste kwartier niet echt het einde is wat de film had verdiend. Je proeft eigenlijk continu dat er nog een grote twist zit aan te komen, en die had dan ook nog wat knallender gemogen als je hem er dan toch instopt.

Desalniettemin een fraai filmpje. Had echter memorabeler kunnen zijn, blijft nu toch iets te veel hangen in conventies, had wat meer ballen kunnen tonen met dit thema. Maar verder erg sfeer- en stijlvol, en gelukkig laat het nog wat aan de kijker over in de loop van de film.

ruime 3.5*

Viel me erg mee.

Staat zeker niet bol van de innovatieve invalshoeken. Een erg doorgewinterd verhaaltje zoals uit talloze actiefilms, waar het gebruikelijke sentiment ook niet ontbreekt (met fotootjes en moeilijke blikken enz).

Gelukkig vermaakt het best goed, vooral omdat het personage wat Neeson vertolkt behoorlijk echt aanvoelt en ook aardig hard tekeer gaat. De film is vlot genoeg en lekker kort, en een sleur ontbreekt daarom ook, maar het einde is wel erg afgeraffeld om netjes in de anderhalf uur te kunnen blijven.

Geinig voor een keertje, maar amper memorabel. 3*

Kitano op de hallucinante toer.

Absoluut een bijzondere film met een mooi concept. Leuk ook hoe Kitano zichzelf en de films die hij maakt of in speelt parodieert, en soms scenes en locaties of afgeleiden daarvan gebruikt in deze film.

Maar eigenlijk vind ik dat veruit het beste aspect van de film. Er zitten wel wat leuke scenes in, maar ook vaak genoeg is de film bijzonder repititief. Werd zo nu en dan toch wel aardig vermoeiend om weer een shot-out scene te zien, en het had ondanks het concept wel wat coherenter gemogen.

Echt hilarisch wordt het nergens, dat viel me ook wat tegen. Bepaalde scenes zijn wel de moeite waard qua opzet vooral, en dan valt het elke keer tegen dat er telkens niet echt optimaal gebruik gemaakt wordt van de mogelijkheden. De strandscene op het einde bijvoorbeeld.

Een van de mindere Kitano's wat mij betreft, al is het een moedige poging iets bijzonders neer te zetten.

2.5*

Wel een aardig filmpje, bij vlagen een glimlach waard. Heeft alleen vrij weinig om het lijf, en over het algemeen is het ook wel een redelijk suffe beschrijving. Verhaaltje is eigenlijk alleen het eerste uur aardig, daarna kabbelt het maar wat voort, wordt het eigenlijk steeds saaier, en gaat uiteindelijk ook wel uit als een nachtkaarsje. Sfeertje is wel in orde, maar wederom ook niet echt bijzonder. Al met al is het allemaal wel aardig, maar de hele film gaat nergens naar toe, personages buiten de hoofdpersoon zijn lege hulzen en ook vaak vrijwel overbodig.

2.5*

Heerlijke film. Damon met een geweldige rol, maar vooral Jude Law vond ik verbazend sterk. Nooit zo'n fan van geweest, maar dit was gewoon niks minder dan geweldig.

Mooi verhaal waar de uitzichtloze situatie vanaf halverwege de film continu boeiend houdt. Onderschat werk wat mij betreft.

4*

Ik vond het toch wel vrij goed te doen.

Misschien omdat ik al rekening hield met een teleurstellende Laugier, maar opzich toch niet verkeerd voor een Amerikaanse film die meer richting de thriller gaat dan horror. Vrij effectief geregisseerd en in beeld genomen, en vooral spannend genoeg om de avond mee te vullen.

Ook wel grappig om de raakvlakken met Martyrs te zien, wederom hebben we te maken met een greater-good principe, en dat er bepaalde opofferingen gedaan worden om iets te bereiken, maar dat het op een hoogst dubieuze manier gebeurt.

Wellicht iets te typisch qua stijl, en op acteervlak kan het allemaal wel beter (Ferland is maar weer eens veel beter dan welk van haar volwassen tegenspeelsters dan ook) maar beter dan ik had verwacht, al is het zeker geen niveau Martyrs.

3*

Leuke hommage.

Aardig gedaan, stijltje is wel leuk, alleen wat simplistisch. Animaties zijn dat ook, maar het ziet er toch best mooi uit bij vlagen. De film is wel wat rommelig omdat het naast de biografie van Tatsumi ook een aantal van zijn verhalen combineert. Werkte niet altijd even goed.

Al met al wel de moeite waard, maar ook weer niet erg groots. 3*

Ietwat makkelijke maar wel grappig cynisme over het Amerikaanse buitenlandbeleid. Had het begin nog nooit gezien, maar eigenlijk wordt daar niet zoveel extra's uitgehaald. De liedjes zijn echt geweldig geschreven met een aantal prachtige momenten en personages, maar iets te vaak is het minder briljant.

3*

Inderdaad niet echt slecht maar toch ook alles behalve geniaal. Moet zeggen dat het voor een Hollywoodkomedie vaak al een winst is als ik het niet vreselijk irritant vind, met van die zelfverklaarde komedianten, dus wat dat betreft is de film al beter dan 90% van de komedies uit Hollywood als je het mij vraagt.

De film zelf dan. Sluit je ogen en bedenk wat grappen over een grofgebekte Teddybeer. Die zitten er allemaal in.. Het werkt eigenlijk vooral nog enigzins door wat aardige dialogen en momenten waar McFarlane wel bekend om staat, maar buiten dat is het een redelijk magere oogst wat humor betreft. Eigenlijk geen enkele keer echt moeten lachen, de karaoke-scene van Ted was eigenlijk nog de leukste (This is how everybody sang in the nineties ).

De overdaad een popculture referenties (en dan met name uit de jaren 80) begint op een gegeven moment wel wat tegen te staan. Het Flash Gordon subplot is nog wel aardig, maar de rest is een beetje te dweperig. Het bijrolletje van Giovanni Ribisi vond ik op zich nog wel aardig trouwens. Over de structuur kan ik kort zijn, weinig interessant, met maar weer eens een getelefoneerde afloop in elk opzicht. Had toch wel verwacht dat McFarlane er iets gewaagders van wilde maken.

2*

Briljante animatiefilm, vooral door het laatste halfuur toch wel.

Dit is sowieso visueel groots, ondersteund met een bijzonder knappe soundtrack. Daar is echter al ongetwijfeld alles over gezegd, en men zou dit gewoon moeten ervaren, veel meer kan ik er niet over kwijt.

Film begint heerlijk met de kennismaking met Black en White die zich manifesteren als broers met geheel eigen karakters (what's in the name). Middenstuk was toch wel iets minder, maar met het laatste halfuur als ultieme rush schiet de film toch de huiskamer binnen. Enorm dynamisch in zijn visuele stijlen, Arias doet veel met geluid en de soundtrack om dat te ondersteunen, en het verhaal gaat zelfs een beetje ontroeren.

Aanrader. 4*

Natuurlijk erg braaf, niet bepaald diepgravend of apart, maar voor de rest toch nog redelijk te doen. Het zal wel helpen als je enige affiniteit met het onderwerp hebt, waarmee het nog niet direct toplijstmateriaal is natuurlijk. Het verhaaltje wordt aangenaam verteld met gelukkig vooral aandacht op wat Temple bereikt ipv wat haar anders maakt, en zo sentimenteel vond ik het allemaal niet. Natuurlijk wel wat aangedikt en behoorlijk plat, maar voor de rest viel het me behoorlijk mee. Kleine 3*

Na Inception had Nolan wel de smaak te pakken met pretentieuze Sci-Fi actie met wat gimmicks en 10 jaar na dato deed hij het nog eens dunnetjes over. Het is allemaal weer ook zo gigantisch opgeblazen tot de meest epische proporties, de grootste ramp denkbaar, wat lijntjes naar de kwantummechanica en vrije wil voor geforceerde diepte.

Personages zijn niks meer dan script-tools. Ook matig en niet overtuigend gespeeld. Het eerste halfuur worden wat personages opgevoerd met Nolan’s favoriete edelfigurant Michael Caine weer op met een belachelijk rolletje om het verhaal uit te komen leggen. We hoppen naar wat steden waar de acteurs op pleinen en in metro’s hun plannetjes om bijvoorbeeld een vliegtuig een pakhuis in te rammen openlijk en hardop staan te bespreken. Van de op papier leuke gimmick blijkt in de praktijk qua esthetiek niet zo veel over, actiescenes zijn saai en vooral allemaal compleet onzinnig. De lineaire squad schiet dan de onderkant van het gebouw overhoop, en de inverted squad de bovenkant… alleen maar voor het effect en het levert een geinig gezicht op maar het slaat allemaal als een tang op een varken. Auto’s die inverted achteruit rijden, dus naar voren, maar wel net zo snel zijn als auto’s die gewoon vooruit rijden.
Het is ook allemaal niet zo gek als je Nolan een beetje kent, zijn scripts zijn altijd hit en miss, vooral als hij denkt dat het nodig is het Ei van Columbus te moeten uitvinden, wordt het een grote rommel. De tijd dat z’n broer nog meewerkte was wat dat betreft een stuk beter.

Het plot ratelt wat af maar boeit geen moment, ik denk omdat causaliteit uit de film gehaald is dus er ook geen spanning meer zit in wat je te zien krijgt. Ergens na een dik uur weet je toch wel dat er ergens nog een tijdlaag is waar nog ingegrepen kan worden. En dan duurt het ook allemaal veel te lang weer.

Nee dit vond ik allemaal op heel weinig trekken. Plat en slap geforceerd gedoe in een pretentieus jasje met een pompeuze soundtrack. Wat je dus verwacht maar dit keer weet Nolan het eens niet te laten werken. 2.0*

Precies! Was ook een van de meest opvallende dingen aan deze film. Niet elke wilde brainstorm die de speurtocht op de rails houdt, maar een zeer uitgebreide set aan kleine aanwijzingen die stuk voor stuk benoemd en onderzocht worden om stapje voor stapje bij de dader en de waarheid te komen.

Vond het erg goed gedaan, een erg boeiend en spannend proces. Het eerste stuk is niet erg dynamisch maar wel erg goed uitgevoerd. Het tweede gedeelte is volledig gericht op de speurtocht zelf, die door zijn detail en precisie erg boeiend is om te volgen.

Ruime 4*.

Een van de leukste Miyazaki's. Nu zijn ze altijd wel leuk, maar Laputa doet wat mij betreft niet onder voor Spirited Away (nouja misschien ietsje), Totoro en Mononoke.

De herkenbare avontuurlijke Ghibli elementen zitten er allemaal weer in. Creatieve personages en voertuigen, die vliegtuigen bijvoorbeeld, maar met name die robots waren geweldig. Ook het avontuur is herkenbaar, meisje en jongen raken in een zoektocht en ontsnapping tegelijk verwikkeld, het verloop is dan ook vrij standaard, maar dat maakt allemaal amper uit, want het verhaal is verder wel de moeite waard

Ook de muziek is weer erg mooi en herkenbaar, net als de animaties, die zo nu en dan wel wat gedateerd aandoen.

En zo heb je wederom een erg vermakelijk, mooi en liefelijke Ghibli, films die telkens op elkaar lijken qua verhaal, stijl en animatie, maar nooit vervelen.

4*

Magisch.

Geen film waar je 4 alinea's vol over kan schrijven, wel eentje die je moet beleven en ondergaan. Magische animaties, magische beelden, magische muziek, magische dialogen, magische sfeer en een magisch 'verhaal'. Erg dromerig en moeilijk, en een onderlaag die ik er in ieder geval niet uit kan halen.

Als Tarkovski nog eens een animatiefilm had mogen maken had het ongetwijfeld zoiets geweest.

4*

Toch wel een beetje een dubieus gevoel. Niemand gelooft toch dat je zomaar iemand die nauwelijks Engels spreekt na een paar uur de gate in kan sturen met wat vage termen en toelichtingen wat wel en niet kan, zonder een tolk alles uitgelegd te laten hebben. Kom toch op zeg. Bovendien was het ook bijzonder ongeloofwaardig dat 5 minuten verder in de film al hele volzinnen in het Engels gesproken werden door Hanks, waar hij bij aankomst net kon oplezen waar hij naartoe moest.
Na het debacle in het begin herstelt de film zich toch wel weer behoorlijk, maar echt fantastisch wordt het nooit. Ook nogal flauw en eigenlijk wel Amerikaans dat er maar een land verzonnen wordt dat wel Oost-Europees klinkt, en er een Russisch klinkend taaltje aan vast wordt geknoopt. Zo van, dat geloven de Amerikanen vast wel.

2.5*

Lang niet meer gezien, maar kom me vrijwel alles nog goed herinneren. Alleen zeker 10 jaar terug voor het laatst gezien, en toen nooit echt bewust met film bezig geweest, dus was wel weer toe aan een kijkbeurt.

Maar dus nog steeds vermakelijk. De quotes van Arnie zijn weer heerlijk, actiescenes zijn goed verzorgd, en het verhaal is niet te oppervlakkig. John Connor himself vond ik eigenlijk niet zo'n heel goede toevoeging, daar Furlong duidelijk geen al te beste acteur is, en zijn baard iets te laat in de keel is gekomen.

Weet niet welk van de eerste twee delen ik beter vond, ze zijn allebei aardig vermakelijk, en dus ook dezelfde score.

3.5*

Heb deze één keer gezien toen hij net uit was, en vond het toen al een enorm slechte film, zeker in vergelijking met de eerste twee delen. Staan niet voor niks op 1*.

Gisteren half gekeken, maar zag al snel dat er van die ene ster niks gelogen was. Mijn hemel wat een droevig geheel.. Sowieso is de T-X echt dramatisch, vond daar nou echt niks aan. Is dan een zogezegd een geavanceerd model, maar is absoluut veel minder imponerend, zeg maar gerust oersaai, ivm de T-1000. John Connor wordt echt onnoemelijk slecht neergezet hier, geen wonder dat we nooit iets horen van die Nick Stahl. Zelfs de echte attractie, Arnie, is een doetje geworden die blijkbaar boos kan worden, wtf..

Het verhaal is nooit het belangrijkste geweest voor de Terminator-reeks, en dat was nog het enige wat me meeviel. Was in m'n herinnering wel erger. Choreografie vond ik verder nog steeds veel minder dan in 1 en 2, zelfs minder dan in 4. Visueel veel vloekende CGI, hebben ze gelukkig in Salvation beter voor elkaar.

Maar krijgt er net een halfje bij, je zou er bijna blij mee zijn.

1.5*

Viel me gewoon mee hoor, zeker niet slecht, maar ook grotendeels wat ik ervan verwacht had. De balans met de actie is behoorlijk zoek, op een gegeven moment lijk je wel een halfuur actiescenes te zien die maar verlengd bleven worden. Verhaal is echt nihil en wat het enige plotje is, is zo doorzichtig. Maar heel storend is het ook niet. Vond de CGI nauwelijks storen, terwijl ik daar normaal sneller moeite mee heb, alleen Arnie zag er niet top uit. Wel over de breedte wat aardige actiescenes, maar verder ook geen klassiekers. Dat 'I'm John Connor'-gedoe tussendoor was wel een beetje duf.

Uiteindelijk niet verveeld, maar toch wel een behoorlijk inwisselbaar deel. Verder eigenlijk geen ontwikkeling hier, het is een hoofdstuk uit de oorlog na Judgment Day. Zeker wel beter dan deel 3, maar voor een volgend deel moeten ze toch echt wel wat beters bedenken.

2.5*

Blijft toch nog steeds een uiterst vermakelijke film. Elke keer weer lachen als Arnie in beeld komt met die geweldig foute (klassieke) quotes. Hilarische details ook als hij zichzelf aan het opknappen is, zonnebril op zet, en nog even zijn haar goed doet .. Hij is sowieso perfect gecast voor zoiets als dit natuurlijk, op het lijf geschreven. Verder een dosis lekkere rauwe actie, en zelfs de stop-motion op het einde zag er nog steeds best oké uit.

Verder klopt er natuurlijk ook in de context niet zoveel van het verhaal, maar dat haalt de film verder nauwelijks onderuit.

3.5*, binnenkort 2 maar weer eens kijken, in mijn herinnering was die nog ietsje leuker.

Een ding is zeker, Tetsuo verveelt in ieder geval niet snel. Gelijk ook duidelijk waar Aronofsky zijn inspiratie vandaan haalde. Meerdere parallelen met Pi. Leuk om eens te zien wat je favoriete regisseurs favorieten waren.

Wel een aardig bizar filmpje natuurlijk, camerawerk is subliem, de aankleding behoorlijk sterk, en de soundtrack is top. Vanaf minuut een is dit een belevenis... maarrrr... De effecten komen toch niet verder dan het niveau Evil Dead I, behoorlijk pover gewoon. Verder had ik zelf het gevoel na driekwartier de film wel een beetje gezien te hebben, er komt maar niets nieuws naar voren. Eerste kwartier was ook veruit het sterkste.

Zoals gezegd een belevenis, misschien waardeer ik bij herziening nog net iets hoger, maar voor nu 3.5*

Flauwe opvolger.

Had er na screenshots al niet zoveel van verwacht, maar als opmaat naar The Bullet Man wilde ik Body Hammer ook nog wel gezien hebben. Waar Tetsuo een uur lang adrenalinerush is waar de minpunten nog wel grotendeels zijn te vergeven, valt in Body Hammer te veel op hoe weinig met het concept gedaan wordt. De eerste drie kwartier zijn erg flets, slap, flauw. Tweede stuk is een stuk vlotter en qua designs wat geiniger, al halen ze het niet bij Tetsuo.

Bovendien een erg lelijke film om te zien, en ook de geluidseffecten zijn niet om over naar huis te schrijven. Enkel de muziek was voor het grootste gedeelte wel knap, en qua editing is Tsukamoto altijd wel erg sterk.

2*

Doet wat mij betreft niet of nauwelijks onder voor The Iron Man. Het is een stuk verfijnder en vloeiender, maar we zijn dan ook 20 jaar verder.

In vergelijking met Body Hammer wel echt een stuk beter, veel meer dat 'rush'-gevoel, een erg energieke film. Prachtig ge-edit, mooie shots, gave muziek. Al blijft het ook wel een film met zijn kanttekeningen, gek genoeg had er soms wat meer vaart in gemogen. Het verhaal is ook wel té dom, en Tsukamoto lijkt ook niet helemaal met Amerikaanse acteurs om te kunnen gaan. De dialogen waren soms wel erg zwak. Zelf is hij het Engels ook niet vreselijk machtig, dat helpt ook niet echt.

Maar verder zijn dit soort energieke achtbaanritten op zijn tijd wel de moeite waard. Ik hoef ze niet elke week te zien, want het gaat nogal snel vervelen, maar omdat het relatief korte filmpjes zijn hoef je je zeker niet te vervelen als je er toch zit. Een fijne update van de eerste Tetsuo, en gewoon net zo goed, maar met modernere technieken.

3.5*

Ook maar eens aan gewaagd.

Hink een beetje op twee gedachten. Enerzijds kon ik het sfeertje en de iconische setting, oneliners en personages (je kan het inmiddels horrorcliché's noemen) goed waarderen. Heerlijke familie vooral. Dat plus de aardige soundtrack, daarvoor wel 3*. Verder was zeker het begin flink rommelig, visueel wat pokdalig afgewerkt, en had de spanning in sommige scenes wel wat beter afgewerkt kunnen worden. [spoilerDe befaamde achtervolging vond ik bijvoorbeeld na herhaling van zetten wat eentonig worden, en sowieso vond ik de film niet bijster spannend.

Vooral grappig hoe die familie tekeer gaat. Verder is het duidelijk een film waar je nog steeds de invloeden uit terugziet, maar echt heel denderend vond ik het niet.

3* dus.

Echt geweldig is het eigenlijk nergens, maar toch heeft deze film absoluut zijn charmes. Een grappig, mysterieus, soms ietwat luguber filmpje. Een typische genre-blender, met eigenlijk vooral een hoop fantasy-elementen.

De film kent een rustig, sfeervol tempo met visueel toch wel een paar hele aardige dingetjes. Editing is bij vlagen uitstekend, en de filtertje mogen er ook zijn. Wat jammer van de veel te opvallende SFX, maar die worden redelijk slim opvangen met camerabewegingen. Enkel op het einde wordt het wat te goedkoop.

Redelijk bijzondere film die eigenlijk wel wat meer verdient dan zo'n gemiddelde. Denk dat er wel een paar users zijn die dit ook meer dan aardig gaan vinden.

3.5*

Een grappig filmpje die met name door de relatief korte speelduur niet verviel in herhaling en gewoon leuk bleef. Ook nog eens een goede argumentatie binnen de film. 3.5*

Gewoon een leuke vlotte docu, eigenlijk vooral vanwege Morrisson die logischerwijs ook 75% van de screentime heeft gekregen. Eigenlijk niks echt 'nieuws' gehoord, maar de beelden van Morrisson on stage zijn onbetaalbaar. Eigenlijk gewoon een goeie samenvatting van The Doors mét Morrisson.

3*

Vrij vlot en speels maar voor een groot deel volgens een recept gebrouwen.

Redmayne is inderdaad prima, maar zo'n rol is minder ingewikkeld dan het lijkt.

Behoorlijke tegenvaller toch. There Will Be Blood verloopt tergend langzaam en duurt gewoon veel te lang om mij echt te kunnen bekoren. Daniel-Day Lewis wel ijzersterk, en een behoorlijk verhaal, maar een voldoende kan ik helaas niet geven. 2.5*