Logboek

stem geplaatst

Cowabunga dude
Herzien op 4K van de Arrow Exclusive Boxset met Dolby Vision & Atmos. Ik was zo blij toen ik hoorde dat Arrow deze trilogie ging uitbrengen, met de behandeling die zij verdienen. Ze zijn all out gegaan met special features, een boekje, poster, action cards&stickers.
Opgegroeid met de geweldige cartoon show uit mijn geboortejaar 1987, waar ik een rits vhs banden van had met tientallen episodes. De Technodrome, Kraang, Shredder, Bebop & Rocksteady, Baxter Stockman. Ook action figures, dekbed overtrek en natuurlijk de twee games op de NES die we met vriendjes speelden. Ja mooie herinneringen uit mijn jeugd.
Deze live-action film zag ik echter pas later toen ik een jaar of elf was. De film werd geproduceerd door het grote Hongkongse filmbedrijf Golden Harvest en is een typische mix van slapstick, vechtscènes en serieus melodrama, compleet met hun losse en speelse cameravoering en montage. De animatronische pakken zijn buitengewoon goed gemaakt en hun bewegingen lijken zeer natuurlijk en geloofwaardig. Echt vakmanschap van Jim Henson’s team. Verder goed production design, met de riolen die lijken op middeleeuwse kerkers en de stad een film noir. Tot slot natuurlijk de soundtrack die de film afmaakt!
Tijdloze classic voor jong&oud van de early ‘90’s!

stem geplaatst

Hey! Who are you!?? I’m your master’s master!
Herzien op bluray van 88Films. Hier staan zowel de Chinese als English Dub op, welke laatstgenoemde nostalgische gevoelens voor mij heeft, omdat ik die vroeger zo vaak op vhs heb gezien. Daarbij hadden ze in Nederland deel 1&2 omgewisseld door een fout van de distributer Prime Time. In Japan werd de film uitgebracht onder de titel Crazy Monkey.
Jackie Chan had net zijn populariteit in Hongkong gevestigd met Seasonal Pictures' Snake in Eagles Shadow en de sublieme Drunken Master. Dankzij het succes van die films gaf Lo Wei, die hem aan Seasonal had uitgeleend, Jackie volledige controle over zijn volgende film. Dit is zijn regiedebuut en tevens laatste film die hij deed onder contract van Lo Wei.
Nadat Chan een spoor achterlaat, wat leidt tot de dood van zijn grootvader (gespeeld door James Tien) begint de film pas echt. Hij gaat in de leer bij de laatst overgebleven clan member genaamd ‘’The Unicorn’’. Omdat de stijl van de clan machteloos is tegenover de Eagle Claw techniek van de medogenloze Yen Shi-kwan, leert hij hem een wat onorthodoxe stijl die inspeelt op de emoties van de tegenstander. De andere trainingsscènes zijn ook geweldig, waar Chan zware zandzakken trekt en sit-ups hangend ondersteboven laat zien. Het gevecht tegen de drie henchman met de sword-spear hybrid is een geweldig stukje vecht choreografie, evenals het laatste gevecht tegen Yen Shi-kwan. Verder zien we Dean Shek in een kleine maar hilarische rol als doodkist verkoper, waar Jackie een baantje hoopt te krijgen.

stem geplaatst

Herzien op 4K van 88Films met Dolby Vision. Vroeger op vhs bekend als First Mission. Je hebt de HongKong Cut van 91min en de langere Japanese Cut van 99min, waar twee actiescenes zijn toegevoegd voor de Japanse fans.
Politieagent Jackie moet zijn droomcarriëre opgeven om voor zijn verstandelijk gehandicapte broer Sammo te zorgen. Maar alles verandert wanneer zijn broer onopzettelijk in bezit komt van een tas gestolen juwelen en wordt ontvoerd door een bendeleider, die hem als drukmiddel gebruikt. Jackie zet niet alleen zijn baan, maar ook zijn leven op het spel om zijn broer te bevrijden.
Een vooral serieuze film, die meer focust ligt op het drama aspect. Het verhaal is een beetje te vergelijken met Rain Man dat 3 jaar later uitkwam en hier mogelijk inspiratie uit heeft gehaald. Aandoenlijke rol van Sammo, die steeds in de problemen komt. Hij is een constante bron van stress voor zijn broer Jackie, die altijd voor hem moet zorgen. Jackie zit ook in een spagaat tussen de wens om zijn vriendin gelukkig te maken en zijn droom om koopvaardijmatroos te worden en de wereld rond te reizen. Dit resulteert in een aantal hartverscheurende scenes tussen de Peking Opera Brothers.
Richting de finale schakelt de film naar actie in het flatgebouw dat in aanbouw is. Hier worden we getrakteerd op een geweldig stukje choreografie, montage en belichting, met als hoogtepunt het keiharde gevecht tegen de Taiwanese Dick Wei!

Herzien op 4K van Arrow Video met Dolby Vision.
Ah eind jaren ’90 - begin 2000, de space hype. Meerdere horror films waagde zich naar de ruimte, denk hierbij aan Friday the 13th, Critters, Leprechaun en ook deze Hellraiser. De koek was op en ze moesten wat nieuws verzinnen, stuk voor stuk zijn al deze films ook geflopt. Het was de laatste Hellraiser-film die in de bioscoop werd uitgebracht en de laatste waarbij seriebedenker Clive Barker officieel nog een belangrijke rol speelde, tot de reboot in 2022.
In dit vierde deel gaan ze terug naar de oorsprong van de puzzelbox, wat zo’n 200 jaar eerder plaatsvond. Op zich geen verkeerde zet, maar helaas is de uitwerking niet best. Dat heeft wederom te maken met bemoeienis van de studio, in dit geval Miramax, die eisde dat de film drastisch werd veranderd. Regisseur Yagher was het hier niet mee eens, omdat de veranderingen te veel afweken van zijn visie en verliet de productie. Hij kreeg het pseudoniem ‘’Alan Smithee’’ toegewezen, een alias dat gebruikt wordt door regisseurs die anoniem willen blijven.
Zoals ik al eerder aangaf, sommige ideeën van het scenario waren niet slecht, een strijd om de leiding in de hel tussen Angelique en Pinhead klinkt op papier gaaf. Helaas is het resultaat een zeer onsamenhangende film, met veel gespring in drie tijdlijnen en Bruce Ramsay die in al deze tijdlijnen dezelfde rol vertolkt. Wederom is de sfeer van de eerste 2 films ver te zoeken en zijn de special effects slecht gedateerd. Pinhead heeft weinig te doen, maakt weinig indruk en heeft nu zelfs een Cenobite hond om zijn werk op te knappen.. Voordeel is dat de film maar 80min duurt.
Hierna volgde nog de voor mij betere deel 5 Inferno en daarna nog een hele reeks waar de één nog slechter was als de ander, had er aantal op dvd. In 2022 herpakte de makers zich gelukkig met de reboot, die onlangs op 4K is uitgebracht.

Pinhead en the Pillar of Souls
Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.
Na de twee uitstekende voorgangers is dit toch wel een stap terug. De setting is verhuisd naar Amerika, het Britse sfeertje is weg en het is allemaal wat grootser opgezet. De mysterieuze duistere (body)horror heeft plaatsgemaakt voor een meer slasher getinte horror. Waar in het origineel Pinhead en de Cenobites onderdeel waren van het verhaal, zijn ze hier het verhaal. Door het personage van Pinhead meer inhoud te geven, meer dialogen en oneliners, krijgt hij als het ware een echt gezicht vol met menselijke emoties die eigenlijk niet passen bij de sinistere en koude martelaar. Je merkt duidelijk dat dit deel gemaakt is om keiharde dollars op te leveren en dat gaat ten koste van de originaliteit. Je kan het een beetje vergelijken met Freddy Krueger, die ook in latere delen een karikatuur van zichzelf werd. De term “less is more” spreekt boekdelen. Er waren bepaalde regels opgezet voor de demonen en die gaan hier uit het raam, geen Lament puzzelbox nodig. De latere Cenobites zijn eerder lachwekkend dan eng, al zijn er een paar best creatief en leuk gevonden. “Ready for your close-up Joey?”
De bekende gezichten vallen weg en alleen Doug Bradley maakt zijn rentree naast Ashley Laurence die te zien is als kleine cameo op een opnameband. Qua acteerwerk ook een stap terug, met als dieptepunt die vrouwelijke agent: ”Shit! Gasoline!”. Tot slot zien we hier en daar wat early 90’s CGI, wat er natuurlijk enorm gedateerd uitziet.
Al met al is deel drie zeker niet de minste uit de reeks en voor horrorliefhebbers nog steeds vermakelijk, maar de aftakeling zet al vroeg in.

"Trick us again child, and your suffering will be legendary, even in Hell!"
Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.
Na alle gebeurtenissen is Kirsty opgenomen in een psychiatrische kliniek, waar zij onder behandeling komt van Dokter Channard en zijn assistent Kyle. In het bijzijn van de politie en Channard doet zij een smeekbede het matras waar Julia op is gestorven te vernietigen, omdat zij anders zou kunnen terugkeren uit de hel. Niemand gelooft Kirsty’s verhaal, maar Dokter Channard, die geobsedeerd is door de occult, heeft wel degelijk interesse in de theorie en laat in het geheim het matras verslepen naar zijn woning. Daar voert hij een bizar experiment uit met één van zijn patiënten door zichzelf te bewerken met een scheermes op het matras, waardoor Julia ontsnapt uit de hel. Net als haar voorganger Frank heeft zij bloed en huid nodig om op volle sterkte te komen. Ze verleidt Dr Channard om haar te helpen. Die is welwillend, want hij heeft een hele kliniek vol patiënten die niemand zal missen. Assistent Kyle is ooggetuige van dit alles en doet zijn verhaal aan Kirsty. Ondertussen is Julia op volle sterkte en samen met Channard laten ze een jonge patiënt in catatonische staat genaamd Tiffany de poort naar hel openen. Kirsty, die meerdere malen smeekbeden ontving uit de hel, besluit samen met Kyle om Julia voorgoed te stoppen en hoopt daarbij haar vader te vinden.
Uitstekend vervolg waar Kirsty nu veel meer de hoofdrolspeelster is en de body horror nog een tandje goorder is. Daarbij valt de film op door de lugubere settings, met de afdeling maintenance in het Channard psychiatrisch ziekenhuis, de kill-room in het huis van Channard waar alle lijken aan kettingen hangen en natuurlijk het indrukwekkende labyrint in de hel (wat geïnspireerd was door het werk van de Nederlandse kunstenaar Maurits Cornelis Escher). Christopher Young keerde terug voor de geweldige muziek en ontving een Saturn Award.
Wat minpuntjes zijn het ietswat rommelige verhaal, wat kwam door de bemoeienis van de studio. Julia zou de hoofdfiguur worden, maar had geen interesse om terug te keren voor een vervolg. Daarbij was Pinhead zo populair geworden door de fans, dus werd er besloten met hem verder te gaan. Daarom zie je niet alleen Julia terugkeren op de pilaar aan het eind, maar ook Pinhead. Er was een hoop haat van de fans dat Dr Channard Pinhead en zijn crew zo gemakkelijk overtrof. Ook was er een alternatief script waar Kirsty’s vader Larry terugkeerde, maar Andrew Robinson weigerde de rol. Net als in het origineel wordt ook hier de finale tegen het kwaad iets te gemakzuchtig verslagen.
Desondanks doet deze voor mij niet onder voor zijn voorganger. Pinhead krijgt meer screentijd, plus we komen meer te weten over zijn achtergrondverhaal!

The film Jackie Chan doesn’t want you to see.
Chan stapte naar de rechter om te proberen de release van de film te voorkomen, maar Lo Wei bracht de film desondanks uit. Wei gebruikte stand-in dubbels die niet eens op Jackie leken of zo konden vechten. De enige die redelijk in de buurt kwam was degene met het baardje bij de overgebleven beggars gilde. Tevens gebruikte Wei niet gebruikte- en hergebruikte beelden van deel 1, plus beelden van Dragon Fist. De film werd vlak ná Fearless Hyena geschoten, maar de onenigheid tussen Chan en Wei liep uit de hand, o.a over salaris, contract en zijn creativiteit. Na het vertrek van producer Willy Chan naar Golden Harvest, wilde Jackie ook mee, maar die stond nog onder contract bij Lo Wei. Met de hulp van Jimmy Wang Yu, die berucht stond banden te hebben met de Chinese mafia, werd het contract verbroken en kon hij verder bij Golden Harvest.

Twee evil kungfu meesters genaamd Heaven&Earth willen de macht in de regio bezitten door iedereen van de YingYang clan uit te roeien, hún aartsvijanden. Omdat de kungfu van YingYang niet tegen hun opgewassen is zijn ze voortdurend op de vlucht en gedwongen te verhuizen en vermommingen aan te nemen. Centraal staat de bedelaarsgilde, die als schuilplaats dient. Twee overgebleven neven wacht een gevecht op leven en dood.
Hele rommelige edit, waar scenes elkaar van de hak op de tak opvolgen. Een goed voorbeeld is het gevecht van Ah Lung’s grootvader tegen Heaven&Earth in een brandend huis. Hoe hebben ze hem gevonden, hoe is de brand ontstaan.?
Wat pluspunten zijn de scenes met de echte Jackie, wat begint met een hilarische sollicitatie bij het restaurant van Dean Shek. Shek speelt de jongste broer van een vierling uit de Shark familie, die ze Jaws 1t/m4 hebben genoemd, hoe verzinnen ze het. In de Engelse dub heeft Lo Wei ook expres teksten aangepast om Chan belachelijk te maken, soort van payback dat hij vertrokken was naar Golden Harvest. Met opmerkingen van Shek als: “Look at your ugly face. Small eyes and a big nose. Your hair is even longer than a goddamn monkey. Where is that goddam long-haired hippie”. Verder een weddenschap om geld waar ze handelingen van de tegenstander moeten nadoen en Jackie vecht met zijn karate schoentjes. Tot slot het gevecht in de herberg, waar hij via de bedelaarsgilde zijn oom probeert te vinden, maar wordt aangezien als een handlanger van Heaven&Earth. De finale waar neef Ah Tung slim gebruikt maakt van vallen en boobytraps was ook wel aardig. De muziek werd ditmaal gepikt van Raiders of the Lost Arc.
Ondanks dat het allemaal niet best is, vermaak ik me toch altijd met dit soort films. Voornamelijk zwak voor oude kungfu films en enorm fan van Jackie Chan.

Jesus wept
Aangezien ik onlangs de nieuwe Turbine 4K Steelbook van Hellraiser 2022 heb ontvangen was het een mooie gelegenheid om de films weer opnieuw te zien. Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision uit de Chatterer Boxset.
Regiedebuut van horrorauteur Clive Barker, die zijn eigen verhaal ‘’The Hellbound Heart’’ op gruwelijke wijze visueel leven inblaast. Het hele concept met de puzzelbox die een poort naar de hel opent heeft mij altijd gefascineerd. Lugubere horrorfilm waar de spanningsopbouw zorgvoldig wordt opgebouwd en het verhaal op de juiste tempo wordt verteld. Daarbij bevat de film de juiste dosering van expliciete en ranzige scenes en is zowel thematisch als visueel angstaanjagend. Het duurt even voordat de Cenobites hun entrée maken, maar eenmaal daar aanbelandt krijgen we een legendarisch stukje cinema voorgeschoteld. De muren die uit elkaar schuiven, de belichting in combinatie met de rook waar de vleesgeworden belichaming van Pinhead (Doug Bradley) de jonge Ashley Laurence in haar filmdebuut de stuipen op het lijf jaagd. Explorers, in the further regions of experience. Demons to some, angels to others.
Goed acteerwerk van de hele cast, waar vooral Clare Higgins opviel in de brute scenes waar ze mannen mee naar huis lokt. De vakkundige special make-up effects werden verzorgd door Bob Keen en de van top tot teen gevilde Frank (Sean Chapman) blijven een prachtig stukje practical effects. Enige minpuntje wat ik kan bedenken is het ietswat knullige einde met het ‘’gevecht’’ tegen de Cenobites.
Een visuele nachtmerrie ondersteunt door de sterke soundtrack van Christopher Young.

stem geplaatst

stem geplaatst

Destijds nog in de bios mogen bewonderen. Nu herzien op de vernieuwde 4k steelbook uitgave van Sony mét Dolby Vision, zag er geweldig uit. De Atmos track had de 2018 uitgave ook al, maar toen had ik nog geen geen geluidsinstallatie. Geluid is bizar en demo materiaal!
Op de achterkant staat: “the best war film since Saving Private Ryan”, ik kan me hier goed in vinden. Indrukwekkende oorlogsfilm waar we aan het eind van de Tweede Wereldoorlog een vijfkoppig tankdivisie volgen onder leiding van pelotonsergeant Don Collier aka Wardaddy. De bemanning zijn stuk voor stuk door strijd geharde en getraumatiseerde soldaten. Don’s team heeft onlangs bemanningslid Red verloren die een zeer hechte band bleek te hebben met de tankbemanning en Don Collier noemde hem de "beste schutter van het hele Negende Leger". Kort daarna krijgen ze groentje Norman toegewezen, die Red moet vervangen als assistent gunner. Een onervaren, jonge soldaat met als achtergrond typist. De bemanning minacht Norman vanwege zijn gebrek aan gevechtservaring en afkeer van geweld. In hun tank “Fury”, die ze als thuis beschouwen, veroveren ze stad na stad tot de Duitsers zich overgeven, wat eindigt in de verdediging van een kruising wat als knooppunt dient.
Geweldige cast waar Pitt echt dat leiderschap uitstraalt. Ingetogen en zelfs wat aandoenlijke rol van Shia la Boeff als religieuze en bedachtzame schutter met goed gevonden nickname Bible. Jon Bernthal als tanklader Grady "Coon-Ass" Travis. Zijn rol is ruw, cynisch, onsympathiek en provocerend, maar toont later zijn menselijkheid en vecht dapper, hoewel de oorlog hem voor altijd verandert. Michael Peña als chauffeur Trini "Gordo" Garcia, grof en boos, maar op een kritiek moment karakter en moed toont. Zijn monoloog over de paarden gaat door merg en been. En natuurlijk Logan Lerman als Norman Ellison die psychisch klap na klap krijgt en binnen no-time getraumatiseerd is door de oorlog.
Hoogtepunt blijft voor mij de hinderlaag van de technisch beter uitgeruste Duitse Tiger tank met anti-tank geschut, die het opneemt tegen vier Geallieerde tanks. De groepsdynamiek en communicatie tijdens het gevecht is geweldig, en je hebt echt het gevoel dat je bij ze in de tank zit, wat een beklemmend en claustrofobische sfeer geeft.
Ondanks de ongeloofwaardige finale blijft dit een te gekke film met rauwe settings en brute actie, ondersteunt door een ontroerende soundtrack.

Ook dit vervolg weer herzien op bluray en ook deze destijds nog in de bios gezien. Niet het niveau van de eerste, maar ook hier zitten een aantal hilarische scènes in. Verhaal is nagenoeg hetzelfde, school is vervangen voor universiteit. Enkele hoogtepunten:
My name is Jeff
You actually high-fived Schmidt for fucking your daughter? Holy Shit! Oh my God, this is...
Doug’s slam poem over Cyhthia tijdens Open Mic Night.
Ouderweekend als Ice Cube erachter komt wie er met zijn dochter date.
Finale als dat blonde mokkel steeds Doug wilt grijpen.

Ging hier met lage verwachtingen in, maar ben aangenaam verrast door deze film. Begon al uitstekend met de jonge Predator Dek die in gevechtstraining is met zijn oudere broer Kwei, in de hoop goedkeuring te krijgen van zijn vader die tevens clanleider is. Wat hij echter niet weet is dat zijn vader bevel heeft gegeven aan Kwei om zijn jongere broer te doden, omdat hij hem te zwak vind en geen plaats verdiend in de clan. Wanneer zijn vader terugkeert en ziet dat Dek nog leeft, beveelt hij Kwei alsnog zijn broer te doden. Kwei negeert dit bevel, duwt Dek in het schip en start op afstand de reis naar de planeet Genna. De deuren sluiten en Dek ziet zijn broer voor zijn ogen geëxecuteerd worden door zijn vader. Hij zweert wraak en zal het ultieme trofee meenemen in de vorm van Kalisk, een oeroud wezen dat zelfs door zijn vader gevreest wordt..
Eenmaal op de planet Genna komt Dek als snel in aanmerking met vrouwelijke android Thia (vertolkt door Elle Fanning die ik meteen herkende van Steven Spielberg’s Super8), en dacht ik o god daar gaan we weer, weer een powervrouw. Gelukkig bleek dit helemaal niet het geval te zijn en kun je het eerder als vrouwonvriendelijk beschrijven, want Dek noemt haar steeds een stuk gereedschap of werktuig en slingert haar alle kanten op. Ook krijgen ze hulp van een soort van gemuteerd aapje, die ze Bud noemen en zorgt voor wat humor. Later bij de infiltratie van Weyland is hij ook van de partij en zorgt dit voor een gave scene! Verder mooie settings met de flora en fauna en de special effects mogen er ook wezen.
Er zijn hier en daar wat knipogen naar het orgineel uit ’87, zo zie je bijv de setting met de waterval terug, die ik meteen herkende. Later in de finale is er ook een knipoog naar Alien ’79.

Predator uit ’87 zal altijd mijn favoriet blijven, maar ik heb me hier prima mee vermaakt.

Had het met een collega over Star Wars en toen kwam deze ter sprake. Ik had hier nog nooit van gehoord. Hij zei als je wil lachen moet je die een keer kijken. We zagen hem in zijn geheel op Youtube staan en toen uiteraard meteen opgezet. Toegegeven we hebben ong een half uur echt gekeken en verder een beetje fastforward van scene naar scene.
Een pure cashgrab waar de cast helaas onder contract stond en dus verplicht was hieraan mee te werken. Dat is overduidelijk te merken want NIEMAND had er zin in. Wat een gedrocht wat al begint met de familie van Chewbacca die er stuk voor stuk hilarisch slecht uitzien en bewegen. Dat huis is gewoon een jaren 70 studio woonkamer en het shot van buitenaf is letterlijk een schilderij. Om nog maar te zwijgen over die circus du soleil scene, hergebruikte beelden van A New Hope, kookles, bij de haren bijgetrokken videoclips, een gedeelte met animatie en ga zo maar door. Mooiste stukkie was in die cantina, zie je zo’n buitenaardse vent verdwaasd om zich heen kijken wat er allemaal gaande is. Geeft denk ik perfect weer wat de kijker ook voelt.
Je moet het zien om te geloven. We hebben in ieder geval flink wat afgelachen hoe absurd slecht dit is.

Gezien op SkyShowtime. Begon wel aardig eerste 45min, maar wat anderen ook al aangaven, film speelt teveel op familiedrama. Vooral tussen vader en dochter wat enorm geforceerd overkwam. De special make-up effects mogen er zijn, maar de teleurstellende finale haalt de hele film naar beneden. Niet mijn soort weerwolven film.

Gezien op SkyShowtime. Matige film, waar we een moeder en twee kinderen volgen op een woonboerderij in the middle of nowhere. Alles zit zogenaamd tegen om maar zoveel mogelijk empathie op te wekken voor die sloeber van een moeder, bloedirritant wijf. Man overleden in auto-ongeluk, zij kreupel, geen cent te makken, alles in het huis zit tegen, stroomuitval, telefoon doet het niet, auto wil niet starten, the list goes on.. Bij mij werkt dit juist averechts, en wekt het eerder irritatie en ongeloofwaardigheid op.
Als klap op de vuurpijl komt er een gesluierde demonische negerin in de voortuin zitten op een verroeste tuinstoel, en gaat naar het huis zitten staren. Bij de confrontatie schijnt ze alles te weten van het gezinnetje. Toen had ik al een vermoeden waar de film naartoe wilde en dit bleek later ook grotendeels te kloppen.
Dit is al de derde streamingsfilm die ik zie dit jaar waarbij een soortgelijk empathie van de kijker wordt gevraagd voor de black community, schijnt een soort van trend te worden. Zou het iets te maken hebben met dat hele slavernij gezeik van 200jaar geleden wat ook weer in de media actief was…? Schiet bij mij in ieder geval in het verkeerde keelgat.

Gezien op SkyShowtime. Net als het gros van de live-action remakes van de afgelopen jaren haalt ook deze het niet bij de originele animatie versie. Film duurt net wat te lang en sommige karakters hebben ze veranderd om punten te scoren op de diversiteit meter (Astrid bijv, Afrikaanse roots).
Visueel een plaatje en Butler is goed gecast als stamhoofd. De mooie soundtrack maakt zijn return en Toothless blijft aandoenlijk met zijn big puppy eyes.

Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision. Aardige Neo-noir thriller, maar ook veel weg van een Italiaanse giallo. Voor die tijd goed gemaakt, maar nu wel wat gedateerd. Een beetje filmkenner heeft al snel in de gaten hoe de vork in de steel zit.
Wanneer Kate Miller (Dickinson) op gruwelijke wijze wordt vermoord, probeert haar zoon Peter (Gordon) de moordenaar te vinden. Hij krijgt hulp van prostituee en enige getuige Liz Blake (Allen), die op haar beurt een deadline van twee dagen heeft, omdat ze tevens een verdachte is in de zaak. Het spoor leidt naar één van de patiënten van Dr. Elliott (Caine), die ook de psychiater was van Kate Miller en wiens uit zijn praktijk het mogelijke moordwapen is gebruikt.
Film leent veel elementen en filmtechnieken van “Psycho” en “Vertigo”, die echter wel op uitstekende wijze worden gebruikt. Typische de Palma met visuele flair, een hoop voyeurisme en zijn handelsmerk gebruik van split screen.

Regiedebuut van de Britse feelgoodmeester Richard Curtis, die o.a de scenario’s van Notting Hill en Four Weddings and a Funeral schreef. Hier komt hij niet met één verhaal, maar levert een caleidoscoop van kleine lijntjes en gebeurtenissen af, waar de liefde van verschillende kanten worden getoond.
Blijft een prachtige film met een heerlijke kerstsfeer, perfect voor Kerstavond. De donkere avonden vol lichtjes, die van vijanden weer vrienden maken. Een goede cast, die over de hele linie mooi acteerwerk levert, gecombineerd met een schitterende soundtrack waarbij je soms een traan moet laten.
Bottomline: All you need is love!

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Lionsgate met Dolby Vision & Atmos.
Uitermate effectieve horrorfilm waar zes vriendinnen een klautertocht ondernemen in een grottencomplex. Wat ze echter niet weten is dat één van de vriendinnen hen leidt naar een grot die nog onbekend en niet in kaart is gezet, omdat ze het oorspronkelijke idee te toeristisch vond. De Engelse regisseur Neil Marshall (die eerder de weerwolvenfilm Dog Soldiers regisseerde) gebruikt dit opzetje om de spanning tussen de meiden op te voeren. Hij haalt daarbij alles uit de setting, waar de nauwe ondergrondse doorgangen een claustrofobisch gevoel geven en de duisternis de vriendinnen alsware psychisch breekt. Later in de film ontdekken ze dat ze niet alleen zijn en volgt er een waar bloedbad..

Ondanks de eenvoud biedt The Descent een uitstekende sfeer en zeer creatieve momenten. De opening toont een schokkende gebeurtenis die een klein plotmiddel blijkt te zijn. De hele eerste helft is meer een avonturenfilm dan een horrorfilm; de eerste vijand van het team is het landschap. Er zijn veel shots die elementen laten zien die later onvermijdelijk terugkomen. Marshall heeft een indrukwekkende stijl, vooral in de prachtig belichte, claustrofobische scènes.
Wel minpuntje is dat de tweede helft van de film de toon omslaat en jumpscares een prominente rol gaan spelen. De gevechten in de duisternis zijn lastig te volgen omdat de meiden op elkaar lijken door dezelfde uitrusting en de montage verandert naar razendsnelle cuts, waardoor je ze moeilijk uit elkaar kan houden.
Desalniettemin blijft deze hoog bij mijn favorieten staan door het uitstekende acteerwerk wat zorgt voor spanning maar ook ontroering.

Tot slot complimenten voor de volledig vrouwelijke cast, die volkomen natuurlijk aanvoelt en niet is samengesteld om goedkope feministische zelfvoldaanheid te bereiken.

Vier jaar later volgde nog een vervolg die bij lange na niet zo goed was als deze.

Destijds nog in de bios gezien, blijft een hilarische film met leuke humor en chemie tussen de onzekere Hill en atletische Tatum met zijn timing en gezichtsuitdrukkingen. Meteen al een vette opening met Eminem's ''The Real Slim Shady'', waarna Tatum op de politie acedemie de geweldige opmerking ''Not so slim Shady, whatsupp! Holy shit'', maakt. Zelfs Ice Cube, wie ik meestal maar matig vind, is hier geweldig als voortdurend boze black captain. (Hey! Hey! Stop fuckin’ with Korean Jesus! He Busy! With Korean Shit!). Verder leuke bijrol van Brie Larson, een klein rolletje van Dakota Johnson en zelfs Johnny Depp is even te zien als DEA undercover agent.
Eerste uur is geweldig, laatste half uur iets minder.

Prima mee vermaakt, wel voelde de film een beetje afgeraffeld aan, alsof ze een deadline moesten halen ofso. Weet niet of dit de intentie van de makers was, maar jammer vind ik het wel.

Na lange tijd weer herzien, nu op de nieuwe 4K uitgave met Dolby Vision en een gave Atmos mix.
Als jonge knaap mee opgegroeid op vhs, dus deze film heeft enorm veel nostalgische waarde voor mij. Heerlijke foute cast met J.Lo, Ice Cube en Owen Wilson. Zonderling Jon Voight is veruit de beste, die hoopt een levende reuzenanaconda te vangen voor een mooie buit en niet aarzelt om mensen op te offeren. Prachtig trouwens hoe hij met z’n enge blik J.Lo aan het uitkleden is in z’n mind. En niet te vergeten die knipoog.
Dit blijft voor mij een fijne creature feature van de 90’s. Een film in het rijtje “so bad it’s good”.

Deze psychologische thriller na lange tijd weer herzien, nu op 4K van LionsGate met Dolby Vision en een indrukwekkende Atmos mix.
Regiedebuut van Paxton zelf die een strak geregisseerde en bij vlagen enge genrefilm neerzet.
Burgerman Paxton krijgt de goddelijke opdracht de wereld te zuiveren van demonen. Zijn oudste zoon begint ernstig aan zijn geestelijke gezondheid te twijfelen, maar de jongste zoon gaat echter helemaal op in zijn vaders moordperikelen. Dankzij de flashbackstructuur wordt de kijker een anderhalf uur in spanning gehouden.
De kracht van de film schuilt in de vertelstijl en de vele plotwendingen. Een slim geschreven scenario die aanzet tot gedachten over religieus fanatisme en (motieven voor) geweld.
Matthew McConaughey zet zijn beste acteerprestatie tot dan toe neer als de oudste zoon die op aangrijpende wijze zijn verhaal vertelt aan FBI-agent Wesley Doyle (gespeeld door Powers Boothe). Ook een pluim voor de twee jonge hoofdrolspelers, die de emoties van deze verwarde jongens perfect overbrengen.

stem geplaatst

There are forces here you couldn’t possibly comprehend.
Herzien op de nieuwe 4K uitgave van ScreamFactory met Dolby Vision.
In "End of Days" leren we dat eens in de 1000 jaar een vrouw wordt geboren die, als ze 20 jaar later zwanger raakt van de Prins der Duisternis tussen 23.00 en 24.00 uur op de laatste dag van het millennium, de antichrist zal baren, die het einde der tijden zal inluiden. Maar ondertussen woedt er een interne strijd in het Vaticaan tussen degenen die de vrouw willen vermoorden en de paus, die zegt dat we ons vertrouwen in God moeten stellen. De moord op de vrouw zou natuurlijk een zonde zijn, maar misschien gerechtvaardigd onder de omstandigheden, vooral omdat het nederige instrument dat God heeft uitgekozen om het universum te redden een alcoholistische lijfwacht is genaamd Jericho Cane, gespeeld door Arnold Schwarzenegger. Jericho en zijn partner Bobby Chicago (Kevin Pollak) onderzoeken een raadselachtige reeks gebeurtenissen, waaronder een man met een afgesneden tong die desondanks een waarschuwing schreeuwt en later aan het plafond van zijn ziekenkamer wordt genageld.
Leuk om Arnold in een ander genre te zien spelen. Hij heeft zich al eerder bewezen dat dit soort bescherm rollen hem op het lijf geschreven staan. Emoties tonen is nooit zijn sterkste kant geweest, maar toch weet hij me hier in aantal scenes te overtuigen. Hij krijgt tegenspel van de charismatische Gabriel Byrne, die fenomenaal goed gecast was voor zijn rol. Verder goede bijrollen van de vorige maand op 81 jarige leeftijd overleden Udo Kier als de hoofdpriester en ouwe rot in het vak Rod Steiger.
Die critisi en azijnzeikers kunnen me wat, gewoon een fijne thriller die lekker wegkijkt!

stem geplaatst

Gezien op 4k van 101BlackLabel met Dolby Vision, zelfde transfer die Shout gebruikte.
Matige slasher die nergens spannend wordt. De killer is een vent van rond de 50 met grijzend haar die zonder enig motief achter de meiden en bijbehorende jongens van het slaapfeestje aanzit. Kills zijn enorm eentonig met die drillboor en de meeste van die meiden kunnen alleen maar dom gillen. Gelukkig was er in het begin nog wat naakt te bewonderen.

Gezien op 4K van 101BlackLabel, dezelfde transfer van Shout. Zoals Bas ook al aangaf geen beste upgrade, veel grain en donkere beelden.
Film zelf is ook niet best. Ondanks het simpele verhaal komt het alsnog rommelig over. Gevechten zagen er beetje houterig uit en waar ik me nog het meest aan stoorde was die blije heroïsche muziek, paste totaal niet bij de film. Beetje vreemde film ook, komt allemaal beetje knullig en kinderachtig over, maar er zitten ook paar brute scenes in. Eén scene met een steencirkel om zwaarden te scherpen waar iemands hoofd op wordt gehouden en iemand zn hoofd wordt letterlijk doormidden gesneden. Wat me ook opviel was de seksistische ondertoon waar niet alleen de mannen maar ook de vrouwen maar al te graag van bil willen. Enige pluspunten zijn de opening met de herrijzing van de duistere tovenaar in de grot. Het gevecht daarna met de schietende zwaarden, en de finale met die transformatie.
Al met al een film om snel te vergeten.

Een film die behoorlijk wat stof deed opwaaien en flink werd gehyped door de media. Ik heb hem gemist vorig jaar en heb hem vandaag pas gezien. Zo bijzonder vond ik hem niet, de FBI agente overtuigde me niet en Cage als satantische seriemoordenaar ook niet. Vooral dat laatste shot vóór de aftiteling… waar was dat goed voor. Had ook al vrij snel in de gaten welke kant de film opging. Een redelijk thrillertje, typisch gevalletje overhyped for nothing.

Ik kon deze film nog niet, dus dit was een first time watch. Begreep wel uit online reviews dat de Director’s Cut de versie is die je moet kijken, dus deze gezien op 4K van Arrow met Dolby Vision&Atmos.
Aardige Sci-Fi Thriller met een neon noir sfeer door de rokerige beelden waar de klokken een centraal motief zijn. De Wachowskis broers hebben hier overduidelijk inspiratie uit gehaald om hun Matrix wereld te creëren, zijn veel overeenkomsten. Ook Christopher Nolan’s werk als Memento en Inception zijn te herkennen. Dus dat betreft scoort deze film al punten op originaliteit, die in beiden gevallen eerder was. Het script is vrij complex en het is dan ook het beste om er blind in te gaan en je te laten verassen. Qua cast ben ik met de hoofdpersoon Rufus Sewell niet echt bekend. De knappe Jennifer Connelly uiteraard wel, die hier zijn (ex)vrouw is en een nachtclubzangeres speelt. William Hurt leidt het politie onderzoek en Kiefer Sutherland is de mysterieuze psychiater Dr. Schreber, kenmerkend door zijn pauzes als hij praat. De setting is wel gaaf gedaan in een stad waar het altijd nacht is en een onwerkelijke sfeer heerst. Een vervreemdende duistere film die ik zeker nog wel een keer wil zien.

stem geplaatst

Op aanraden van vrienden gezien op YouTube, waar die volledig opstaat.
De onpopulaire nerdy tiener Ronald (Dempsey) is hopeloos verliefd op de immens populaire cheerleader Cindy (Peterson), het mooiste meisje van de school, maar zij ziet hem niet staan. Hij is gek op astrologie en spaart voor een dure sterrenkijker door middel van zijn bijbaantje grasmaaien. Verder speelt hij graag poker in de weekenden met zijn (loser)vrienden. Wanneer Cindy zonder toestemming van haar moeder een duur suède pak van haar leent om indruk te maken op een feestje, morst hier een glas wijn overheen. Bij de desbetreffende winkel krijgt ze te horen dat hij niet vergoedt wordt en ze een nieuwe kan kopen van $1000, wat ze uiteraard niet heeft. Ronald ziet zijn kans en biedt haar $1000 aan om een nieuwe te kopen als zij een maand lang doet alsof ze zijn vriendin is. Hij hoopt hierdoor dat zijn populariteit enorm zal toenemen wanneer hij met haar wordt gezien.
Leuke high school tiener movie die ik nog niet kende met de boodschap: jezelf blijven en je niet voordoen als iemand anders. Voor mij niet het niveau van de bekendere John Hughes films, maar deze mag er ook zeker wezen. Met een jonge Patrick Dempsey en sexy Amanda Peterson in één van hun eerste rollen. Ook zien we een piepjonge Seth Green, die Patricks irritante broertje Chuck speelt en Eric Bruskotter als ‘Big John’, die voortdurend ruften laat en zelfs Chuck vergast in de auto, nadat hij zich had verstopt op de achterbank om zijn broer te spioneren. Ik herkende Bruskotter van “Dragon: The Bruce Lee Story”.
Film is hier en daar wat cliché en sommige scenes voelen wat geforceerd aan, maar er heerst een geweldige sfeer en feelgood vibe. De soundtrack is ook fijn en deed me denken aan een tropisch eiland.
Peterson is helaas al op 43jarige leeftijd overleden. Familieleden verklaarden dat ze op haar 15e is verkracht, waardoor ze uiteraard getraumatiseerd raakte en nooit meer dezelfde meid was hoe ze haar kenden. Ze had moeite met vertrouwen en raakte aan de drugs. Ze werd door de politie in haar appartement gevonden en later uit de lijkschouwing kwam een combinatie van drugs en morfine. Vermoedelijk een overdosis is haar fataal geworden.. Zeer triest verhaal.

De Extended Cut herzien op 4K met Dolby Vision.
The Shining is zonder twijfel één van Stanley Kubricks onbetwiste meesterwerken en een ware klassieker in de horrorcinema. Het is een film die er door de jaren heen in is geslaagd zijn publiek de stuipen op het lijf te jagen (en dat nog steeds doet). Gebaseert op Stephen King’s gelijknamige bestseller uit 1977. Kubrick neemt King’s fantastische boek en bouwt erop voort, waardoor het verhaal op zijn eigen onnavolgbare manier tot leven komt.
Spookachtige verschijningen van opvallend dreigende aard spoken een groot deel van de eerste helft van de film rond, die geleidelijk evolueren naar steeds serieuzere fysieke bedreigingen naarmate de dagen voorbij gaan. Er is verrassend weinig geweld gezien de schijnbare intensiteit, maar dat is weinig troost voor de zwakkeren van hart, aangezien veel van de terreur eerder impliciet dan manifest is. Een film die op vele niveaus symbolisch werkt, maar in wezen gaat over menselijke tekortkomingen en de manier waarop die kunnen worden uitgebuit door onbewuste krachten in combinatie met een zwakke wil. Deze film maakt het meest angstaanjagend door suggestie te gebruiken om je eigen verbeelding tegen je te keren.
Nicholson en Duvall hebben een complexe chemie die op zoveel niveaus werkt, wat essentieel is voor de opbouw van dit verhaal en de basis vormt voor de eersteklas regie. De mentale ineenstorting van Nickelson die op huiveringwekkende wijze wordt uitgespeeld, maar ook Duvall en de jonge Danny Lloyd waar pure angst te lezen is op hun gezichten.
Cinematografisch een kunstwerk, alleen al het opening shot vanuit de helikopter waar we de gele VW Kever volgen door de Rocky Mountains nabij Saint Mary Lake, ondersteunt door de duistere soundtrack. Veel gebruik van groothoekopnames, waarbij Nickelsons hallucinaties en de visioenen van de paranormaal begaafde Lloyd voor huiveringwekkende momenten zorgen. Buitengewoon effectief gebruik van long shots om een gevoel van isolatie te creëren, bolle lensshots om het surrealisme te versterken. Eén van mijn favoriete scenes is als we Danny volgen op zijn driewieler, waarbij de laag rijdende Steadycam subliem wordt gebruikt, waardoor we het gevoel krijgen dat het kwaad ons op de hielen zit, maar tegelijkertijd achter elke hoek of deur iets tevoorschijn kan springen.
De angstaanjagende sfeer in combinatie met de zorgvuldig gecomponeerde muziek (gebaseerd op het werk van Béla Bartók) brengen zelfs na 45 jaar de spanning tot vrijwel ondraaglijke hoogtes.
Chapeau Kubrick! Briljant!

Ik kon deze niet en op aanraden van vrienden gekeken op YouTube, waar die volledig opstaat.
Inderdaad fijne actiethriller van begin jaren ‘90 met een simpel maar doeltreffend verhaal. De relatief jonge Dempsey (die qua uiterlijk enorm veel op een jonge Sean Penn lijkt) is na de ongelukkige dood van de zoon van een maffiabaas voortdurend op de vlucht. Niet alleen de maffia, maar ook corrupte agenten zitten achter hem aan die de premie van $50.000 willen opeisen. Op allerlei manieren proberen ze hem in het nauw te drijven, maar zijn snelheid en vindingrijkheid houden hem op de been. Later klampt hij zich vast aan de sexy Preston, zij is de enige die zijn onschuld kan bewijzen. Kelly Preston overleed in 2020 op 57jarige leeftijd aan borstkanker. Wel jammer van het ietswat abrupte einde, had wel meer van Preston willen zien in de aftermath.
Film deed me trouwens sterk denken aan Out of Bounds met Anthony Michael Hall, die een soortgelijk verhaal heeft.
Film met een hoop vaart die lekker wegkijkt, en één ding is zeker: die Dempsey kon rennen!

Director’s Cut herzien op bluray
Als je deze film ingaat met de verwachting dat het een regelrecht vervolg is op de Kubrick-film met dezelfde horrortoon, zul je teleurgesteld zijn. Maar als je openstaat voor nieuwe ideeën, is deze film zeer goed geregisseerd en geacteerd en is het verhaal erg meeslepend. Het is meer een fantasythriller dan een horrorfilm, en dat vind ik erg leuk aan deze film. De film is ook een behoorlijke hommage aan de film uit 1980, maar geeft hem een nieuwe en interessante richting met een diep onderliggend thema, rechtstreeks van Stephen King.
Vooral het tweede gedeelte met het kat en muisspel tussen Rebecca Ferguson en Kyliegh Curran is geweldig, waarbij Ewan McGregor als een soort mentor dient. Laatste gedeelte in combinatie met de muziek blijft een kippenvel momentje. Ondanks de lange speelduur verveelt de film geen moment.
Kyliegh Curran won een prijs voor haar rol. Shine on, Abra Stone