Logboek

Had het met een collega over Star Wars en toen kwam deze ter sprake. Ik had hier nog nooit van gehoord. Hij zei als je wil lachen moet je die een keer kijken. We zagen hem in zijn geheel op Youtube staan en toen uiteraard meteen opgezet. Toegegeven we hebben ong een half uur echt gekeken en verder een beetje fastforward van scene naar scene.
Een pure cashgrab waar de cast helaas onder contract stond en dus verplicht was hieraan mee te werken. Dat is overduidelijk te merken want NIEMAND had er zin in. Wat een gedrocht wat al begint met de familie van Chewbacca die er stuk voor stuk hilarisch slecht uitzien en bewegen. Dat huis is gewoon een jaren 70 studio woonkamer en het shot van buitenaf is letterlijk een schilderij. Om nog maar te zwijgen over die circus du soleil scene, hergebruikte beelden van A New Hope, kookles, bij de haren bijgetrokken videoclips, een gedeelte met animatie en ga zo maar door. Mooiste stukkie was in die cantina, zie je zo’n buitenaardse vent verdwaasd om zich heen kijken wat er allemaal gaande is. Geeft denk ik perfect weer wat de kijker ook voelt.
Je moet het zien om te geloven. We hebben in ieder geval flink wat afgelachen hoe absurd slecht dit is.

Gezien op SkyShowtime. Begon wel aardig eerste 45min, maar wat anderen ook al aangaven, film speelt teveel op familiedrama. Vooral tussen vader en dochter wat enorm geforceerd overkwam. De special make-up effects mogen er zijn, maar de teleurstellende finale haalt de hele film naar beneden. Niet mijn soort weerwolven film.

Gezien op SkyShowtime. Matige film, waar we een moeder en twee kinderen volgen op een woonboerderij in the middle of nowhere. Alles zit zogenaamd tegen om maar zoveel mogelijk empathie op te wekken voor die sloeber van een moeder, bloedirritant wijf. Man overleden in auto-ongeluk, zij kreupel, geen cent te makken, alles in het huis zit tegen, stroomuitval, telefoon doet het niet, auto wil niet starten, the list goes on.. Bij mij werkt dit juist averechts, en wekt het eerder irritatie en ongeloofwaardigheid op.
Als klap op de vuurpijl komt er een gesluierde demonische negerin in de voortuin zitten op een verroeste tuinstoel, en gaat naar het huis zitten staren. Bij de confrontatie schijnt ze alles te weten van het gezinnetje. Toen had ik al een vermoeden waar de film naartoe wilde en dit bleek later ook grotendeels te kloppen.
Dit is al de derde streamingsfilm die ik zie dit jaar waarbij een soortgelijk empathie van de kijker wordt gevraagd voor de black community, schijnt een soort van trend te worden. Zou het iets te maken hebben met dat hele slavernij gezeik van 200jaar geleden wat ook weer in de media actief was…? Schiet bij mij in ieder geval in het verkeerde keelgat.

Gezien op SkyShowtime. Net als het gros van de live-action remakes van de afgelopen jaren haalt ook deze het niet bij de originele animatie versie. Film duurt net wat te lang en sommige karakters hebben ze veranderd om punten te scoren op de diversiteit meter (Astrid bijv, Afrikaanse roots).
Visueel een plaatje en Butler is goed gecast als stamhoofd. De mooie soundtrack maakt zijn return en Toothless blijft aandoenlijk met zijn big puppy eyes.

Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision. Aardige Neo-noir thriller, maar ook veel weg van een Italiaanse giallo. Voor die tijd goed gemaakt, maar nu wel wat gedateerd. Een beetje filmkenner heeft al snel in de gaten hoe de vork in de steel zit.
Wanneer Kate Miller (Dickinson) op gruwelijke wijze wordt vermoord, probeert haar zoon Peter (Gordon) de moordenaar te vinden. Hij krijgt hulp van prostituee en enige getuige Liz Blake (Allen), die op haar beurt een deadline van twee dagen heeft, omdat ze tevens een verdachte is in de zaak. Het spoor leidt naar één van de patiënten van Dr. Elliott (Caine), die ook de psychiater was van Kate Miller en wiens uit zijn praktijk het mogelijke moordwapen is gebruikt.
Film leent veel elementen en filmtechnieken van “Psycho” en “Vertigo”, die echter wel op uitstekende wijze worden gebruikt. Typische de Palma met visuele flair, een hoop voyeurisme en zijn handelsmerk gebruik van split screen.

Regiedebuut van de Britse feelgoodmeester Richard Curtis, die o.a de scenario’s van Notting Hill en Four Weddings and a Funeral schreef. Hier komt hij niet met één verhaal, maar levert een caleidoscoop van kleine lijntjes en gebeurtenissen af, waar de liefde van verschillende kanten worden getoond.
Blijft een prachtige film met een heerlijke kerstsfeer, perfect voor Kerstavond. De donkere avonden vol lichtjes, die van vijanden weer vrienden maken. Een goede cast, die over de hele linie mooi acteerwerk levert, gecombineerd met een schitterende soundtrack waarbij je soms een traan moet laten.
Bottomline: All you need is love!

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Lionsgate met Dolby Vision & Atmos.
Uitermate effectieve horrorfilm waar zes vriendinnen een klautertocht ondernemen in een grottencomplex. Wat ze echter niet weten is dat één van de vriendinnen hen leidt naar een grot die nog onbekend en niet in kaart is gezet, omdat ze het oorspronkelijke idee te toeristisch vond. De Engelse regisseur Neil Marshall (die eerder de weerwolvenfilm Dog Soldiers regisseerde) gebruikt dit opzetje om de spanning tussen de meiden op te voeren. Hij haalt daarbij alles uit de setting, waar de nauwe ondergrondse doorgangen een claustrofobisch gevoel geven en de duisternis de vriendinnen alsware psychisch breekt. Later in de film ontdekken ze dat ze niet alleen zijn en volgt er een waar bloedbad..

Ondanks de eenvoud biedt The Descent een uitstekende sfeer en zeer creatieve momenten. De opening toont een schokkende gebeurtenis die een klein plotmiddel blijkt te zijn. De hele eerste helft is meer een avonturenfilm dan een horrorfilm; de eerste vijand van het team is het landschap. Er zijn veel shots die elementen laten zien die later onvermijdelijk terugkomen. Marshall heeft een indrukwekkende stijl, vooral in de prachtig belichte, claustrofobische scènes.
Wel minpuntje is dat de tweede helft van de film de toon omslaat en jumpscares een prominente rol gaan spelen. De gevechten in de duisternis zijn lastig te volgen omdat de meiden op elkaar lijken door dezelfde uitrusting en de montage verandert naar razendsnelle cuts, waardoor je ze moeilijk uit elkaar kan houden.
Desalniettemin blijft deze hoog bij mijn favorieten staan door het uitstekende acteerwerk wat zorgt voor spanning maar ook ontroering.

Tot slot complimenten voor de volledig vrouwelijke cast, die volkomen natuurlijk aanvoelt en niet is samengesteld om goedkope feministische zelfvoldaanheid te bereiken.

Vier jaar later volgde nog een vervolg die bij lange na niet zo goed was als deze.

Destijds nog in de bios gezien, blijft een hilarische film met leuke humor en chemie tussen de onzekere Hill en atletische Tatum met zijn timing en gezichtsuitdrukkingen. Meteen al een vette opening met Eminem's ''The Real Slim Shady'', waarna Tatum op de politie acedemie de geweldige opmerking ''Not so slim Shady, whatsupp! Holy shit'', maakt. Zelfs Ice Cube, wie ik meestal maar matig vind, is hier geweldig als voortdurend boze black captain. (Hey! Hey! Stop fuckin’ with Korean Jesus! He Busy! With Korean Shit!). Verder leuke bijrol van Brie Larson, een klein rolletje van Dakota Johnson en zelfs Johnny Depp is even te zien als DEA undercover agent.
Eerste uur is geweldig, laatste half uur iets minder.

Prima mee vermaakt, wel voelde de film een beetje afgeraffeld aan, alsof ze een deadline moesten halen ofso. Weet niet of dit de intentie van de makers was, maar jammer vind ik het wel.

Na lange tijd weer herzien, nu op de nieuwe 4K uitgave met Dolby Vision en een gave Atmos mix.
Als jonge knaap mee opgegroeid op vhs, dus deze film heeft enorm veel nostalgische waarde voor mij. Heerlijke foute cast met J.Lo, Ice Cube en Owen Wilson. Zonderling Jon Voight is veruit de beste, die hoopt een levende reuzenanaconda te vangen voor een mooie buit en niet aarzelt om mensen op te offeren. Prachtig trouwens hoe hij met z’n enge blik J.Lo aan het uitkleden is in z’n mind. En niet te vergeten die knipoog.
Dit blijft voor mij een fijne creature feature van de 90’s. Een film in het rijtje “so bad it’s good”.

Deze psychologische thriller na lange tijd weer herzien, nu op 4K van LionsGate met Dolby Vision en een indrukwekkende Atmos mix.
Regiedebuut van Paxton zelf die een strak geregisseerde en bij vlagen enge genrefilm neerzet.
Burgerman Paxton krijgt de goddelijke opdracht de wereld te zuiveren van demonen. Zijn oudste zoon begint ernstig aan zijn geestelijke gezondheid te twijfelen, maar de jongste zoon gaat echter helemaal op in zijn vaders moordperikelen. Dankzij de flashbackstructuur wordt de kijker een anderhalf uur in spanning gehouden.
De kracht van de film schuilt in de vertelstijl en de vele plotwendingen. Een slim geschreven scenario die aanzet tot gedachten over religieus fanatisme en (motieven voor) geweld.
Matthew McConaughey zet zijn beste acteerprestatie tot dan toe neer als de oudste zoon die op aangrijpende wijze zijn verhaal vertelt aan FBI-agent Wesley Doyle (gespeeld door Powers Boothe). Ook een pluim voor de twee jonge hoofdrolspelers, die de emoties van deze verwarde jongens perfect overbrengen.

stem geplaatst

There are forces here you couldn’t possibly comprehend.
Herzien op de nieuwe 4K uitgave van ScreamFactory met Dolby Vision.
In "End of Days" leren we dat eens in de 1000 jaar een vrouw wordt geboren die, als ze 20 jaar later zwanger raakt van de Prins der Duisternis tussen 23.00 en 24.00 uur op de laatste dag van het millennium, de antichrist zal baren, die het einde der tijden zal inluiden. Maar ondertussen woedt er een interne strijd in het Vaticaan tussen degenen die de vrouw willen vermoorden en de paus, die zegt dat we ons vertrouwen in God moeten stellen. De moord op de vrouw zou natuurlijk een zonde zijn, maar misschien gerechtvaardigd onder de omstandigheden, vooral omdat het nederige instrument dat God heeft uitgekozen om het universum te redden een alcoholistische lijfwacht is genaamd Jericho Cane, gespeeld door Arnold Schwarzenegger. Jericho en zijn partner Bobby Chicago (Kevin Pollak) onderzoeken een raadselachtige reeks gebeurtenissen, waaronder een man met een afgesneden tong die desondanks een waarschuwing schreeuwt en later aan het plafond van zijn ziekenkamer wordt genageld.
Leuk om Arnold in een ander genre te zien spelen. Hij heeft zich al eerder bewezen dat dit soort bescherm rollen hem op het lijf geschreven staan. Emoties tonen is nooit zijn sterkste kant geweest, maar toch weet hij me hier in aantal scenes te overtuigen. Hij krijgt tegenspel van de charismatische Gabriel Byrne, die fenomenaal goed gecast was voor zijn rol. Verder goede bijrollen van de vorige maand op 81 jarige leeftijd overleden Udo Kier als de hoofdpriester en ouwe rot in het vak Rod Steiger.
Die critisi en azijnzeikers kunnen me wat, gewoon een fijne thriller die lekker wegkijkt!

stem geplaatst

Gezien op 4k van 101BlackLabel met Dolby Vision, zelfde transfer die Shout gebruikte.
Matige slasher die nergens spannend wordt. De killer is een vent van rond de 50 met grijzend haar die zonder enig motief achter de meiden en bijbehorende jongens van het slaapfeestje aanzit. Kills zijn enorm eentonig met die drillboor en de meeste van die meiden kunnen alleen maar dom gillen. Gelukkig was er in het begin nog wat naakt te bewonderen.

Gezien op 4K van 101BlackLabel, dezelfde transfer van Shout. Zoals Bas ook al aangaf geen beste upgrade, veel grain en donkere beelden.
Film zelf is ook niet best. Ondanks het simpele verhaal komt het alsnog rommelig over. Gevechten zagen er beetje houterig uit en waar ik me nog het meest aan stoorde was die blije heroïsche muziek, paste totaal niet bij de film. Beetje vreemde film ook, komt allemaal beetje knullig en kinderachtig over, maar er zitten ook paar brute scenes in. Eén scene met een steencirkel om zwaarden te scherpen waar iemands hoofd op wordt gehouden en iemand zn hoofd wordt letterlijk doormidden gesneden. Wat me ook opviel was de seksistische ondertoon waar niet alleen de mannen maar ook de vrouwen maar al te graag van bil willen. Enige pluspunten zijn de opening met de herrijzing van de duistere tovenaar in de grot. Het gevecht daarna met de schietende zwaarden, en de finale met die transformatie.
Al met al een film om snel te vergeten.

Een film die behoorlijk wat stof deed opwaaien en flink werd gehyped door de media. Ik heb hem gemist vorig jaar en heb hem vandaag pas gezien. Zo bijzonder vond ik hem niet, de FBI agente overtuigde me niet en Cage als satantische seriemoordenaar ook niet. Vooral dat laatste shot vóór de aftiteling… waar was dat goed voor. Had ook al vrij snel in de gaten welke kant de film opging. Een redelijk thrillertje, typisch gevalletje overhyped for nothing.

Ik kon deze film nog niet, dus dit was een first time watch. Begreep wel uit online reviews dat de Director’s Cut de versie is die je moet kijken, dus deze gezien op 4K van Arrow met Dolby Vision&Atmos.
Aardige Sci-Fi Thriller met een neon noir sfeer door de rokerige beelden waar de klokken een centraal motief zijn. De Wachowskis broers hebben hier overduidelijk inspiratie uit gehaald om hun Matrix wereld te creëren, zijn veel overeenkomsten. Ook Christopher Nolan’s werk als Memento en Inception zijn te herkennen. Dus dat betreft scoort deze film al punten op originaliteit, die in beiden gevallen eerder was. Het script is vrij complex en het is dan ook het beste om er blind in te gaan en je te laten verassen. Qua cast ben ik met de hoofdpersoon Rufus Sewell niet echt bekend. De knappe Jennifer Connelly uiteraard wel, die hier zijn (ex)vrouw is en een nachtclubzangeres speelt. William Hurt leidt het politie onderzoek en Kiefer Sutherland is de mysterieuze psychiater Dr. Schreber, kenmerkend door zijn pauzes als hij praat. De setting is wel gaaf gedaan in een stad waar het altijd nacht is en een onwerkelijke sfeer heerst. Een vervreemdende duistere film die ik zeker nog wel een keer wil zien.

stem geplaatst

Op aanraden van vrienden gezien op YouTube, waar die volledig opstaat.
De onpopulaire nerdy tiener Ronald (Dempsey) is hopeloos verliefd op de immens populaire cheerleader Cindy (Peterson), het mooiste meisje van de school, maar zij ziet hem niet staan. Hij is gek op astrologie en spaart voor een dure sterrenkijker door middel van zijn bijbaantje grasmaaien. Verder speelt hij graag poker in de weekenden met zijn (loser)vrienden. Wanneer Cindy zonder toestemming van haar moeder een duur suède pak van haar leent om indruk te maken op een feestje, morst hier een glas wijn overheen. Bij de desbetreffende winkel krijgt ze te horen dat hij niet vergoedt wordt en ze een nieuwe kan kopen van $1000, wat ze uiteraard niet heeft. Ronald ziet zijn kans en biedt haar $1000 aan om een nieuwe te kopen als zij een maand lang doet alsof ze zijn vriendin is. Hij hoopt hierdoor dat zijn populariteit enorm zal toenemen wanneer hij met haar wordt gezien.
Leuke high school tiener movie die ik nog niet kende met de boodschap: jezelf blijven en je niet voordoen als iemand anders. Voor mij niet het niveau van de bekendere John Hughes films, maar deze mag er ook zeker wezen. Met een jonge Patrick Dempsey en sexy Amanda Peterson in één van hun eerste rollen. Ook zien we een piepjonge Seth Green, die Patricks irritante broertje Chuck speelt en Eric Bruskotter als ‘Big John’, die voortdurend ruften laat en zelfs Chuck vergast in de auto, nadat hij zich had verstopt op de achterbank om zijn broer te spioneren. Ik herkende Bruskotter van “Dragon: The Bruce Lee Story”.
Film is hier en daar wat cliché en sommige scenes voelen wat geforceerd aan, maar er heerst een geweldige sfeer en feelgood vibe. De soundtrack is ook fijn en deed me denken aan een tropisch eiland.
Peterson is helaas al op 43jarige leeftijd overleden. Familieleden verklaarden dat ze op haar 15e is verkracht, waardoor ze uiteraard getraumatiseerd raakte en nooit meer dezelfde meid was hoe ze haar kenden. Ze had moeite met vertrouwen en raakte aan de drugs. Ze werd door de politie in haar appartement gevonden en later uit de lijkschouwing kwam een combinatie van drugs en morfine. Vermoedelijk een overdosis is haar fataal geworden.. Zeer triest verhaal.

De Extended Cut herzien op 4K met Dolby Vision.
The Shining is zonder twijfel één van Stanley Kubricks onbetwiste meesterwerken en een ware klassieker in de horrorcinema. Het is een film die er door de jaren heen in is geslaagd zijn publiek de stuipen op het lijf te jagen (en dat nog steeds doet). Gebaseert op Stephen King’s gelijknamige bestseller uit 1977. Kubrick neemt King’s fantastische boek en bouwt erop voort, waardoor het verhaal op zijn eigen onnavolgbare manier tot leven komt.
Spookachtige verschijningen van opvallend dreigende aard spoken een groot deel van de eerste helft van de film rond, die geleidelijk evolueren naar steeds serieuzere fysieke bedreigingen naarmate de dagen voorbij gaan. Er is verrassend weinig geweld gezien de schijnbare intensiteit, maar dat is weinig troost voor de zwakkeren van hart, aangezien veel van de terreur eerder impliciet dan manifest is. Een film die op vele niveaus symbolisch werkt, maar in wezen gaat over menselijke tekortkomingen en de manier waarop die kunnen worden uitgebuit door onbewuste krachten in combinatie met een zwakke wil. Deze film maakt het meest angstaanjagend door suggestie te gebruiken om je eigen verbeelding tegen je te keren.
Nicholson en Duvall hebben een complexe chemie die op zoveel niveaus werkt, wat essentieel is voor de opbouw van dit verhaal en de basis vormt voor de eersteklas regie. De mentale ineenstorting van Nickelson die op huiveringwekkende wijze wordt uitgespeeld, maar ook Duvall en de jonge Danny Lloyd waar pure angst te lezen is op hun gezichten.
Cinematografisch een kunstwerk, alleen al het opening shot vanuit de helikopter waar we de gele VW Kever volgen door de Rocky Mountains nabij Saint Mary Lake, ondersteunt door de duistere soundtrack. Veel gebruik van groothoekopnames, waarbij Nickelsons hallucinaties en de visioenen van de paranormaal begaafde Lloyd voor huiveringwekkende momenten zorgen. Buitengewoon effectief gebruik van long shots om een gevoel van isolatie te creëren, bolle lensshots om het surrealisme te versterken. Eén van mijn favoriete scenes is als we Danny volgen op zijn driewieler, waarbij de laag rijdende Steadycam subliem wordt gebruikt, waardoor we het gevoel krijgen dat het kwaad ons op de hielen zit, maar tegelijkertijd achter elke hoek of deur iets tevoorschijn kan springen.
De angstaanjagende sfeer in combinatie met de zorgvuldig gecomponeerde muziek (gebaseerd op het werk van Béla Bartók) brengen zelfs na 45 jaar de spanning tot vrijwel ondraaglijke hoogtes.
Chapeau Kubrick! Briljant!

Ik kon deze niet en op aanraden van vrienden gekeken op YouTube, waar die volledig opstaat.
Inderdaad fijne actiethriller van begin jaren ‘90 met een simpel maar doeltreffend verhaal. De relatief jonge Dempsey (die qua uiterlijk enorm veel op een jonge Sean Penn lijkt) is na de ongelukkige dood van de zoon van een maffiabaas voortdurend op de vlucht. Niet alleen de maffia, maar ook corrupte agenten zitten achter hem aan die de premie van $50.000 willen opeisen. Op allerlei manieren proberen ze hem in het nauw te drijven, maar zijn snelheid en vindingrijkheid houden hem op de been. Later klampt hij zich vast aan de sexy Preston, zij is de enige die zijn onschuld kan bewijzen. Kelly Preston overleed in 2020 op 57jarige leeftijd aan borstkanker. Wel jammer van het ietswat abrupte einde, had wel meer van Preston willen zien in de aftermath.
Film deed me trouwens sterk denken aan Out of Bounds met Anthony Michael Hall, die een soortgelijk verhaal heeft.
Film met een hoop vaart die lekker wegkijkt, en één ding is zeker: die Dempsey kon rennen!

Director’s Cut herzien op bluray
Als je deze film ingaat met de verwachting dat het een regelrecht vervolg is op de Kubrick-film met dezelfde horrortoon, zul je teleurgesteld zijn. Maar als je openstaat voor nieuwe ideeën, is deze film zeer goed geregisseerd en geacteerd en is het verhaal erg meeslepend. Het is meer een fantasythriller dan een horrorfilm, en dat vind ik erg leuk aan deze film. De film is ook een behoorlijke hommage aan de film uit 1980, maar geeft hem een nieuwe en interessante richting met een diep onderliggend thema, rechtstreeks van Stephen King.
Vooral het tweede gedeelte met het kat en muisspel tussen Rebecca Ferguson en Kyliegh Curran is geweldig, waarbij Ewan McGregor als een soort mentor dient. Laatste gedeelte in combinatie met de muziek blijft een kippenvel momentje. Ondanks de lange speelduur verveelt de film geen moment.
Kyliegh Curran won een prijs voor haar rol. Shine on, Abra Stone