Logboek

Na lange tijd weer eerzien op 4K met Dolby Vision, destijds nog in de bios mogen bewonderen. Gebaseerd op het boek van Dennis Lehane en alweer de vierde samenwerking voor Scorcese en DiCaprio. De Niro heeft alsware de fakkel overgegeven en DiCaprio blijft maar groeien onder de regie van de meester en zet hiermee misschien wel zijn beste rol tot dan toe neer.

Het verhaal speelt zich af in 1954. US Marshall Teddy Daniels wordt samen met zijn nieuwe partner Chuck uit Seattle naar het titulaire eiland gestuurd om een ontsnapte psychiatrische patiënte op te sporen. Dit eiland herbergt een psychiatrische instelling voor geestesgestoorde criminelen (of gewoon ‘patiënten’, zoals ze door het personeel genoemd dienen te worden), die in de verschillende afdelingen zitten. De opdracht lijkt niet al te moeilijk, maar de Marshalls ontdekken al snel dat de sfeer op het eiland vijandig is. Het personeel dat aangewezen is om de Marshalls in hun onderzoek bij te staan, lijkt er een eigen agenda op na te houden. Het wordt dan al snel helder dat het hoofd van de medische staf, Dr. Cowley, hier aan de touwtjes trekt, maar vooral dat er meer aan de hand is. Zoveel maakt de strenge beveiliging van de instelling en vooral de structuur van het eiland met zijn steile rotswanden tot het water, waar de haven als enige in- en uitgang dient. Als een felle orkaan de locatie dan vervolgens nog benauwender maakt, ontwikkelt het verhaal zich aan de hand van een reeks snelle twists en vervalt de zaak van de verdwenen patiënte naar de achtergrond, om plaats te maken voor een breder onderzoek en een mix van intrigerende en vooral beangstigende onderwerpen. Het vermoeden dat er in de mysterieuze vuurtoren lobotomie proeven worden gedaan met patiënten wordt steeds sterker als het duo wordt tegengewerkt door de hoofdarts ter plaatse. Bovendien is niets wat het lijkt en krijg je ook als kijker steeds meer moeite een onderscheid te maken tussen feit en fictie, droom en werkelijkheid.

Een ingenieus psychologische thriller met een naargeestige sfeer waar vooral wordt ingespeeld op het mysterie waar DiCaprio in verzeild raakt. Zo zien we in zijn flashbacks chronisch drankmisbruik en de demonen van een traumatisch oorlogsverleden. Ook een schuldgevoel over de dood van zijn vrouw speelt een rol, omdat hij zichzelf dat tragische ongeval verwijt en het niet kan laten rusten. Eén van de redenen dat hij zich zo vastzet in het lopende onderzoek, zo blijkt later. Hij doet dit uitmuntend en vormt samen met Mark Ruffalo een uitstekende basis als de twee US Marshalls. Wie ook uitblinken zijn de verwarrend kalme Ben Kingsley en Max von Sydow als artsen. Ze kennen het belang van hun rol en gaan daarin op. De scheve moraal die ze er wel of niet op nahouden maken ze invoelbaar in hun mimiek, stem en intonatie, hun betrouwbaarheid blijft twijfelachtig. Gesteund door make-upeffecten maken patiënten Jackie Earle Haley en Elias Koteas de naargeestige prent ten slotte compleet.

Tot slot nog een pluim naar de ijzersterke opening met de boot die uit de mist opdoemd, ondersteunt door de mystieke soundtrack die wel wat wegheeft van een sinistere misthoorn. Al bij aankomst op het eiland is duidelijk waar Scorsese heen wil. De Marshalls krijgen geen warm welkom van de gespannen bewakers en als het gietijzeren hek achter de twee agenten dichtslaat, lijkt er geen uitweg meer mogelijk.

Een meeslepende, uitdagende film van begin tot eind en hoog in de lijst bij mijn favoriete Scorcese films!

Herzien op de uncut bluray van 88Films. Hierop staan de originele 1976 versie van 120min en re-edited 1980 Cut van 83min. In deze laatste versie werd ruim 40 min uitgeknipt en iets anders ge-edit om sneller tot de actiescenes over te gaan. Mijn voorkeur gaat uit naar de originele versie. Tevens geweldig audio commentaar met Brandon Bentley en R.P. ‘’Kung Fu Bob’’ O’Brien (die de artwork voor de slipcover deed) met veel weetjes over de personages en locaties.

De eerste samenwerking met Lo Wei, die Jackie als de nieuwe Bruce Lee wilden neerzetten. Jackie haat deze film, omdat hij nooit een nieuwe Bruce Lee wilde worden. Hij wilde dolgraag zijn eigen stijl neerzetten, kungfu in combinatie met humor, maar Lo Wei wilde hier niks van weten. Humor hoort niet thuis in een kungfu film. Twee jaar later, toen Jackie werd uitgeleend aan Seasonal Films, bewees hij echter dat het wel degelijk te combineren is en scoorde twee monsterhits met Drunken Master en Snake in the Eagle’s Shadow. Hij werd in één klap de nieuwe ster in Azie.
"New Fist of Fury" is een vervolg op Bruce Lee's "Fist of Fury" (ook bekend als "The Chinese Connection"). Bruce Lee's film speelt zich af in het door Japan gecontroleerde Shanghai, waar hij wraak probeert te nemen op de Japanners die de leider van zijn JingWu kungfu-school hebben vergiftigd en vermoord. Bruce Lee lost uiteindelijk de moord op en neemt wraak, maar met ernstige gevolgen: zowel zijn school als de Japanse school worden verwoest en hijzelf komt uiteindelijk om het leven. "New Fist of Fury" begint met de politie-inspecteur uit Shanghai die de drie overgebleven leden van de JingWu-school naar Taiwan smokkelt en vanaf dat moment gaat het verhaal verder.
Een broer en zus (Nora Miao en Chiang Kam) vluchten vanuit het door Japan bezette Shanghai naar het eveneens door Japan bezette Taiwan om bij hun grootvader (Yi Ming) te verblijven, die daar een kungfu-school runt. De meester (Chan Sing) van een Japanse karateschool in Taiwan wil echter alle andere scholen op het eiland onder zijn heerschappij brengen, en een onderdeel van zijn plan is de moord op grootvader Ming, om zo een grote concurrent uit te schakelen. Op de 80e verjaardag van grootvader Ming komen de groep Japanners ongevraagd naar het feest en uiten beledigingen en uitlokkingen, waarna de grootvader bezwijkt aan een hartaanval. Na de dood van de grootvader heropenen de broer en zus onverschrokken de school van hun grootvader, wat leidt tot een laatste confrontatie met de Japanners. Tijdens deze gebeurtenissen zien we Jackie Chan als Ah Lung, een luie dief die de Japanners haat en een grote mond heeft. Daardoor komt hij regelmatig in de problemen en wordt hij in elkaar geslagen door zijn tegenstanders, omdat hij geen interesse heeft om kungfu te leren. Wanneer Chan Sing openbaar de Chinezen belachelijk maakt en de Japanse bezetting bevestigd, beseft Ah Lung dat hij niet niet langer kan toekijken hoe de Japanners de rechten van het Chinese volk vertrappen. Hij gaat in de leer bij de herboren JingWu school en blijkt buitengewoon bedreven in de vechtkunst. Samen gaan ze het verzet aan tegen de Japanners.

Alleen aan te raden voor de echte diehard Jackie Chan fans die ook zijn oudere werk kunnen waarderen voordat hij een ster werd. Na bijna 80min leert Jackie pas eindelijk kungfu en sluit aan bij het verzet. De choreografie was echter in orde, Lo Wei is een meester om dit goed in beeld te brengen. We zien Jackie in de finale o.a vechten met een three-saction-staff. Sterke rol van Chan Sing als de Japanse Okimura die alle scholen onder zijn beheer wilt hebben. Ook de dochter van Okimura, gespeeld door Cheng Siu, met haar trappen maakte indruk. Voor zover men weet is dit de enige film waarin ze ooit heeft meegespeeld. Verder zien we Han Ying-chieh, die terugkeert uit de originele Fist of Fury, waar hij een kleine rol had als badguy en in The Big Boss als de main villain. Hier vertolkt hij de rol als adviseur Hung die de Ching-Wu school gaat helpen. Tot slot zien we in de opening van de film Lo Wei zelf in een kleine rol als inspecteur van Shanghai die helpt met de oversteek naar Taiwan.

stem geplaatst

Herzien op bluray van 88Films. Gave low-budget Cannon flick uit de beginjaren van Van Damme waar ik vroeger mee opgegroeid ben op vhs.
Niet je typische Van Damme film wat zich afspeelt in een a la Mad Max apocalyptische wereld, zeer geweldadig met wapens, een hoop bloed en zelfs kruisigingen. De post-apocalyptische settings hebben mij van jongs af aan altijd gefascineerd, met dorpen die platgebrand zijn, verlaten industriële gebouwen en een achtervolging waar ze zelfs een gedeelte door het riool gaan, ondersteunt door een gave soundtrack. De jonge Van Damme zet een goeie rol neer als de eenzame slinger met een wraakmissie, sterke lichaamstaal en goed gechoreografeerde gevechten. De Nieuw-Zeelandse Vincent Klyn speelt ook een sterke badguy als leider van de Flesh Pirates met zijn kostuum van kettingen en grote zwarte zonnebril. Indrukwekkende fysiek, meedogenloos en gave one-liners. Hij was een professioneel surfer en speelde twee jaar later mee in Point Break. Ook zijn volgelingen zijn indrukwekkend, met allemaal een bodybuilder of martial arts achtergrond. De special effects werden gedaan door Phantasy II, hetzelfde bedrijf achter Terminator 1&2.
Voor mij in het rijtje favoriete classic Van Damme films die ik kan blijven zien.

Ik zoek nog steeds de Director’s Cut Slinger op bluray, hopelijk nog eens een nieuwe release aangezien de Duitse bluray out of print is.

Herzien op 4K van Kino met Dolby Vision.
Sterk regiedebuut van Clint die het pad effende voor onder meer Fatal Attraction en Basic Instinct, met invloeden van Don Siegel, van wie Eastwood zo veel over zijn nieuwe vak leerde. Siegel heeft tevens een cameo als barman.

Dave Garver is een jazz diskjockey bij KRML radio, die elke avond vanuit een studio in Carmel-by-the-sea, Californië, een programma presenteert. Na zijn werk belandt hij in zijn stamkroeg en leert Evelyn Draper kennen, een fan van zijn show en tevens de vrouw die regelmatig telefonisch het nummer “Misty” aanvraagt. De twee belanden bij Evelyn thuis in bed, waar Dave op voorhand wel duidelijk laat weten dat hij min of meer een relatie heeft met een andere vrouw, dus no strings attached. Evelyn raakt echter geobsedeerd door hem en laat hem niet meer met rust. Wanneer Dave zijn stoplichtrelatie met zijn ex Tobie oppikt, slaan door extreme jaloezie de stoppen door bij Evelyn.

Spannende thriller met de nodige schrikmomenten en een goede opbouw van spanning. Jessica Walter zet een geloofwaardig stalker neer. Ook solide rol van Eastwood, de man van de poncho en sigaar, die hier een zachte kant laat zien en bijna bezwijkt onder de verstikkende aanwezigheid van de psychisch gestoorde Walter. Sterk camerawerk van Bruce Surtees, vaste man van Siegel, met mooie plaatjes van het gebied rond Carmel (vlak bij San Francisco) waar Eastwood toentertijd woonde en dat het decor vormt. Hij zou er in 1986 tot burgemeester gekozen worden. Tot slot lekkere funky muziek met onder andere echte beelden van het Monterey Jazz Festival.
Minpuntje is dat er soms wat stille momenten vallen, waardoor de speelduur net te lang is.

Na lange tijd weer herzien op 4K. Een maffe fantasy-comedy uit de beginjaren van Burton waar duidelijk te zien is dat deze regisseur afkomstig is uit de wereld van animatie, met name horrorparodieën.

Jonggetrouwd stel Adam en Barbara Maitland (Alec Baldwin en Geena Davis) komen door een lullig auto-ongeluk te overlijden door verdrinking, maar blijven als geesten in hun huis ronddwalen. Hun rust dreigt te worden verstoord als het huis gekocht wordt door het echtpaar Charles en Delia Deetz (Jeffrey Jones en Catherine O’Hara) en hun excentrieke dochter Lydia (Winona Ryder). Na zelf gefaald te hebben schakelen ze de freelance bio exorcist Betelgeuse (Keaton) in, om hun te assisteren bij het verjagen van de indringers.

Goede vertolkingen van de cast, met name druktemaker Keaton in een doldwaze rol met aanstekelijke energie. Dit hevig onder de schmink verkerende duiveltje springt door de film heen, wachtend op iemand die drie keer achter elkaar zijn naam uit wil spreken, zodat hij helemaal los kan gaan met zijn poppenkast en de levenden de stuipen op het lijf kan jagen. Ook de jonge Ryder speelt leuk als gothic dochter die open staat voor de andere dimensie en meteen contact weet te leggen met het overleden stel in het nieuwe huis.

De special effects zien er goedkoop uit, maar zijn wel effectief. Het lukt Burton om de wereld der doden interessanter en vermakelijker te maken dan die der levenden. De schemerdimensie met gigantische zandwormen waar Adam en Barbara terechtkomen wanneer ze hun huis verlaten. Daarbij komt Burtons voorliefde voor het expressionisme mooi naar voren in de schots-en-scheve decors in een gang naar de wachtruimte van de doden. In die wachtkamer volgt een hilarische scene waar we een verkoold lijk zien dat wil minderen met roken en een soldaat met een piepklein hoofd en uitpuilende ogen.

Muziek werd verzorgd door Danny Elfman met fraaie kermisachtige melodieën en zou hierna Burtons vaste componist worden. Ook Keaton zette zijn samenwerking met veel succes voort met twee Batman films. De film werd verder opgefleurd door enkele songs van Harry Belafonte.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Cowabunga dude
Herzien op 4K van de Arrow Exclusive Boxset met Dolby Vision & Atmos. Ik was zo blij toen ik hoorde dat Arrow deze trilogie ging uitbrengen, met de behandeling die zij verdienen. Ze zijn all out gegaan met special features, een boekje, poster, action cards&stickers.
Opgegroeid met de geweldige cartoon show uit mijn geboortejaar 1987, waar ik een rits vhs banden van had met tientallen episodes. De Technodrome, Kraang, Shredder, Bebop & Rocksteady, Baxter Stockman. Ook action figures, dekbed overtrek en natuurlijk de twee games op de NES die we met vriendjes speelden. Ja mooie herinneringen uit mijn jeugd.
Deze live-action film zag ik echter pas later toen ik een jaar of elf was. De film werd geproduceerd door het grote Hongkongse filmbedrijf Golden Harvest en is een typische mix van slapstick, vechtscènes en serieus melodrama, compleet met hun losse en speelse cameravoering en montage. De animatronische pakken zijn buitengewoon goed gemaakt en hun bewegingen lijken zeer natuurlijk en geloofwaardig. Echt vakmanschap van Jim Henson’s team. Verder goed production design, met de riolen die lijken op middeleeuwse kerkers en de stad een film noir. Tot slot natuurlijk de soundtrack die de film afmaakt!
Tijdloze classic voor jong&oud van de early ‘90’s!

stem geplaatst

Hey! Who are you!?? I’m your master’s master!
Herzien op bluray van 88Films. Hier staan zowel de Chinese als English Dub op, welke laatstgenoemde nostalgische gevoelens voor mij heeft, omdat ik die vroeger zo vaak op vhs heb gezien. Daarbij hadden ze in Nederland deel 1&2 omgewisseld door een fout van de distributer Prime Time. In Japan werd de film uitgebracht onder de titel Crazy Monkey.
Jackie Chan had net zijn populariteit in Hongkong gevestigd met Seasonal Pictures' Snake in Eagles Shadow en de sublieme Drunken Master. Dankzij het succes van die films gaf Lo Wei, die hem aan Seasonal had uitgeleend, Jackie volledige controle over zijn volgende film. Dit is zijn regiedebuut en tevens laatste film die hij deed onder contract van Lo Wei.
Nadat Chan een spoor achterlaat, wat leidt tot de dood van zijn grootvader (gespeeld door James Tien) begint de film pas echt. Hij gaat in de leer bij de laatst overgebleven clan member genaamd ‘’The Unicorn’’. Omdat de stijl van de clan machteloos is tegenover de Eagle Claw techniek van de medogenloze Yen Shi-kwan, leert hij hem een wat onorthodoxe stijl die inspeelt op de emoties van de tegenstander. De andere trainingsscènes zijn ook geweldig, waar Chan zware zandzakken trekt en sit-ups hangend ondersteboven laat zien. Het gevecht tegen de drie henchman met de sword-spear hybrid is een geweldig stukje vecht choreografie, evenals het laatste gevecht tegen Yen Shi-kwan. Verder zien we Dean Shek in een kleine maar hilarische rol als doodkist verkoper, waar Jackie een baantje hoopt te krijgen.

stem geplaatst

Herzien op 4K van 88Films met Dolby Vision. Vroeger op vhs bekend als First Mission. Je hebt de HongKong Cut van 91min en de langere Japanese Cut van 99min, waar twee actiescenes zijn toegevoegd voor de Japanse fans.
Politieagent Jackie moet zijn droomcarriëre opgeven om voor zijn verstandelijk gehandicapte broer Sammo te zorgen. Maar alles verandert wanneer zijn broer onopzettelijk in bezit komt van een tas gestolen juwelen en wordt ontvoerd door een bendeleider, die hem als drukmiddel gebruikt. Jackie zet niet alleen zijn baan, maar ook zijn leven op het spel om zijn broer te bevrijden.
Een vooral serieuze film, die meer focust ligt op het drama aspect. Het verhaal is een beetje te vergelijken met Rain Man dat 3 jaar later uitkwam en hier mogelijk inspiratie uit heeft gehaald. Aandoenlijke rol van Sammo, die steeds in de problemen komt. Hij is een constante bron van stress voor zijn broer Jackie, die altijd voor hem moet zorgen. Jackie zit ook in een spagaat tussen de wens om zijn vriendin gelukkig te maken en zijn droom om koopvaardijmatroos te worden en de wereld rond te reizen. Dit resulteert in een aantal hartverscheurende scenes tussen de Peking Opera Brothers.
Richting de finale schakelt de film naar actie in het flatgebouw dat in aanbouw is. Hier worden we getrakteerd op een geweldig stukje choreografie, montage en belichting, met als hoogtepunt het keiharde gevecht tegen de Taiwanese Dick Wei!

Herzien op 4K van Arrow Video met Dolby Vision.
Ah eind jaren ’90 - begin 2000, de space hype. Meerdere horror films waagde zich naar de ruimte, denk hierbij aan Friday the 13th, Critters, Leprechaun en ook deze Hellraiser. De koek was op en ze moesten wat nieuws verzinnen, stuk voor stuk zijn al deze films ook geflopt. Het was de laatste Hellraiser-film die in de bioscoop werd uitgebracht en de laatste waarbij seriebedenker Clive Barker officieel nog een belangrijke rol speelde, tot de reboot in 2022.
In dit vierde deel gaan ze terug naar de oorsprong van de puzzelbox, wat zo’n 200 jaar eerder plaatsvond. Op zich geen verkeerde zet, maar helaas is de uitwerking niet best. Dat heeft wederom te maken met bemoeienis van de studio, in dit geval Miramax, die eisde dat de film drastisch werd veranderd. Regisseur Yagher was het hier niet mee eens, omdat de veranderingen te veel afweken van zijn visie en verliet de productie. Hij kreeg het pseudoniem ‘’Alan Smithee’’ toegewezen, een alias dat gebruikt wordt door regisseurs die anoniem willen blijven.
Zoals ik al eerder aangaf, sommige ideeën van het scenario waren niet slecht, een strijd om de leiding in de hel tussen Angelique en Pinhead klinkt op papier gaaf. Helaas is het resultaat een zeer onsamenhangende film, met veel gespring in drie tijdlijnen en Bruce Ramsay die in al deze tijdlijnen dezelfde rol vertolkt. Wederom is de sfeer van de eerste 2 films ver te zoeken en zijn de special effects slecht gedateerd. Pinhead heeft weinig te doen, maakt weinig indruk en heeft nu zelfs een Cenobite hond om zijn werk op te knappen.. Voordeel is dat de film maar 80min duurt.
Hierna volgde nog de voor mij betere deel 5 Inferno en daarna nog een hele reeks waar de één nog slechter was als de ander, had er aantal op dvd. In 2022 herpakte de makers zich gelukkig met de reboot, die onlangs op 4K is uitgebracht.

Pinhead en the Pillar of Souls
Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.
Na de twee uitstekende voorgangers is dit toch wel een stap terug. De setting is verhuisd naar Amerika, het Britse sfeertje is weg en het is allemaal wat grootser opgezet. De mysterieuze duistere (body)horror heeft plaatsgemaakt voor een meer slasher getinte horror. Waar in het origineel Pinhead en de Cenobites onderdeel waren van het verhaal, zijn ze hier het verhaal. Door het personage van Pinhead meer inhoud te geven, meer dialogen en oneliners, krijgt hij als het ware een echt gezicht vol met menselijke emoties die eigenlijk niet passen bij de sinistere en koude martelaar. Je merkt duidelijk dat dit deel gemaakt is om keiharde dollars op te leveren en dat gaat ten koste van de originaliteit. Je kan het een beetje vergelijken met Freddy Krueger, die ook in latere delen een karikatuur van zichzelf werd. De term “less is more” spreekt boekdelen. Er waren bepaalde regels opgezet voor de demonen en die gaan hier uit het raam, geen Lament puzzelbox nodig. De latere Cenobites zijn eerder lachwekkend dan eng, al zijn er een paar best creatief en leuk gevonden. “Ready for your close-up Joey?”
De bekende gezichten vallen weg en alleen Doug Bradley maakt zijn rentree naast Ashley Laurence die te zien is als kleine cameo op een opnameband. Qua acteerwerk ook een stap terug, met als dieptepunt die vrouwelijke agent: ”Shit! Gasoline!”. Tot slot zien we hier en daar wat early 90’s CGI, wat er natuurlijk enorm gedateerd uitziet.
Al met al is deel drie zeker niet de minste uit de reeks en voor horrorliefhebbers nog steeds vermakelijk, maar de aftakeling zet al vroeg in.

"Trick us again child, and your suffering will be legendary, even in Hell!"
Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.
Na alle gebeurtenissen is Kirsty opgenomen in een psychiatrische kliniek, waar zij onder behandeling komt van Dokter Channard en zijn assistent Kyle. In het bijzijn van de politie en Channard doet zij een smeekbede het matras waar Julia op is gestorven te vernietigen, omdat zij anders zou kunnen terugkeren uit de hel. Niemand gelooft Kirsty’s verhaal, maar Dokter Channard, die geobsedeerd is door de occult, heeft wel degelijk interesse in de theorie en laat in het geheim het matras verslepen naar zijn woning. Daar voert hij een bizar experiment uit met één van zijn patiënten door zichzelf te bewerken met een scheermes op het matras, waardoor Julia ontsnapt uit de hel. Net als haar voorganger Frank heeft zij bloed en huid nodig om op volle sterkte te komen. Ze verleidt Dr Channard om haar te helpen. Die is welwillend, want hij heeft een hele kliniek vol patiënten die niemand zal missen. Assistent Kyle is ooggetuige van dit alles en doet zijn verhaal aan Kirsty. Ondertussen is Julia op volle sterkte en samen met Channard laten ze een jonge patiënt in catatonische staat genaamd Tiffany de poort naar hel openen. Kirsty, die meerdere malen smeekbeden ontving uit de hel, besluit samen met Kyle om Julia voorgoed te stoppen en hoopt daarbij haar vader te vinden.
Uitstekend vervolg waar Kirsty nu veel meer de hoofdrolspeelster is en de body horror nog een tandje goorder is. Daarbij valt de film op door de lugubere settings, met de afdeling maintenance in het Channard psychiatrisch ziekenhuis, de kill-room in het huis van Channard waar alle lijken aan kettingen hangen en natuurlijk het indrukwekkende labyrint in de hel (wat geïnspireerd was door het werk van de Nederlandse kunstenaar Maurits Cornelis Escher). Christopher Young keerde terug voor de geweldige muziek en ontving een Saturn Award.
Wat minpuntjes zijn het ietswat rommelige verhaal, wat kwam door de bemoeienis van de studio. Julia zou de hoofdfiguur worden, maar had geen interesse om terug te keren voor een vervolg. Daarbij was Pinhead zo populair geworden door de fans, dus werd er besloten met hem verder te gaan. Daarom zie je niet alleen Julia terugkeren op de pilaar aan het eind, maar ook Pinhead. Er was een hoop haat van de fans dat Dr Channard Pinhead en zijn crew zo gemakkelijk overtrof. Ook was er een alternatief script waar Kirsty’s vader Larry terugkeerde, maar Andrew Robinson weigerde de rol. Net als in het origineel wordt ook hier de finale tegen het kwaad iets te gemakzuchtig verslagen.
Desondanks doet deze voor mij niet onder voor zijn voorganger. Pinhead krijgt meer screentijd, plus we komen meer te weten over zijn achtergrondverhaal!

The film Jackie Chan doesn’t want you to see.
Chan stapte naar de rechter om te proberen de release van de film te voorkomen, maar Lo Wei bracht de film desondanks uit. Wei gebruikte stand-in dubbels die niet eens op Jackie leken of zo konden vechten. De enige die redelijk in de buurt kwam was degene met het baardje bij de overgebleven beggars gilde. Tevens gebruikte Wei niet gebruikte- en hergebruikte beelden van deel 1, plus beelden van Dragon Fist. De film werd vlak ná Fearless Hyena geschoten, maar de onenigheid tussen Chan en Wei liep uit de hand, o.a over salaris, contract en zijn creativiteit. Na het vertrek van producer Willy Chan naar Golden Harvest, wilde Jackie ook mee, maar die stond nog onder contract bij Lo Wei. Met de hulp van Jimmy Wang Yu, die berucht stond banden te hebben met de Chinese mafia, werd het contract verbroken en kon hij verder bij Golden Harvest.

Twee evil kungfu meesters genaamd Heaven&Earth willen de macht in de regio bezitten door iedereen van de YingYang clan uit te roeien, hún aartsvijanden. Omdat de kungfu van YingYang niet tegen hun opgewassen is zijn ze voortdurend op de vlucht en gedwongen te verhuizen en vermommingen aan te nemen. Centraal staat de bedelaarsgilde, die als schuilplaats dient. Twee overgebleven neven wacht een gevecht op leven en dood.
Hele rommelige edit, waar scenes elkaar van de hak op de tak opvolgen. Een goed voorbeeld is het gevecht van Ah Lung’s grootvader tegen Heaven&Earth in een brandend huis. Hoe hebben ze hem gevonden, hoe is de brand ontstaan.?
Wat pluspunten zijn de scenes met de echte Jackie, wat begint met een hilarische sollicitatie bij het restaurant van Dean Shek. Shek speelt de jongste broer van een vierling uit de Shark familie, die ze Jaws 1t/m4 hebben genoemd, hoe verzinnen ze het. In de Engelse dub heeft Lo Wei ook expres teksten aangepast om Chan belachelijk te maken, soort van payback dat hij vertrokken was naar Golden Harvest. Met opmerkingen van Shek als: “Look at your ugly face. Small eyes and a big nose. Your hair is even longer than a goddamn monkey. Where is that goddam long-haired hippie”. Verder een weddenschap om geld waar ze handelingen van de tegenstander moeten nadoen en Jackie vecht met zijn karate schoentjes. Tot slot het gevecht in de herberg, waar hij via de bedelaarsgilde zijn oom probeert te vinden, maar wordt aangezien als een handlanger van Heaven&Earth. De finale waar neef Ah Tung slim gebruikt maakt van vallen en boobytraps was ook wel aardig. De muziek werd ditmaal gepikt van Raiders of the Lost Arc.
Ondanks dat het allemaal niet best is, vermaak ik me toch altijd met dit soort films. Voornamelijk zwak voor oude kungfu films en enorm fan van Jackie Chan.

Jesus wept
Aangezien ik onlangs de nieuwe Turbine 4K Steelbook van Hellraiser 2022 heb ontvangen was het een mooie gelegenheid om de films weer opnieuw te zien. Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision uit de Chatterer Boxset.
Regiedebuut van horrorauteur Clive Barker, die zijn eigen verhaal ‘’The Hellbound Heart’’ op gruwelijke wijze visueel leven inblaast. Het hele concept met de puzzelbox die een poort naar de hel opent heeft mij altijd gefascineerd. Lugubere horrorfilm waar de spanningsopbouw zorgvoldig wordt opgebouwd en het verhaal op de juiste tempo wordt verteld. Daarbij bevat de film de juiste dosering van expliciete en ranzige scenes en is zowel thematisch als visueel angstaanjagend. Het duurt even voordat de Cenobites hun entrée maken, maar eenmaal daar aanbelandt krijgen we een legendarisch stukje cinema voorgeschoteld. De muren die uit elkaar schuiven, de belichting in combinatie met de rook waar de vleesgeworden belichaming van Pinhead (Doug Bradley) de jonge Ashley Laurence in haar filmdebuut de stuipen op het lijf jaagd. Explorers, in the further regions of experience. Demons to some, angels to others.
Goed acteerwerk van de hele cast, waar vooral Clare Higgins opviel in de brute scenes waar ze mannen mee naar huis lokt. De vakkundige special make-up effects werden verzorgd door Bob Keen en de van top tot teen gevilde Frank (Sean Chapman) blijven een prachtig stukje practical effects. Enige minpuntje wat ik kan bedenken is het ietswat knullige einde met het ‘’gevecht’’ tegen de Cenobites.
Een visuele nachtmerrie ondersteunt door de sterke soundtrack van Christopher Young.

stem geplaatst

stem geplaatst

Destijds nog in de bios mogen bewonderen. Nu herzien op de vernieuwde 4k steelbook uitgave van Sony mét Dolby Vision, zag er geweldig uit. De Atmos track had de 2018 uitgave ook al, maar toen had ik nog geen geen geluidsinstallatie. Geluid is bizar en demo materiaal!
Op de achterkant staat: “the best war film since Saving Private Ryan”, ik kan me hier goed in vinden. Indrukwekkende oorlogsfilm waar we aan het eind van de Tweede Wereldoorlog een vijfkoppig tankdivisie volgen onder leiding van pelotonsergeant Don Collier aka Wardaddy. De bemanning zijn stuk voor stuk door strijd geharde en getraumatiseerde soldaten. Don’s team heeft onlangs bemanningslid Red verloren die een zeer hechte band bleek te hebben met de tankbemanning en Don Collier noemde hem de "beste schutter van het hele Negende Leger". Kort daarna krijgen ze groentje Norman toegewezen, die Red moet vervangen als assistent gunner. Een onervaren, jonge soldaat met als achtergrond typist. De bemanning minacht Norman vanwege zijn gebrek aan gevechtservaring en afkeer van geweld. In hun tank “Fury”, die ze als thuis beschouwen, veroveren ze stad na stad tot de Duitsers zich overgeven, wat eindigt in de verdediging van een kruising wat als knooppunt dient.
Geweldige cast waar Pitt echt dat leiderschap uitstraalt. Ingetogen en zelfs wat aandoenlijke rol van Shia la Boeff als religieuze en bedachtzame schutter met goed gevonden nickname Bible. Jon Bernthal als tanklader Grady "Coon-Ass" Travis. Zijn rol is ruw, cynisch, onsympathiek en provocerend, maar toont later zijn menselijkheid en vecht dapper, hoewel de oorlog hem voor altijd verandert. Michael Peña als chauffeur Trini "Gordo" Garcia, grof en boos, maar op een kritiek moment karakter en moed toont. Zijn monoloog over de paarden gaat door merg en been. En natuurlijk Logan Lerman als Norman Ellison die psychisch klap na klap krijgt en binnen no-time getraumatiseerd is door de oorlog.
Hoogtepunt blijft voor mij de hinderlaag van de technisch beter uitgeruste Duitse Tiger tank met anti-tank geschut, die het opneemt tegen vier Geallieerde tanks. De groepsdynamiek en communicatie tijdens het gevecht is geweldig, en je hebt echt het gevoel dat je bij ze in de tank zit, wat een beklemmend en claustrofobische sfeer geeft.
Ondanks de ongeloofwaardige finale blijft dit een te gekke film met rauwe settings en brute actie, ondersteunt door een ontroerende soundtrack.

Ook dit vervolg weer herzien op bluray en ook deze destijds nog in de bios gezien. Niet het niveau van de eerste, maar ook hier zitten een aantal hilarische scènes in. Verhaal is nagenoeg hetzelfde, school is vervangen voor universiteit. Enkele hoogtepunten:
My name is Jeff
You actually high-fived Schmidt for fucking your daughter? Holy Shit! Oh my God, this is...
Doug’s slam poem over Cyhthia tijdens Open Mic Night.
Ouderweekend als Ice Cube erachter komt wie er met zijn dochter date.
Finale als dat blonde mokkel steeds Doug wilt grijpen.

Ging hier met lage verwachtingen in, maar ben aangenaam verrast door deze film. Begon al uitstekend met de jonge Predator Dek die in gevechtstraining is met zijn oudere broer Kwei, in de hoop goedkeuring te krijgen van zijn vader die tevens clanleider is. Wat hij echter niet weet is dat zijn vader bevel heeft gegeven aan Kwei om zijn jongere broer te doden, omdat hij hem te zwak vind en geen plaats verdiend in de clan. Wanneer zijn vader terugkeert en ziet dat Dek nog leeft, beveelt hij Kwei alsnog zijn broer te doden. Kwei negeert dit bevel, duwt Dek in het schip en start op afstand de reis naar de planeet Genna. De deuren sluiten en Dek ziet zijn broer voor zijn ogen geëxecuteerd worden door zijn vader. Hij zweert wraak en zal het ultieme trofee meenemen in de vorm van Kalisk, een oeroud wezen dat zelfs door zijn vader gevreest wordt..
Eenmaal op de planet Genna komt Dek als snel in aanmerking met vrouwelijke android Thia (vertolkt door Elle Fanning die ik meteen herkende van Steven Spielberg’s Super8), en dacht ik o god daar gaan we weer, weer een powervrouw. Gelukkig bleek dit helemaal niet het geval te zijn en kun je het eerder als vrouwonvriendelijk beschrijven, want Dek noemt haar steeds een stuk gereedschap of werktuig en slingert haar alle kanten op. Ook krijgen ze hulp van een soort van gemuteerd aapje, die ze Bud noemen en zorgt voor wat humor. Later bij de infiltratie van Weyland is hij ook van de partij en zorgt dit voor een gave scene! Verder mooie settings met de flora en fauna en de special effects mogen er ook wezen.
Er zijn hier en daar wat knipogen naar het orgineel uit ’87, zo zie je bijv de setting met de waterval terug, die ik meteen herkende. Later in de finale is er ook een knipoog naar Alien ’79.

Predator uit ’87 zal altijd mijn favoriet blijven, maar ik heb me hier prima mee vermaakt.