Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse (1991)

Jammer van de lage stem, geweldig dat je die quote er even bijhaalt OH. Kreeg echt kippenvel bij dat moment

Maar ik ben geïnteresserd in film. Met name live action. Als ik vulkanoloog was zou ik waarschijnlijk op een ander forum zitten.

... en vaklui in wording. Zo.

Ik heb al een hoop filmdocus gezien, vind het best eens leuk om kijken, maar zelfs bij m'n favoriete film zou het niet hoger dan 2* scoren denk ik. Ik vind het gewoon te droog.

Zal daar dan wel aan liggen. Ik vond het geloofwaardigheid gehalte wel erg laag bij deze docu (afgezien van hoe het er werkelijk aan toe is gegaan).

Dat Coppola's "afdaling in de waanzin" klonk als veel tralala om niks. Ben er na het zien van de docu nog steeds niet van overtuigd dat die vent nu daadwerkelijk zo diep is moeten gaan.

Klonk meer als mytheschepping. Waar ik als absolute nonfan van deze film al helemaal geen boodschap aan heb.

Ach, er raken mensen van minder zware taken overspannen. Wil jou wel eens horen als je 8 maanden in de jungle zit een tweede hypotheek op je huis heb genomen en een orkaan blaast je set om ver. Nadat je hoofdrolspeler een hartaanval heeft gehad. Ondertussen hoop je maar dat de Philipinos, de nep van echt patronen weten te onderscheiden in de haast.

En dan heb ik het nog niet eens over de ijdelheid en brakke levensstijl van je belangrijkste acteurs...

Ik geef ook toe dat dat meespeelt. Alleen draag ik mezelf ook als voorbeeld aan dat fandom niet noodzakelijk leidt tot het hoog waarderen van docus over je favoriete films.

Als ik even naar m'n stemmenlijstje kijk valt het trouwens op dat ik het liefst naar fake docus kijk. Zal er ook wel mee te maken hebben dat er weinig docus zijn met onderwerpen die in mijn interessegebied zitten.

Leek me vooral eens interessant om dieper in een zogenaamd kunstwerk te duiken, dat ik dan zelf niet kon waarderen. Ik blijf toch steeds geïnteresseerd naar wat mensen trekken in films die mij niet boeien. Dan vind ik de visie van een regisseur een goed uitgangspunt. Op dat gebied bracht de docu gewoon weinig tot niks vond ik.

Reinbo: wat ik dus al zei, ik vond het gebracht als opgeklopt melodrama.

Tuurlijk, zwart/wit is het nooit. Maar lijkt mij persoonlijk wel dat het onderwerp een stevige hefboom kan spelen en meestal ook speelt. Ook bij mijzelf.

Komt 20 November op DVD (regio 1)!
http://www.dvdtimes.co.uk/content.php?contentid=66149

Aardige documentaire maar ik had er meer van verwacht. Ik vond het vooral allemaal nogal plat en snel getoont. Bij een film als Lost In La Mancha ga je veel meer op in het moment en wordt de frustratie veel voelbaarder gemaakt. Bij deze film miste ik de verhalende vorm van de documentaire behoorlijk. Het is een uiterst interresant kijkje achter de schermen maar er had in mijn ogen meer in gezeten.

Vooral naar het einde toe fascinerend. Alweer een jaar of 6, 7 geleden dat ik Apocalypse Now zag (Conrads geweldige boek staat me nog iets verser de geest), de documentaire geeft toch weer aanleiding voor een herkijk. Soms ging het iets teveel over financiëring, werd er iets te groots gepraat, maar uiteindelijk kon ik erg meegaan in Coppola's strubbelingen en overdenkingen. Ben trouwens erg benieuwd naar wat Eleanor had kunnen maken van haar materiaal met de natives (hun rituelen e.d.), had iets enorm moois kunnen opleveren.

De financiële last is heus een hele wezenlijke kwestie geweest. Niet zo gek dat die een belangrijke rol speelt in de documentaire . Als je je hele vermogen inclusief huis en haard op het spel hebt gezet en de set waait weg heeft dat zeker invloed op je psyche.

Ik beweer ook niet dat dat geen wezenlijke en zwaar dragende kwestie is geweest. Zelf ervoer ik meer bewondering uit scenes met de natives, uit die scene met Sheen, de vergelijkingen met het boek van Conrad e.d.. Maar het financiele plaatje had daar natuurlijk ook allemaal invloed op

Interessante docu over het maken van Apocalypse Now. Veel van de zaken die in de film verteld werden wist ik al doordat ik er over gelezen had, maar het is wel interessant om het allemaal in beeld te zien. Ook al vanwege het feit dat Coppola met alle mogelijke problemen te maken kreeg waar een filmmaker mee te maken kon krijgen. Boeiend voor zowel fans als niet-fans van Apocalypse Now..

Apocalypse Now maken was voor Francis Ford Coppola geen pretje. Amerika verwachtte een meesterwerk en moest daar jarenlang op wachten. Francis wilde echter de film maken over hoe Vietnam was, zonder romantisering en zelfs zonder per se een oorlogsfilm te maken. Tijdens het maken van deze film stuitte hij meerdere malen op authoriteiten, instanties en vooral: hemzelf.

Goed neergezet en tof om te kijken, vooral als je de film kent en de belanghebbenden (Marlon Brando de epische lul, Dennis Hopper beweest wederom dat hij echt zo geschift is als iedereen denkt en Martin Sheen over de hartaanval die hij kreeg tijdens het schieten).