Logboek

stem geplaatst

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van 88Films. Hierop staan de US cut van 95min, de HongKong/Jackie Chan Cut van 92min en een recent ontdekte print van de extended Japanese Cut 97min. Deze laatste is de langste versie, een hybrid cut met exclusieve outtakes van de film.

Net als bij Lo Wei was er wat onrust op de set, omdat Jackie zoveel ideeën en voorstellen had waar Glickenhaus niks van wilde weten. Ik ben de regisseur en we gaan de film op mijn manier doen. Glickenhaus wilde Jackie als een soort Aziatische grofgebekte Dirty Harry neerzetten. Jackie vond dit helemaal niks en wilde zelfs halverwege stoppen met de film. Hij stond echter onder contract bij Golden Harvest wie Glickenhaus hadden ingehuurd, dus hij kreeg telefonisch te horen dat hij de film moest afmaken.

De openingsscene begint wat vreemd in een bijna post apocalyptische setting met de feeling van The Warriors als die gangmembers in hun outfit toeslaan, maar ook van The Terminator met al die mist en blauwe verlichting. Valt een beetje uit de toon met de rest van de film. De overval scene in de bar is ook één en ander op aan te merken. Danny Aillo heeft hier een kleine dubbelrol/cameo als een badguy die wordt neergeschoten en op de pinbalautomaat beland. Later wordt hij uiteraard de partner van Jackie. De boomlange badguy met het baardje die coke snuift is Big John Studd, een professioneel Amerikaanse worstelaar.

De Jackie Chan Cut blijft de superieure versie voor mij om te kijken. Al de naaktscènes en het vloeken werd geknipt en enkele lange shots werden drastisch ingekort voor een snellere pacing. Tevens werden een hoop vechtscenes opnieuw geschoten, HongKong stijl, dus vele malen beter. Het gevecht tegen Bill (Superfoot) Wallace is veruit het hoogtepunt van de film. Wallace was ongeslagen kampioen in full-contact karate.

Gezien op de nieuwe bluray uitgave van 88Films. Bovengemiddelde SB flick met een sterke hoofdrol van Ti Lung. De muziek is gepikt van Once upon a time in the West.

stem geplaatst

Oi, Pennywise! I've been lookin' all over this shithole for you, you promised me a new eye!

Gisteravond met mijn zus dan eindelijk gezien in de bios. We zaten met z’n drieën in een klein zaaltje, dus hebben gratis gebruik gemaakt van VIP stoelen. Tijdens de pauze kwam 1 van de medewerkers vragen of we meteen wilden doorkijken, waar we na een kort toiletbezoek alle drie ook blij van werden.

Waar je bij deel 1 lang moest wachten tot het eindelijk losging, halen ze in dit vervolg direct de handrem eraf en worden we gedurende de hele film getrakteerd op gevechten. Fans die Mortal Kombat II (één van mijn favorieten van de franchise) hebben gespeeld van Sega&SuperNintendo zullen smullen van alle Kombat Stages die goed te herkennen zijn. Enkele voorbeelden zijn The Dead Pool, Kombat Tomb en The Portal. De vechtchoreografie is ook dik in orde, waar de diverse karakters een hoop bekende moves en finishers laten zien, met Kung Lao als favoriet.

Er zit ook een flinke dosis humor in met een hoop hilarische oneliners naar andere films zoals Lord of the Rings, Harry Potter, John Wick en zelfs IT.

Dankzij het hoge tempo, brute gevechten, scherpe humor en iconische fatalities vliegt de speelduur van 2 uur voorbij. Prima vermaak!

One ring to rule them all, one ring to GO FUCK YOURSELF!"

Na jaren deze weer herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision en een nieuwe Atmos track.

Sci-Fi comedy van de regisseur van Gremlins en onder de productie van zijn mentor Spielberg. Het verhaal is een knipoog naar de sci-fi klassieker Fantastic Voyage uit 1966.

We volgen luitenant Tuck Pendleton (Quaid), een uitgerangeerde marinier die wegens zijn drankprobleem wordt toegewezen als testpiloot aan een bizar experiment. Hij wordt geminiaturiseerd, met de bedoeling hem in de bloedbaan van een konijn te brengen. Hij belandt echter in het lichaam van de neurotische supermarktmedewerker Jack Putter (Short), die tot overmaat van ramp een bende schurken achter zich aan krijgt, die de verkleiningstechniek proberen te stelen.

De film is nogal lang en chaotisch, maar dit wordt meer dan goedgemaakt door de leuke cast en uitstekende special effects van Industrial Light&Magic, die terecht werden beloond met een Oscar. De microcosmos van het menselijk lichaam, waarin de charismatische Dennis Quaid met zijn verkleinde ruimtecapsule gevangen zit, ziet er na bijna 40 jaar nog steeds verbluffend uit. Quaid's peptalks aan antiheld Martin Short, met zijn nerveuze, fysieke komedie, (die in eerste instantie denkt volkomen gek te zijn geworden als hij plots een stem in zijn hoofd hoort) zijn geweldig. De rol van Meg Ryan als vriendin van Quaid en tevens verslaggeefster was een enorme boost voor haar carriere, twee jaar later brak ze definitief door in ‘When Harry met Sally. Deze maffe driehoeksverhouding zorgen voor een aantal hilarische scenes.

Dennis Quaid en Meg Ryan kregen een relatie na het filmen, trouwde in 1991 en een jaar later werd zoon Jack Quaid geboren. Tien jaar was het sprookje voorbij en volgde de scheiding. De eens knappe Ryan raakte de jaren daarna padje af.

Film had voor het mooie een kwartiertje korter gekund, maar blijft een leuke 80’s classic.

Na lange tijd weer herzien op bluray. Aardig drama/thriller met vooral sterk spel van Samuel L. Jackson als de gescheiden vader die zijn kinderen dreigt te verliezen. We zien dat iedereen ongeacht zijn afkomst of beroep problemen heeft en dat de hoofdpersonen ook ieder op hun eigen wijze proberen met de problemen om te gaan. Bij Affleck is het wanhoop, bij Jackson vooral woede. Daarbij hebben ze meer met elkaar gemeen dan ze in eerste instantie willen inzien.

Het eerste gedeelte is veruit het sterkst met het auto-ongeluk en de helse vete die daaruit ontstaat. Jammer van het voorspelbare, maar bovenal overdreven happy end, wat uit de toon valt met de rest van film.

stem geplaatst

Herzien op de uncut bluray van Treasured Films. Een Section 3 Video Nasty.
Moet even geduld hebben maar de laatste 20min gaan het eindelijk los. Acteerwerk is om te janken, maar de gore en special make-up effects mogen er wezen.
80’s Pulp met een grote P!

Destijds nog in de bios gezien, waar die redelijk wat indruk maakte. Nu herzien op bluray, waar die een beetje tegenviel.

Eind 1972 werd door Apollo 17 de laatste bemande missie naar de maan uitgevoerd. Echter werden er zeer verontrustende opnamen teruggevonden van een geannuleerde NASA-missie, die hier in de stijl van found footage worden verteld.

Het concept van een geheime, dodelijke maanmissie klinkt gaaf, maar pakt helaas wat minder uit. Het begint al dat je totaal geen binding heb met de crew, daarbij is het plot wat voorspelbaar en de uitvoering (ondanks de korte speelduur) traag.

Wel pluspunten voor de griezelige, claustrofobische sfeer en het desolate buitenaardse landschap op de maan, die realistisch wordt weergegeven met zijn diepe kraters.

Herzien op 4K van Kino Lorber met Dolby Vision.

Na ‘Play Misty For Me’ nam Eastwood voor de tweede keer plaats op de regiestoel, ditmaal een western, het genre dat hem groot maakte. Vaak gezien als een originele western met gesuggereerde bovennatuurlijke elementen. Toch was er vier jaar eerder in 1969 al een soortgelijk scenario in de spaghetti western ‘Django the Bastard’, ook wel bekend als ‘The Stranger's Gundown’. Toeval? Bedoeld/onbedoeld jatwerk? We zullen het waarschijnlijk nooit weten. Het gezegde luid: ‘beter goed gejat dan slecht bedacht’.

Op een wat abstracte en surrealistische manier wordt het verhaal verteld en richt zich lange tijd op de verscheurdheid van de dorpelingen die niet met de eenzame drifter in zee willen gaan, maar hem ook niet weg durven te sturen. Intussen vernemen we dat de vroegere sheriff Duncan onder het oog van de dorpelingen door bandieten met zweepslagen werd afgemaakt. Het scenario moet uiteindelijk leiden tot de prangende vraag: wie is deze drifter? Duncan zelf niet, want men zou hem herkennen. Is het zijn geest, die als een soort wraakengel is teruggekomen? Deze vragen krijgen een beklemmend karakter door surrealistische details, zoals de droomsequentie van de genadeloze geseling. In dezelfde optiek moeten elementen uit het decor worden gezien, zoals het totaal rood geschilderde dorp en de schikking van de potsierlijke picknick, die wordt klaargezet voor de vrijgelaten bandieten.

De films met Clint in de hoofdrol stellen mij zelden teleur. Dit is er ook zo één met een mysterieuze sfeer. Aantal mooie plaatjes van Bruce Surtees, voormalig animatie technicus bij Walt Disney, en later bijna vaste cameraman werd van Don Siegel en Eastwood. De opening soundtrack blijft ook prachtig en later werd het bijna spookachtig. Opgenomen aan het Mono Lake, Californië, waar de set van de grond af werd opgebouwd. Lago (de naam van het mijnwerkersdorpje) betekent ‘meer’ in het Italiaans.

stem geplaatst

Herzien op bluray. Mist een beetje de spanning, maar bovenal het mysterie van het origineel. Ook leunt de film op goedkope jump scares in plaats van de psychologische angst en naargeestige sfeer van het eerste deel.

Toch vind ik dit een vermakelijke film, vooral door de sympathieke rol van Deputy So & So (James Ransone), die terugkeert uit het origineel. Nu een privédetective die de moeder en twee zoons gaat helpen en zijn best doet de film te dragen. De setting verplaatst zich naar het Amerikaanse platteland en zo tussen de maïsvelden doet de film direct denken aan de Stephen King-film Children of the Corn (let ook op het wapen in de finale). Ook de snuff movies bevatten weer een aantal lugubere moorden, waarbij ‘Christmas Morning’ vrij realistisch in beeld wordt gebracht. De soundtrack keert gelukkig ook terug en zorgt weer voor een onbehagelijk gevoel.

Met 88min tot de credits en genoeg vaart kijkt de film lekker weg.

stem geplaatst

Herzien op bluray uit de Ju-on Collection boxset van Arrow.

Matig en overbodig vervolg wat erg leunt op goedkope jumpscares. Het verhaal van het origineel was al best lastig te volgen, nou hier is bijna helemaal geen touw aan vast te knopen, zo episodisch wordt het verteld. Jongetje Toshio duikt ook overal op, met als toppunt onder het stuur bij een rijdende auto, alsof hij hem een blowjob wil geven, de kleine viezerik. De natte zwarte plekken op de grond die overal verschijnen snapte ik ook niet helemaal.
Scene in de make-up kamer met die pruiken was wel aardig, jammer dat het dan zo ontzettend voorspelbaar eindigt.
Nee, ik hou het voortaan bij de eerste bioscoopversie.

Gezien op SkyShowtime.
Ik had hier hele lage verwachtingen van toen ik al las dat ze min of meer het concept hadden gejat van de heilige 80’s classic. Dat was ook de reden dat ik vorig jaar niet naar de bios was geweest.

Toch een aardig vervolg op het uitstekende origineel. Wel jammer dat de focus vooral op Gwen (McCraw) ligt en de nachtmerries worden op den duur wat vermoeiend. Ook duurt de film veel te lang, had zo een minuut of 20 korter gekund.

Acteerwerk van de nu 4 jaar oudere broer Finn (Thames) was niet slecht. Na alle gebeurtenissen leidt hij aan posttraumatische stressstoornis en is voortdurend boos op alles en iedereen. Stoorde me wel een beetje aan de overacting van McCraw, de manier waarop ze haar emoties toonde was behoorlijk overdreven. Hawke was weer sterk, maar het duurt even voor we hem zien. Qua sfeer zat het ook wel goed met het jeugdkamp in de wintersetting.

Ik hoef hem denk ik geen tweede keer te zien, dan zet ik liever het origineel nog een keer op, maar was de moeite waard.

Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision en een te gekke Cantonese Atmos track.

De film begint in een Hongkongs theehuis dat volhangt met zangvogelkooitjes. Hier houdt de keiharde politie inspecteur Tequila (Chow Yun-fat) een misdaadsyndicaat in de gaten dat zich bezighoudt met wapensmokkel. Dit escaleert echter in een massale schietpartij waarbij zijn partner en vriend wordt doodgeschoten. Tequilla besluit om de verantwoordelijke voor deze moord koste wat het kost te pakken. Tijdens zijn zoektocht naar de dader komt hij in contact met huurmoordenaar Alan (Tony Leung), die uiteindelijk een undercover-agent blijkt te zijn. Ook al keuren ze elkaars methodes af, toch gaan ze samenwerken tegen de machtige bende.

Chow Yun-fat speelt de rol van zijn leven met zijn charismatische uitstraling. Hij wordt bijgestaan door de meer introverte Tony Leung als agent die een gewetenloze bende heeft geïnfiltreerd en tot het uiterste moet gaan om zijn ware identiteit geheim te houden. Razendsnelle, snoeiharde en inventieve actiefilm vol met ontploffingen, slow-motions en een hagelregen aan kogels.

De manier waarop Woo de vuurwapengevechten heeft gefilmd is fenomenaal. De vertraagde beelden in combinatie met de atletische snoekduiken van de acteurs houden je op het puntje van je stoel. Het absolute hoogtepunt blijft de lange shoot-out in het ziekenhuis, geroemd om één van de beste actiescènes ooit vastgelegd.

Enkele puntjes van kritiek zijn de net iets te lange speelduur (had kwartiertje korter gemogen) en het einde van de film had iets beter uitgewerkt mogen worden. Desondanks blijft dit een te gekke bikkelharde HongKong actieflick!

Destijds nog in de bios gezien, waar die al veel indruk achterliet. Nu weer herzien op bluray.
Onderscheid zich van de standaard spookhuis horrorfilm door middel van een goed verhaal. Dit wordt in werking gebracht door de vondst van een doos macabere "Super 8" snuff-films op zolder, wat vervolgens leidt tot een onthulling van een bovennatuurlijke occulte entiteit.
Sterk spel van Ethan Hawke, die de film draagt. De samenwerking met Deputy ‘So-and-So’ in het onderzoek naar de moorden is een leuke toevoeging en de theorie van Professor Jonas als expert in de occult is interessant om te volgen.

Klein puntje van kritiek zijn de nachtelijke wandelingen in het pikkedonker van Ellison door het huis. In één van de eerste nachten was er een lokale stroomstoring, dus dat was een duidelijke verklaring, maar de andere nachten als hij weer onverklaarbare geluiden hoorde, schreeuw je bijna naar het beeldscherm: DOE EEN LAMP AAN!

Ondanks dat een uitstekende duistere horror met een beklemmende sfeer en een onheilspellende soundtrack, met name de vervreemdende geluiden tijdens de Snuff-movies. Staat hoog bij mijn favorieten!

stem geplaatst

Gezien op bluray in 4/3 formaat uit de Arrow Juon Collection Boxset.

De eerste low budget (straight to video) speelfilm van regisseur Shimuzu wat in in twee delen gefilmd is binnen negen dagen. Ik zie dit een beetje als de experimentele versie van The Grudge. Je ziet hier zeker al de potentie, maar het is het allemaal net niet en komt een beetje amateuristisch over. Het verhaal gaat over de oorsprong van de vloek, hoe het is ontstaan, maar het komt allemaal enorm verwarrend over.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar doe mij maar gewoon The Grudge.

Deze J-horror herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.

De titel betekent wrok of beter gezegd bittere grief. Dat is de vloek waar men in Japan in geloofd bij een gewelddadige dood. De geest raakt zo verbitterd dat het willekeurige slachtoffers maakt. Deze wraakzuchtige entiteit wordt ontwaakt in een huis, nadat een maatschappelijk werkster daarheen wordt gestuurd.

De film blinkt uit in het creëren van een ijzingwekkende sfeer en een "non-stop" gevoel van naderend onheil. Dit wordt extra versterkt door de creepy soundtrack, een mix van vreemde, ijzige geluiden. Visueel sterk, waar effectief gebruik wordt gemaakt van de beklemmende setting van het huis.

De film zit bijzonder inventief en intelligent in elkaar doordat het verhaal wordt verteld door middel van een niet-lineaire, episodische vertelstructuur. Alle hoofdpersonen beleven afzonderlijke gebeurtenissen die uiteindelijk samenvallen.

Een angstaanjagende film die onder je huid kruipt.

Gezien in de Vue bioscoop in Vlaardingen. Geslaagd vervolg waar de moderne mode-industrie in het A.I tijdperk wordt verkent en jonge journalisten proberen te overleven in een branche die verschuift van print naar digitale journalistiek.

Fijn om het viertal Hathaway, Streep, Tucci en Blunt te zien terugkeren en je voelt nauwelijks dat er 20 jaar tussenzit, zo goed vertolken ze hun rollen. Wel merkte ik meteen dat er iets mis was met de stem van Nigel (Tucci). Na wat kort research in de pauze bleek dat er in 2017 keelkanker bij hem was geconstateerd en hij daarvoor meerdere chemo kuren heeft ondergaan. Hoewel hij is 'genezen' heeft de heftige bestraling wel zijn spraak en smaak aangetast. Ondanks dat weet hij vrijwel elke scène naar zich toe te trekken, prachtrol. Verder fijne bijrollen van o.a de Britse filmmaker Kenneth Branagh en Simone Ashley, die de meeste zullen herkennen van Bridgerton.

Het verhaal komt wat traag op gang en brengt weinig vernieuwing, maar dat wordt meer dan goedgemaakt door het uitstekende spel van de cast. Klein minpuntje is het zijplotje met de love interest van Andy, had misschien geknipt kunnen worden om de speelduur iets korter te houden. Desalniettemin kijkt de film lekker weg en doet voor mij nauwelijks onder voor het origineel.

Gezien op Netflix. Zeer matig, heb denk ik 3x moeten glimlachen gedurende de hele film. Je zou er maar voor naar de bioscoop zijn geweest..
De scene met Ice Cube maakt nog enigzins iets goed.

Deze J-horror herzien, nu op de 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision.

Film valt vooral op door de prachtige cinematografie, maar schiet wat tekort in het simpele verhaaltje en spanning. Er wordt bij vlagen wel een creepy sfeer gecreëerd, maar echt eng wordt het nergens. Het verhaaltje voelde ook een beetje repetitief, steeds dat rooie tasje wat maar weer opduikt, dochtertje zoek etc. Dat hele pand is zo lek als een zeef, maar niemand anders heeft er last van, alleen precies bij hun. Waar was trouwens iedereen… je had continu het idee dat ze daar helemaal alleen woonde in dat complex.

Ringu en Ju-on The Grudge vind ik een heel stuk beter.

Om alvast een beetje het geheugen op te frissen voor aankomende Moederdag, waar een bezoekje aan de bios voor deel 2 op de planning staat, deze herzien op bluray.

Stijlvolle en vermakelijke film met een blik op de ambities binnen de mode-industrie. Meryl Streep is uitstekend als de gevreesde, tirannieke hoofdredactrice Miranda Priestly van het gerenommeerd modeblad Runway. De humeurwisselingen van deze 'devil on heels' kunnen je carrière zowel maken als breken. Dat ondergaat haar nieuwe assistente Andrea (Andy) Barnes, gespeeld door Anne Hatheway. Ze valt er uit de toon, met haar goedkope kleren en normale postuur, maar weet toch langzaam maar zeker een plaatsje te verwerven dankzij een metamorfose van a-modieus plattelandsmeisje naar high fashion babe. Dit gebeurt met de hulp van Nigel, een fijne rol gespeeld door Stanley Tucci, die eerst redelijk wat commentaar heeft op haar uiterlijk, maar gaandeweg goede vrienden worden. Tot slot nog credits voor Emily Blunt als eerste assistente met een aantal scherpe en leuke oneliners.

Blijft een leuke film die goed is voor meer dan één kijkbeurt.

That's all

Na lang uitstellen ook deze laatste Creed film herzien. De eerste keer toen ik hem zag vond ik hem al tegenvallen, en dat is nu nog steeds zo.

Waar de verhaallijnen van ‘Creed’ en ‘Creed II’ meer onderdeel uitmaken van de Rocky-verse, focust ‘Creed III’ zich bijna alleen maar op Adonis Creed. Het lijkt zo op een definitieve breuk met het verleden. Qua toon is de film ook anders met een donkere verhaallijn die zich vooral focust op de complexe drama binnenin de Creed familie. Eén van die elementen is Bianca, die aan progressieve gehoorverlies lijdt en deze, vanwege de genetische oorsprong, op haar dochter Amara heeft overgedragen. Mila Davis-Kent (als Amara Creed) is in real life ook doof en de makers wilden hier overduidelijk een statement van maken, even de dovengemeenschap in ‘t zonnetje zetten. Het gebaar is uiteraard mooi, maar het hoort simpelweg niet thuis in een boksfilm.

Acteerwerk en soundtrack was verder in orde met een aantal mooie scenes, maar het verhaal pakte me gewoon niet en miste de feelgood vibe van de andere films. Film heeft voor mij weinig meerwaarde en veruit de minste van de trilogie. Creed 2 was een prachtige afsluiter van de saga en daar had het misschien ook moeten eindigen, al is het alleen al uit respect voor Stallone.

stem geplaatst

Dit laatste deel herzien op bluray. Hier draait het plot om verlossing, nadat Adkins zijn tegenstander doodde tijdens een gevecht in de ring. Een mix van actie en drama, waar Adkins zich bewijst ook ontroering op te kunnen brengen bij de kijker.

De gevechtschoreografie is spectaculair en de gevechten zijn intenser en technisch beter dan de voorgaande delen, met toonaangevende MMA-stijl actie.

Indrukwekkend filmdebuut van de Engelse bodybuilder Martyn Ford als Koshmar ‘The Nightmare’, wat ook in real life zijn nickname is. Hij vertolkt ook Shao Khan in Mortal Kombat 2, die deze maand in première gaat. Ben zeer benieuwd!

Voor mij persoonlijk de beste van de vier films.

I was attacked by a coked-up whore and a fuckin’ crazy dentist!

Na jaren herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision. Het behoudt de korrelige 35mm-structuur en versterkt tegelijkertijd de grimmige, dystopische sfeer van de film.

Ingenieuze sci-fi thriller met een complex tijdreisplot waarbij je als kijker steeds op het verkeerde been wordt gezet. Centraal staat de vraag of het noodlot kan worden veranderd, een naderend apocalyps en toont een fascinerende verkenning van de grens tussen gekte en realiteit. Deze grens wordt uitstekend vertolkt door het sterke, ingetogen spel van Willis als de emotioneel verwarde tijdreiziger James Cole en de voor Oscar genomineerde Pitt als onstabiele activist Jeffrey Goines met zijn briljante schele, gestoorde blik. Willis wordt bijgestaan door Stowe, in een cruciale rol als psychiater Kathryn Railly. Gilliams herkenbare visuele stijl creëert een unieke, dystopische wereld. Er is een sterk contrast zichtbaar tussen de grauwe toekomst (2035) en het chaotische, vervuilde verleden (1990-1996), die beide op een onheilspellende manier in beeld zijn gebracht.

Blijft een fascinerende film, al kunnen de verwarrende plotwendingen en de trage opbouw niet voor elke kijker zijn.

Na lange tijd weer herzien op bluray, een guilty pleasure waar ik vroeger op dvd mee opgegroeid ben.

Canadeze low-budget Scifi-horrorfilm, maar die ook gezien kan worden als een inventieve psychologische thriller. Regisseur Vincenzo Natali creëert met minimale middelen en een sterke focus op paranoia een zenuwslopende ervaring, waarbij een diverse groep vreemden moet samenwerken om te ontsnappen uit een dodelijk doolhof in de vorm van een kubus. Sommige kamers zijn gevuld met dodelijke boobytraps die niet voor zwakke magen bedoeld zijn. Door de benauwde ruimtes heerst er een sterke claustrofobische sfeer waarbij angst de samenwerking tussen de personages (met uiteenlopende vaardigheden) onder druk zet. In hun zoektocht naar de uitgang worden diverse hypotheses bedacht, maar de oorsprong van het gigantische surrealistische complex wordt nooit duidelijk, en laat dat nou net de sterkste troef van de film zijn.

Een cultklassieker uit de 90’s!

Na denk ruim 25 jaar weer herzien, kwam hem op SkyShowtime tegen.

We volgen de verwende Hollywoodster Nick Lang (Fox) die een tijdje mag meedraaien met de cynische, intense NYPD rechercheur John Moss (Woods), die daar op zijn beurt totaal niet op zit te wachten. Hij zit middenin een onderzoek van een moordzaak van ‘The Partycrasher’, die heeft gezworen de straten van New York schoon te vegen door diverse kansarme mensen in het openbaar te executeren. Hij gebruikt een custom gemaakt pistool met laservizier, en dat is de enige aanwijzing in het onderzoek.

Energieke en vermakelijke buddy-cop movie met goede chemie tussen James Woods en Michael J. Fox waarbij hun intense en nerveuze energie elkaar perfect aanvullen. Eén van de hoogtepunten is de scene bij de Frog-Dog afhaalkraam waarbij Fox (tot grote ergenis van Woods) àlles imiteert wat Woods doet.
John Moss: Don’t eat like me, don’t sit like me, and do not smoke like me! I’m trying to quit, anyway.
Nick Lang: Me too.
John Moss: And don’t quit like me, either!

Eerste uur is veruit het leukste, daarna wordt het wel ietsjes minder, film duurt ook net 10min te lang. Desondanks zeker de moeite waard.

Een vergeten en onderschatte actiecomedy uit de 90’s!

stem geplaatst