menu

Cobain: Montage of Heck (2015)

Alternatieve titel: Kurt Cobain: Montage of Heck

mijn stem
3,52 (375)
375 stemmen

Verenigde Staten
Documentaire / Biografie
145 minuten

geregisseerd door Brett Morgen
met Kurt Cobain, Courtney Love en Krist Novoselic

De regisseur van de documentaire, Brett Morgen, is voor de film de archieven van Kurt ingedoken. Daar ontdekte hij tweehonderd uur aan nog nooit eerder openbaar gemaakte audio en muziek, zelfgemaakte video's en vierduizend pagina's aan geschreven tekst van de muzikant. Dit alles wordt gebruikt om een portret te maken van Kurt, die zich niet vaak in de media vertoonde.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=l57-W3Gp9AI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Black Math
Onderhond schreef:

Moet zeggen dat ik verder ook helemaal niks met Nirvana had vroeger. Het was een andere scene en zo bekend waren ze hier nu ook weer niet. Wat hitparadehitjes, maar verder niet de wereldschokkende band die er doorgaans van gemaakt werd. Vind de muziek nog steeds helemaal niks, net zoals ik de lyrics nog steeds erg flauw vind en maar weinig geboeid kan zijn door de "kunst" achter het klagen.

Hier wel een grote Nirvana fan! Het wereldschokkende zit em vooral in de achtergrond waar ze uit komen: de Amerikaanse underground punkscène waarin iedereen een enorm DIY mentaliteit koesterde, waar men muzikaal soms op de meest bizarre wijze durfde te experimenten, waar uiterlijk geen rol speelde; lelijke mensen ook gewoon konden rocken en waar men totaal niet bezig was met commercieel succes (want dat zat er toch niet in, dacht men).

Nirvana was zeker niet de meest interessante of origineelste band uit die scene, maar wel de eerste band uit die underground die doorbrak tot de mainstream, waarmee ze de weg voor een hoop andere bands uit de underground plaveiden. Stel je voor, eerst heb je alleen maar hairmetal bands op tv, en na Nirvana kwamen ineens ook bands met namen als The Butthole Surfers op MTV. Dàt was de wereldschok.

Overigens geen plannen om deze docu te zien, o.a. vanwege de recensie van Buzz Osborne, die ik in een eerder bericht al aanhaalde.

avatar van Slikbeer Slikbeer
Black Math schreef:
Vernietigende recensie door Buzz Osborne, die bij Cobain op school zat, en zanger/gitarist is van The Melvins, een band die een belangrijke inspiratiebron voor Nirvana was.


Zo dan!
Dat werpt wel een ander licht op deze docu.

Weet je, ik heb gisteren alvast een stuk ervan gekeken, maar ik had al direct een raar onderbuikgevoel.
Dat dit een beetje een te kunstzinnig potsierlijk egotripje van een net iets te intellectuele-flapdrollen-regisseur is en dat de waarheid bepaald in het midden ligt.
Voelt gewoon niet ok, deze docu. Ik kijk hem nog wel af vanavond maar ZEKER met de recensie van Buzz in mijn achterhoofd, of eigenlijk wel gewoon voorhoofd.

avatar van Slikbeer Slikbeer
Black Math schreef:
waar uiterlijk geen rol speelde


Yeah right!

avatar van Black Math
Kijk maar eens naar foto's van de band TAD. Ja, de meest "omvangrijke" op die foto's is de zanger, terwijl een zanger toch vaak het uithangbord van een band is. Of kijk eens naar foto's van The Butthole Surfers. Hun uiterlijk past bij de naam van hun band, want ze zien er uit als freaks. Buzz Osborne zelf is ook niet bepaald een postermodel. Wellicht is het niet ontoevallig dat bands die echt doorbraken tot de mainstream, zoals Nirvana en Soundgarden, fysiek aantrekkelijke zangers hadden, maar binnen de undergroundscène kon je een prima carrière hebben als je er wat minder appetijtelijk uitzag.

avatar van Onderhond
1,5
Uiterlijk speelt een rol in die zin dat er een zeker imago aangemeten wordt. Als iedereen zich afkeert van het slicke, commerciële, dan zijn imago/uiterlijk nog steeds belangrijk, alleen wijkt het af van wat men als "mooi" of "aantrekkelijk" beschouwt. Vraag is vooral of je kan slagen binnen de scene als je niet aan die grungy look voldoet en hoe geaccepteerd dat is.

avatar van Black Math
Dat klinkt logisch, maar je gaat eraan voorbij dat die undergroundscène echt heel erg breed was, waar iedereen wel een plek kon vinden. Als je naar foto's van de band The Pavement kijkt, die zien eruit als frisse kortgeknipte universiteitsstudenten. Eén van de meest geprezen bands in die scène, maar dus wel één die niet die "grungy look" had.
Ik wilde schrijven dat je wellicht een punt had en dat er wellicht bepaalde no-go's waren, daarbij denkende aan de haarmetalbands zoals Mötley Crüe en Poison, waar men binnen de undergroundscène niet bepaald dol op was. Maar toen moest ik denken aan de band Mother Love Bone, een voorloper van Pearl Jam, die ook dat haarmetalimago aannam en desondanks flink geprezen werden in de undergroundscène, want hun muziek was wel anders dan die haarmetalbands.
Grunge zelf is overigens ook maar een raar begrip, al die bands klonken flink verschillend en hadden allemaal verschillende invloeden. En dat is geloof ik het hele punt, iedereen deed iets anders en zolang je muziek maar niet te commercieel klonk, maakte het allemaal niet veel uit hoe je eruit zag.

avatar van Slikbeer Slikbeer
Wat een potsierlijke arty-farty snert 'docu' zeg.
Vreselijk. Een regisseur die over de rug van Cobain blijkbaar de intellectuele kunstenaar wil uithangen ofzo, I don't get it.
Bijna geen interessante shots en een hoop geneuzel.

Er was wel geteld 1 moment (op 145 minuten!!) waar het echt even intens werd en ik kippenvel kreeg.
Maar.... dat was gewoon een stukje live preformance van Where Did You Sleep Last Night, met de ondertiteling dat Kurt een maand later zelfmoord zou plegen.

Verder veel wazige shots, dansende zinnen, loze tussenfilmpjes... vreselijk.
En dan nog het vernietigende stuk van Buzz, die stelt dat de helft van dit baggerwerkje keihard gelogen is.

Echt een KUT docu.

Zonde, About a Son is ook al zozo...
Bestaat er niet gewoon een goede volwassen kwaliteitsdocumentaire over Kurt/Nirvana?

avatar van JoeCabot
2,5
Aardige sfeerimpressie van Cobains leven.

Een documentaire kun je het m.i. moeilijk noemen, want inhoudelijk blijft het allemaal wat oppervlakkig. Brett Morgen slaagde er m.i. niet in om heel diep te graven in Cobains ziel. Het beeld van de heroïneverslaafde zombie kennen we natuurlijk al, net als zijn status van patroonheilige voor gefrustreerde pubers (oeps, ik bedoel: "stem van een generatie"). Nee, echt verrassen doet deze film niet.

Maar goed, Cobain blijft natuurlijk wel een bewonderenswaardige artiest. De muzikale intermezzo’s vond ik dan ook veruit het interessants. Voor de rest maakt Morgen er een cool knutselwerkje van met een hoog vintage-gehalte. Fans van de 90s zullen hier zeker van smullen.

2.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 03:04 uur

geplaatst: vandaag om 03:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.