Before Sunrise (1995)

hehe je moet veel tekst in je hoofd kunnen proppen als acteur in deze film, het was wel een mooie film ondanks ik wel een paar keer een GAAP heb gelosd 3.5*

Wat een ontzettend irritante personages en dat 1 uur en 45 minuten lang. Misschien vind ik ze zo irritant om dat dit het soort mensen zijn waar ik me in het dagelijks leven aan erger, misschien ben ik gewoon een zijkerd, maar ik vond deze 2 echt tergend om naar te kijken. Helaas moet ik Before sunset ook nog kijken.

De media het nieuwe facisme en meer van dat soort loze uitspraken. En niet 1x, nee de hele film door, zo genaamde wijsheden en uitspraken die heel diep en doordacht klinken maar eigenlijk geen inhoud hebben. Bah.

Van die zweverige types die nog uit de kast moeten komen. De mensen in deze film zijn ook het type mensen dat zegt dat 9/11 door de overheid gedaan is.

oke .

Is dat niet zo dan?

Ik stoorde me ook wel aan hun interessant-doenerige gesprekken. In het vervolg had ik dat veel minder.

Misschien was ik ook gewoon al wel te oud voor deze film (27 toen ik hem zag denk ik), en discussieren veel 20-jarige studenten gewoon zo. Dat klinkt een beetje denigrerend, maar ik bedoel eigenlijk dat ik het zelf als 20-jarige denk ik superinteressante discussies had gevonden, en dat ik dat nu intussen wel ken en daar niet meer zo warm voor loop.

Voor mij heeft Linklater de personages dus juist heel realistisch weergegeven. Ook in het vervolg, waar de gesprekken tussen hen duidelijk over andere zaken gaan.

Geheel eens met Ingrid. Ook dit deel gezien op 'te late' leeftijd, en het vervolg op 'de juiste' leeftijd. Vandaar dat ik het vervolg ook stukken beter vond. Zeer herkenbaar.

Deze film gisteren voor de 2e keer gezien. Blijft een prachtig eerlijke ervaring tussen twee naturelle personen. Mooi acteerwerk, sfeervolle locaties, ik ben verliefd op deze romantische tocht doorheen een van de mooiste steden van europa

Okey,

Ik vind het persoonlijk een geweldige film. Ten eerste omdat ik wel houd van zulke discussies (ik ben nog jong ) verder is het gewoon de complete sfeer die de film ademt. Het reizen, het onbekende, de spanning en de cultuur. Ik ben helemaal gek van reizen en treinen en heb mijn vriendin ook in de trein ontmoet, tja, het is gewoon puur dromen en genieten zo'n film.

Van mij een dikke 10

Ik was een beetje bang dat ik deze film saai zou vinden ondanks dat ik het gegeven (bijv. ook waking life) erg de moeite waard vind. Gelukkig was dat niet het geval, het duurt maar een paar minuten of de film heeft je te pakken en laat je niet meer los. Je wilt, net zoals de twee personages meer uitvinden over de personen waar je -als het ware- 1,5 uur mee doorbrengt.

Het acteerwerk is zeer goed en met name zeer realistisch, de dialogen komen nergens gekunsteld over, er zijn momenten van 'echte' stilte (het 'luisterhokje' in de platenzaak), en je zou je kunnen voorstellen dat deze gesprekken echt plaatsvinden (waar dat bij andere films vaak niet goed kan).

De film komt heel puur over, tastbaar en dichtbij. De discussies zijn interessant en uit het leven gegrepen, en de beelden brengen het allemaal goed over. Er is weinig op de film aan te merken behalve dan dat het gewoon net geen 5 sterren waard is. Bij herziening misschien wel. Wat zeker is is dat ik erg benieuwd ben naar Before Sunset, die al op mijn computer staat te wachten om bekeken te worden.

4,5* (bij herziening komt dat halfje er misschien nog wel bij)

[edit] Wat ook indruk maakte waren de paar shots aan het eind van de film, die nog even de verscheidene plaatsen laten zien waar de twee die nacht doorbrachten. Het maakt het plaatje compleet.

Bij nader inzien is daar geen herziening voor nodig. 5*

Deze film is echt heel romatisch. Er gebeurt qua actie niet veel, er is geen naar moment in de hele film te bekennen, behalve het eind en toch blijft de film boeien. Net niet zo goed als lost in translation, maar deze komt dicht in de buurt. Ik heb ervan genoten, en met Wenen op de achtergrond, het kan niet op.

Heerlijke film. Het vuur tussen de Hawke en Delpy zorgt ervoor dat de film gedurende het anderhalf uur enorm boeiend blijft. Wat op zich al een hele prestatie is, vermits de film maar een mager plot heeft.

't Lijkt me trouwens dé ultieme romantische ervaring, zo'n nacht met iemand doorbrengen.

5 sterren voor dit intiem meesterwerkje!

Vandaag viel de dvd op de deurmat, en zonder enige schroom lag het schijfje snel in de dvd-lade.

Goh, de herziening had hetzelfde effect als de herziening van vervolg Before Sunset. Briljante cinema, en verhoogd naar het maximaal haalbare hier op de site.

Tevens viel nu ook op hoe bizar goed Before Sunset wel niet geschreven is, aangezien echt vele onderwerpjes en kleine details daar weer in worden verwerkt.

De beide films hebben een bijzonder plekje in mijn 'ziel' gekregen. Eens ruimte maken voor een top10 notering voor Before Sunset (die ik toch vele klassen beter vind). God god, wat heb ik toch weer gelachen en meegeleefd. Ik ga mooie dromen dromen vannacht.

Heerlijke film, waarin je als kijker het gevoel hebt erzelf aan deel te nemen.

Dit kwam zo echt over, prachtig!

Vond die scene in dat muziekhokje in een woord geweldig...het verliefde gevoel dat daarvan afstraalde..kippevel.

Tegenvallende film! Ik had er teveel van verwacht, mede veroorzaakt door het hoge gemiddelde op deze site.

Op ten duur ben je al het filosofische gezwets van de 2 hoofdpersonages zat. De gesprekken tussen de 2 personen zijn vaak saai en daardoor kan deze film een lange zit (of lig) zijn. Wat je dan overhoudt zijn de mooie plaatjes van Wenen. De (minimale) sfeer kan de film enigzins redden. Tussen alle filosofische uitlatingen ontdek je een enkele mooie scene, zoals de scene in het luisterhokje. Verder is het een mooie gedachte om iemand tegen te komen in een trein en daarmee de nacht van je leven te hebben. Waarschijnlijk een droom voor iedereen.

Dit is een film die na een herziening beter zal worden, maar eigenlijk heb ik helemaal geen zin om deze film te herzien.

3 * voor de sfeer en enkele mooie scenes.

Als je weet dat hij beter wordt, zou ik het zeker doen

Verder kan ik me je kritiek goed voorstellen, de film staat of valt met het "filosofische gezwets".

Deze film speelt volgens mij in op een soort 'herkennings'- dan wel 'ultieme-droom' gevoel. Slaagt dat dan is al het andere vrij onbelangrijk. Werkt het minder goed dan blijkt dat de film als zodanig toch wel wat minpuntjes heeft.

Ik hoor bij de laatste groep en kan me vinden in de meeste kritiek die hier al werden geuit. Vooral dat de schijnbaar diepgaande gesprekken eigenlijk behoorlijk afgezaagd zijn. Interessanter vond ik wat dat betreft de persoonlijke verhalen. Daarnaast zijn de bedoelde 'droompersonages' wat mij betreft niet helemaal gelukt: beiden zijn te gewoontjes en Jesse is een beetje te glad. Tenslotte heeft Before Sunrise cinematografisch weinig om het lijf, waarbij ik het nadrukkelijke kleurgebruik zelfs wat storend vond.

Desondanks ben ik wel van de film gecharmeerd. Als personage zijn Jesse en Celine behoorlijk levend, de situaties komen natuurlijk over en er zijn genoeg individuele scenes met veel kracht. Vooral dat telefoongesprek is tof: beiden spelen een rol maar zijn juist dan het meest zichzelf, het eerlijkst.

Eigenlijk gewoon een goeie film dus. Niet te kritisch kijken en je hebt een leuke avond. En misschien heb ik stiekem toch wel een heel klein beetje zitten weggedromen. 3,5*

Voor mij staat die zeker met het filosofische 'gezwets' Ik ben dol op filosofie en deze film doet het op dat vlak goed. 3 sterren.

Wat ik niet zo snap is de kritiek dat het helemaal niet zo diepzinnig is wat de protagonisten allemaal zeggen. Psychologische psychobabbel, etc. Dat is nu precies wat ik zo goed vind aan deze film. De acteurs wordt geen hopeloos ingewikkelde prietpraat in de mond gelegd waarvan je je als kijker afvraagt hoe ze dit in godesnaam on the spot bij elkaar verzinnen. De dialogen zijn echt, worden real time gevormd, en laten zien hoe twee mensen proberen nader tot elkaar te komen, elkaar proberen te imponeren. Net als in het echt leven. De tekst is minder belangrijk dan de bedoeling achter de tekst. Ik vind dit een hele zuivere romantische film als je hem bijvoorbeeld legt naast When harry met sally en noem ze maar op. Linklater verlaat die openlijke geconstrueerdheid en maakt toch een film die volkomen toegankelijk is. Hulde. En mensen die over een gebrek aan plot beginnen, sja....Waar staat geschreven dat een film een plot moet hebben?

Sluit ik me geheel bij aan. Mooi omschreven, mijn complimenten

U zou gezien uw enthousiasme voor deze film wellicht eens de film "Tape" kunnen bekijken. Ik denk serieus dat u ook deze film kunt waarderen.

Bedankt voor de tip, dragje. Dat is toevallig ook van Richard Linklater

Mijns inziens wordt de acteurs schijnbaar hopeloos ingewikkelde beschouwingen maar in werkelijkheid prietpraat in de mond gelegd. De dialogen dienen volgens mij niet om de ander te imponeren maar om duidelijk te maken dat de twee elkaar o zo volledig begrijpen en elkaar alles kunnen vertellen. Een bevestiging van de 'klik'. Dat heeft dan weer te maken met dat 'ideale-droom'-element. Ze nemen hun eigen woorden dan ook tamelijk serieus.

Toegegeven, als je het gepraat niet opvat als een poging tot echte diepgang zijn de dialogen geen zwakte van de film.

En wat is er verkeerd met echte diepgang in een film

Grappig, dat wist ik niet. Tape is echt een genot om naar te kijken. De opzet is wel geheel anders, u zou hierbij moeten denken aan de film "12 Angry Men (1957)". Beide films spelen zich in 1 ruimte af. En bij beide films, incluis Before Sunrise (1995) en Before Sunset (2004), draait het om de dialogen.

Tape leent zich in dit geval dan ook, net als "12 Angry Men" voor een uitvoering op het toneel. Onlangs kon men dan ook de toneel versie hier in Amsterdam bezoeken.

Dat verbaast mij niet. Enfin, dat verklaart dan ook een hoop.

Wil je zeggen dat BEFORE SUNRISE ook gebaseerd is op een toneelstuk?

Ik denk dat tovenaar bedoelt dat gezien het feit dat Tape gebaseerd is op een toneelstuk het vrij logisch is dat Tape zich leent voor een toneelversie.