• 10.611 nieuwsartikelen
  • 161.869 films
  • 10.116 series
  • 29.689 seizoenen
  • 613.521 acteurs
  • 192.989 gebruikers
  • 8.969.182 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Doors: When You're Strange (2009)

Documentaire / Muziek | 86 minuten
3,61 459 stemmen

Genre: Documentaire / Muziek

Speelduur: 86 minuten

Alternatieve titel: When You're Strange

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Tom DiCillo

Met onder meer: Johnny Depp, John Densmore en Robby Krieger

IMDb beoordeling: 7,6 (10.225)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 20 mei 2010

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Doors: When You're Strange

"A film about The Doors"

Met veel zeldzaam vertoond archiefmateriaal schetst "When You're Strange" de opkomst en ondergang van The Doors, de band die in zijn korte bestaan een gezicht gaf aan een tijdperk. De documentaire combineert archiefmateriaal van The Doors, de Vietnamoorlog, de moord op de Kennedy’s en alle andere belangwekkende gebeurtenissen uit de periode 1965-1971 met een voice-over, ingesproken door Doors-fan Johnny Depp. De zanger was halfgod Jim Morrison, de charismatische voorman van de band die op zijn zevenentwintigste stierf in een badkuip in Parijs.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Narrator (stemrol)

Zichzelf (archiefmateriaal)

Zichzelf (archiefmateriaal)

Zichzelf (archiefmateriaal)

Zichzelf (archiefmateriaal)

Zichzelf (stemrol)

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Thorak

Thorak

  • 6312 berichten
  • 1824 stemmen

Maar zeg nou heel eerlijk, vind je dat deze docu zich daardoor echt onderscheidt van andere docu's? Als dat de enige speepunt van deze docu is, dan slaan ze de plank toch wel erg mis. Maar zoals met de meeste onderwerpen, ongeacht welke onderwerp, is het natuurlijk altijd zo dat de eerste die je ziet meestal ook de beste is, alles daarna meestal niet meer dan een aanvulling in het beste geval. Dat ook geheel ongeacht welke eerder gemaakt is.

Maar in het geheel vond ik deze docu weinig toevoegen aan de vele 'weetjes' die al algemeen bekend waren, ook al had je nog nooit een Doors docu gezien...


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

Onderscheiden op zich niet maar het is wel een leuke extra natuurlijk. Moet ook eerlijk bekennen dat het alweer bijna 3 jaar geleden is wanneer ik deze docu nog heb gezien dus kan niet meer in detail gaan maar ik heb mijn mening indertijd hier vrij uitvoerig (gebeurt me wel meer wanneer ik lyrisch ben) heb uitgeschreven.


avatar van Ceeda7

Ceeda7

  • 3544 berichten
  • 1381 stemmen

Geen slechte film over een fantastische band The Doors.

Maar onderscheiden dit deze docu zich niet echt, daar volg ik Thorak en Richard_Voorhees.

3*


avatar van JahLex

JahLex

  • 57 berichten
  • 522 stemmen

Ook leuk dat het tijdsbeeld van die jaren uitgebreid aan bod komt. Ik heb dat allemaal niet meegemaakt, dus dat vindt ik wel een verrijking!


avatar van Mark de Jong

Mark de Jong

  • 117 berichten
  • 238 stemmen

Prachtige documentaire.


avatar van Theunissen

Theunissen

  • 11371 berichten
  • 5332 stemmen

Jim Morrison was de personificatie van seks, drugs & rock-'n-roll. De zanger van de band "The Doors", die verder bestond uit toetsenist Ray Manzarek, gitarist Robby Krieger en drummer John Densmore, was een genie met een handleiding. Zijn donkere gedichten en onvoorspelbare gedrag maakten van de band een mysterieuze verschijning.

Regisseur Tom DiCillo weet vaagheid, drama en dikke bluesrock goed te vertalen in deze Documentaire / Muziek film. Johnny Depp is de Wikipedia-achtige verteller van de geschiedenis van één van de origineelste bands (zonder een bassist) ooit. Over de "The Doors" is ook een goede Biografie / Muziek film gemaakt, te weten "The Doors (1991)", en waarin Val Kilmer de rol van Jim Morrison speelt. De zanger die ik Jim Morrison nog het best vindt benaderen is Ian Astbury, die bekend is van de rockband "The Cult".

Origineel materiaal en een goede muziekmix maken deze Documentaire / Muziek film een must voor fans en muziekliefhebbers. Ik schaar me dan tot de laatste categorie.


avatar van mnrk

mnrk

  • 1876 berichten
  • 1733 stemmen

The music can't help but reflecting things that are happening around you

Een zeer boeiende documentaire/film van Tom DiCillo en met de stem van Johnny Depp erbij (past er echt perfect bij)...

Je vindt dit interessant of je heb er helemaal niks mee, ik persoonlijk heb echt genoten van deze documentaire. The Doors blijft tot op vandaag een interessante band/groep met tijdloze muziek...


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 30414 berichten
  • 5192 stemmen

Toch een verschil met de Oliver Stone film, dit geeft alvast een beter beeld van de groep. En vooral Jim Morrison natuurlijk. Een documentaire is meestal maar zo goed als de interesse in het onderwerp. Maar ook het materiaal en de presentatie natuurlijk. En dat is best wel goed. Geen urenlange interviews met bandleden die proberen zich te herinneren wat er 40 jaar geleden gebeurd is. Wel een mooie compilatie van videobeelden die samen een geheel vormen. Niet evident als je met een verzameling aan materiaal zit, gemaakt door tal van (vooral) amateurfilmers. De rustige stem van Johnny Depp neemt je mee als verteller, maar lijkt ondergeschikt aan de beelden. Op de juiste momenten ook algemene beelden van de actualiteit eind jaren '60. Het kadert de feiten wat. Het is een boeiende documentaire van een band die uiteindelijk niet zo lang bestaan heeft. We zullen nooit de echte Jim Morrison kennen, maar dit komt dicht in de buurt.


avatar van shrink

shrink

  • 1970 berichten
  • 2220 stemmen

Goed docu! Alleen jammer van die inspiratieloze stem van Johnny Depp die de boel aan elkaar lult.


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2006 berichten
  • 1394 stemmen

Verrassend goede documentaire met van het begin tot het einde tojkvol relevante informatie.


avatar van mirjo 2

mirjo 2

  • 283 berichten
  • 3626 stemmen

Interessante docu, maar niet erg evenwichtig. Misleidende titel. Ging het over the Doors of over Jim Morrison?

Natuurlijk was Morrison het gezicht en werden ze -mede- groot door hun frontman, maar de muziek mag voor een belangrijk gedeelte ook op naam van de andere drie worden geschreven. Met name Krieger en Manzarek hadden belangrijke bijdragen en zonder dat was de band nooit zo groot geworden. Dat aspect blijft onderbelicht. Sterker: de docu stopt bij het overlijden van Morrison, terwijl de band "gewoon" bleef bestaan en zelfs nog twee albums op nam (zonder veel succes overigens). "Jim Morrison, When You're Strange" was dan ook een betere titel geweest.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 3060 berichten
  • 2244 stemmen

I am the Lizard King. I can do anything.

Fabelachtige en fascineerde docu over The Doors, met Morrison uiteraard als leidend middelpunt. Hoewel ik achteraf in mijn jeugd muziek van deze band op cassette had, of zelf opgenomen, zei de band en historie mij bitter weinig tot ik een zeven á acht jaar terug de boxset, het gehele oeuvre, eens leende, luisterde en niet veel later de boxset zelf op mijn verjaardag ontving. Toch wilde het allemaal nog niet zo doordringen, tot ik een jaar of vier terug deze docu zag waarop ik toch meer geïnteresseerd raakte en eigenlijk Riders on the storm herontdekte. Mede door de herkijk van Apocalypse Now eerder dit jaar, waarin een hit van The Doors centraal staat, ondekte ik ook meer dat nummer maar werd vooral het The Doors vuur nog meer aangewakkerd. En to top it all, daar was de docu weer...

In een bloedgang wordt het ontstaan van de band gebracht zonder echt de diepte in te gaan. Morrison reeds hyper en inteligent, samen met kameraden, beginnende muzikanten die op hun geheel eigen wijze qua talent en muzikaliteit bij elkaar passen en een bizar geheel vormen. Voeg daarbij het eerste optreden in de Whiskey A Go Go en de teerling is geworpen. Toch is het Jim Morrison die de aandacht trekt. Raadselachtig, verlegen, intelligent, talentvol onvoorspelbaar, toch ook charismatisch...maar vooral een enigma. Werkelijk een fascinerende verschijning en persoonlijkheid. Te zeggen dat Jim alleen draaide om sex, drugs en rock en roll doet het karakter en zijn achtergrond ernstig te kort. Fascinerend is te zien hoe hij omgaat met de fans om zich heen, zo relaxed, hij laat zich aanraken, hij laat met zijn haar spelen, het doet hem niets. Hij lijkt de stroom van de mensen te volgen en te gedijen op hun energie. Het is de groei van iets angstaanjagends, iets oncontroleerbaars. Iets dat Jim ook lijkt te beseffen.

Een kentering volgt die spanningen in de band te weeg brengt. Een slechte reputatie is wat The Doors en Jim wacht binnen het conservatieve Amerika. Morrison verscheurt door...ja wat eigenlijk? Zijn de dubbelgelaagde en 'moody' nummers een 'selffulfilling prophecy'? Kan hij niet omgaan met de roem of is het twijfel aan zichzelf en zijn stem? Het is een raadsel waar we geen antwoord op krijgen en dat het enigma en de mythe rond Morrison brandstof geeft. De weelde en verlegen frontman uit het begin heeft plaats gemaakt voor incident rijke optredens, alcohol en drugsmisbruik, en een nachtmerrie achtige sfeer. De 'gereinigde waarneming' waar de bandnaam opslaat is Jim in ieder geval ontglipt.

Jim Morrison blijft een raadsel, samen met zijn al even raadselachtige band en maar goed ook. Een gevoel van melancholiek overvalt me deels tijdens de docu naar ook een gevoel van magnitude. Man man...wat moet dit wat geweest zijn in die tijd. Het maakt deze documentaire tot een uitermate boeiend geheel en net als de vorige keer krijg ik spontaan zin de boxset uit de kast te pakken. Eerst The End en Riders on the storm maar weer even luisteren.


avatar van T.O.

T.O.

  • 2191 berichten
  • 2449 stemmen

Sfeervolle documentaire, die inhoudelijk wat tegenvalt. Wat ik juist interessant vind aan The Doors - de muzikaliteit - komt alleen oppervlakkig aan bod. Want alles draait weer eens om Jim Morrison, die natuurlijk wel interessant is maar ook wat vermoeiend. Ik had wel iets meer willen weten van de andere bandleden en hun inbreng.

Overigens ben ik niet meer zo onder de indruk van die stukjes waar nummers van de band worden afgespeeld onder begeleiding van die typische jaren '60-beelden (Martin Luther King, Kennedy's). Dat begint nogal een rockdocu-cliché te worden.