menu

Pâfekuto Burû (1997)

Alternatieve titels: Perfect Blue | パーフェクトブルー

mijn stem
3,76 (312)
312 stemmen

Japan
Animatie / Thriller
81 minuten

geregisseerd door Satoshi Kon
met de stemmen van Junko Iwao, Rica Matsumoto en Shinpachi Tsuji

Mima is een beroemdheid in de muziekwereld. Omwille van haar carrière besluit ze haar meidenband te verlaten en een start te maken als actrice. Vele fans zijn vanzelfsprekend helemaal niet blij met haar besluit, evenals iemand uit haar directe omgeving. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen en komt Mima flink in de problemen. Zo lijken bepaalde scènes uit haar eerste film in haar werkelijke leven te gebeuren en vinden vele mensen uit haar directe omgeving een gruwelijke dood! Maar dat is nog niet alles, dagelijks verschijnt er op het internet een verslag van al haar belevenissen, zonder dat zij dit zelf verzorgt! Haar situatie wordt zo ernstig dat Mima last van waanbeelden begint te krijgen...

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=UXQraSkOOGs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Bélon
Een heel groot liefhebber van anime zal ik waarschijnlijk nooit worden maar ik kan ze wel opdelen in de categorieën hit & miss* en voor mij en dit is zeker een miss. Er wordt -zoals in nogal wat Japanse films- nogal overdreven hard in geschreeuwd dat mij snel naar de afstandsbediening doet grijpen. De animatie oogt gedateerd, de muziek is irritant en voor de rest ben ik 'm al bijna weer vergeten. Met moeite uitgekeken hoewel hij niet zo lang duurde.

*hits zijn dan bijv.: Tenshi no Tamago (1985), Akira (1988) en Meari to Majo no Hana (2017)

1,5*


Bélon
Ook -misschien wel juist- niche klassiekers hebben baat bij dissenting opinions dus graag gedaan

avatar van John Milton
4,5
Absoluut waar

En ik mag graag af en toe de geschokte JM spelen, dus andermaal dank, I suppose...

4,0
Geweldige film.

avatar van alexspyforever
3,5
Verdorie ik had gehoopt dat joolstein deze al had gekeken en een mening neergeschreven zodat ik meteen kon zien of we op dezelfde lijn zaten of niet. Nu goed dan moet ik maar even geduld oefenen. japan levert altijd wel mooie anime af en hebben mij als kind veel plezier geschonken in de zin van animatieseries zoals Nils Holgersson, Familie Robinson en dergelijke. De oosterse verhalen kunnen me omwille van de bizarre (onwesterse zeg maar) stijl minder bekoren al zijn er wel leuke schattige zoals Kiki's Delivery Service, Ponyo die ik wel eens kan smaken.
Paprika heb ik in een ver verleden ooit wel eens gezien, die zou vergelijkbaar zijn met Perfect Blue. In mijn herinnering was Paprika toch vrij braaf in tegenstelling tot PB die toch een aantal erg gewelddadige scènes kent en ook naakt niet schuwt. Vooral dat laatste vond ik toch vrij verrassend. Perfect Blue begint nog schattig maar al snel ontaardt het in een flinke mindfuck voor protagoniste Mima en ook de kijker. Wat is film, wat is werkelijkheid en is die dubbelgangster nu echt of een waanbeeld van Mima? Uiteraard moeten we een aantal dingen met een korreltje zout nemen zeker naar de finale toe. Perfect Blue is echter een aangename film ook geholpen door een korte speelduur.

avatar van Noodless
3,0
alexspyforever

wel interesse in deze film, maar de film Paprika vond ik niet zo goed. Toch denk ik dat deze beter is.
Raad je me deze aan?

avatar van alexspyforever
3,5
Noodless schreef:
alexspyforever

wel interesse in deze film, maar de film Paprika vond ik niet zo goed. Toch denk ik dat deze beter is.
Raad je me deze aan?


Wat ik me nog van Paprika herinner is dat het surrealistischer was en zeker in vergelijking met PB braaf op vlak van geweld en naakt. PB is een goede mix van grafisch (maar verwacht nu ook niet dat er ledematen in het rond gaan vliegen wel een paar bloederige scènes) en psychologisch.

avatar van Noodless
3,0
Leuke animatiefilm met wat horrorelementen waarbij in sommige scènes bloed en naakt niet worden geschuwd. Het begint allemaal heel braafjes, maar er zitten heel wat gewelddadige scènes in de film.
Voor de kijker wordt het ook allemaal niet haarfijn uitgelegd en moet je je aandacht er zeker bij houden. Gebeurt alles werkelijk of zijn het waanbeelden? Het slot geeft de kijker het antwoord dat toch wel verrassend oogt. 6,5/10

avatar van FlorisV
3,5
Geen meesterwerk, ook niet na een tweede kijkbeurt, maar wel een vrij goede film, mooi getekend en met een vrij ontnuchterende blik op het problematische leven van iemand die (te) graag een ster wil zijn en haar niet al te denderende carriere als popzangeres om wil buigen naar die van actrice, met als spiegelbeeld de geobsedeerde, zielige fan in zijn rukbunker vol met foto's van de erg meisjesachtige Mima. Uitgerekend hij is dan weer niet blij dat Mima haar onschuldige imago van zich afschudt met blootfoto's inclusief schaamhaar, terwijl je van zo'n kwijlerige pervert toch verwacht dat hij dat prachtig zou moeten vinden. Maar zo blijkt niemand helemaal wat je zou verwachten.

Af en toe voelt de animatiefilm als exploitatief, zo is er een te langgerekt gedeelte waarin Mima in een verkrachtingsscene moet spelen als lijdend voorwerp en komen de blootfoto's ook vol in beeld. Hoewel de speelduur prettig kort is, is er wel meer overdaad. Er wordt op den duur iets teveel gespeeld met het idee van illusie, fantasie en realiteit die door elkaar heen lopen, op meerdere nivo's: het echte leven, de serie waarin Mima een rolletje speelt (voorafgegaan door de meisjesband, een puberfantasie van zichzelf) en de psychotische illusies. Waardoor het allemaal als een veelvuldig hergebruikte gimmick gaat aanvoelen.

Een knipoog naar Silence of the Lambs wordt in het begin gegeven. Hierna worden thema's als gespleten persoonlijkheid en de vraag wat ware identiteit is aangesneden, zonder er mijlen diep op in te gaan.

Een behoorlijke soundtrack combineert typische J pop met een minimalistischere synth score.

Het einde is net niet bevredigend genoeg omdat het voor mij niet alles verklaart, tenzij...mijn voorlopige conclusie gevolgd wordt, dat een deel van de moorden op het conto van de zielige fan komt en een deel op het conto van de dikke manager (of was enkel die laatste aanval op Mima?)...maar ik kan er flink naast zitten?

Gast
geplaatst: vandaag om 07:19 uur

geplaatst: vandaag om 07:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.