Before Sunrise (1995)

Op pagina 4 is het ook al uitgebreid besproken..

Een week terug heb ik deze eindelijk gezien. Hij loste de verwachtingen helemaal in, gelukkig. Heerlijke film.

Iemand sprak hier eerder over de clichétypes 'de franse studente' en de 'zelfverzekerde Amerikaan'in deze film. Hoewel ik het ermee eens zijn dat het redelijke clichétypes zijn, zag ik ze heel anders: Ik vond Hawk redelijk irritant en dat had te maken met zijn onhandigheid en onzekerheid. Alles wat hij deed en zei was net iets te overdreven, erop gericht indruk te maken, interessant te zijn.

Daarom kon ik me in het begin ook moeilijk voorstellen dat Delpy op hem viel. Maar je ziet gewoon dat het gebeurt, dat is het bijzondere. Ze voelt zich niet ongemakkelijk bij zijn gretige blikken en stoort zich niet aan zijn onhandige gepraat in het reuzenrad. Raar maar waar. Het past precies bij mijn eigen ervaring: verliefdheid is onverklaarbaar. Je komt je - op papier - ideale partner tegen en wordt niet verliefd, maar een willekeurige andere persoon blijkt iets magisch voor/met je te hebben.

O ja, nog iets: de film begon al perfect met het begin van de opera "Dido en Aeneas" van Purcell. Die opera heb ik helemaal grijsgedraaid, maar stukdraaien zal me nooit lukken. Prachtige muziek.

Even kort het verhaal van Dido en Aeneas:

Het is een van de beroemdste liefdesverhalen uit de Grieks-romeinse oudheid. Aeneas is een Trojaan die door de goden op weg is gestuurd om het gevallen Troje te laten voortleven in 'Italia', door daar Rome te stichten. Hij strandt na een storm in Noord-Afrika, in Carthago. Dido is daar koningin. Ze worden verliefd.

De Carthagers vinden dat Dido Aeneas te veel macht geeft, de Trojanen willen verder richting Italia.

Als Jupiter, de oppergod, hoort dat Aeneas bij Dido blijft dralen, beveelt hij Aeneas verder te trekken naar Italia. Aeneas durft niet tegen de goden in te gaan en vertrekt. Dido is woedend, vervloekt Aeneas en de Trojanen en pleegt zelfmoord.

(In de opera van Purcell is het verhaal wat geromantiseerd, dit hierboven is een samenvatting van het oorspronkelijke verhaal)

erg mooie film...wie droomt er nou niet van zoiets mee te maken?..nou ikke wel zo romantisch 5*

Heerlijke romantische kletsfilm die me beter beviel dan Before Sunset (hoewel dat ook geen verkeerde film was). Zonder het nou precies zo meegemaakt te hebben toch herkenbaar. Knap gemaakt, goed geacteerd.

3,5*.

Een filmisch experiment vermomd als romantische komedie, met uitstekend resultaat. De twee hoofdrolspelers zijn prima op dreef, vooral Hawke's wat irritante onhandige gestuntel in het begin is goed gedaan. Leuke dialogen, soms wat geforceerd, maar overwegend intelligent en interessant. Tegen het einde hebben de twee hoofdpersonen je hart gestolen.

Voor de derde maal herzien vanavond, en die 5* blijven stevig staan. Prachtige benadering van de ultieme romantische fantasie: (bij voorkeur) in een ander land iemand ontmoeten waarmee je een korte, maar zeer gepassioneerde tijd doorbrengt en waar je voor altijd met weemoed aan terug zal denken, omdat die persoon, mede door het korte tijdsbestek, in je herinnering als perfect zal voortleven; een thema dat mij door een (zeer licht) gerelateerde persoonlijke ervaring altijd wel zal blijven aanspreken.

De dialoog was briljant, in the sense dat het 100% realistisch was; Celine en Jesse wisselen gedachtes uit waarbij je soms denkt 'hmm interessant, daar zit wel wat in' en soms is het zo'n gelul dat je bijna plaatsvervangende schaamte voelt: precies zoals je, wanneer je een middag, nacht en ochtend met elkaar besteed, geheid bent te doen. Delpy en Hawke brengen de spanning en onzekerheid van de situatie perfect over, en aan het eind weet je niet, net als de hoofdpersonen, of je nu een glimlach of een traan moet laten.

Dit is een zeer mooie film! Dit is gewoon hoe romantiek hoort te zijn, met mooie, diepgaande gesprekken en een zeer fijne sfeer. Ik heb van elke minuut genoten, en ik was na afloop zeker weten even stil toen ik tenslotte de dvd eruithaalde. Prachtig, prachtig, prachtig, meer heb ik niet te zeggen.

Geweldige film, 1 van de meest romantische films die ik ken. Ik moet snel Before Sunset eens gaan kijken. Ik kan me niet voorstellen dat Before Sunset deze film kan overtrefffen maar we zullen zien...

Een ruime 4*.

Overtreffen niet, maar een meer dan perfecte voortzetting wel

Mooie film inderdaad, net als het vervolg.

Enkele minpuntjes houden de film van een echt hoge score. De chemie tussen Delpy en Hawke is er zeker, maar dan vooral op gevoelsgebied. De "match in heaven" die iemand ze noemde zie ik niet, aangezien ze toch nogal wat tegengestelde trekjes hebben. Die handleesscene is daar cruciaal. Je ziet Delpy lachen, maar lacht ze vijf jaar later nog steeds zo in een gelijkaardige situatie ?

Die dialogen zijn leuk om volgen, maar net iets te geforceerd om realistisch over te komen. Beiden weten steeds boeiende en relevante anecdotes op te rakelen, wat soms iets te makkelijk gaat. Anderzijds maakt dat de film toch ook weer wat boeiender, dus hier heb ik me zeker niet aan gestoord.

Grootste struikelblok vind ik echt het "ééndags" akkoord wat beiden afsluiten. Beide personages komen zelfbewust en in zekere zin intelligent over, en dan komt zoiets redelijk dom over vind ik. Je ziet ook dat ze er zelf geen moment in geloven, in hun zelfverzonnen bullshit. Delpy die zegt als ik nu met je naar bed ga, ga ik je missen en jaloers zijn ? Dat stationnetje was ze al een paar uur eerder gepasseerd. In zekere zin ben ik het wel met Doom eens dat dit een deel van de romantiek uit de film haalt. Je ziet beide personages het redelijk zelfbewust verknoeien. Tot twee keer toe eigenlijk, want die "binnen 6 maand" oplossing is al even gestoord. Iets meer passie voor elkaar was wel mooi geweest.

Maar verder wel een mooie, effectieve film. Twee scenes die eruit springen zijn de telefoonscene. Even is het woordgescherm weg en volgt er een erg basic en eerlijk gesprek. Maar de mooiste vond ik de dichter. Geweldig personage, wat een mooi stukje magie oplevert.

4*, niet beter of slechter dan Before Sunset. Maar zeker niet de ultieme romantische film vind ik.

Hier had ik toch meer van verwacht. Ik vind Hawke al geen geweldige acteur en ook hier deed hij het weer niet zo geweldig. Het kwam soms over alsof hij alleen maar uit was om haar in bed te krijgen en om met haar te kussen en enige diepgang in z'n personage kon ik daarna niet meer zien.

Delpy doet het daarentegen wel nog aardig en zij redt de film nog enigszins. Ik hou normaal wel van films met veel dialoog, maar deze dialogen waren te geforceerd en te gekunsteld om van te genieten en ze waren bij vlagen gewoon saai. Ik heb me tot het einde van de film moeten worstelen, waarbij het einde waarin je de lege plekken ziet waar ze eerder geweest zijn toch wel de meeste indruk maakt van de hele film, en dat is toch niet de bedoeling van een film die valt of staat bij de dialogen.

Ik ga het vervolg nog wel kijken, misschien doet het me hier dan anders over denken, maar ik kom nu niet verder dan 2*

Lang, landradig en saai. Er wordt erg veel gepraat in deze film. Iets echt interessant heeft men echter niet te vertellen.

Echt geen film voor mij.

2*

Lang 105 minuutjes, dan kan ik je Before Sunset aanbevelen, 77 prachtige minuten

verhaal..vrij zwak..idem wat betreft de sfeer/het visuele aspect(iets wat ik altijd belangrijk bij een film vind..vooral bij een romantische dan)

we moeten het vooral hebben van de conversaties en de omgang tussen de twee..hierin slaagt de film wel zonder echt saai te zijn en de hoofdrolspelers weten wel langs de eene kant een beetje te charmeren maar eveneens te irriteren..echte chemie/''crazy in love''-feeling/sfeer is er niet echt..meer zo dat gedoe als je iemand echt wilt versieren en dan extra vriendelijk..tof..of charmant wilt overkomen..en hier stopt de film ook bij dan..

..het o zo volwassen-gedoe einde was gewoon te afschuwelijk voor woorden..love at any price..en wat ruimdenkedere meer avonturistische mensen -who do not play it by the rules aub

acteerwerk is wel dik in orde..er zijn zo van die momenten waarvan je echt ''wauw..'' zegt..zoals die straatdichter bv,maar nergens echte romantiek,passie,fascinatie..magie.....liefde..

..waar je dan jaloers op zou kunnen zijn

** 1/2,de personages wisten toch een beetje te boeien en er waren zo van die speciale momentjes waar toch iets in zat..acteerwerk is praktisch perfect..vroeg me af of ze in feite wel geacteerd hebben

nog iets vergeten te vermelden gisteren..

het verhaal is ook nergens maar dan nergens sexy of opwindend(maar dat zou ook moeilijk kunnen met die julie delfy erbij neem ik aan..)

..echt geen geslaagde romantische film

Ik had er veel meer van verwacht.

Mijn fout, want het is gewoon een mooie film.

Na eerst deel 2 "before sunset" te hebben gezien, nu ook "before sunrise" gezien.

En ik moet zeggen dat ik "before sunset" beter vond.

Ik vond de gesprekken en gespreksonderwerpen in deze film minder boeiend.

En bij vlagen zelfs saai.

En ook vond ik de beelden van parijs in "before sunset" sfeervoller dan de beelden van wenen in dit deel.

Gelukkig was het einde en het afscheid nemen weer wat boeiender.

Maar dat kon er voor mij niet meer voor zorgen dat het een topper werd.

Daarvoor was een te groot gedeelte van de film te saai.

Vreemde volgorde...

Tegenvallertje....Vooral de ellenlange dialogen vond ik erg storend, alhoewel er af en toe interessante dingen werden gezegd, bijvoorbeeld toen ze elkaar een vraag stelden waar de ander op moest antwoorden. Ik voelde ook nauwelijks chemie tussen de 2 hoofdpersonen, waarschijnlijk komt dat door de waterval aan woorden. Toen ze Wenen in gingen verwachtte ik wel dat ze iets leuks gingen ondernemen en dan komen ze in een flippertent terecht...Leuk als je dat zelf meemaakt, maar ik wilde juist wat van Wenen zien. Dat gebeurde gelukkig ook nog wel zij het wat oppervlakkig dus. Datzelfde gold dan niet voor de dialogen die vond ik wel ver gaan, wat positief is. Jammer alleen dat men denkt dat je chemie uit kunt drukken door alleen maar met elkaar te praten, de godganse film lang door. Het idee: samen met iemand een Europese stad bezoeken vind ik wel romantisch, alleen de uitwerking had veel beter gekund. Zoals bijvoorbeeld bij Ameliè of The Notebook. Vanavond ga ik Before Sunset kijken, ik ben benieuwd. 2,5*

Voornamelijk positief en warm gevoel, en ik sluit me geheel aan bij de post van Onderhond. Met uitzondering dat ik het vervolg nog niet gezien heb.

Het grappige was eigenlijk dat ik precies hetzelfde gereageerd zou hebben als Hawke in de scenes met de handlezeres (pure onzin) en de dichter (wedden dat hij het gedicht al lang geschreven had, en de milkshake zin er nu in geplaatst had?). Behoorlijk verneukeratief voor de romantiek natuurlijk, maar wel essentieel om te kijken naar de reactie van de jongedame waar je op kunt uitmaken of ze wel/niet bij je past.

Was ik de enige die tijdens de clavecymbel-scene een associatie maakte met het Efteling (kabouter)sprookjesbos?

Mooie 4 sterren, en snel dat vervolg op de kop zien te tikken.

Keek ze ook omgekeerd, en ondervond daar geen problemen van. VInd ze allebei even goed.

Erg mooie en diepgaande film, met verrassende en interessante dialogen. Ik hield wel van het personage Céline, mooi vertolkt door Julie Delphy, en ook Jesse (Ethan Hawke) wist me snel te bekoren. Mooie chemistry tussen de twee hoofdpersonages, en natuurlijk een prachtig verhaal. Ik hield erg van de sfeer die deze film uitstraalde, Hawke en Delphy doen alles heel geloofwaardig overkomen en nemen je zo mee naar Wenen, en dan vooral naar de wereld die tussen hen beide die nacht gecreëerd wordt. Ook het einde vond ik echt zo'n slot waar je helemaal bij weg zwijmelt

De gesprekken tussen Céline en Jesse vond ik van zeer hoog niveau, ik zou sommige quotes zo willen neerschrijven en bewaren, enorm mooi!

4,5*

Een heel mooie film! Wauw. Zo zouden alle romantische films mogen zijn van mij. En niet zoals die 13 in een dozijn romantische komedie films waarin het lijkt alsof je MTV aan hebt staan ofzo... Before sunset ook heel mooi. Vooral de liedjes van Julie Delphy. Echt heel mooi! Een film om bij weg te dromen....

wat een prachtige film,

tegenwoordig zie je zulke films zelden.

Wel een mooie film, maar viel toch een klein beetje tegen.

Mede denk ik doordat ik de hoofdrolspelers mij niet echt trokken.

Maar het verhaal was mooi, en goed in beeld gebracht.

Zitten veel diepgaande scene's in, en ik zat er ook wel aardig in.

Voor nu 3,5* (maar kan hoger komen)

Sja, van tevoren had ik hier veel over gehoord, maar vond het zeker geen briljant verhaal. Mijn globale indruk is dat het weliswaar bijna de ideale romantiek is, en dat de regisseur behoorlijk verdienstelijk is geweest in zijn poging de film echt en realistisch te laten overkomen, maar uiteindelijk is het toch allemaal een beetje slap. Zoals onderhond al opmerkt zijn de dialogen behoorlijk geforceerd, en dat heeft me behoorlijk gestoord. Eén scene is voorbij, de camera switcht naar een ander spot in Wenen waar ze lopen, en een van beiden begint zijn/haar zin met: you know what bothers me... you know what really pisses me off... enzovoort. Erg geforceerd dus, en totaal uit de lucht gegrepen. Dit haalde voor mij de magie uit de film.
De telefoonscene was voor mij ook het hoogtepunt van de film. Je ziet aan alles dat de regisseur een oprechte en eerlijke ontmoeting wil neerzetten bijvoorbeeld door ze over liefde tussen echtparen te laten praten, en ze vervolgens eerlijk daarover te laten nadenken.
Ten slotte vond ik het einde erg slap. Misschien is het door voorkennis, maar eigenlijk had de film helemaal geen einde, en moet er dus wel een vervolg komen.
Al met al leuke film, maar blijf steken op 3 sterren.

Er valt geloof ik niet veel toe te voegen over deze film. Het komt filmisch vaak erg realistisch over als of het geen film is maar een waarneming. Toch soms veel te veel geklets ipv gevoel, stilte, daardoor geforceerdheid, onechtheid, onrealistische dingen. Echte magie, passie wordt niet bereikt in wat je ziet, soms wel in wat je niet ziet en weggelaten is. Toch boeiend en de moeite waard door het niet-filmische karakter.