The Doors: When You're Strange (2009)

Naar deze film ben ik toch wel benieuwd. Even kijken of het veel verschilt met de versie van Oliver Stone.

Het verschilt al in het feit dat het hier om een documentaire gaat en niet om een fictieve film.

Ja, maar de band noemt dit de anti-Stone, omdat ze zo ontevreden zijn over diens biografische film over Jim. Tja, geschiedkundig is Stone's poging ook een enorme vervalsing maar als film an sich... wow!! Wat een heerlijke trip!

Hoe dan ook, ik ben hier ook erg benieuwd naar. Waarom moet ik toch verdomme altijd weer geïnteresseerd raken in muziek van artiesten/bands die niet meer bestaan/dood zijn ?

Ik heb hier juist een paar beelden van gezien in De Rode Loper en als Doorsfan ben ik sowieso al wel geïnteresseerd. Wat me vooral fascineert is hoe ze de beelden van HWY: An American Pastoral (1969) zo mooi hebben kunnen oppoetsen. Jammer dat het maar om 10 minuten van de 50 gaat

Deze documentaire gisteren gezien op de Filmbeurs in Den Bosch. Mijn bedoeling was de nieuwste film van Polanski maar gezien het mooie weer had ik geen zin in een film van 130 minuten.

Ik heb er in ieder geval geen spijt van. Deze documentaire heeft mij behoorlijk verrast. Ik heb nooit geweten dat die Jim Morrison zo geflipt was maar hij was wel geniaal, net zo geniaal als Jimi Hendrix die kort voor hem was overleden onder dezelfde omstandigheden. Ook hij werd niet ouder dan 27 jaar. De dood van Jim Morrison betekende voor mij destijds het definitieve einde van de Sixties als muziektijdperk. Wat na hem kwam vond ik redelijk slap en weinig vernieuwend. Pas tegen het einde van de jaren zeventig leefde de muziek weer op met o.a. Joy Division waarvan de zanger Ian Curtis ook het lot deelde van Jim Morrison om op jonge leeftijd te sterven.

3,5*

Weet iemand in welke bioscopen deze documentaire draait vanaf 20 mei? Ik kon het zelf nergens vinden.

Ik las bij een recensie van nu.nl dat hij maar in 5 zalen zou draaien.

Dus je zult hem niet zo snel in de bios tegen komen denk ik tenzij het een enorme hit lijkt te zijn.

Ik zou hem graag in de bios willen zien in ieder geval.

Cinerama -Rotterdam-

Gewoon een leuke vlotte docu, eigenlijk vooral vanwege Morrisson die logischerwijs ook 75% van de screentime heeft gekregen. Eigenlijk niks echt 'nieuws' gehoord, maar de beelden van Morrisson on stage zijn onbetaalbaar. Eigenlijk gewoon een goeie samenvatting van The Doors mét Morrisson.

3*

In ieder geval in Den Haag filmhuis. Kom er net vandaan

5 zalen in Nederland;

Amsterdam: Kriterion & Movies

Rotterdam: Cinerama

Den Haag: Filmhuis

Utrecht: Louis Hartlooper

Wel aardig, niets nieuws.

Hoi allemaal,

Heb de film gezien en ben zelf ongeveer een jaar of 5 ontzettend fan van Jim geweest. Heb geleefd zoals hem,, geprobeerd tenminste. Maar je wordt er alleen maar neerslachtiger door. En je redt het niet....27..... niet voor niks...

Uitstekende documentaire met prachtige authentieke beelden.

Helemaal mee eens Leo, ik ben onder de indruk.

Erg mooie documentaire!

De film lijkt te vertellen dat Jim Morrison LSD en drank nodig had om zich op het podium een houding te geven. Zijn schuchterheid verdween maar er kwam helaas een compleet van de wereld-zijnd figuur voor terug. Optredens werden gênante acts.

Toch geeft de film een evenwichtig beeld van The Doors en hun rol in de tijdsgeest en laat eigenlijk vooral ook zien hoe sterk de band was zonder Jim Morrison.

De echte Die Hard-fans wisten dat al lang, maar ik kwam er dankzij deze film pas achter dat Mr. Mojo Risin een anagram van Jim Morrison is. 3,5*

Erg leuke documentaire over The Doors, ik vond het erg mooi om te zien dat ze de beelden van HWY hebben 'opgeknapt'.

Verder vond ik alleen erg jammer dat ze er weinig nieuws aan hebben toegevoegd, deze film is eigenlijk een soort samenvatting van de biografie van Jim Morrison (het gedeelte met The Doors dan). De optredens en binnenkomsten van The Doors blijven toch mooi om te zien. het enige dat ik nog niet wist was dat Mr. Mojo Risin een anagram is van Jim Morrison, al met al wel erg leuk. 3,5*

'Riders On The Storm'.

Het bleek het meesterwerk en tevens laatste nummer dat The Doors ooit samen maakten. De dan bijna volledig doorgedraaide Morrison zou na de opnamen van dit laatste nummer voor het legendarische album 'L.A. Woman' vertrekken naar Parijs om te dichten en zichzelf te hervinden. Het resultaat is bekend.

Deze documentaire vertelt zijn verhaal en dat van The Doors op duidelijke wijze. Dit door de stem van Depp, die ons onder andere meldt dat de zanger bijna eerder stierf in Amsterdam. Dit na een overdosis hash. Je moet dan ook geen hash eten en vervolgens wegspoelen met drank.

Naast schitterende beelden, interviews en muziek bevat deze docu ook een overbodig minifilmpje met een jonge Morrison die in een auto door de VS rijdt. De opgedrongen psychedelische snaar, of wat de makers dan ook voor ogen hadden, wordt allesbehalve geraakt. Het materiaal van een dichtilmpje van de zanger wordt er in elk geval niet beter op wanneer er nieuwerwetse foefjes op worden losgelaten. Morrison die naar zijn eigen dood op de radio luistert is niet zo heel vernuftig. Het is een van de weinige minpunten aan deze boeiende biografie.

Zeer goed.

Geef mij maar hun debuutplaat

Misschien heb je L.A. Woman te vaak gedraaid.

Toch niet.

Maar na hun debuut is het mijn favoriete plaat.

Super documentaire over een roerige band die zijn ups en downs heeft gekend... Depp verteld het allemaal mooi aan elkaar, en de gebruikte footage (ook het stuk waar Morrisson de auto jat en stukken aan het niets doorrijd) zijn allemaal erg goed.. Interviews worden weinig gebruikt, aangezien Morrison totaal geen zin in had. Depp verteld wel de mening van de frontman, net als de andere bandleden.. Zo kom je toch alles te weten over The Doors in de relatief korte tijd dat ze bestonden. Uiteraard wordt alles begeleid door supermuziek, aangezien deze band stuk voor stuk hits heeft uitgepoept.

Typisch zo'n docu die je elk moment van de dag wel kan opzetten!

Veel boeken en documentaires al gelezen en gezien, maar deze lijkt mij toch ook interessant. Ga 'm maar eens aanschaffen en ben zeer benieuwd.

Hoop nog altijd dat hij hier in de bios verschijnt maar ik betwijfel het eerlijk gezegd.

Goeie docu.

Ik ben in eerste instantie geen fan van de muziek maar toch beviel het me wel. Het nummer 'Music is your only friend' was erg mooi gezongen door Morrison, wat een stem heeft die gast zeg. Erg zonde dat hij het verknalt heeft door zijn toevlucht in drugs, niet alleen voor zichzelf maar ook voor The Doors.

Mooi om te zien hoe het allemaal loopt, en uit de hand loopt. Schitterend dat het podium vol stond met agenten en dat heel de massa gek werd. Het publiek kwam op een gegeven moment niet meer voor de muziek maar voor spektakel, zei Depp.

De jaren 60, een erg bijzonder decennia.

Dat nummer waar jij op doelt heet 'When The Music's Over' trouwens .

Zoals ik al zei, ik ben geen fan

Als dat niet was gebeurd, dat toevlucht zoeken in drugs, was de band nooit zo geweest als dat ze nu waren. Dat geldt voor veel meer bands trouwens. Kijk naar de Beatles, hun beste werk is gemaakt onder invloed van.

Mooie documentaire verder. Niet heel veel nieuws, een aantal beelden die ik nog niet eerder gezien had. Maar het hele Doors verhaal blijft gewoon interessant, leuk en keer pop keer verbazend. En de muziek maakt het allemaal nog veel mooier.

Ja prima natuurlijk om wat inspiratie binnen te laten komen van LSD of wat dan ook. Maar bij Morrison kwam de drugs op de eerste plek, waardoor hij zichzelf genekt heeft. Dat is toch zonde...