Meningen

Spijtig dat je de affiche niet goed kunt lezen, ik zal jullie even vertellen wat erop staat:

Prix du jury - Un Certain Regard - Festival de Cannes 2003

Beste film - Chicago Festival 2003

Brilliant and unforgettably powerful ... an Iranian Taxidriver (Daily Telegraph)

Powerful, fascinating and superb... (NY Post)

One of the best films of the year! (Los Angeles Times)

En ik sta achter elk van deze commentaren, dit is werkelijk een fantastische film. Hij lijkt misschien nogal erg op Taxidriver, maar door de andere achtergrond geeft hij er een exra dimensie aan. De hoofdpersonages zijn niet alleen erg goed geacteerd maar ze worden wondermooi in beeld gebracht. De film is nogal traag, en in het begin was ik een beetje verveeld door het vele gepraat, maar hij is zo zuiver en zo mooi dat je dat er wel bijneemt. Ik had ook mijn vragen bij het feit dat je het einde in het begin ziet, maar zo blijft dat natuurlijk de hele film door aanwezig op de achtergrond, en weet je hoe tragisch het eigenlijk wel afloopt (dit is natuurlijk niet origineel meer, maar het blijft wel werken)

Nee, ik ben echt wel enthousiast over deze film, en had nooit verwacht dat een Iraanse regisseur zoiets kon maken (oke, de film is in Iran wel verboden wegens te kritisch, maar toch) Een even aangename verrassing als Cidade de Deus! (alhoewel 'aangenaam' bij beide films misschien niet het juiste woord is)

Wat een goed idee, film gratis laten bekijken via internet .

Mijn vorige beoordeling is trouwens wat te streng: de film is echt wel heel goed. Charmant en leuk en typisch en zovoort, maar de personages zijn zo herkenbaar en raak getypeerd, dat ik ook de tweede keer echt ontroerd was. Het zijn allemaal mensen die hun zielige en meelijwekkende kantjes hebben die ze voor de buitenwereld willen verbergen (een weggelopen vrouw en geen vrienden behalve een plaatselijke hoer, niet aan een lief kunnen geraken maar toch de hele dag opscheppen, drugs dealen om aan geld te geraken, nog twee maanden te leven hebben,... ) maar ondanks dat is het een enorm vrolijke, leuke film, iedereen maakt er gewoon het beste van, en dat lukt meer dan behoorlijk . De film zit ook perfect in elkaar, speelt heel mooi met de verwachtingen van de kijker, en de humor en de optimistische kijk maken het helemaal af. Qua scenario en sfeer vind ik dit zeker zo goed als Amélie, visueel is het minder speciaal, maar het is absoluut een aanrader, zeker als je hem met vijf klikken gratis op je scherm kan krijgen!

Kleine verhoging tot 4.0 *

Bizarre film, met een aantal schitterende scenes, maar evenveel momenten dat hij echt erg verouderd overkwam, saai was of gewoon slecht gemaakt. Om met een aantal negatieve punten te beginnen: de belichting bij die bewuste sigaret-scene is inderdaad erbarmelijk, het hele personage van Sammy totaal overbodig, en de finale in de Drive In veel te lang uitgesponnen en niet meer geloofwaardig. Bovendien vond ik het acteerwerk helemaal niet ongelooflijk goed, eerder gewoon tot matig. Maar! Daarnaast zitten er momenten in de film die een ongelooflijke indruk maken, die geweldig knap gefilmd zijn of gewoon inderdaad surreëel realistisch zijn (nou, dat is nog eens een mooie term ) Bijna de hele verhaallijn rond de jonge man bestaat uit een aaneenschakeling van memorabele momenten en knappe scenes: het rondrijden met zijn auto, de scenes met zijn ouders, de moorden thuis en hoe de camera over het tapijt glijdt, de hele setting rond de snelweg met die grote tankers en zijn eerste sniper-activiteiten (echt magnifiek gewoon hoe goed dat in beeld wordt gebracht en hoe gedurfd en koud je als kijker erbij wordt betrokken), de achtervolging en dan de finale, die zoals gezegd veel te lang duurt maar wel een schitterend einde heeft. Het had een geweldige film kunnen zijn, dat is het niet, daarvoor wegen de slechte punten te veel door, maar het is wel een knappe film, interessant en op sommige momenten indrukwekkend.

Een erg goede film. Magistraal goed geacteerd, erg ontroerend, goede muziek, hij ziet er ook goed uit en is soms érg grappig (Als zij het verhaal van Orpheus vertelt aan haar zoontje. Orpheus kijkt net om naar Euridice, als haar man binnenkomt, en dus stuurt ze haar zoontje naar bed. Vond ik echt hilarisch, dat is zo ongeveer het spannendste moment uit de complete literatuurgeschiedenis ) Ik vind het echt opmerkelijk wat voor talent ze daar in Spanje hebben tegenwoordig. Al heb ik de indruk dat die actrice die hier de moeder speelt wel echt altijd ergens een rolletje heeft. Maar ze doet dat goed, dus geen enkel probleem. En 4 sterren.

Een interessante film, maar hij komt niet zo goed over omdat het erg lang duurt voor je enige voeling met het hoofdpersonage krijgt en er voor de rest ook helemaal niks gebeurt. Dat kan me normaal niet veel schelen maar hier zit je echt te kijken als een koe naar een trein. Bovendien heb ik het ook nogal moeilijk met van die emotionele droombeelden, maar uiteindelijk zijn het juist die stukjes die ervoor zorgt dat je begint mee te leven. Het verhaal is, hoewel erg onwaarschijnlijk, wel interessant en goed verteld, en heeft me best wel geboeid (maar zo gaat dat ook met die koeien natuurlijk )

Vorige week gekocht en dus maar eens opnieuw bekeken . De vorige keer dat ik hem zag haperde de dvd enorm in mijn goedkope dvd-speler en dus moest ik halverwege verhuizen naar de laptop van mijn vader, dus eigenlijk was het de eerste keer dat ik de film ten volle kon bekijken, dat komt de ervaring natuurlijk wel ten goede. Het blijft een heerlijke film, met veel humor, leuke personages, actie en magie. Wat me vooral enorm bevallen is is het figuurtje van Pazu en vooral de manier waarop hij geanimeerd en ingesproken werd: heel aandoenlijk, hyperactief, kinderlijk en vaak totaal onrealistisch, absoluut een van mijn favoriete Ghibli-kinderen .

Ik heb nu sinds anderhalve week een tv op mijn kot, en kijk, ik begin de ene trashfilm na de andere te kijken Ik amuseer me er wel mee voorlopig, en het maakt mijn stemlijstje wat diverser, maar het is alvast wel een mooi bewijs van de junk-invloed die tv heeft.

Nu goed, over de film: totaal belachelijk, soms best grappig en de effecten zitten over het algemeen goed. Maar om het nu een goede film te gaan vinden, dat gaat iets te ver. Daarvoor zijn de actiescenes net niet 'vet' genoeg (achtervolgingen waren niet slecht, maar de gevechten konden me weinig boeien), krijgt het verhaal wat te weinig aandacht (en zit het te vol met onmogelijkheden) en zijn de 'acteurs' te bespottelijk. Maar goed, het was vast ook niet de bedoeling om er een film met niveau van te maken en voor de liefhebbers is dit waarschijnlijk prachtig, dus ik ga er ook niet te veel over beginnen zagen

Neorealistischer dan deze zijn ze niet gemaakt denk ik . Voornaamste kenmerk dat in al die films terugkomt is, naast het centraal staan van de gewone, arme man natuurlijk, de onomkeerbaarheid van het lot: arm geboren betekent arm sterven, en alles wat je er wilt aan veranderen loopt fout af. In deze film wordt dat zo letterlijk vertaald dat het echt wel een typevoorbeeld is, meer nog dan Ladri di Bicicletti.

Daarnaast is het ook een krachtig communistisch manifest over de uitbuiting van de werkman (vissers in dit geval) door het kapitalistisch systeem van de rijkere grossiers die de vis aan dumpingprijzen bij de vissers opkopen en met veel winst verderverkopen. Die kritiek ligt er echt wel vingerdik op, want bovenop de beelden die je te zien krijgt wordt alles nog eens benadrukt door de voice over ("de keiharde werkdag heeft net genoeg opgebracht om niet de hongersnood te sterven, en zelfs hun zuurverdiende nachtrust wordt hen benomen door de voortdurende ongerustheid over hun gebrek aan geld", dat soort ) Dat maakt de film nogal vermoeiend, maar wel een erg interessant tijdsdocument, dat soort half-documentaires wordt tegenwoordig niet meer gemaakt .

Toch weet de film na een tijdje ook echt te boeien, hetverhaal is niet zo geweldig genuanceerd, maar wel schrijnend, en de voice over houdt ook genoeg zijn bek om het verhaal zijn kans te laten rustig zijn beloop te nemen. De acteurs zijn duidelijk niet professioneel, maar dat maakt wel een deel van de charme van de film uit, net als de typische liefdesperikelen , en de wel heel onbarmhartige bevolking van het stadje. Het verhaal is veel minder realistisch dan dat van Bellissima of de fietsendief, maar het is allemaal zo dramatisch dat het wel beklijft, en de beelden zijn soms geweldig mooi.

Erg interessante film dus, lang niet altijd even geslaagd maar zeker de moeite om eens gezien te hebben.

Een mooie film, maar misschien net iets te simpel om echt goed te zijn Ik hou van de eenvoudige symboliek, het rustige tempo, de eenvoudige personages. Maar om de een of andere reden blijft het door al die eenvoud net iets te veel op de vlakte. Het personage van Fausta is tragisch en vertederend tegelijk, de film doet ook goed zijn best om de context mooi te schetsen, met veel liefde voor kleine details en de ontroerende schoonheid van wat bij ons vooral als kitsch aanzien zou worden (dan heb ik het natuurlijk over alle bruiloften en de bijhorende feesten en geschenken) - het contrast met het rijke en luxueuze huis waar Fausta gaat werken maar dat, met uitzondering misschien van de tuin, even doods is als Fausta's emotieloze leven, is uiteraard duidelijk.

Het is een film met een erg mooi, uitgepuurd scenario, waar alles op zijn plaats zit (en waar je zonder moeite aan alles een betekenis kunt geven), maar de verfilming zelf mist wat bezieling. Het gebrek daaraan is in zekere mate waarschijnlijk bewust, maar dat neemt niet weg dat de film zo niet echt werkt, niet meteen aanslaat bedoel ik dan. Ook filmisch is het allemaal net iets te zwak. Die Gouden Beer zou ik er dus niet aan geven, maar dat neemt niet weg dat het dus wel een mooie film is

De film heet hier in Duitsland trouwens 'Eine Perle Ewigkeit', wat ik wel een mooie vertaling vind.

Het heeft me twee kijkbeurten gekost, maar ik moet nu wel toegeven dat het absoluut een goede film is. Het begin (laten we zeggen tot de drilboor begint te draaien) is meesterlijk, vervreemdend, angstaanjagend en hallucinant. Schitterende beeldvoering, geluid zit perfect en alles blijft mooi op de grens tussen geloofwaardige psychologische horror en fascinerende absurditeit.

De rest van de film is zeker minder goed. Hij slaat op hol, het wordt een vrij kluchtige, belachelijke bedoening, maar wel nog steeds schitterend gemaakt. En op zijn manier ook wel doenbaar, beetje grappig, beetje spannend, totaal geschift. Maar zeker de eerste keer vond ik het een zware teleurstelling dat de film niet verder ging zoals hij begon, dan was hij zeker zo geniaal geweest als Haze, en dat is nu niet het geval. Met een beetje afstand is het allemaal wel amusant, en het blijft wel knap in beeld gebracht, met schitterende montage en goede geluidseffecten, maar het kwam op mij ook totaal doel- en zinloos over. Zonde dus, maar het maakt de film nog geen mislukking, integendeel. Een beetje andere instelling en hij valt zeker te genieten, en door de meesterlijke manier waarop alles in beeld wordt gebracht verdient hij nog gemakkelijk een puike 4*

Een leuke, smerige film . Ik heb enorm zitten gniffelen tijdens het kijken, het is echt wel een eikeltje, met zijn psychologische spelletjes. Daarnaast is het ook een vrij originele film, die speelt met conventies (de typische opbouw is duidelijk bewust) en ook visueel soms behoorlijk interessant is, al slagen ze er niet echt in een consequente stijl te hanteren, wat de film wat raar doet overkomen.
De belangrijkste opmerking heb ik bij het hele Katie Holmes-verhaal, dat kon me totaal niet overtuigen. Het is nodig om die typische opbouw te krijgen met de nodige spanningen en een mooi hoogtepunt achteraan, maar voor de rest is het vrij nutteloos, Naylor is er ook vrijwel direct terug bovenop, dat ging gewoon te vlotjes om nog iets bij te dragen aan de karakters van de personages of zo. De relatie met zijn zoon (hoewel die niet echt goed acteerde) was wel erg leuk, en de scene met de Marlboroman is gewoon hatelijk goed. Dit soort psychologische spelletjes zijn wel vaker en misschien ook beter in films vertoond, maar volgens mij niet in combinatie met een heikel thema als dit, en dat maakt deze film juist zo knap. Zelfs voor een fervent niet-roker als ik (hoewel wij in Antwerpen wel het concept verdraagzaamheid trachten te promoten ).

Aangename film met verfrissende humor, maar net iets te weird om me echt bij te keel te grijpen - hoewel de personages en het verhaal daar zeker voldoende potentieel toe hebben. Het scenario is ook erg chaotisch, met verhaallijnen die niet afgewerkt worden of waar ik de zin niet van kon inzien - bovendien vrees ik ook hier en daar een verborgen hint gemist te hebben die dingen duidelijker zou maken. Misschien gewoon nog maar eens gaan bekijken

Een verrassend goede film! Ik verwachtte er eigenlijk niet zo gigantisch veel van en het eerste half uur was ik ook heel de tijd afgeleid, maar door de inventieve verhaalstructuur en opbouw begin je toch steeds meer geboeid te geraken. En juist als je denkt dat je alles door hebt met alle flash backs in de juiste volgorde en zo, begint de film eigenlijk pas, en krijg je nog een erg spannend en meeslepend avontuur voorgeschoteld, dat me zelfs meermaals aan The Straight Story deed denken. De personages zijn allemaal erg mooi, misschien wat typisch maar dat hoort eigenlijk ook zo, en de sfeer en de beelden indrukwekkend. En dan is de film ook nog grappig en ontroerend, echt goed gedaan van de makers .

Erg knappe film. Het zijn trouwens echt wel drie verhalen die na elkaar getoond worden, maar die door een paar links toch wat verweven zitten. En het feit dat ze zich in dezelfde trein afspelen natuurlijk.

Het eerste deel (Olmi) is prachtig. Een erg eenvoudig gegeven maar met zoveel zin voor detail en zo sfeervol uitgewerkt. Werkelijk alles zit perfect in dit filmpje.

Het tweede deel begint ook schitterend met een van de beste scenes die ik ooit gezien heb, Kiarostami speelt magnifiek met de verwachtingen en vooroordelen van de toeschouwer. Maar daarna loopt het een beetje vast door de karikaturale personages, bovendien heeft hij niet zo erg veel te zeggen. Grappig is het allemaal wel, maar vrij leeg.

Het derde deel, van Loach, is heerlijk. Eerst gewoon amusant, daarna vreesde ik even dat het te sentimenteel ging aflopen maar het fantastische einde maakt echt alles goed .

Het geheel is bovendien nog meer dan de som van de delen, omdat je als vanzelf de drie verhalen gaat vergelijken en als één geheel gaat zien. Drie keer totaal andere personages, maar het feit dat ze in dezelfde trein zitten (telkens in een andere klasse evenwel) geeft die verschillen toch meer betekenis.

De beste 'multi-regisseursfilm' die ik al gezien heb, en uberhaupt een van de interessantste en aangenaamste films die ik dit jaar heb bekeken.

Vandaag gezien, en ik ben er niet rouwig om. De film is absoluut niet consistent, soms bulkt hij van de leuke vondsten, maar het verhaal is werkelijk bedroevend onorigineel. Ik heb zo'n beetje de indruk dat ze zijn begonnen met het verhaal, en dan ontdekt hebben dat het op niet veel trok, en zo snel mogelijk extra grapjes erin hebben gestoken. Op die manier heb je een film met een idioot verhaal, maar elk stukje apart is leuk gedaan. En er zitten een aantal leuke grapjes in (in het huis van die tovenaar-opa zit een echte roltrap, als ze daar op staan zegt Tijl 'Amai, da rolt rap' Dat vind ik dus echt humor!) De film is erg amusant en charmant (alhoewel vederlicht) en bovendien soms erg goed geanimeerd (maar op andere momenten juist weer niet, misschien te verklaren door het feit dat er volgens de aftiteling zeker tien verschillende animatiebureaus hebben meegewerkt) Ik geef hem 3 sterren, niet omdat hij slecht is, maar het omgekeerde is eigenlijk ook niet echt waar.

Een erg charmante film, met karikaturale maar interessante personages. De humor is soms erg leuk, maar niet altijd even gepast. De film kan de keuze tussen tragiek en humor nergens maken, en dat maakt hem vluchtig en oppervlakkig.

Hoe één film je hele vocabulaire kan beïnvloeden: ik dacht altijd dat dit een maffiaprent was . Niet dus, in de verste verte zelfs niet, maar juist daardoor een leuke verrassing.

Het is een sentimenteel kerstverhaaltje tot en met, maar toch net een beetje anders dan wat je normaal te zien krijgt. Alle personages waren om ter zieligst, maar het grootste deel van de film zitten ze gewoon op elkaars kap en liegen en bedriegen er nog eens bovenop. Bovendien is het allemaal heerlijk politiek incorrect, ook al blijft het behoorlijk braaf. Ik vond de film ook nog eens erg grappig, vooral door de schitterende mimiek van de personages (totaal overdreven maar tegelijk best geloofwaardig) en alles werd net genoeg gerelativeerd om de stroop verteerbaar te houden. Leuke film dus, die best weet te ontroeren. Bovendien is het verhaal eigenlijk wel intelligent te noemen, zeker voor een kerstverhaal als dit.

Heerlijke, mooie film . De eerste vijf minuten ergerde ik me aan het gegibber van de twee meisjes, een uur later zat ik zelf aan een stuk door te gibberen . Mei is misschien wel het geniaalste kind dat ik ooit in een film gezien heb (wat een karakter en vooral wat een klep!). De film komt erg bescheiden over in vergelijking met Sen to Chihiro, maar is ongelooflijk aanstekelijk en charmant, een typisch voorbeeld van een klein, fijn filmpje. Ook Totoro is prachtig, jammer dat ik vroeger niet wist dat er zo'n dikke loebas over mij waakte, had me een hoop angstige nachten bespaard .

Heel mooie film! Misschien een beetje onevenwichtig soms, bepaalde scenes (vooral halverwege) zijn minder overtuigend, maar het jongetje en de oude man zijn dan weer echt goed. En wat een leuke sfeer hangt er rond deze film, ik ga Jeunet maar niet meer noemen (pech, nu heb ik het toch gedaan...), maar het punt is duidelijk . Het is zo'n film die zich nergens iets van aantrekt en gewoon zijn zin doet, en daarbij ook nog eens de hele tijd weet te boeien, amuseren en ontroeren.

Een uitstekende, vrolijke film met inhoud, mooi in beeld gebracht en goed opgebouwd, chapeau! En het einde is wondermooi :j

Boum-boum!

Mooie en belangrijke film, die helaas een aantal foute keuzes maakt. Visueel is de film erg wisselvallig: briljante momenten zoals de openingsgeneriek worden met sentimentele klichés afgewisseld, alsof men bang was om resoluut te gaan voor een moderne, creatieve beeldvoering (terwijl een film als Cidade de Deus toch heeft bewezen dat je daar een veel groter publiek mee kunt bereiken om je boodschap uit te dragen). De thematiek die de film aansnijdt is schrijnend en choquerend, en het is uitermate belangrijk dat er films blijven gemaakt worden die onrecht aan de kaak stellen en verontwaardiging willen oproepen. Maar de manier waarop dat aangepakt wordt, is spijtig: er wordt gekozen voor een erg zwart-wit vertelling waarin de kijker zo murw geslagen wordt met onrechtvaardigheid dat het realisme lijkt te verwateren. Bovendien is het specifieke verhaal van de film erg ongeloofwaardig en zijn sommige scenes zo huilerig en sentimenteel dat ze bijna ergernis opwekken.

Tegelijk bevat de film een aantal erg leuke momenten, interessante relaties tussen personages, knappe sfeerschetsen van verschillende culturen en een aantal verdienstelijke pogingen om sommige dingen wat te nuanceren (het einde is wat dat betreft prachtig), maar dat komt niet genoeg naar voor om de film te redden. Wat je als kijker vooral onthoudt is een verhaal van walgelijk misbruik en machteloosheid tegenover een groep onbarmhartige, in-slechte gangsters, met als voornaamste doel kijkers te verontwaardigen. Maar dat is zo doorzichtig, dat het bijna averechts werkt.

Dat ik de film ondanks dit alles toch nog 3.5* geef is omdat de film zo goed bedoeld is, omdat er toch een hoop charmerende of knappe dingen in getoond/gezegd worden, en omdat het een film is die je in ieder geval niet koud laat. En omdat het een belangrijke thematiek is, die niet genoeg aandacht kan krijgen.

Heel mooie en verfrissende film, vol humor en goeie ideeën. Het soort films die naar mijn mening te weinig gemaakt worden: zonder complexen over wat hoort en wat niet hoort, maar met energie, creativiteit en vol maak-plezier. Uiteraard zorgt dat er ook voor dat de film niet altijd even sterk is en hier en daar de bal mis slaat - maar dat maakt hem er niet minder goed om. Een heerlijke komedie, waarin ook het prachtige Roemeense landschap een mooie rol krijgt (film speelt in Polen, maar is duidelijk in Roemenië opgenomen), en waarin met bewonderenswaardige vaardigheid de sentimentaliteits-val vermeden wordt waar naar mijn mening La Vita e Bella wel zwaar in trapt. Een aanrader, en zeker een film om nog eens te bekijken!

Tony Gatlif doet het weer . Prachtige muziek, een verhaal vol passionele uitbarstingen, en een handvol dronkaards en armoedzaaiers als hoofdpersonages. De manier waarop hij zijn verhaal vertelt is even wennen, fragmentarisch, vaak zonder enige subtiliteit, maar naarmate de film vordert raak je toch onder de indruk. Twee schitterende hoofdacteurs helpen daar natuurlijk wel bij. De film bevat een aantal hallucinante scenes, muziek, mooie beelden, wat rare stukken, muziek, veel passie, en muziek. Een aanrader, maar voor de liefhebbers!

Verfrissend, grappig, charmant, mooi, grappig-absurd, en vooral schitterend getekend en geanimeerd (enkel de oma mocht wat maar hebben) Het verhaal stelt niet veel voor, maar door de schitterende vondsten (de treinen en de hond! de maffiosilijfwachten!! de kikkers!!! de achtervolging!! de massage! de benen van de renners! ...) die massaal in de film aanwezig zijn merk je dat pas achteraf. Dat is natuurlijk een minpunt, maar bederft het amusement tijdens de film absoluut niet.

Heerlijke film inderdaad, grappig, stijlvol en spannend tegelijk. Soms wat te ridicuul, maar de humor is enorm aanstekelijk (vooral de 'gevangene in de kast' vond ik erg leuk). Het verhaal heeft op zich niet meer te bieden dan de doorsnee ridderroman, maar het wordt uitstekend verteld en geacteerd, mooie beelden, perfecte timing, geinige muziek: knap werk dus weeral van Kurosawa, van wie ik (na acht films) nog steeds geen film heb gezien die lager scoort dan 4*. Als je het zo bekijkt is het dus wel een van zijn mindere .

Ik verhoog mijn stem naar 4, niet omdat dit nu echt zo'n meesterwerk is (het bevat wel een aantal Lynch-thrillerelementen die best beangstigend zijn, en het is natuurlijk lekker donker, en wazig gemonteerd en zo) maar omdat deze film, na een hele dag Twin Peaks te hebben bekeken (ik zit al aan drie keer voor het tweede seizoen, het eerste zal ik toch wel al vijf keer hebben gezien intussen ) een erg leuke afsluiter is. Spijtig dat sommige dingen een beetje vloeken met de rest van de serie (de Donna uit deze film is niet alleen een andere actrice, ze lijkt ook absoluut niet op die uit de serie. Hetzelfde met Cooper, die lijkt hier wel een alwetende sjamaan of zo, maar aan het begin van de serie weet hij toch wel écht van niks. En zo zijn er veel voorbeelden te vinden), maar andere dingen worden dan weer veel duidelijker (het feit dat die dwerg eigenlijk de arm is van Mike vind ik bijvoorbeeld gigantisch fascinerend). De film is, net als de hele serie eigenlijk, nooit echt helemaal bevredigend, vooral omdat de echt goede stukken vaak worden afgewisseld met vrij banale tv-serie-film, maar doordat het geheel zo verdomd fascinerend is vergeef je dat allemaal, hier dus ook. Wat ik wel nog spijtig vind is de link tussen Teresa Banks en Laura, dat vond ik een beetje flauw opgelost. Maar kom, deze film in zijn geheel is angstaanjagend, donker en mooi, en dus in feite meer dan geslaagd. Vandaar dus 4 sterren vanaf nu!

Echt populair lijkt de film precies nog steeds niet Ik heb hem toevallig op dvd gevonden in de bibliotheek van Stuttgart, maar wel in een uitgave zonder ondertitels - heb hem dus noodgedwongen Duits gedubd bekeken, want mijn Frans is niet meer zo goed om er een hele film in te verstaan. Toont echter ook dat er niet zoveel moeite gestoken is in de release van deze film...

Ik vond hem in ieder geval de moeite waard. Visueel erg knap, in die vuile, stoffige stijl die je ook bij Jeunet, Gilliam en de Brothers Quay soms ziet en me heel erg aanspreekt. Het verhaal kon me niet zo boeien, maar is niet vervelend en net onderhoudend genoeg om de aandacht vast te houden tussen de mooie beelden en de fascinerende personages. Ook de dialogen waren sterk.

Zoals OH al zegt: geen meesterwerk, maar toch wel een mooie film die meer aandacht zou mogen krijgen. Ik heb me er alvast niet mee verveeld, en een aantal elementen zoals de setting en bepaalde personages zijn echt wel memorabel.