La Nuit Américaine (1973)

En een heeeeele mooie Bisset!

Oprecht mooie film waarin zowel de hoofdrolspelers en de regisseur zich kwetsbaar op durven te stellen en zeggen wat hen zoal beweegt.

Misschien wat cliche, dat een vrouw vervelend nieuws hoort, daardoor teveel alcohol drinkt en vervolgens cast en crew teleur moet stellen omdat ze een bepaalde scene niet gedaan krijgt. Toch werkte de manier waarop zij telkens de verkeerde deur openmaakte mij behoorlijk op de lachspieren, terwijl het van de andere kant ook best sneu was.

Naast de vele beslommeringen van acteurs en actrices, die tijdens het filmen o.a. sterallures vertoonden danwel langzaam volwassen werden, krijgen we ook inzicht in waar je allemaal rekening mee moet houden als regisseur zijnde. Uiteenlopend van wat te doen als er iemand zwanger is? Hoe zit het met naaktcontracten? Hoe zorg je ervoor dat de toestroom aan mensen die uit de metro komen niet onuitputtelijk blijken? Er komt toch wel een staaltje perfectionisme bij kijken wat deze film mooi in beeld weet te brengen en zoals Jeunet al eens zei, dat hij geen kleur auto op camera vastgelegd wilde zien die niet strookte met zijn rood - groene kleuren.

Wat ik lief vond, was hoe de cast elkaar af en toe opzocht. Als je een tijdje met ' vreemdelingen ' optrekt ( zoals iemand in de film het verwoordde ) is het toch mooi hoe intiem je wordt met elkaar, ondanks dat de slotconclusie luidt, dat het hele filmcircus uiteindelijk weer uit elkaar gaat en je weer afscheid moet nemen om weer aan iets nieuws te bouwen.

Mooiste moment in de film was absoluut toen iedereen in de auto stapte om op weg te gaan naar een filmlocatie in de bergen. Naast het inzicht dat we krijgen in ' wat er allemaal komt kijken bij het maken van een film ' blijkt ook de opgenomen film zelf best vermakelijk. De kleuren waren inderdaad wel wat flets, maar dat stoorde mij niet, evenals de muziek, die goed tot zijn recht kwam hier. Ontroerend en grappig document over de facetten die om de hoek komen kijken bij het maken van een film.

Truffaut als acteur speelde daarnaast ook een fijne rol, net zoals ik de gehele cast nergens op kleine ergernissen van mijn kant kon betrappen. 4*

Mooie film. Ik heb hem destijds in de bioscoop gezien en vond hem toen beter, dan bij deze hernieuwde kennismaking. De acteurs doen het allemaal prima, maar niet uitzonderlijk goed.

Truffaut verklaarde destijds dat volgens hem "Singin' In The Rain" de beste film allertijden was.
Ook dat is een film over het maken van een film. Wellicht werd Truffaut daardoor geïnsprieerd.