Logboek

Destijds nog in de bios gezien, waar die behoorlijk wat indruk achterliet. Nu de extended cut herzien op bluray.

Verrassende found-footage film met indrukwekkende special effects naar het script van Max Landis, zoon van John Landis (The Blues Brothers). Drie scholieren (waarvan twee neven) stuiten op een mysterieus diep gat in het bos, wat naar een buitenaards lichtgevend gesteente leidt. Nadat ze het hebben aangeraakt ontwikkelen ze telekinetische superkrachten. Wat luchtig begint met wat kwajongensstreken, eindigt in een spectaculaire, tragische climax.

Goed acteerwerk van de drie jongens die worstelen met hun groeiende krachten en persoonlijke problemen. Met name Andrew (Dane DeHaan) heeft het ontzettend zwaar, wat al begint met zijn thuissituatie, waarbij zijn moeder chronisch ziek is en zijn vader een zuipzap met losse handjes. Daarbij is hij zeer verlegen en verschuilt zich voornamelijk achter zijn camera. Vrienden heeft hij nooit echt gehad en hij is regelmatig het pispaaltje op school. Zijn hele leven heeft hij enorm veel woede opgekropt en het is dan ook geen verassing dat hij wordt verleid door de Dark Side in de vorm van machtsbelust. Je zag hier ook al het talent van Michael B. Jordan in een uitstekende jonge rol.

Don’t fuck with the original!

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Lionsgate met Dolby Vision en een nieuwe Atmos track.

Destijds nog in de bios gezien. Wes Craven kon naar verluidt niet langer aanzien hoe de eindeloze remakes van o.a. zijn eigen ‘Last House of the Left’ en ‘The Hills have Eyes’ het genre opnieuw om zeep hielpen en besloot in actie te komen. Craven en scenarist Kevin Williamson sloegen nog één laatste keer dan handen ineen. De laatste film van Craven, die in 2015 overleed.

Ditmaal worden Social media, internet bekendheid en remakes op de hak worden genomen. Craven weet wederom spanning, humor en entertainmentwaarde te combineren. Een stuk beter dan Scream 3, waar de moorden een tandje bruter zijn en het verhaal iets beter in elkaar steekt. Er wordt weer een leger aan kanonnenvoer geïntroduceerd en enkele spelers weten zelfs wat van hun rol te maken. De scene met het mes in de brievenbus blijft hilarisch.

Voor mij de laatste goede Scream film, deel 5&6 vond ik verschrikkelijk en nieuwe deel 7 ga ik niets eens aan beginnen, wordt op ieder forum en youtube kanaal afgemaakt. Ze hadden uit respect voor Craven ná zijn dood ook gewoon moeten stoppen.

Na heel lang uitstellen toch maar een kans gegeven op Netflix. Tja ik had dit al verwacht, sfeerloze en ongeïnspireerde bagger met een meta woke cast, alle vreemde buitenbeentjes zijn weer opgetrommeld. Met moeite uitgekeken.. Anderhalf sterretje voor het camerawerk.
Hoop dat de nieuwe Evil Dead Burn wat beter is..

stem geplaatst

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 boxset van Arrow.
De film volgt Shaolin-meester Hong Xiguan (Chen Kuan-tai) die zint op wraak nadat de Manchu's de Shaolin-tempel verwoesten en White Brow Hermit Pai Mei hun grootmeester doodde. Hong trouwt met een Crane-stijl vechtster Lily Li, krijgen een zoon en richt zich op de Tiger-stijl om de onoverwinnelijke Taoïstische Pai Mei uit te dagen. De film overspant meerdere jaren en volgt uiteindelijk zijn zoon Wending die een hybride stijl van zijn ouders aanleert om de wraakklus van zijn vader te klaren.

Eunuch Priest Pai Mei offerede zijn mannelijkheid op om extra psychologische kracht te krijgen. Het idee erachter is dat er geen energie wordt verspild aan seksuele gevoelens, maar alles wordt gebundeld naar fysieke kracht, wat hem een superieure en onoverwinnelijke meester zou maken.
De ideologie achter de eunuch Pai Mei deed het uitermate goed bij het publiek en dit werd een enorme hit. Drie jaar later verscheen de remake Clan of the White Lotus, waar Lo Lieh wederom Mai Mei vertolkt.

Gordon Liu zien we in de openingsscene als hij zich opofferd zodat Chen Kuan-tai kan ontsnappen. Verder heeft Lau Kar-Leung een cameo als één van de bewakers van het paleis in een gevecht met de drie saction staff.

Ondanks de status van de film en de grote namen die meespelen valt die me toch een beetje tegen. De gevechten voelen vaak wat langzaam aan en de finale met de zoon valt tegen.

Op aanraden gezien op Netflix. Mooie animatiestyle met een ontroerend verhaal en schitterende piano soundtrack.

You won that match, don’t ever forget that

Herzien op bluray uit de collection box waar ze alle vier op staan.
Ondanks dat het een martial arts film is draait het vooral om de interactie tussen de personages en de filosofie achter vechtsporten, waarbij het soms meer kracht vergt om een klap in te houden dan om je tegenstander te overheersen..

De film volgt vijf Amerikaanse vechtsporters—onder anderen gespeeld door Eric Roberts (Alex) en Phillip Rhee (Tommy)—die drie maanden trainen om het op te nemen tegen het meedogenloze Koreaanse team. Ze worden geleidt door Darth Vader himself James Earl Jones, in een onvergetelijke rol als coach. Ze starten als vijf individuen, maar naarmate de film vordert ontstaat er een hechte band in de groep.

De karakters hebben elk hun eigen demonen. Zo worstelt Tommy Lee met wraakgevoelens omdat zijn tegenstander in het verleden zijn broer heeft gedood tijdens een toernooi, en heeft Alex al drie jaar niet meer in de ring gestaan, nadat hij geblesseerd raakte aan zijn schouder. Daarbij is hij zijn vrouw verloren en raakt zijn zoontje door middel van een ongeluk in een coma.

Phillip Ree levert een ingetogen acteerprestatie, de snelheid en felheid waarmee Ree echter beweegt bewijzen dat er met hem niet te sollen valt. Tegelijkertijd moet hij zijn innerlijke woede bedwingen en vrede zien te vinden met de dood van zijn broer. Eric Roberts is innemend als een hardwerkende vader met een haardos waar Mel Gibson ten tijde van Lethal Weapon jaloers op zou zijn geweest. Wat een charisma had die man toch. De karakterontwikkeling als een doodgewone man die de band probeert te herstellen met het enige waarin hij echt uitblinkt is ontroerend, en de scene in het ziekenhuis bij zijn zoontje is dan ook hartverscheurend. Beide personages bereiken het eindpunt van hun persoonlijke reis in de krachtige slotscène, waarin op verrassende wijze blijk wordt gegeven van nederigheid en broederschap vanuit een onverwachte hoek. Zoveel emotionele power huist er in deze film, ondersteunt door de prachtige muziek van o.a Jim Capaldi en Golden Earring.

Een martial arts film met een hart!

Where everything seems possible and nothing is what it seems

Herzien op 4K van Shout Factory met Dolby Vision en een indrukwekkende Atmos track, klonk heerlijk over de boxen.

Laatste film van de grote Jim Henson, de beroemde geestelijk vader van The Muppets en Sesamstraat, die 4 jaar later plots overleed door een zware bacteriële infectie en leidde tot een longontsteking en bloedvergiftiging. Script werd (deels) geschreven door Terry Jones (bekend van Monty Python). Het oorspronkelijke verhaal is bedacht door regisseur Jim Henson en kinderboekenschrijver Dennis Lee. George Lucas was één van de producenten. Destijds geflopt aan de Amerikaanse box Office, maar later dankzij de sterke vhs-verkoop en heruitzendingen op tv uitgegroeid tot een enorme cultklassieker.

De kracht van de film zit hem niet in het flinterdunne verhaal, maar de visueel verbluffende wereld die is gecreëerd. Het sprookjesachtige doolhof geeft een magische sfeer vol glitters en sprankelingen. Bijna alles lijkt te bewegen en te praten, van muren tot deurkloppers, alsof je je een weg door de Efteling waant. Daarnaast zijn de als achtergrond dienende fotorealistische schilderijen, gecreëerd door Industrial Light & Magic, prachtig om te zien. Ze weten zich feilloos te vermengen met de live-action beelden. Eén van de visuele hoogtepunten is de upside-down room, ontworpen naar een tekening (trappenhuis-illusie) van de Nederlandse kunstenaar M.C. Escher. Daarnaast is de gemaskerde bal-scène, een surrealistische droomsequentie, een visueel meesterwerk. Tot slot is dit doolhof gevuld met excentrieke, charmante creaties die de jonge Connelly bijstaan in haar puzzeltocht richting het slot. Eén van haar reis metgezellen die ze het eerst (al plassend) tegenkomt is de mopperige dwerg Hoggle, die het moeras van de eeuwige stank vreest. Een ander metgezel is de (in eerste instantie) angstaanjagende Ludo, maar eigenlijk heel bang is en zelfs wat aandoenlijk overkomt (Ludo down..). Zijn kracht is door middel van een harde kreet stenen en rotsblokken oproepen.

De vijftienjarige Jennifer Connelly combineerde haar acteerwerk knap met de complexe poppenspel-omgeving, en wist met haar natuurlijke spel de emotionele kwetsbaarheid van de puberteit overtuigend over te brengen in een ietswat onschuldige vertolking. De Britse popster David Bowie levert een flamboyante en charismatische prestatie af. Dat Bowie zich in zijn sas voelde als Goblin King, blijkt uit het plezier dat hij afstraalt in het vertolken van zijn rol. De soundtrack met nummers als Dance Magic en As the World Falls Down zijn sfeerverhogend en geven de film extra glans.

Een betoverende tijdloze fantasy trip uit de 80’s en een onvergetelijk stukje nostalgie!

Hey Candy Cane

Na jaren herzien op Netflix. Ik heb hem op zolder nog op dvd leggen, kan wel een mooie 4K upgrade gebruiken.

Geflopt in Amerika en in Nederland niet eens de bioscoop gehaald. Zonde, want deze vroege rol van Walker vlak na The Fast and the Furious is zeker het kijken waard. Een Hitchcock-achtige roadthriller in de traditie van snelwegklassiekers als Duel ‘71 en The Hitcher ’86. Ook wel bekend onder de naam Road Kill en er werden alternatieve endings gefilmd. Er verschenen nog twee vervolgen die ik nooit gezien heb.

Het verhaal (geschreven door o.a. J.J. Abrams) volgt twee broers (Paul Walker en Steve Zahn) die via een CB-radio (bakkie) een geintje uithalen met een vrachtwagenchauffeur. Dit loopt gruwelijk uit de hand wanneer de mysterieuze trucker blijkt te zinnen op psychotische wraak en een vriendin van Walker erbij betrekt.

De sterkte van de film ligt vooral in de dreigende enge stem van de anonieme trucker (ingesproken door Ted Levine, bekend als Buffalo Bill uit The Silence of the Lambs) die zichzelf Rusty Nail noemt. Het feit dat we zijn gezicht pas in het slot te zien krijgen voert de spanning extra op. Tempo ligt hoog en het kat- en muisspel blijft spannend. Enige puntjes van kritiek zijn dat de film halverwege soms leunt op toevalligheden en bepaalde keuzes die personages maken om ‘de spanning erin te houden’.

First time watch op Netflix. Ik las dat later dit jaar deel 2 verschijnt in de bios, dus wilde deze wel eens zien. Tevens komt dit deel op 4K uit binnenkort.

Ik ken Griffin Dunne eigenlijk alleen als acteur van o.a. An American Werewolf in London en After Hours. Beetje mixed feelings bij de film, wat vooral komt door het inconsistente verhaal dat heen en weer springt tussen romantisch drama, komedie, fantasy en mysterie. Gelukkig wordt dit wel goed gemaakt door het acteerwerk van zowel de tantes als Bullock en Kidman, waarbij de chemie fijn aanvoelt. Stockard Channing ken ik eigenlijk alleen van Grease. Maar het verhaal draait natuurlijk vooral om de twee zussen, waar Kidman een beetje op de tweede plaats komt en vooral voor haar uiterlijk lijkt gecast. Bullock is duidelijk de ster en vooral de scene als ze s’ochtends wordt ondervraagd door de rechercheur sprong er echt uit voor mij, dan laat ze echt zien wat ze in huis heeft!

Ondanks het chick-flick gehalte toch de moeite waard (ja ook voor mannen).

Leuk tussendoortje op Netflix met niet eens zo’n slecht verhaal en een aantal goeie illegale straatgevechten. Dit zijn de beste rollen voor Michael Jai White, niet teveel lullen en gewoon zijn vuisten laten spreken. Altijd een genot om Julian Sands weer te zien, wat een charismatische acteur was dat toch met zijn manier van praten, die stem herken je uit duizenden. Verder cameo’s van o.a Gina Carano, die een aantal jaar geleden te zien was in The Mandolorian en (de in 2022 overleden) Robert Wall als één van de bodyguards in het laatste gevecht. Hij wordt aangesproken als O’Hara, net als in Enter the Dragon met Bruce Lee.

“More forgiveness, less aggression.”

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 boxset.
Tweede film van Lau Kar-leung waar het thema vergiffenis centraal staat.

We volgen de jonge en roekeloze Wong Fei-hung (gespeeld door Liu Chia-hui, nu bekend onder de naam Gordon Liu) die dolgraag kungfu wil leren, omdat hij wilt meedoen aan het jaarlijkse Pao competitie, om de rivaliserende rotzakken een lesje te leren. Zijn vader weigert echter. Wanneer hij in de problemen raakt, accepteert zijn vaders voormalige meester, Lu Ah-tsai (gespeeld door Chen Kuan-tai), hem als leerling. In plaats van meteen dodelijke technieken te leren, ondergaat Wong een zware training die dient als metafoor voor emotionele volwassenheid en discipline.

Gordon Liu was hier nog vrij onervaren als acteur, maar werd gelukkig omringd door een sterrencast van de Shaw wereld die hem ondersteunden. O.a door zijn ‘broers’ Lau Kar-Leung- en Wing (wiens familie Gordon geadopteerd hadden) en Lily Li. Qua muziek horen we de welbekende Wong Fei-Hung theme ‘Under the General’s Orders’.

Film komt wat traag op gang en pas na 40min komt het eerste boeiende gevecht tussen de broers Lau Kar-Leung en Lau Kar-Wing in het bos. Leung vecht met een speer en Wing met zwaard. De choreografie is van hoog niveau, maar dat is ook te verwachten van de twee action directors. Andere hoogtepunten zijn de harde trainingssessies, waar Gordon een heuse karakterontwikkeling ondergaat van overmoedige tiener tot gedisciplineerde leerling, en de finale in het bos met de eight diagram pole style.

I see your Schwarts is as big as mine. Now let's see how well you handle it!

Na jaren weer herzien, nu op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision.
Parodie waar vooral Star Wars wordt gespoofed, het is dan ook min of meer een vereiste dat je goed bekend met de originele trilogie.

De planeet Spaceball kampt met een ernstig tekort aan verse lucht. De slechte President Skroob (gespeeld door Mel Brooks zelf) en zijn handlanger Dark Helmet (Rick Moranis) smeden een plan om de atmosfeer van de vreedzame buurplaneet Druidia te stelen. Ze ontvoeren hiervoor prinses Vespa (Daphne Zuniga). Het is aan de rebellerende ruimteheld Lone Starr (Bill Pullman) en zijn trouwe 'Mog' (half mens, half hond) Barf (John Candy) om de prinses te redden.

Was weer even wennen, maar na een minuut of 20 zat ik weer helemaal in. De typetjes blijven leuk, waar Rick Moranis de show steelt als de kleine, klungelige en onzekere Dark Helmet met zijn gigantische helm. De scene met ludicrous speed waarbij die een enorme deuk in zijn helm valt blijft hilarisch. De andere acteurs zijn ook goed op dreef met John Candy als de halfhond Barf, die uiteraard Chewbacca moet voorstellen. Als het trouwe maatje van ‘Lone Starr’ sjokt hij overal achter hem aan en blijkt zijn staart een eigen leven te leiden. Pizza de Hut als Jabba, Yoghurt als Yoda, hoe verzinnen ze het. Richting de finale worden we nog getrakteerd op verwijzingen naar Alien en Planet of the Apes.

Scream 4 is zojuist eindelijk op 4K verschenen, dus een mooie gelegenheid om de originele trilogie weer te kijken. Herzien op 4K met Dolby Vision.

Beduidend de minste van de drie, wat vooral te wijten is aan het vertrek van schrijver Williamson. Waar in de eerste twee delen de combinatie van spanning en parodie vlot uitpakte, lijkt dat hier uitgeblust. De cast moet zich door een inspiratieloos script worstelen, met als dieptepunt een werkelijk absurd slotakkoord waarbij de ontknoping zó ver gezocht is dat zelfs de meest creatieve geest er niet op zal komen. Campbell, Arquette en Cox zijn uiteraard weer van de partij, maar lijken er ook minder zin in te hebben. De nieuwe personages voegen amper iets toe, dienen vooral als slachtvee en proberen uit alle macht de verdenking op zich te richten in een wanhopige poging nog wat spanning te creëeren. Alleen Gale Weathers imitator van de Stab 3 set had nog wat geinige oneliners.

Slecht is de film ook weer niet, hij heeft z’n momenten. Hoogtepunten voor mij zijn de proloog met Cotton Weary en de scene van Sidney’s ouderlijk huis op de set van Stab 3. Verder zijn er een gros cameo’s van beroemde filmhelden toegevoegd (Lance Henriksen, cultregisseur Roger Corman, Carrie Fisher, ‘Clerks’ antihelden Jay en Silent Bob), waarvan Carrie Fisher de leukste is.

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 boxset. Dit is een prequel op ‘Five Shaolin Masters’ en hier zien we de aanval op de Shaolin Tempel door het leger van de Qing Court, dmv van een verrader binnen de tempel die direct verslag uitbrengt aan de keizer. De film documenteert de legendarische geschiedenis van de Shaolin-tempel en dient als een soort oorsprongsverhaal voor beroemde kungfu-figuren. Het centrale thema draait om monniken die voor het eerst niet-religieuze buitenstaanders toelaten om kung fu te leren, zodat zij de onderdrukte Chinese bevolking kunnen verdedigen tegen de Manchu-heersers tijdens de Qing-dynastie.

De film begint met drie studenten (waaronder hoofdpersonage Alexander Fu Sheng) die in de stromende regen voor de tempel wachten. We komen te weten dat dit al de vijfde dag is zonder eten of drinken. Uiteindelijk mogen ze naar binnen en ontdekken al snel dat toegang krijgen tot de tempel slechts het begin is van hun beproevingen. Ze krijgen direct ogenschijnlijk eenvoudige taken toegewezen. De één wordt naar de keuken gestuurd om het vuur brandend te houden. Een ander krijgt de opdracht om lange stroken papier over een reeks puntige stenen uit te spreiden. Weer een andere student – ​​een begaafd turner – krijgt gewichten voor zijn benen en moet herhaaldelijk springen. Wat deze studenten niet beseffen, is dat ze discipline, kracht en vaardigheden opdoen die ze binnenkort zullen inzetten wanneer hun nieuwe thuis wordt aangevallen door het leger van de keizer.

Het grootste deel van de twee uur durende film besteedt aandacht aan de ontwikkeling van de personages; we zien hoe onze helden worstelen, groeien en eigenschappen als geduld en eergevoel ontwikkelen. De film bevat minder gevechtsscènes dan je wellicht zou verwachten, aangezien het verhaal zich grotendeels richt op de groei van de personages. Eén van de grote actiescènes – die halverwege de film plaatsvindt – draait om de beproeving van de 'Wooden Man Alley' (de gang met houten poppen). Wanneer deze beproeving wordt behaald, mag de student de tempel pas verlaten. In de slotakte (met Cheng Cheh’s kenmerkende geweld en bloedvergieten) barst de hel los en moet de tempel verdedigd worden tegen de keizerlijke troepen. Het is groots en bloederig, en vooral meeslepend, omdat dit precies is waarvoor onze hoofdpersonages de hele film lang hebben getraind.

Qua cast doen grote namen mee als Alexander Fu Sheng, David Chiang en Ti Lung, maar ook Phillip Kwok, Lo Mang en Chiang Sheng die 2 jaar later bekend werden als de Venom Mob.

Behoort tot de betere Shaw flicks!

Had deze vroeger al een keer gezien, maar wist er bijna niks meer van. Nu herzien op 4K van Kino Lorber.

Beetje een matige en bovenal brave slasher waar de moordenaar na drie jaar wraak komt nemen tijdens een feest op Oudejaarsavond wat zich afspeelt in een rijdende trein. Wij volgen Jamie Lee Curtis, die datzelfde jaar ook meespeelde in Prom Night en The Fog.

Het eerste uur gebeurt er nauwelijks iets, en kijken we vooral naar feestende, flirtende jongeren en goochelaar David Copperfield die wat trucs uit de kast trekt. Het laatste half uur is veruit het beste wat de film te bieden heeft.
De kills zijn bijna allemaal buiten beeld en wij krijgen alleen de aftermath te zien zoals een doorgesneden keel of afgehakt hoofd. De claustrofobische setting van een rijdende trein zorgt wel voor een unieke sfeer, het is weer eens wat anders, maar er wordt helaas te weinig mee gedaan. Hoorde wel in een interview dat de trein specifiek gehuurd was voor deze film, maar de makers geen veranderingen mochten aanbrengen, alles moest blijven zoals het was. Dus dat zou een verklaring kunnen wezen. Pluspunten zijn de wisselende vermommingen van de moordenaar en het camerawerk van John Alcott, die eerder datzelfde jaar ook The Shining schoot.

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 boxset.
Direct vervolg op Shaolin Temple 1976, het is voor nieuwkomers dan ook raadzaam om die eerst te kijken.

Tijdens de Qing-dynastie beschouwt het keizerlijk hof de Shaolintempel als een bedreiging; op basis van informatie van spionnen stuurt het hof een leger Manchu’s op pad om de tempel plat te branden. De meeste sneuvelen door de verrassingsaanval, maar enkele weten te ontsnappen, waaronder de vijf ‘Shaolin Masters’ die wij volgen. Hun enige hoop is zich te verenigen met hun patriottische broeders in Centraal-China en gebruiken geheime handgebaren om met elkaar te communiceren. Ondertussen worden ze opgejaagd door de Manchu’s en na enkele korte confrontaties (waaronder de verrader die verantwoordelijk was voor het bloedbad en verwoesting), waarbij ze ternauwernood aan de dood ontsnappen, beseffen ze echter al snel dat ze niet opgewassen zijn tegen de uiterst bekwame kungfu-vechters. Vastbesloten om hun gebrekkige technieken te verbeteren zoeken ze hun toevlucht in de afgebrande tempel en richten ze zich op het aanleren van specifieke vaardigheden om de Manchu meesters te verslaan.

Hoewel het verhaal misschien eenvoudig oogt, compenseert de film dit ruimschoots met het dynamische concept waarbij elke held (en zijn tegenstander) een eigen, unieke vechtstijl gebruikt. Zo gebruikt één van de bad guys de Praying Mantis Style (bidsprinkhaan) en een ander de Flying Axe, waarbij er een bijl aan een stuk touw is bevestigd.

Onder de vijf helden zijn David Chiang, Ti Lung en Alexander Fu Sheng de bekendste. De bad guys zijn ook allemaal bekende koppen uit de Shaw wereld, waaronder Bryan Leung aka “Beardy”, een goede vriend van Sammo Hung. Verder nog een vroege rol van Gordon Liu, die toen nog totaal onbekend was. Hij speelt ook één van de ontsnapte discipelen, maar wordt al vrij snel gegrepen door de Manchus.

Film werd bijna geheel op locatie geschoten in Taiwan en de mooie buitenlocaties zijn sfeervol met rivieren en beekjes, bergketens, bamboebossen en kleine dorpjes. Muziek werkt hier ook aan mee met een terugkerend deuntje.

Eén van de betere Shaw flicks!

Na denk ruim 20 jaar weer herzien. Goed concept en voor die tijd indrukwekkende special effects, maar schiet tekort qua verhaal en karakterontwikkeling. De manier waarop het onzichtbare lichaam van Bacon in beeld wordt gebracht, de transformatie van vlees naar botten, en de scene in het zwembad zijn veruit het beste wat de film te bieden heeft.

Hoewel de film begint als een interessante karakterstudie over de psychologische tol van onzichtbaarheid, ontbreekt het aan sympathieke personages. Met name Kevin Bacon als Sebastian Caine is vanaf het begin al een onsympathieke arrogante kwal en het is dan ook geen verassing dat hij doordraait tot een moordlustige gek. Script is ronduit slecht, waardoor de driehoeksverhouding met Shue en Brolin cliché aanvoelt. De finale is wat de film echt nekt, wat eindigt in een soort van slasher, over-the-top en totaal ongeloofwaardig. Karakters zijn dodelijk gewond, maar komen niet één, niet twee, maar zelfs drie keer terug.

Een matige scifi-horror van Paul Verhoeven.

stem geplaatst

Herzien op de nieuwe 4K release van Arrow met Dolby Vision.
We beginnen met Shao Kahn, die de regels van het Mortal Kombat toernooi negeert en zijn leger Earthrealm laat binnenvallen. De Aarde zoals wij die kennen, begint te versmelten met Outworld. Het samensmelten van werelden leidt tot de vernietiging van delen van de aarde (Golden Gate Bridge en de Eiffeltoren), wat de film een apocalyptische sfeer geeft. Net als in de vorige film leidt Raiden de strijders van de Aarde door Outworld, in de hoop hun rijk van de ondergang te redden. Het belangrijkste verschil tussen de twee vertolkingen is dat de Raiden van James Remar in deze film daadwerkelijk vecht, in tegenstelling tot de Raiden van Lambert, die slechts als mentor fungeerde.

Van de originele cast keren alleen Robin Shou en Talisa Soto terug als Liu Kang en Kitana. Brian Thompson is goed gecast als Shao Khan met een indrukwekkende fysieke uitstraling. Verder viel de Zuid Afrikaanse actrice Musetta Vander op als Sindel, de moeder van Kitana. Haar moves van de game worden goed gebruikt en zij had misschien wel één van de beste lines van de film: ‘’Too bad you… will DIE!’’.

Het is jammer dat de special effects zo droevig slecht waren. Ook de meeste gevechten kwamen niet lekker uit de verf, enige die indruk maakte was Scorpion vs Sub-Zero. Toch heb ik nostalgische gevoelens bij de film en weet hij me toch weer te vermaken. Met slechts 83min tot de credits kijkt hij ook lekker weg.

Het is Disney Star Wars, dus mijn verwachtingen lagen al vrij laag. Het is dat ze de naam Star Wars eraan gelinkt hebben, maar als dit gewoon een random Sci-fi film was geweest had je ook geloofd. Sigourney Weaver werd benaderd voor een rol als Starfighter, en die zou alleen accepteren als ze een scene zou krijgen met Grogu, die ze natuurlijk ook kreeg. Verder een aardige popcornfilm die net iets te lang duurt.

Herzien op de nieuwe 4K release van Arrow met Dolby Vision en een robuuste 5.1 audiotrack. De track van mijn oude NL bluray uitgave klonk bij lange na niet zo goed. Nu worden echt alle kanalen goed benut en leek het wel een Atmos upgrade, klonk fantastisch over de boxen.

De eerste succesvolle film adaptatie van een videogame kwam op naam van de Britse Paul Anderson. Het verhaal heeft wel iets weg van Enter the Dragon ‘73, waar in dit geval de Duistere Tovenaar Shang Tsung een martial toernooi houdt op zijn privé eiland. Toevallig heeft de fight en stunt coördinator Pat E. Johnson ook meegewerkt aan Enter the Dragon.

Verder blijft dit een te gekke sfeervolle film voor mij met uitstekend gekozen castleden, mooie locaties en geweldige muziek. De scene als de muziek inkickt bij -Reptile- blijft een kippenvel momentje. Ook interessant is het interview met Tom Woodruff over het animatronic-pak van Goro, die in de special features te vinden is. Hier verteld hij hoe ze het pak hebben gemaakt en alle technische mankementen.

stem geplaatst

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 Boxset. De eerste Kungfu film die zowel in de UK als Amerika werd uitgebracht, in Amerika als Five Fingers of Death. Dit was het antwoord van ShawBros op de twee films van Bruce Lee – The Big Boss en Fist of Fury, die uiteraard de Kungfu films in HongKong overnamen. Alsware een tegenaanval tegen Raymond Chow (die ShawBros verlaten had) en de concurrent studio Golden Harvest had opgericht. De film deed het enorm goed en ShawBros verkocht het aan WarnerBros in de hoop Raymond Chow vóór te zijn om door te breken in het Westen. De film was een grote invloed voor Quentin Tarantino, die later elementen gebruikte voor zijn eigen films en zelfs een audiocomentaar heeft gedaan, wat hij zelfs voor zijn eigen films niet doet.

Her verhaaltje is vrij simpel over twee rivaliserende vechtscholen die zich voorbereiden op een martial arts toernooi. De bad guys proberen hierbij de tegenpartij te dwarsbomen door hun vechters al vóór het toernooi uit te schakelen. Dit doen ze door vechters te rekruteren voor hun school. Eén van die vechters in de charismatische Chen Lang, een beruchte vechter in de regio, die ze hadden gespot op de markt in het dorp. Hij versloeg daar een vechter uit Mongolië die vocht voor geld, gespeeld door een vroege rol van Yang Sze, die ná Enter the Dragon zijn naam veranderde naar Bolo Yeung. Chen Lang is berucht voor zijn hoofd van staal waar hij dodelijke kopstoten mee uitdeeld. Daarbij hebben ze nog nog drie vechters uit Japan ingehuurd, waarvan Okada de gevaarlijkste is, een dodelijke en medogenloze samurai. Wij volgen hoofdpersoon Lo Lieh, half Indonesisch half Chinees die toen 33 jaar was. Hij gaat in de leer om de geheime techniek The Iron Palm te leren, in de Eng Dub bekend als The Iron Fist oftewel De IJzeren Vuist. Wanneer hij deze techniek meester heeft gemaakt en gebruikt, krijgen zijn handen een rode gloed en kickt de ‘’Anger Siren’ theme van Quincy Jones in, van de Amerikaanse tv serie Ironside ’67.

Blijft een gave kungfu flick met voldoende vaart en goede gevechten waarbij de legendarische broers Lau Kar-wing en Lau Kar-leung hielpen met de choreografie. De cast komt overtuigend over en geweldige muziek maakt de film af.