menu

Talaye Sorkh (2003)

Alternatieve titels: Crimson Gold | Sang et Or

mijn stem
3,47 (74)
74 stemmen

Iran
Drama
97 minuten

geregisseerd door Jafar Panahi
met Hossain Emadeddin, Pourang Nakhael en Azita Rayeji

Op een ochtend vinden er een zelfmoord en een moord plaats in een juwelierszaak. Hierachter ligt het verhaal van een wanhopige man, Hussein, die zich vernederd voelt door de asociale maatschappij. Overal waar hij kijkt wordt hij geconfronteerd met de verschillen tussen arm en rijk, mede door zijn baan als pizzabezorger, waardoor hij in alle buurten van de stad komt. Eén avond zal hij echter de smaak van rijkdom proeven voordat hij definitief zal knappen...

zoeken in:
avatar van pascal83
Lijkt me niet een film die in Iran gemaakt kan worden, ben wel benieuwd naar deze film.

avatar van Freud
4,0
Spijtig dat je de affiche niet goed kunt lezen, ik zal jullie even vertellen wat erop staat:

Prix du jury - Un Certain Regard - Festival de Cannes 2003

Beste film - Chicago Festival 2003

Brilliant and unforgettably powerful ... an Iranian Taxidriver (Daily Telegraph)

Powerful, fascinating and superb... (NY Post)

One of the best films of the year! (Los Angeles Times)

En ik sta achter elk van deze commentaren, dit is werkelijk een fantastische film. Hij lijkt misschien nogal erg op Taxidriver, maar door de andere achtergrond geeft hij er een exra dimensie aan. De hoofdpersonages zijn niet alleen erg goed geacteerd maar ze worden wondermooi in beeld gebracht. De film is nogal traag, en in het begin was ik een beetje verveeld door het vele gepraat, maar hij is zo zuiver en zo mooi dat je dat er wel bijneemt. Ik had ook mijn vragen bij het feit dat je het einde in het begin ziet, maar zo blijft dat natuurlijk de hele film door aanwezig op de achtergrond, en weet je hoe tragisch het eigenlijk wel afloopt (dit is natuurlijk niet origineel meer, maar het blijft wel werken)

Nee, ik ben echt wel enthousiast over deze film, en had nooit verwacht dat een Iraanse regisseur zoiets kon maken (oke, de film is in Iran wel verboden wegens te kritisch, maar toch) Een even aangename verrassing als Cidade de Deus! (alhoewel 'aangenaam' bij beide films misschien niet het juiste woord is)

avatar van Freud
4,0
Als jullie die Amerikanen niet geloven, hier nog twee Vlaamse besprekingen:

’Crimson Gold’ voelt lekker westers aan - de minimalistische vibe doet denken aan Jarmush, de lange hypnotiserende takes zouden van Antonioni kunnen zijn, en ook ’Mean Streets’ en ’Taxi Driver’ zijn nooit ver weg - maar de vlijmscherpe maatschappijkritische kantjes van deze film - die u de weinig bekende uptown-buurt van Teheran laat zien - dragen onmiskenbaar de stempel van Panahi en Kiarostami. Superbe. *** (Humo)


Geschreven door zijn mentor Abbas Kiarostami (die ook al The White Balloon schreef), is Panahi's film - net als zijn briljant reflexieve The Circle - een zeldzaam object in het huidige aanbod van klatergoud. Bijzonder inventief openend met de scène waarin het hoofdpersonage - een zwaarlijvige armekloot en pizzabezorger - zichzelf de das omdoet, is Crimson Gold de meest intelligente beschouwing van klassenverschil sinds Pasolini opmerkte dat hij bij rellen steeds de kant van de politie koos, omdat zij in tegenstelling tot de studenten tenminste zonen van het volk waren. Emadeddin is fenomenaal als de aan komische cinema ontleende sukkelaar die een bewijsje voor de aankoop van een onbetaalbaar halssnoer vindt en uit afgunstige nieuwsgierigheid een soort studietocht onderneemt in de wereld van de rijke bourgeoisie. (J.S.) **** (Knack)

En nu stop ik want het begint de vervelen vermoed ik... Maar ik wil dus enkel zeggen dat deze film die waarschijnlijk in de bioscoop grondig genegeerd zal worden, net zoveel aandacht verdient dan eender welke andere film, vandaar.

avatar van starbright boy
starbright boy (moderator)
Als deze film in mijn filmhuis gaat draaien zal ik hem niet negeren.

avatar van danuz
Zeker een bijzondere film. Eentje die misschien te vergelijken is met La Haine, maar het wat mij betreft toch net iets beter doet. De sensatie wordt niet opgezocht, maar in plaats daarvan zien we eigenlijk haast niets gebeuren. De hoofdrolspeler, Hussein, scharrelt wat rond, kijkt wazig voor zich uit. Ik kon eigenlijk alleen aan de gebeurtenissen om hem heen afleiden hoe hij zich moest voelen. De onderdrukking ligt er wat mij betreft totaal niet bovenop, krijg ook niet echt simpatie met een van de 'partijen' en zie ook dat arm en rijk voordelen en nadelen oplevert. De armen willen meer, de rijken hebben alles, maar genieten niet. Eigenlijk is het hele leven uitzichtloos

De scene bij de rijke jongen in huis is erg mooi en slepend. Al met al geen SUPER film, maar zeker goed om gezien te hebben.

In de nacht van maandag op dinsdag van 01:00 tot 02:35 uur op arte. In het Farsi met Duitse ondertitels.

avatar van rokkenjager
4,0
Groots meesterwerk.

De film is zonder twijfel het beste werk van de iraanse meester regisseur Panahi en een van de voortreffelijkste iraanse films ooit.

(Talaye Sorkh) begint begint als een trage film en eindigt ook als dat. Tijdens het kijken van de film krijgen we bijna geen diepgang of toegang tot de hoofdpersoon, we weten niet hoe hij zich voelt of waarom hij zoeen Atypisch gedrag toont, alhoewel het word weergegeven dat Hussein aan schizofreen lijd. Hossain Emadeddin
zet hier een knap rol neer, Panahi maakt dan ook net als zijn mentor Abbas Kiarostami vaak gebruik van amateurs-acteurs, er word op imdb zelfs aangegeven dat Hossain Emadeddin in het echt een pizzabezorger is, maar alleen een meesterlijke regisseur kan uit een nooit eerder ervaren acteur zoeen sensationele prestatie uit halen.

De film heeft een geweldige film-noir stijl, verbluffende cinematografie waar door je meegesleept word in de straten van Teheran, het akelige en droevige sfeer volgt je continu en blijft je op het huid kruipen. De dialogen vervelen geen minuut en ze blijven volop boeien. eigenlijk is minimalisme wat Crimson Gold tot zoeen indrukwekkende film maakt, een simpele verhaal, we krijgen bijna geen diepgang in het verhaal er zitten weinig dialogen in de film, de film bevat vrijwel geen muziek en toch zit je anderhalf uur lang op het puntje van je stoel.

Het 2 boeiendste en prachtigste delen van de film waren wanneer hussein perongeluk inThe party werd verzeild, en het laatste gedeelte in met de rijke jongenman. Kortom Crismon is een onmisbare en ontroerende en vooral een meeslepende film die je absoluut niet wilt missen.

4 en half sterren.

avatar van Reservoir Dogs
3,5
De film is gebaseerd op een klein krantenberichtje over een dief die door het beveiligingssysteem was opgesloten in een juwelierszaak. De man vermoordde de manager en schoot vervolgens zichzelf dood. Jafar Panahi (The Circle) vroeg collega-regisseur Abbas Kiarostami een scenario te schrijven rond de vraag wat iemand tot zo'n extreme daad kon brengen.
Bron: cinema.nl

Er gebeuren verschillende dingen waarvan je niet eens weet waarom het gebeurt. De regisseur heeft er blijkbaar voor gekozen om zijn tijd te nemen en er gebeurde niets overhaast. Misschien kwam dat mede door de hoofdpersonage Hussein: een gedeprimeerde pizzabezorger die de maatschappelijke vernederingen meer dan beu is, die vernederingen moeten het vooral hebben om zijn uitdrukkingen met een betekenis achter die men niet uitlegt of verteld maar die men gewoon weet.

We krijgen een indringend beeld te zien van het leven in Teheran en wat er zich soms kan afspelen achter gesloten deuren in de rijke woonwijken van Teheran.

(Deze film is zeker en vast een gouden tip waard voor de MovieMeter pakketservice, en zo niet moet je hem maar eens gaan huren net als ik dat deed)

avatar van wendyvortex
3,0
Taxi Driver in Teheran. Zwijzame Iran/Irak-veteraan in de hoofdrol. En ipv een taxichauffeur een pizzakoerier met brommer.
Geeft een behoorlijike inkijk in het leven in Teheran en zelfs zo realistisch dat de film in Iran zelf niet vertoond mag worden.
Ook de eerste Iraanse film die me echt aanspreekt en daarmee een voldoende scoort. Jammer dat sommige scenes duidelijker geslaagd zijn dan enkele mindere scenes.

Meneer Bungel
Het verhaal lijkt inderdaad wel op 'Taxi driver', maar 'Crimson gold' is vooral veel grauwer, met een soms tergend laag tempo en ziet er veel eerder uit als een soort documentaire. Maar of dat nu zo erg is? Nee. Emadeddin bewijst dat je niet per se een DeNiro nodig hebt om sympathie voor een karakter te krijgen. Hij zet een minimale, maar sterke rol neer en vooral bij de pijnlijke afwijzingen in de juwelierszaak spreken zijn stilte en gezicht boekdelen. Dat hij ondanks zijn tegenslagen en ziekte(en de daarmee voorgeschreven Prednison) toch blijft werken en zelfs eten gaat uitdelen bij een politie-actie... Het wordt hem zelf uiteindelijk ook te veel, dat blijkt(in het begin al te zien, dus vandaar geen spoilertags).

Wat mij betreft heel anders dan 'Taxi driver', ik zou eerder een 'Frozen river' noemen, maar wel een behoorlijk indringende en interessante film.

avatar van ILDIB
3,5
Jammerlijk heb ik de 1e 10 minuten gemist, maar toch pakte het verhaal. Prachtige rol van die bolle.

3,0
Mmm, ik kon m'n aandacht er niet bij houden. Iets te veel los zand, en iets te veel alledaags misschien. Ellenlange scene's op een motorfiets.

avatar van doncorleone
Ik heb over het algemeen geen problemen met wat langzaam, maar deze was wel erg traag.
Geen topper voor mij, maar toch bleef de film me wel boeien. Het goede spel van de hoofdpersoon droeg daar zeker aan bij.
Misschien vond ik het ook wel interessant omdat de achtergrond (Teheran) weer eens totaal ander is.

avatar van Vinokourov
3,5
Yeah, een film over een depressieve Iraanse pizzabezorger die ogenschijnlijk een oorlogstrauma heeft opgelopen. Hij bezorgt zijn pizza's in de rijke buurten van Teheran, banjert rond in die weldadige huizen, maar wat er nou echt in zijn hoofd omgaat, is een raadsel. De rol van pizzabezorger wordt in ieder geval erg knap vertolkt. Jammer dat het einde al in het begin van de film gespoilerd wordt, dat had deze film niet bepaald nodig.

avatar van Spetie
3,0
Zeer rustige film qua tempo, die het verhaal verteld rondom een man, die graag wat meer van zijn leven wil maken, maar al snel ziet dat dit niet eenvoudig zal zijn.

De hoofdrolspeler zelf komt ook niet al te snel over, al past dat overigens goed bij zijn rol. Je ziet hem vaak nadenken, tenminste zo lijkt het, en hij oogt enorm ontevreden met zijn huidige leven. Regisseur Jafar Panahi maakt er een uiterst realistische film van, die door middel van een grote flashback toont hoe de zaak in de juwelierszaak uiteindelijk zo uit de hand kon lopen. De dikke Hussein oogt niet al te sympathiek, maar blijkt uiteindelijk sympathieker te zijn dan gedacht.

Panahi laat zien dat er in Iran een zeer grote tegenstelling is tussen arm en rijk, wat in diverse scenes naar voren komt en waar Hussein uiteindelijk het slachtoffer van wordt. De kritiek van de regisseur uit zich ook duidelijk daarop. Los daarvan vond ik het een film, die me bij vlagen greep, maar die ondanks de gebeurtenissen, geen onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Het heeft in ieder geval wel een interessant onderwerp, dat moet gezegd worden.

3,0*

avatar van John Milton
4,0
Schrijnend. Mijn derde Panahi na This is not a film en Taxi Teheran, en ik ben blij dat ik nu eindelijk voor zijn iets 'oudere' werk ben gaan zitten. Ik vond de worsteling van de hoofdpersoon met de voor hem onoverbrugbare kloof tussen rijkdom en armoede, en de manier waarop de mensen om hem heen naar hem kijken, intens droevig. Het feit dat de acteur in het echt ook een pizzabezorger was, lijdend aan paranoïde schizofrenie, maakt het nog intenser.

Panahi neemt de tijd om ons te voelen wat er in de belevingswereld van deze man omgaat, ogenschijnlijk zonder hem daarbij een scala aan emoties te laten tonen: alles lijkt onder de oppervlakte te gebeuren, al giert er daarbinnen voor je gevoel iets dermate sterks, dat de man het soms amper binnen kan houden. De scène bij het verlaten van de juwelier is daar denk ik een goed voorbeeld van.

Na deze ervaring kan ik bijna niet wachten om The White Balloon, Ayneh en Dayereh te gaan zien, en me weer eens wat meer onder te dompelen in die wondere wereld van immer fascinerende Iraanse cinema. Gelijk maar even wat leesmateriaal aangeschaft, en ik kon daarbij het pas verschenen boek over Asghar Farhadi natuurlijk niet laten liggen.

Geschreven door de ons recent ontvallen meester Abbas Kiarostami, maakt Panahi van Talaye Sorkh een moderne tragedie over een man die zijn plaats in de wereld nauwelijks langer vol lijkt te kunnen houden.

4.2*

Gast
geplaatst: vandaag om 07:04 uur

geplaatst: vandaag om 07:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.