Pâfekuto Burû (1997)

Dat ie er nog niet opstond, zeg!!

ik heb deze film nog niet helemaal begrepen...

Ik vind alleen het plaatje niet echt mooi. Ik vind de hoes van de dvd mooier.

Wil degene die de hele film begrepen heeft mij daarvan op de hoogte stellen?

Wat begrijp je er dan niet aan. Ik kan namelijk moeilijk de hele film hier gaan uitleggen, het lijkt me makkelijker dat ik bepaalde dingen verhelder.

Perfect Blue, Satoshi Kon’s eerste film. En wat voor een. Als deze film niet voor heel wat opschudding in de Animewereld zorgde, dan weet ik het ook niet meer. Een psychologische, depressieve, thriller. Dat is het. En naast, het nog steeds aardig mooie uiterlijk, is vooral het verhaal dat het ‘m doet. Vol zijweggetjes, vol verdraaiingen, vol raadsels, mysteries, en doodlopende wegen, en vooral vol spanning. Perfect Blue hanteert een element dat zo ontzettend goed word uitgewerkt, dat je het moet ervaren om echt te kunnen geloven.

Ikzelf heb deze film nu 2 keer gezien, en moet toch eerlijk toegeven dat ik nog steeds niet alles helemaal snap. Maar toch genoeg om te snappen waar de film precies heen wilt.

4,5*

Mindfucking, maar zeker de moeite waard, persoonlijk vond ik het ook nog beter dan Millennium Actress. Ook al snap ik sommige scenes ook niet helemaal en proberen ze je gewoon ook helemaal in de war te brengen, nog is het een geweldige film.

Blijft meesterlijk.

Kon weet door meesterlijke sceneovergangen en parallelle gebeurtenissen de kijker zo op een verkeerd been te zetten dat die tegen het einde van de film totaal dolgedraaid is.

Veel verklaringen worden gesuggereerd tijdens de film zelf, veel scenes lijken uiteindelijk misschien nutteloos, maar ze zijn het niet. Heb deze ook op VHS, en in animeschaarse tijden veel gezien. Zowat alles klopt aan deze film, komt daarbij dat hij ook redelijk uniek is als animatiefilm.

Meer dan een Memento is dit een film die je meerdere keren moet zien, hier is het script namelijk wel zeer subtiel en sluitend. Die 4.5* blijven mooi staan, pareltje van Kon.

Zeer fijne anime dit.

Van het begin tot het eind zeer boeiend. Ik begrijp nog niet precies hoe alles zit, maar laten we dat zien als een goed excuus voor een herziening.

4*

Vandaag weer herzien, en het blijft toch geweldig hoe alles mooi bij elkaar aansluit. Welke variaties Kon aanbrengt (het vier keer wakkerworden) en hoe Kon alles door elkaar mixt tot één grote nare droom, onafscheidelijk verweven met de werkelijkheid en de serie waarin Mima speelt.

Qua scenario zo'n beetje het sterkste wat ik ken. Animatie is ondertussen ietwat verouderd, en verre van vloeiend, maar nog steeds erg effectief. Vooral mooi hoe personages rondlopen in deze film, vaak toch één van de struikelpunten (pun intended).

4.5* blijven zeker staan. Moesten alle scenarios zo goed uitgewerkt worden, ik zou nog wat gaan zien in verhalende cinema.

Nu een nacht laten inzinken, en het is een erg mooie film Gisteren had ik nog enigszins mijn twijfels of ik het niet te gemaakt vond, al die plottwists. Maar het zit erg mooi in elkaar en is zeer sfeervol. De animatie vond ik op het begin nogal ergerlijk, omdat er veel gebruik wordt gemaakt van cells, waardoor de achtergrond gewoon stilstaat. Hierdoor wordt het nogal een statisch geheel. Maargoed, na een minuut of vijf ergerde ik me hier niet meer aan en ging ik me vooral op het verhaal richten. En dat was me een mooi verhaal zeg Heb zelf Memento nooit afgezien, maar zie hier wel enig vergelijking in. Alhoewel ik dit mooier vind

4* krijgt hij zeker.

Prachtig stukje kunst... Hoe je als kijker wordt meegesleurd... wow. Nog een keer zien!

Voor nu: 4*

Ik snap het einde niet helemaal: is dat iets als: "alles is nu goed" of "jullie zijn nog steeds genept en in die nare droom"...? Heel verwarrend.

Wat een montage zeg... Zit ik op het goede spoor als ik zeg dat in het echte plot de vrouwelijke freak zo geobsedeerd is door Mima's persoonlijkheid als popidool dat ze zichzelf deze persoonlijkheid aanmeet en daardoor de "nieuwe" Mima (de actrice) als bedrieger ziet? En zij degene is die een verslag van Mima's dag naar de mannelijke freak (net zo geobsedeerd) mailt, die ze vervolgens op de site zet?

In ieder geval geweldig om te zien hoe beide killers al heel vroeg verdacht in beeld komen en er toch nog een bloedstollende film overblijft. Erg mysterieuze muziek en zoals al eerder genoemd, geweldige scèneovergangen. Af en toe iets geforceerd maar dat mag de pret niet drukken.

4,5*

Heel erg knap hoe Kon door middel van montage de kijker op het verkeerde been zet gedurende de hele film. Had de montage anders in elkaar gezeten, dan had deze film toch een stuk minder kracht. Soit, dat is niet het geval, dus heeft het ook geen zin om daarover door te zagen. Perfect Blue is een hele mooie knappe film, met een aantal prachtige scènes die me nog wel een tijdje bij zullen blijven. Jammer dat de animatie soms toch echt net wat te karig is.

Ook hier zou ik graag aan de kenners vragen wat een goede dvd-uitgave is .

Is deze een beetje te doen?

Dit is een hele leuke film

Het is weer zo'n film die je op het verkeerde been zet, op de manier waarop detectives enzo dat doen (wie is de moordenaar?), maar ook op de manier waarop de werkelijkheid soms plaats maakt voor een alternatieve werkelijkheid, zoals in films als The Matrix, Memento inderdaad, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, en in mindere mate ook The Truman Show en dat soort films.

Over het plot: ik denk dat inderdaad niet zo duidelijk is, en dat de regisseur bewust een aantal leegtes heeft gelaten die de kijker zelf in kan vullen. Niet één enkele interpretatie van deze film hoeft dus waar te zijn.

Ik denk niet dat Rumi de identiteit van Mima heeft overgenomen, of in ieder geval het Aidoru gedeelte.
Die verkrachting enzo die plaats heeft gevonden, en die moorden zijn denk ik door Mima gepleegd. En ik dacht ook eerst dat ze helemaal geen actrice is geworden, omdat ze ook begon met 3 woordjes tekst. Dat zag er al niet echt veel belovend uit. Maar op het laatst kwam Mima bij Rumi in het gesticht langs, en toen leek ze wel een succesvolle actrice geworden te zijn. Dus ik denk eigenlijk dat degene die in het gesticht zat het alterego (het Aidoru alterego) van Mima was, en dat beide persoonlijkheden op dat moment afscheid van elkaar namen.

Jemig wat een geweldige film! Echt een indrukwekkende animatiefilm! Het duurde voor mij wel eventjes voordat ik er echt inzat, maar wat een meesterwerk. Hele film zat ik op het puntje van mijn stoel en was helemaal sprakeloos tot de aftiteling.

Bizarre plotwendingen en mindfucks volgen elkaar in rap tempo op en het is zo goed uitgewerkt door Kon. Vooral met animaties is het moeilijk om in te leven met de personages, maar hier is dat zonder moeite gelukt. De spanning en opbouw waren werkelijk fantastisch en kan zich prima meten met de filmklassiekers waarin ‘echte’ acteurs in spelen.

Dat profielaanzicht van het karakter als zij aan het rennen is; lijkt net alsof het een soort trademark is geworden van Kon. Zoiets zie je later ook in Millennium Actress (kan ook een hommage zijn aan deze film ).

4,5*

Weinig bijzondere film. **1/2 (Misschien wat ruim bedeeld)

De manier waarop realiteit en fantasie door elkaar lopen zijn leuk, maar uiteindelijk ook wel erg voorspelbaar. De uitkomst zie je na een kwartiertje al aankomen.

Dat lijkt me niet zo'n bezwaar bij deze film. Heb me toch wel goed vermaakt, want de verhaallijn en scenario keuzes vond ik toch we sterk gedaan.

Had iets meer moeite met de boem-boem-boem muziek bij (zogenaamd) heftige momenten. En de wat houterige animatie, met name in het begin.

Toch weer fijn deze anime. Zeker benieuwd naar ander werk van Kon.

Toen ik de dvd in de dvd speler stopte viel mij op dat de film geschikt werd bevonden voor mensen ouder dan 18 jaar. Na het visueel overweldigende en lieve Paprika had ik zoiets allerminst verwacht van Kon. Met een beetje scepsis ving ik dan ook aan. Hoe kon een animatiefilm van Kon nou zo wreed zijn?

Het begon allemaal wel aardig. Mooie impressie van een belangrijk moment uit het leven van Mima. Vanaf daar, begon alles eigenlijk door elkaar heen te lopen. Wat was nou fictie of non - fictie? Zonder al te lang na te denken dacht ik na afloop dat de assistente vanaf begin af aan jaloers op Mima was en Mima juist alle wegen open hield, zodat zij nog terug kon vallen op haar zangcarrière. Haar assistente saboteerde en verdraaide echter nogal veel en nam mooi de plaats in van Mima tijdens een concert. Waarna ze expres met een fan in contact kwam die over lijken ging voor zijn idool. Hij moest de neppe, onzuivere Mima uit de weg ruimen.

In principe ook niet echt van belang omdat de film gedurende de rit constant weet te boeien. Locaties wisselen elkaar in rap tempo af, dreiging is er in zowat elke hoek te vinden en dat allemaal onder begeleiding van sfeervolle muziek en soms mooie animatie. Het hele film in een film gegeven maakt dat je eigenlijk naar 2 verschillende films zit te kijken. Toch wel uniek.

Die leeftijdsgrens van 18 jaar begrijp ik nu beter. Deze animatie voelt vaak levensecht aan. Misschien wel doordat de film elementen als carrière maken en de afgunst en keerzijden van zo `n wereld die daarmee gepaard gaan genadeloos blootlegt. Zelfs letterlijk en figuurlijk, veel randfacetten passeren de revue. Wanneer neem je een rol aan? Wat doet zoiets met je imago? Het gemak waarmee personen hun identiteit weggeven voelt dan ook ongemakkelijk aan. Daarnaast een paar keer flink geschrokken. De moordscènes zagen er verder ook gruwelijk en ranzig uit. Het is dus allemaal niet zoetsappig wat er gebeurt.

Mooi stukje over film dus. Kon weet als geen ander uit te beelden hoe vervreemding van jezelf tot angst kan leiden. De structuur van de film, namelijk veel wisselende locaties sluit dan ook perfect aan bij de gemoedstoestand van de hoofdpersoon. Geestelijk tegen het paranoIde aanhinkend.....Bijzonder intense ervaring dus. En daarbij werpt hij ook wat vragen op die naadloos bij het thema aansluiten. Die zelfs essentieel zijn voor het al dan niet succesvol voortzetten van je carrière.

Het plot in de film ontvouwt zich gelukkig ook nog eens laat, waardoor de ontknoping voor mij toch als een verrassing kwam. Alhoewel daarna gelijk alle spreekwoordelijke puzzelstukjes op hun plaats vielen. Majesteus stukje anime van Satoshi Kon. Vrolijk, spannend, duister, gruwelijk, dramatisch en met een passende filosofische noot. Wat een volwassen uitstraling! Wat een ervaring! Dikke 4,5*

P.s. Wat heeft Satoshi Kon toch met schattige meisjes in de hoofdrollen? Uiterst charmant uitgewerkt dat wel weer.

Erg fijn filmpje dit, na millenium actress m'n 2e Kon en ook hier weet hij weer te overtuigen.

Het hele puzzelelement is sterk uitgewerkt, al heb ik nergens moeite gedaan om het op te lossen, vraag me ook af of dat kan. Maargoed het creeert wel een paar mooie overgangen en sterke editing. De animatie is wat matig, zeker na films als Gits 2, Steamboy, Tekon of Byousoku maar lelijk is het nergens.

De soundtrack is verder prima in z'n element, al blijft het niet echt hangen. Prima filmpje maar net als Millenium actress schiet de film iets te kort om echt te overtuigen.

4*

Geweldige anime. Na Sennen Joyu mijn tweede Kon en wat weet de beste man weer te imponeren en te verrassen.

De film begint heel vrolijk met die J-pop scene maar ontpopt zich uiteindelijk tot een zeer beklemmende thriller. Veel imposante scenes en net als in Sennen Joyu blijven een aantal scenes na afloop nog rond in mijn hoofd spoken. Zoveel twists dat je na een tijd het spoor helemaal bijster bent. Vooral het script lijkt in elke details te kloppen en op die vraag zal ik bij herzieningen al snel een antwoord krijgen.

Vanaf het begin oogt Perfect Blue gedateert, zowel qua animaties als inhoudelijk, maar tevens heeft het, vergeleken met de andere drie van Satoshi Kon, met grote voorsprong de meeste punch. Het heeft een sterk verhaal en gedurende een groot gedeelte van de film heerst er een uitstekende ondertoon en opbouw van spanning en beklemming. Maar dan... Wat begon als een heerlijke psychologische thriller met een lekker tempotje, verandert langzaam aan in een simpele oninteressante B-film. De film verliest zichzelf en sprint met een ongelooflijke snelheid naar een einde waarbij men alles afraffelt. Een ander minpunt, naast enkele plotgaten en onwaarschijnlijkheden, zijn de twists. Het zijn er zoveel in zo'n kort tijdsbestek dat het al snel een reactie opwekt. Typisch een geval van overdaad schaadt. Wat mij betreft vooralsnog de grootste teleurstelling in lange tijd. Echt jammer als een film bepaalde verwachtingen aan het creëren is, en er dan niet in slaagt deze waar te maken. Want deze anime was sterk op weg naar de 4,0* en misschien zelfs hoger; iets waar een animatie bij mij nog nooit in is geslaagd.

Ik heb vast iets gemist. Volgens mij is het gewoon sluitend. Vertel?

Het zijn er zoveel in zo'n kort tijdsbestek dat het al snel een reactie opwekt.

Nou juist niet, je weet op een gegeven moment niet meer waar je het moet zoeken. Aangezien je zo bezig wordt gehouden lijkt het me wat vreemd dat het zo saai is.

En ja hoor, daar is ie weer.

Ik denk dat dat nooit bij jou gaat gebeuren.

Knap gemonteerde animatiefilm van Satoshi Kon. Het was aan het begin wat wennen aan de ietwat verouderde stijl van animeren (in vergelijking met recentere films als Paprika en Tekkonkinkreet) maar hier wist ik me redelijk snel overheen te zetten. Perfect Blue kent een realistisch verhaal dat voor meerdere interpretaties vatbaar is. Zal de film daarom zeker nog een keer gaan kijken. Ben benieuwd of ik er dan een compleet kloppend verhaal van kan maken. Ik heb totaal geen moeite gehad met de vele plottwisten, zie het eerder als een pluspunt van de film. De krappe anderhalf uur die Perfect Blue duurde wist hij me gewoon elke minuut te boeien.

Ergerde me trouwens wel meerdere keren aan de krijserige voice-overs van de vrouwelijke personages (zowel in vrolijke als angstige gemoedstoestand), maar ik moet me er maar bij neerleggen dat dit bij vrijwel elke animé voorkomt.

Klassieker

Het was ondertussen de derde maal dat ik deze film zag, maar hij heeft mij wederom aangenaam weten te verrassen . Komt misschien doordat ik nu de digitaal opgepoetste en een van 5.1 DTS voorziene DVD-uitgave zag.

Hoe dan ook; de animaties zijn ondanks het feit dat ze ondertussen zo'n tien jaar oud zijn ontzettend sterk. Kon imponeert vooral met het lopen en schept meermaals de illusie van te filmen met een handheld camera. Het hoogtepunt is dan ook de finale op de daken, waar er opmerkelijk veel aandacht wordt besteed aan de wijze waarop de twee dames lopen. Het ene personage struikelt en valt, terwijl het andere lijkt te zweven over de daken. Klinkt nogal logisch, maar is best tricky om te animeren.

Het verhaaltje is zowaar nog sterker dan de animaties. Realiteiten vloeien perfect getimed in elkaar over en spelen een overtuigend, maar vooral mindfucking spel met de kijker. Niets is wat het lijkt en als iets iets lijkt te zijn blijkt het meestal toch niets te zijn. Kon onthult hierdoor op onnavolgbare wijze het ware gezicht van het medialandschap en het heilloze leventje in de spotlights.

Veruit Kons beste en ongetwijfeld een ware animeklassieker

4,5*

Helemaal anders dan wat ik ervan verwacht had, maar niet slecht. Vond het betrekkelijk "normaal" allemaal, alsof je naar een traditionele thriller aan het kijken bent. Dat is daarom niet negatief bedoeld, want het levert het voordeel op dat ondanks het feit dat het een animatiefilm betreft, Perfect Blue toch echt wel de nodige suspense weet te brengen. Best verrassend, want ik had niet meteen verwacht dat dit medium zich daar toe leende.

Leuk verhaaltje bovendien. Ben op zich wel een fan van dit soort psychologische insteekjes waar illusie en werkelijkheid mooi door elkaar heenlopen. Heb best wel wat films met dit thema gezien, dus echt "zwaar" was het voor mij niet. Alles viel bovendien ook tijdig netjes in elkaar.

Enige minpunt is dat ik sommige personages nogal moeilijk uit elkaar kon halen. Maar dan vraag ik me af of dit aan mij ligt of aan de nogal oppervlakkige tekenstijl. Iets meer detail had de film geen kwaad gedaan, al vond ik het in vergelijking met andere anime's die ik al gezien heb betrekkelijk goed allemaal.

Ook al verwachtte (en hoopte) ik een iets meer gelikte en meer futuristische film, ik ben dus zeker niet ontevreden met wat ik te zien kreeg. Al met al een redelijke meevaller, maar niet meer dan dat omdat Perfect Blue soms te "normaal" aanvoelt. Binnenkort Paprika maar eens checken.

Erg sterke anime. De beste die ik tot nu toe zag die niet van Miyazaki is en het is stukken interessanter dan Kons Paprika.

Het is logisch dat animatiefilms vooral gebruikt worden voor science-fiction en fantasy. De oneindige mogelijkheden van een geanimeerde wereld maken het uiterst geschikt om wonderlijke werelden te creëeren die in een mix van CGI en echte mensen toch altijd net wat minder overtuigd. Echter is animatie veel minder gebruikt voor wat aardsere genres, waarschijnlijk omdat de noodzaak niet zo hoog is. Perfect Blue voelt echter waarschijnlijk net dat beetje frisser aan omdat het een tekenfilm is. Zoveel psychologische thrillers in die stijl zag ik immers nog niet. Geen idee of er veel meer zijn in Japan.

Zelfs het feit dat dit een zeldzaamheid is als geanimeerde thriller is Perfect Blue nog opvallend goed. Het is een zeer spannende film, maar dat is het minste dat ik mocht verwachten. Opvallend is echter dat hier erg veel goed gedaan wordt dat meestal fout gedaan wordt. Er zit een obsessie met plottwists in, iets waar ik gewoonlijk geen fan van ben, omdat verrassende wendingen vaak geforceerd aandoen. Niet bij Perfect Blue, waar twist onverwacht zijn, maar tegelijkertijd logisch aanvoelen. Dat Sumi de grote moordenaar blijkt (al lijken daar de meningen over te verschillen) past bij hoe haar karakter opgebouwt is, al zag ik het niet aankomen.

Tevens is het geen ordinaire slasher geworden. De brute, nogal grafische moorden vormen niet de hoofdfocus. Het draait toch op de eerste plaats om het karakter van de hoofdpersoon en hoe zij haar draai probeert te vinden in haar nieuwe carriére. Er zijn eigenlijk weinig thrillers met zo'n sterke hoofdpersoon. Ze lijkt aanvankelijk slechts een naïef, vrolijk meisje dat in minstens de helft van alle animes de hoofdrol lijkt te hebben, maar Kon geeft haar karakter een ontwikkeling die boeiend en geloofwaardig is. Verder toch opmerkelijk wat voor een onschuldige ziel hij in zoveel narigheid stopt. Vergelijk het maar eens met een van de leden van K3 in zo'n situatie.

De meest beangstigende scène is opmerkelijk genoeg geen scène met fysiek geweld, maar een psychologisch moment. Ik heb het over de opnames van die verkrachting. Zeer intens 'gefilmd'.

Van dit soort animatiefilms zou ik er graag meer zien. Onderhond vertelde mij dat het Hitchcockachtig zou zijn. Ik zie de link, maar De Argento ligt iets meer voor de hand. Perfect Blue hoeft echter niet vergeleken te worden met andere films. Opzichzelf is het al een erg sterk werkje.
4*

Hitchcockiaans is ook maar een quote van een ander, het werkt in ieder geval wel om te motiveren .

Leuker vind ik eigenlijk dat Aronofsky hier een shot gepikt heeft voor Requiem (hoofd ondergedompeld in het bad). Verder was Perfect Blue ook binnen het Japanese animatiewereldje een aardig vernieuwende film, dus soortgelijke films aanrader zit er niet meteen bij vrees ik.