menu

Paradies: Glaube (2012)

Alternatieve titel: Paradise: Faith

mijn stem
3,21 (116)
116 stemmen

Oostenrijk / Duitsland / Frankrijk
Drama / Komedie
113 minuten

geregisseerd door Ulrich Seidl
met Maria Hofstätter, Nabil Saleh en Natalya Baranova

Voor Anna Maria, een alleenstaande vrouw van rond de 50, ligt het paradijs bij Jezus. Haar vakantie besteedt ze door als missionaris huis aan huis met een Mariabeeld langs de huizen te gaan, om Oostenrijk wederom katholiek te maken. Op een dag komt haar man, een aan een rolstoel gekluisterde moslim, uit Egypte terug. Hij begint een verbeten strijd over het huwelijk en religie. Tweede deel uit Ulrich Seidl's Paradies trilogie.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=pYOddVREv80

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (moderator)
Tweede deel uit Ulrich Seidl's Paradies trilogie. Draait in competitie in Venetië.
EYE gaat de film na IFFR in de bioscoop uitbrengen.

avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (moderator)
Vanaf 14 maart 2013 in de bioscoop (EYE)

avatar van Hannibal
4,0
Bizar is het enige juiste woord voor deze film. Seidl is nogal controversieel en ontvangt nogal wat kritiek in Oostenrijk. Begrijpelijk, maar zo onterecht. Hij weet het allemaal zo bijzonder te brengen en gaat niets uit de weg. Deze film kijk je op een gegeven moment met plaatsvervangende schaamte, en als je dat gevoel losmaakt bij de kijker, heb je wat mij betreft een goeie film gemaakt.
De lachspieren worden ook zeker geprikkeld, zoals bij een scéne waarin Anna Maria haar uiterste best doet samen met een man met verzameldrift, gekleed in slechts een onderbroek, een gebed te voeren, inclusief Mariabeeld. De man kan niet knielen omdat hij te dik is, maar probeert zijn goede wil te tonen en gaat dan maar buigen. Een compleet geschifte scéne, maar uiterst hilarisch.
Of een scéne waar Anna Maria over straat loopt en geluiden achter de bosjes hoort en daar op af gaat, ik zal verder niets verklappen, ik zou liever willen zeggen: KIJKEN! Ik wil graag de andere twee delen van de Paradies-trilogie zien.

avatar van Montorsi
3,5
Lollige film. Ietwat te kolderiek soms waardoor de pijnlijk situaties iets te veel hangen naar slapstick, maar verder een bijzonder ongemakkelijk film. Zitten echt een paar geweldige scenes in die rechtstreeks uit Man Bijt Hond hadden kunnen komen.

3.5*

avatar van McSavah
4,0
Man Bijt Hond

avatar van Chuck Taylor
Grappig dat je dat noemt inderdaad, dat omschrijft perfect de gortdroge en vervreemde sfeer die Seidl vaak neerzet in zijn films.

avatar van starbright boy
3,0
starbright boy (moderator)
Dat kolderieke is wat me het meeste stoort. Of het al te stevig in het extreme trekken. Vind de bekeringsscene bij het bed een van de beste en de confrontatie tussen de twee geloven leuk. Maar zaken als het bidgroepje, de zelfkastijding en de liedjes gaan net over een grens. Daardoor is de film enerzijds maffer en soms shockerender (een persoon was bij mijn voorstelling al weg voor de eerste scene afgelopen was), maar het is ook wat veilig en makkelijk. Paradies:Glaube is daardoor minder zwart, pijnlijk en relevant als ook had gekund.

Wel heel erg goed gemaakt. Mooie sets, kaders en camerawerk. Bij vlagen fantastisch, maar er had veel meer ingezeten.

3.0*

avatar van Bélon
3,0
Niet beter dan Liebe. Ik vond de confrontatie tussen twee geloven als idee wel interessant maar in de huidige uitvoering te ongeloofwaardig en dat deed de film als geheel geen goed. Wel enkele hele mooie shots en hilarische momenten. Vond de scene met de "ongelovige ras-Oostenrijkers" met wapens aan de muur erg sterk. Ook het moment dat de invalide moslim met de kat op zijn schoot de overstap van traplift naar rolstoel maakte was hilarisch en briljant in zijn eenvoud maar paste eigenlijk niet zo in de film. Ook weet ik niet wat er met de kat is gebeurd. Nogal hit and miss, had inderdaad veel meer ingezeten.

3,0*

avatar van wibro
2,0
Deze film die ik gisteren ihk van "Best of the Fest" bekeken heb in Lux Nijmegen kwam mij nogal ongeloofwaardig over. Dat anno 2013 nog zulke godsdienstwaanzinnigen rondlopen in Oostenrijk kan ik mij eigenlijk niet voorstellen. Als het verhaal zich zou zijn verplaatst naar het Oostenrijk van de jaren vijftig van de 20e eeuw, dan hadden dit soort scènes best wel gekunnen. Die moslim had er dan weer niet in thuisgehoord. De entree van die gehandicapte egyptenaar maakte de film er zowiezo niet beter op. Die paste helemaal niet in het verhaal. Deze derde film van Ulrich Seidl die ik gezien heb moest het voor mij vooral hebben van enige hilarische scènes zoals de scène waarin Anne Maria een zwaarlijvige man in onderbroek wilde leren hoe die moest bidden. Voor mij verreweg de beste scène. Ook die neukscène in het park of zeg maar tuin der lusten vond ik best wel grappig. Wel typisch Seidl overigens dit soort scènes die je in elke film van deze regisseur wel kan verwachten. Seidl houdt er nu eenmaal van taboes te doorbreken maar de verrassing gaat er wel zo'n beetje af. Het wordt allemaal nogal voorspelbaar. Het wordt daarom tijd dat Seidl toch maar eens iets anders gaat maken.

2,0*

avatar van Knisper
3,0
wibro schreef:
Deze film die ik gisteren ihk van "Best of the Fest" bekeken heb in Lux Nijmegen kwam mij nogal ongeloofwaardig over. Dat anno 2013 nog zulke godsdienstwaanzinnigen rondlopen in Oostenrijk kan ik mij eigenlijk niet voorstellen.
Ik heb de film niet gezien, maar Oostenrijk is (i.v.m. met andere West- en Midden-Europese landen) wel degelijk zeer op godsdienst ingericht.

“…Seidl op het hoogtepunt van zijn kunstenaarschap.” (#1 Must-See film van maart, ***** Filmkrant); “…formidabel…Knap zoals de regisseur…ook de godsdienstoorlog in groter verband aanspreekt, en naast afgrijzen vooral ook compassie oproept.” (***** Trouw); “…onvergetelijke scènes…indringend portret…” (**** Volkskrant); “…intens tragisch maar ook adembenemend…” (**** Noordhollands Dagblad); “…zeer zorgvuldig gecomponeerde drama…”, “Seidl is een geweldige stilist” (International Film Festival Rotterdam); “Hilarisch, fysiek en zoals altijd bij Seidl, onvergetelijk.”, “En weer die prachtige beelden...Fantastische beeldrijm...Seidl is hard op weg om filmgeschiedenis te schrijven met deze gelaagde en schitterend gefilmde trilogie over het tragische misverstand tussen verlangen en realiteit.” (**** VPRO\Cinema.nl); “…een enorme aanrader…” (Preview); ‘Ga dit zien.” (****1/2 Cinenews.nl); **** Filmtotaal; 7,5/10 Filmlounge.nl; **** Film.nl; “…hilarische taferelen…een duivels gevoel voor humor…een meesterlijke evenwichtsoefening die ik weinig anderen zie nadoen.” (***** Cobra); Film van de week (**** Focus Knack); "Een vlijmscherpe komedie … een even hilarische als schrijnende blik op menselijke relaties" (De Tijd); “…startling imagery, ambiguous morality and ruthless black humor…This is Seidl at his slipperiest.” (Variety); “Outstanding…brilliantly convincing to an almost alarming degree.” (New York Times)

avatar van Redlop
3,5
Uitermate sterk deel II. Ik heb erg gelachen vooral. 4*

3,0
In de zaal waar ik deze film zag, verlieten meerdere mensen tijdens de voorstelling de zaal.
Vreemd? Eigenlijk niet. De confrontatie met dit soort godsdienstfanatisme is pijnlijk.
Het brengt geen oplossing. Aan het einde zien we niet voor niets Anna Maria naar het grote kruis aan de muur spuwen. Confronteredn waren ook de bezoeken bij de man in 'zwembroek' en bij de aan de drank verslaafde jonge vrouw (buitenlandse). De confrontaie met haar man in een rolstoel is zonder meer schokkend.
Het paradijs bestaat niet. De hemel is in ons hart of niet. Hoe vullen we de leegte?

avatar van McSavah
4,0
Haha, die man in zijn onderbroek (Rupnik) waarmee Anna Maria gaat bidden acteert niet eens. Seidl heeft namelijk eens een documentaire over hem gemaakt: Der Busenfreund (1997), en ook was hij te zien in Bilder einer Ausstellung (1996). Erg geinig om hem hier weer onverwachts aan te treffen, die kerel is echt knettergek Zijn huis staat ook nog steeds overvol met spullen haha.

Vind deze net een tikkeltje minder dan Liebe, maar beter dan Hoffnung. Die laatste was een beetje een Seidl light, en ook aan de speelduur kan je zien dat het waarschijnlijk een restje was met minder ideeën. Was oorspronkelijk ook de bedoeling om de drie verhaallijnen in één film samen te brengen.

Goed, wederom heerlijk gefilmd. De regelmatig (bijna) zelfde camerastandpunten kunnen wat vermoeiend werken, maar zorgen vooral voor veel structuur. Minder handheld dan we van Seidl gewend zijn, al is dat binnenshuis ook minder effectief. Anna Maria had tijdens haar bekeringstochten dan nog wel even achtervolgd kunnen worden. Wel prachtige shots buiten gezien, gaf ook de broodnodige lucht tussen de vele scènes bij Anna Maria thuis. Met name de storm en het onweer, na een mislukt bezoek aan een dronken Russin (of Oekraïense), waren zowel esthetisch als symbolisch fraai gekozen. Hier 'breekt' Anna Maria. Ze breekt met haar geloof, waar ze - vermoedelijk na het ongeluk van haar (Islamitische) man - net iets te fanatiek in was geworden.

Liebe geef ik 4.5*, Glaube zit ergens tussen de 4* en 4.5*, en Hoffnung tussen de 3* en 3.5*. Denk dat ik toch maar weer naar boven afrond.

avatar van gauke
3,0
Dit onbehaaglijke tweede deel van het driekuik over geloof, hoop en liefde vond ik kwalitatief minder dan de eerste aflevering, maar dat kan komen omdat ik religieuze fanatici op zichzelf minder interessant vind. Het verhaal is ongeloofwaardiger. Naast schrijnend zijn de extreme handelingen van de doordingende missionaresse, die een liefdesverhouding begeert met Jesus, lachwekkend. In dat kader is haar relatie met haar moslim echtgenoot bitter en frustrerend. De regisseur blijft sterk in het tonen van de afgrond van het menselijk verlangen.

avatar van Leo1954
5,0
De schitterende poster laat het eigenlijk allemaal zien. Bizar en uiterst erotisch. Je wordt haast wel gedwongen tussen een vergelijking met het eerst deel, dat doe ik niet.

Geweldig!

avatar van Zeriel
3,0
Alle superlatieven ten spijt, ik vond de film ook wel een beetje makkelijk. Ik dacht binnen 5 minuten al; "in welke orgie zal ze belanden". Elke subtiliteit is ver te zoeken, van dik hout zaagt men planken, de protagonisten zijn meer karikaturen dan echte mensen.

Paradies: Liebe was een stuk interessanter en beter.

avatar van scorsese
3,0
Aardige film waarin een streng gelovige vrouw langs de deuren gaat om mensen te bekeren. Dit tweede deel van de Paradies-trilogie hanteert dezelfde stijl met het statische camerawerk en ontbreken van muziek. De film opent goed, maar de scenes met de man heb je op een gegeven moment wel gezien. Hierdoor minder sterk dan zijn voorganger ondanks een paar controversiele momenten.

avatar van Filmkriebel
3,0
Tweede luik van Seidls Paradies films. Ditmaal gaat het hoofdpersonage, Anna Maria, op zoek naar levensgeluk in godsdienstfanatisme (zelfkastijding, groepje godsdienstgekken, zich masturberen met een Jezuskruis) . Glaube is een huiskamerfilm geworden, en Seidl kan het niet laten om de misantropische en sarcastische kant op te gaan, want ook in deze film zal deze antipathieke huisvrouw haar paradijs op aarde niet vinden. Het type humor-met-azijnsmaak doet me wat aan Happiness van Solondz denken. Een flink stuk minder dan Liebe maar heeft wel enkele sterke momenten.

3,5
Sinds "Paradies : Liebe" wisten we al dat Seidle niet bang was om toch wel wat te choqueren en ook in deze "Glaube"-uitgave vertoont hij toch weinig respect, in dit geval voor het katholiek geloof.
Hoe dan ook, net als de eerste film, is deze toch wel een bijzonder werk waar ge blijft geboeid naar kijken.

avatar van Decec
2,0
Een matige dramafilm...
Ben geen katholiek geloof...
Saai verhaal...
Matige acteerwerk...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...
Prima achtergrond geluid
(Dolby Digital)...
Geen moeite waard, maar iemand heeft katholiek geloof, dan moet
je maar kijken...

avatar van Leo1954
5,0
Je zou het katholieke geloof moeten aanhangen om deze film te waarderen? Ik ben atheïst, maar vond dit een geweldige film.

avatar van Theunissen
4,0
Dit is dan de derde film welke ik gezien heb van de "Paradies" films en misschien ook wel de beste en zeker de leukste. De film staat betiteld als een "Drama", maar "Zwarte Komedie" is zeker ook van toepassing op deze film. Het verhaal zit leuk (de opening zet min of meer de toon voor de rest van het verhaal) en goed in elkaar en de uitvoering is misschien zelfs beter. Zo gebeurt er enorm veel en is de vaart ook hoog, waardoor het nergens saai wordt.

Het verhaal draait om geloof en ook om lust. De combinatie van Anna Maria als volgeling van Jezus en haar man Nabil, de aan een rolstoel gekluisterde moslim, is sowieso al apart en zorgt ook voor veel geweldige hilarische scenes. Geweldig was het toen Anna Maria hem helemaal spuugzat was en hem zijn rolstoel afpakte waardoor hij zich over de vloeren moest slepen om zicht te verplaatsen De rol van Anna Maria wordt overigens geweldig vertolkt door Maria Hofstätter en ook Nabil Saleh als Nabil doet het prima.

Buiten de scenes tussen Anna Maria en Nabil zitten er meer dan genoeg andere noemenswaardige scenes in deze film. Zo was het ook geweldig dat Anna Maria met een groot Mariabeeld naar andere mensen ging om hun te proberen te bekeren. Echt lukte dat natuurlijk niet en het leverde regelmatig ook heftige en hilarische discussies op (o.a. bij die kluizenaar die in zijn onderbroek rondliep). Het was ook wel hilarisch dat Anna Maria zichzelf deed pijnigen richting een gekruisigd Jezusbeeld en zelfs de liefde deed bedrijven met het Jezusbeeld. De scene waarbij Anna Maria door een park loopt en opeens een openbare orgie ziet, sloeg eigenlijk nergens op maar was wel zeer hilarisch.

Het einde was overigens ook wel goed en al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met deze zeer leuke film.

avatar van eRCee
1,5
Paradies: Liebe vond ik een interessante film die schuurt maar toch niet smakeloos is. De film boeit onder meer omdat er allerlei conflicterende maar begrijpelijk verlangens spelen, zowel binnen het hoofdpersonage (die ook een zekere ontwikkeling doormaakt hierin) als tussen de personages. Dit levert een dynamiek op die tijdens de gehele speelduur eigenlijk overeind blijft.

Die dynamiek ontbreekt in Paradies: Glaube. Seidl kiest voor een godsdienstfanaat als protagonist en haalt meteen alle clichés uit de kast; van geselpartijen tot jaren '50 meubilair, bloemetjesjurken, beverig gezang bij orgelbegeleiding, ongenadige bekeringsdrang, noem het allemaal maar op. Dit resulteert in een ééndimensionale en volkomen statische film waarin de hoofdpersoon slechts enkele momenten iets van reliëf lijkt te hebben (de nagelknip-scéne in bad is het enige noemenswaardige voorbeeld). En aan het einde zijn we ongeveer waar we bij het begin ook waren: de vlaag van verstandsverbijstering waarin Anna Maria het Jezus-beeld geselt is geen teken van twijfel of ongeloof, eerder een religieuze zonde of de uiting van een borderline-stoornis (iemand waarin je niet meer gelooft kan je immers niet haten).

Seidl pint zijn hoofdpersoon dus vanaf minuut 1 vast binnen strakke kaders en laat niets aan de verbeelding over. Ook cinematografisch doet hij dat, een samenspel dat ik bij een betere film zeker zou kunnen waarderen. Dat gezegd hebbend is de vorm op zichzelf niet erg bijzonder of mooi.
Na een halfuurtje lijkt "Glaube" zich op te richten. Er volgen enkele goede scènes, zoals de discussie met het Oostenrijkse paar en met name de hier al veel genoemde scene bij dhr. Rupnik, die echt bijzonder grappig is. Helaas staan daar dan weer een handvol veel te gemakkelijke en smakeloze momenten tegenover, met als treurig dieptepunt de masturbatie-scene met het kruisbeeld.

Nee, waar "Liebe" zich nog in balans wist te houden en net de juiste toon raakt, is Paradies: Glaube eerder een freak-show. Het ontbreken van enige psychologische dynamiek, de overmatig aanwezige clichés en het provocatieve karakter van een aantal scènes, doen Seidl wat mij betreft als regisseur door de mand vallen.

avatar van Banjo
4,0
Ik heb Liebe niet gezien maar ik vond dit 'deel' of wat het dan ook is.
heel interessant.. er gebeurde veel en weinig tegelijk, en het is vooral rust die de film uitstraalt.
Maar dat beviel me heel goed. Het mooie vond ik dat als je zo streng geloofd, lust continu op de loer licht..

Gast
geplaatst: vandaag om 22:24 uur

geplaatst: vandaag om 22:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.