• 10.980 nieuwsartikelen
  • 162.773 films
  • 10.300 series
  • 30.056 seizoenen
  • 616.475 acteurs
  • 193.533 gebruikers
  • 9.002.087 stemmen
Avatar
 
banner banner

Before Sunrise (1995)

Drama / Romantiek | 105 minuten
3,70 1.623 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 105 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten / Oostenrijk / Zwitserland

Geregisseerd door: Richard Linklater

Met onder meer: Ethan Hawke en Julie Delpy

IMDb beoordeling: 8,1 (338.909)

Gesproken taal: Engels, Duits en Frans

Plot Before Sunrise

"Can the greatest romance of your life last only one night?"

Tijdens een treinreis door Oostenrijk ontmoeten twee jonge mensen elkaar. Zij is een Franse studente op weg naar Parijs, hij een Amerikaanse toerist die vanuit Wenen zal terugvliegen naar de Verenigde Staten. Hij nodigt haar uit eveneens in Wenen uit te stappen en hem tot zijn vertrek gezelschap te houden.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Social Media

Volledige cast

Acteurs en actrices

Jesse Wallace

Wife on Train

Husband on Train

Palm Reader

Guy on Bridge

Guitar Player in Club

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van mrklm

mrklm

  • 8325 berichten
  • 8266 stemmen

Twintigers Jesse [Ethan Hawke] en Céline [Julie Delpy] ontmoeten elkaar in de trein. Jessie pakt volgende dag om 09:30 een vliegtuig en nodigt Céline uit om een nacht met hem door te brengen in Wenen. Een onconventioneel romantisch drama, gefilmd op locaties in Wenen (dat aan deze film tot in lengte van jaren een toestroom van toeristen zal overhouden), waarbij Linklater de acteurs buitengewoon veel ruimte gaf om te improviseren en andere elementen toe te voegen. De bevlogenheid van beide acteurs zorgt voor authenticiteit en de dialogen zijn zo uit het leven gegrepen, dat iedereen die zich kan herinneren hoe het is om een beginnende twintiger te zijn zal herkennen. Humor, drama en romantiek in een tijdloos romantisch meesterwerk. Kreeg twee vervolgen met dezelfde karakters en dezelfde acteurs, te beginnen met Before Sunset (2004).


avatar van Boenga

Boenga

  • 2460 berichten
  • 1426 stemmen

Een charmant, en hartverwarmend verhaal.

Fijn hoe de film vlot als een slang doorheen binnen- en buitenlocaties in Wenen sluipt; het levert mooie beelden op.

De twee hoofdacteurs zitten prima in hun rol, en doen het allemaal heel realistisch ogen - al worden de lonkende blikken en de lachjes van Julie Delpy net iets te vaak en opzichtig in beeld gebracht.

Maar, hoe mooi het er ook allemaal uitziet, het gesprek - of de vele gesprekken, 't is maar hoe je 't bekijkt - kon me toch niet continu aan het scherm gekluisterd houden. Als er weinig diepgang in zit, zijn er andere zaken nodig om 105 minuten te kunnen boeien. Soms lukte dat: het fake telefoongesprek bijvoorbeeld, hoe simpel ook, vond ik heel fijn. Maar op andere momenten miste ik een beetje Woody Allen-input, en gingen m'n gedachten naar wat er voor de volgende dag in m'n agenda stond.

Prima romantiek, geen topper.


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 1179 berichten
  • 748 stemmen

Ik zag de film indertijd in de bioscoop en ik vond hem goed. Logisch. Backpacking was toen mijn ding en het universum van een reiziger die in een vreemd land de liefde van zijn leven ontmoet, was ook de mijne. Alleen zat die romance er niet in. En had ik dit zo mogen meemaken dan ik ging absoluut mee op die trein gesprongen zijn met Julie Delphy naar Parijs.

Nu, bij de herziening kijk ik er een beetje door. De idylle, de besognes van die jongeren … niet echt een hoogtepunt. Maar het is zo naturel gebracht, de acteurs maar vooral Delphy spelen dit vrij en vrolijk, er is geen drama (hoogstens een kleine ruzie), het filmen op locatie in Wenen ... daarom zijn er scenes die zo goed zijn. De reeds veel gequote luistercabine scene maar ook bv een paar minuten eerder wanneer Hawk en Delphy op de tram zitten, ik denk voor de eerste keer en Hawk slaat zijn arm achter haar op de bank en probeert haar aan te raken door bv een lok haar weg te duwen. Die ongedwongenheid, die verlegenheid ... knap geobserveerd door Linklater. Before Sunrise mag dan wel een romantische illusie zijn, het acteren, de dialogen, het 24 uren verhaal en de locatie is zo spontaan gebracht dat ik ervan geen minuut wilde missen.


avatar van Partyboooi

Partyboooi

  • 597 berichten
  • 1193 stemmen

Dievegge schreef:
Het draait volledig om de ontmoeting tussen twee personen. Het is één lange dialoog. Toch wordt het nooit saai. Enkele nevenpersonages zorgen voor afwisseling in het ritme. De Weense locaties vormen een sfeervol decor. In het begin is er de beweging van de trein, daarna wandelen ze van de ene naar de andere bezienswaardigheid. Er is eenheid van plaats, tijd en handeling. Het begint vóór zonsondergang en eindigt even na zonsopgang, minder dan vierentwintig uur in totaal.

Het bijzondere zit in de relatie die ontwikkeld wordt via de dialoog. Traditioneel worden relaties al te vaak voorgesteld als leidend tot ofwel een huwelijk ofwel sex. Hier is er eindelijk eens een relatie die diepgang en betekenis heeft. Over de twee personages afzonderlijk komen we een en ander te weten via anekdotes, ontboezemingen en een rollenspel. De twee groeien naar elkaar toe. De onderwerpen gaan van banaal tot diepzinnig. De stelling over reïncarnatie houdt geen steek, want misschien zijn er tien miljard zielen die niet allemaal tegelijk geïncarneerd zijn. De uitspraak dat feminisme bedacht is door mannen, is dan weer goed gevonden. De muzikale en poëtische intermezzo's bevorderen de sfeer, net als de nachtelijke beelden. De twee acteurs komen zeer natuurlijk en spontaan over, met ongetwijfeld een deel improvisatie.


Mooi gezegd. En heel knap gedaan vind ik, voor je het weet zit je op het einde van de film. Dat betekent dat het interessant is, de karakters vervelen niet en de setting is heel mooi. Allerbelangrijskte; de dialogen vervelen niet. Erg goed geschreven! Ik ga meteen deel 2 kijken nu
4*


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2037 berichten
  • 1410 stemmen

De filosoof schreef:
De film is één lang gesprek. Het is wel een goed gesprek. Maar het bijzondere aan de film is vooral dat je door middel van het gesprek de ‘klik’ en de liefde tussen Jesse en Celine voelt waardoor de film bovenal een ontroerende, warm-menselijke ervaring is. Linklater op z’n best.


Nu ik de film nog een keer heb gezien: de film gaat over tijd. Het meanderende gesprek van Jesse en Celine is in wezen een gemeenschappelijke stream-of-consciousness – de idealistische Celine en de cynische verhalenverteller Jesse zijn tegengesteld maar ze vullen elkaar aan – waarmee ze zich met elkaar verbinden en tegelijkertijd afzonderen van de rest van de wereld waardoor zij in het moment leven en de tijd voor hen stopt. Aldoor wordt verwezen naar de realiteit waarin elk mens en elke liefde vergankelijk is – en de film volgt het thrillerconcept dat ze precies 12 uur hebben om samen te zijn en elkaar te leren kennen – zodat een vervolg ook alleen maar een teleurstelling kan zijn. De tijd schrijdt voort naar de dood en de vergetelheid maar hun liefde houdt dat onvermijdelijke proces even tegen. Ondanks de ogenschijnlijke willekeur van de stream-of-consciousness is het gesprek duidelijk gescript en is het knap hoe alle gesprekjes het thema van de film, dat liefde ofwel het in het moment leven even de tijd stopt en de dood op afstand zet, belichamen.
In het vervolg Before Sunset (Film, 2004) is de tijd voortgeschreden met inderdaad nefaste gevolgen voor Jesse en Celine die de romantische liefde hebben opgegeven, maar de herinnering aan hun nacht in 1994 door middel hun wederzien doet toch de magie van de liefde terugkomen en uiteindelijk herleven.


avatar van El ralpho

El ralpho

  • 1421 berichten
  • 1039 stemmen

Als de morgen is gekomen

En alles wat 'k heb mee gemaakt al lang verleden is

Als de morgen is gekomen

Verlaat je mijn verleden en ben jij degene die ik mis

Het refrein uit dit nummer van Jan Smit vat Before Sunrise treffend samen. Evenals een ode aan de liefde, the one that got away (mogelijk, want ik heb de twee vervolgen nog niet gezien) en je afvragen wat had kunnen zijn als Jesse en Céline in dezelfde stad hadden gewoond.

Het feit dat de twee zich al snel realiseren dat hun wegen zullen scheiden wanneer het ochtendgloren aanbreekt maakt hun ontmoeting nog intenser. Het laat hun gevoelens voor elkaar al snel tot ongekende hoogtes stijgen. Dit in tegenstelling tot elkaar tegenkomen in een meer reguliere setting waarbij de kans groter is dat de rem wat langer op de gevoelens kan blijven staan. De manier waarop dit gebeurt en hoe de twee naar elkaar toegroeien is op een prachtige, maar ook heel realistische manier gedaan. En kan daarnaast heel herkenbaar aanvoelen afhankelijk van de ervaringen uit je eigen leven.

De authenticiteit van de dialogen, in combinatie met filosofisch tintje, zijn ook een genot om te aanschouwen. Als een vlieg aan de muur heb ik genoten van de speelse gesprekken. Neem alleen al voor mij het persoonlijke hoogtepunt waarop Jesse aan Celine vraagt om met hem mee te gaan:

Jesse:

Alright, I have an admittedly insane idea, but if I don't ask you this it's just, uh, you know, it's gonna haunt me the rest of my life

Celine:

What?

Jesse:

Um... I want to keep talking to you, y'know. I have no idea what your situation is, but, uh, but I feel like we have some kind of, uh, connection. Right?

Celine:

Yeah, me too.

Jesse:

Yeah, right, well, great. So listen, so here's the deal. This is what we should do. You should get off the train with me here in Vienna, and come check out the capital.

Celine:

What?

Jesse:

Come on. It'll be fun. Come on.

Celine:

What would we do?

Jesse:

Umm, I don't know. All I know is I have to catch an Austrian Airlines flight tomorrow morning at 9:30 and I don't really have enough money for a hotel, so I was just going to walk around, and it would be a lot more fun if you came with me. And if I turn out to be some kind of psycho, you know, you just get on the next train. Alright, alright. Think of it like this: jump ahead, ten, twenty years, okay, and you're married. Only your marriage doesn't have that same energy that it used to have, y'know. You start to blame your husband. You start to think about all those guys you've met in your life and what might have happened if you'd picked up with one of them, right? Well, I'm one of those guys. That's me y'know, so think of this as time travel, from then, to now, to find out what you're missing out on. See, what this really could be is a gigantic favor to both you and your future husband to find out that you're not missing out on anything. I'm just as big a loser as he is, totally unmotivated, totally boring, and, uh, you made the right choice, and you're really happy.

Celine:

Let me get my bag.

Fantastisch! Én met een dieper aangesneden laag over een uitdaging die veel huwelijken trotseren. Niet alle dialogen spraken mij altijd evenveel aan maar gelukkig waren deze momenten sterk in de minderheid. Bitterzoet, en een aanrader voor iedereen die van een tijdloos liefdesverhaal houdt. Want dat deze film uit 1995 stamt? Daar merkte ik vrij weinig van.

4,0*