Zire Darakhatan Zeyton (1994)

Alternatieve titels: Through the Olive Trees, Under the Olive Trees, زير درختان زيتون

mijn stem
3,84
37 stemmen

Iran / Frankrijk
Drama
103 minuten

geregisseerd door Abbas Kiarostami
met Mohamad Ali Keshavarz, Farhad Kheradmand en Zarifah Shiva

Mohamad Ali Keshavarz speelt een regisseur die bezig is aan een film, 'Zendegi Edame Darad' ('En het leven gaat door..., een film die Kiarostami zelf gemaakt heeft over een grote aardbeving in Iran). Alle vrouwen zijn verzameld voor een casting. Een jonge vrouw wordt uitgekozen om de rol van bruid te spelen in een groot trouwfeest. Het maken van de film loopt echter niet van een leien dakje.

17 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van xgogax
 
0
Mijn lievelingsfilm van Abbas Kiarostami. Wat een meesterwerk!


***** / ***** voor dit hoogtepunt van de jaren ‘90.

avatar van The Eye
 
0
Nu nog even stemmen xgogax


avatar van rokkenjager
5,0
0
Het laatste Kiarostami die ik graag wilde zien, de rest bestaat maar uit documentaires en wat kleinere films. Ik laat ze 'voorlopig' maar liggen voor wat ze zijn.

Through the Olive Trees Maakt deel uit wat de critici noemen ''Koker trilogy'', aangezien alle drie films zich afspelen in het dorp 'Koker'....de trilogie begint bij ''Where Is the Friend's Home?'' gevolgd met ''Life, and Nothing More...'' en eindigt hier mee. Sommige beweren dat je de eerst twee genoemde hiervan moet hebben beschouwd om de grootse van de film te zien, Maar zelfs zonder die twee kan je zien dat de film groots is. alhoewel ik ''Where Is The Friend's Home?'' paar dagen geleden hebt ervaren.

Through the Olive Trees is gefilmpd in een simplistisch, menselijk en natuurlijke manier. Het is een studie tussen kunst en leven....realiteit en fictie.....poëtisch en lyrisch......dichterlijk en ëtisch. De film kan met gemak vergelijken worden met ''Poëtisch realisme'' film stroming.
Zo bevat de film meer dialogen en minder stiltes dan de andere Kirostami's films, behalve ''Ten'' die alleen maar om dialogen gaat. De herhalingen hebben echter hun plaats niet vrij gegeven. Ik vond de personages hier minder fascinerend en sensationeel. Bij vlagen zijn ze saai, meer in de richting van ''Freud zonder menselijke psyche''. Behalve de 'regisseur' die wel erg boeiend was. De dialogen pakten me niet sentimenteel....maar indrukwekkend waren ze wel. Toch vond ik de conversaties tussen het 'dorpjongen' en het 'dorpmeisje' niet behoorlijk boeiend.

Visueel de mooiste Kiarostami die ik zag, camerawerk was eigenlijk zeer typisch.....de 'auto-shot' was dit keer anders, ditmaal zien we de weg inplaats van de wijde shots. Het eindscene vond ik een van de mooiste shots die ik van Kiarostami zag. Ook al zie ik de film 'nog' niet als een meesterwerk....maar ik beschouw het ook absoluut niet al een 'tussendoortje'.

4* sterren.


avatar van Poisonthewell
4,5
0
Kiarostami is wellicht de meest intelligente, nog levende filmmaker. Zijn combinaties van kunst, filosofie, emotie en formalistisch experiment zijn volkomen uniek en eindeloos fascinerend. Godard, maar dan volwassen. Dit is het laatste deel in de Koker trilogie, en Kiarostami stapelt nog een paar metafictionele lagen bovenop de voorgaande films. Maar uiteindelijk is het vooral een simpel verhaal over een naieve, zeer vastberaden jongen die verliefd is op een meisje dat hem niet ziet staan.

avatar van Peake
 
0
Kan iemand mij vertellen of de Franse dvd van MK2 ook Engelse ondertiteling heeft?

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
0
Peake schreef:
Kan iemand mij vertellen of de Franse dvd van MK2 ook Engelse ondertiteling heeft?

Vast niet, maar ik heb geen exemplaar om dat te bevestigen. Maar uitgaande van het feit dat Franse DVD's zelden andere dan Franse subs hebben, amazon het niet vermeldt (is niet altijd betrouwbaar), maar ook in geen enkele DVD beschrijving staat iets over andere dan Franse subs, zoals hier.

avatar van Peake
 
0
Dank! Ik vroeg mij dit namelijk af aangezien bij de enkele dvd inderdaad wordt aangegeven dat er alleen Franstalige ondertitels voorhanden zijn, terwijl bij de boxset van MK2 (waar deze film ook bij zit) wordt aangegeven dat er wel Engelstalige subs aanwezig zijn.


avatar van Ithildin
3,5
0
Wil deze graag zien, maar móet ik daarvoor eerst where is my friends house? en and life goes on kijken?

avatar van Ithildin
3,5
0
Ik zal mezelf even antwoorden; wel een pré, maar zeker niet nodig. Je snapt de vreemde gelaagdheid van de films beter en herkent acteurs en landschappen.

avatar van Spetie
3,5
0
Spetie (moderator)
geplaatst:
De derde Kiarostami, die ik zag en ook deze is goed bevallen, al is het in zijn totaal net wat minder goed dan de andere twee.

Van de ''Koker trilogy'', waar deze Through the Olive Trees ook bij hoort heb ik overigens nog geen film gezien. Ik had tijdens het kijken niet het idee dat ik een bepaalde voorkennis miste, want alles was behoorlijk goed te volgen. Het scenario deed mij enigszins denken aan Truffauts La Nuit Américaine (1973), die ook over een regisseur gaat, die problemen heeft tijdens het maken van zijn film. Through the Olive Trees is een leuke film, en zeker niet alleen drama, zoals het genre hier doet vermoeden, want er zit genoeg luchtigheid en komische elementen in.

Naast het maken van een film is de rode draad ook het verhaal van de jongen, die gek ik op een meisje, terwijl zij niks van hem moet hebben. Op de filmset probeert hij telkens weer haar aandacht te krijgen, wat regelmatig voor een komische noot zorgt. Ook de scenes, die telkens weer overnieuw moeten, omdat er iets niet goed gaat zijn erg vermakelijk van opzet. Het camerawerk, is mooi en weet de schoonheid van de natuur aldaar op mooie wijze vast te leggen. Vooral de laatste paar minuten zijn buitengewoon mooi gefilmd.

De diepere gelaagdheid, kon ik er overigens deze keer niet uithalen. Ik vond het vooral een erg vermakelijke film, met een aantal mooie scenes, maar het mist deze keer net wat, om echt van een erg goede film te kunnen spreken.

3,5*

avatar van xgogax
 
0
Dit meesterwerk is een van de meest academische , afstandelijke en ontoegankelijke films van Kiarostami . Zire Darakhatan Zeyton (1994) kun je vooral zien als een film gemaakt door een filmtheoreticus voor filmtheoretici .

Er zit zelfs een diepere laag in de titel , om daar maar eens mee te beginnen .

The olive tree = the ' tree of life ' in the garden of Eden ( de boom des levens / levensboom in de Hof van Eden / het aardse paradijs )

Alles over de symboliek van de olijfboom : http://www.triumphpro.com/olive-tree-mystery.htm


Overigens , de recente onderzoeken wijzen uit dat de olijfboom zijn oorsprong kent in Koerdistan en niet in de Levant ! olives trees have Kurdish roots

avatar van eRCee
3,0
0
Redelijke film weer van Kiarostami, een film die continu blijft onderhouden maar nergens diepe indruk maakt. Academisch of zelfs maar intelligent lijkt Zire Darakhatan Zeyton me niet; feitelijk is er sprake van een nogal simpele plot over een jongen die verliefd is op een meisje, gegoten in een narratieve vorm waarbij het filmmaken zelf onderdeel wordt gemaakt van het verhaal. De visuele toon van Kiarostami is herkenbaar, vooral door de zachte kleuren en de shots vanuit de auto, maar ook hierin lijkt de regisseur me enigszins overroepen. Ik zal de films van Kiarostami wel blijven kijken als ik ze tegenkom, maar heb na vier stuks (plus een documentaire) nou niet bepaald de neiging om hard op zoek te gaan.

avatar van xgogax
 
0
rokkenjager schreef:
Through the Olive Trees is gefilmd in een simplistisch, menselijk en natuurlijke manier. Het is een studie tussen kunst en leven....realiteit en fictie.....poëtisch en lyrisch......dichterlijk en ëtisch. De film kan met gemak vergelijken worden met ''Poëtisch realisme'' film stroming.
In dit cinéma vérité , avant-garde meesterwerk komen veel meer filmstromingen bijeen . Dus niet alleen maar het Frans poëtisch realisme ( Jean Vigo , Jean Renoir , Marcel Carné ) . Om te beginnen de Franse première avant-garde stroming ( Marcel L'Herbier , Abel Gance , Jean Epstein ) , maar ook het Italiaans neorealisme ( Roberto Rossellini ) , de Franse nouvelle vague ( Jean-Luc Godard , Alain Resnais ) en de cinéma vérité van Robert Joseph Flaherty en natuurlijk Jean Rouch .

Wat mij betreft is dit magnifiek meesterwerk van Abbas Kiarostami een kruising tussen ' docufiction ' en ' docudrama ' , een kruising tussen het werk van Jean Epstein , Jean Vigo , Roberto Rossellini , Michelangelo Antonioni , Jean-Luc Godard , Alain Resnais en Jean Rouch en dat alles met een vleugje humanisme van Yasujirô Ozu en Robert Bresson .

avatar van eRCee
3,0
0
En niet te vergeten Piet Paaltjens en Jean-Charles Pichegru.

Name dropping

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.