The Slumber Party Massacre (1982)

Slecht.

Eerlijk is eerlijk, Slumber Party Massacre was enkel een obstakel in mijn filmweg. Ik wilde namelijk deel 2 van deze reeks zien puur omdat daar een moordenaar in rondloopt met een drilboor op zijn gitaar. Daarvoor moest uiteraard deel 1 eerst even bekeken worden.

Een horrorfilm die een parodie moet zijn en ook feministische trekjes moet hebben lees ik hier. Ik heb het nergens gemerkt. SPM lijkt heel erg op andere slashers van hetzelfde soort. Parodie heb ik werkelijk nergens kunnen ontdekken buiten het oliedomme verhaal zelf. Maar dat is in slashers niet ongewoon.

Enkele kijkers kunnen blijkbaar erg genieten van de gedetailleerde douchescene, maar ik heb er wat minder mee. Nudity in horrorfilms. Leuk ja, maar daar kijk ik geen horrorfilm voor. De rest van de film is uiteindelijk niet veel beter. De killer komt eigenlijk gewoon ergens tevoorschijn en blijft vervolgens steeds eventjes opduiken, zo'n uur lang.

Het gebrek aan leuke trekjes of apartheid van de killer maken van hem een erg saaie dreiging. Leuk wapen, richting de slotfase mag hij eindelijk wat meer doen dan met open ogen kijken, maar voor een groot deel is het gewoon een saaie kerel. Het is duidelijk waarom deze Russ Thorne geen icoon is geworden.

Acteerwerk is voor de rest ondermaats, zoals je wel kan verwachten. Grappig is de film ook zeker niet, en de 77 minuten leken werkelijk niet over te gaan. De moorden zijn soms best grappig, maar missen toch wat pit en eigenzinnigheid. Veel komt ook niet echt in beeld waarmee deze slasher best veilig is. Tammer dan een hoop genregenoten uit dezelfde periode in ieder geval.

Uiteindelijk is het resultaat een redelijk vermoeiende 77 minuten. Oninteressant slachtvee, afgemaakt door een oninteressante killer op een oninteressante locatie in een oninteressante wereld. Dat levert als resultaat ook een oninteressante film op. Gelukkig zat het er na 77 minuten weer op, kon ik weer door naar deel 2.

Wat een slechte "slasher" was me dit, nul spanning, intrieste kill-skills, slecht acteerwerk, gewoon nergens leuk, ook niet dat foute leuke, alles was werkelijk afwezig...ik had hier gelezen dat dit een cult klassieker is en komt blijkbaar remake van, ben er alvast niet warm vr gemaakt, mr slechter doen dan dit, daar zal m'n niet veel moeite mee hebben.

Zelfs als simpele slasher is deze nog onder de maat , het grootste manco van de film is niet eens het slechte acteerwerk of de rare scenes die nergens op slaan of de stupide beslissingen die er genomen worden .

Nee het is het totale gebrek aan charisma van de killer die ook nog eens niet echt eng is .

Ook de spanningsopbouw is er eigenlijk niet .

De gore effecten zijn het enige aspect verder die wel redelijk verzorgd zijn en het begin heeft best wel een lekker eighties sfeertje

De recente remake was niet al te best maar 1 van de beste wijzigingen die ze gemaakt hebben (alhoewel het ook al in 1 van de vervolgen aangepast kan zijn) was dat het ergens in een bos afspeelde, in-the-middle-of-nowhere. Ik kon er niet met mijn hoofd omheen dat de hele buurt niet gealarmeerd zou zijn na de 1ste moord, of dat er genoeg paniek gezaaid zou zijn door de hysterische meiden dat de politie na 10 minuten al voor de deur zou staan. Verder is logisch handelen ook een onbekend concept, wat enigszins genieten van de kills ook onmogelijk maakt.

Van Woodchipper Massacre naar The Slumber Party Massacre. Dat moet een vooruitgang zijn, niet? En dat was het ook, al is ook dit geen meesterwerkje. "The film was originally written by Brown as a parody of the slasher genre but was shot as a straightforward horror film instead. As a result, it contains more humor, both intended and unintended, than usual for the genre at the time." Ik lees ook dat de vrouwelijke regisseur een feminist is, maar dat producer Roger Corman maar naakt toe bleef voegen. Het resultaat is in ieder geval behoorlijk male gazey. Gulzig glijdt de camera geduldig over ingezeepte kontjes, tot het meisje zich onherroepelijk ook nog eens omdraait. Een zin die Jan Cremer of Jan Wolkers geschreven zou kunnen hebben, maar daarom niet minder waar.

2,5*

Overdreven krolse highschool meisjes in ontklede toestand en in lingerie. Bronstige jongemannen die door ramen gluren (in de jaren 80 werd dat gedrag nog niet bestraft. Heerlijke tijden). Een ontsnapte seriemoordenaar die zich met een bewonderenswaardig staaltje method acting onderscheidt en zich al borende een weg baant door highschool vlees. De ingredieënten zijn basaal en vertrouwd en bieden een fijne mix van (naakte) bevalligheid die de voyeuristische driften van de kijker bedienen en splatter en gore.

Het is bijna niet te geloven dat gezien het hoge exploitatiegehalte van de film, twee vrouwen verantwoordelijk zijn voor het creatieve proces. Amy Holden Jones is de regisseur en schrijver. Rita Mae Brown (politiek activiste, lesbienne en romancier) schreef met haar mee. Het wordt allemaal al begrijpelijker als je weet dat Roger Corman bij het project betrokken raakte en enige compromissen en concessies eiste. Toch blijft de vrouwelijke inbreng herkenbaar in zelfspot en in een lichtelijk feministisch getinte stuwing die af en toe opborrelt maar niet storend werkt.

The Slumber Party Massacre wijkt af van veel andere slashers. De film werkt niet met een whodunnit-principe, maar geeft zijn antagonist meteen een gezicht en een identiteit zonder daar verder iets mee te doen. De killer is gewoon een werktuig dat net als de andere mannen in de film een middel is om een verhaal te vertellen. In het middelpunt staan heel prominent de dames. Ondanks dat ze hier en daar wat blote huid moeten laten zien, vertegenwoordigen zij het dominante geslacht.

De film speelt heel plezierig met de clichés van het slashergenre, kopieert flink van de grote voorbeelden en doet dat met een behoorlijke knipoog. The Slumber Party Massacre neemt zichzelf niet serieus maar schiet daarin niet door. De film wordt ondanks het matige acteerwerk, het voorspelbare verloop en de superflauwe showdown nooit een lachwekkend slechte lowbudget film. Met dank aan de creatieve vrouwelijke inbreng, denk ik.

Daterend uit de zgn. golden age of slashers is dit een film waarin een aantal elementen misschien eerder toevallig op hun plaats vallen. Maar wat resulteert in een prachtexemplaar van het slashergenre. Ook wel omschreven als een crypto-feministische slasher omdat het geregisseerd en geschreven is door dames Amy Jones en Rita Mae Brown. Brown heeft het script aangeleverd als een tongue in cheek parodie op het genre waarbij ze zich wilde afzetten tegen geweld dat vrouwen te verduren hebben. De studiobazen hebben er echter een straight forward slasher van willen maken. Hierdoor zien we effectief een straight forward slasher maar een aantal momenten met zwarte humor zijn er duidelijk niet uitgefilterd. Heerlijke combi. En dan is er nog de input van ene Roger Corman die omwille van de kijkcijfers voluit voor exploitation ging en aanstuurde op heel wat naaktscenes (tot ergernis van de betrokkenen op de set). Wat een combi. De muziek is van Ralph Jones, broer van de regisseur, en houdt qua sfeer het midden tussen cheesy en creepy. Gecomponeerd en uitgevoerd op een Casio synthesizer. Heerlijk. Mijn oudere broer had in de eighties ook zoiets in huis. Dat kostte behoorlijk veel geld voor wat je er uiteindelijk kon uitkrijgen. Maar uiteindelijk schept beperking ook wel mogelijkheden. En dat geldt ook voor deze low budget film in het algemeen. De gore is gedoseerd en maakt indruk. De acteerprestaties zijn eigenlijk prima voor wat het zijn moet. Het gaat nu eenmaal niet om high level drama maar om basic scream.

The Slumber Party Massacre

Wil er eigenlijk niet teveel woorden over vuil maken, maar deze film was niet best.

Het acteerwerk was echt drama, de killer was totaal niet eng en de beslissingen die werden genomen in deze film waren ronduit belachelijk. Ik heb zelden zulke domme personages in films gezien.

2 sterren voor het beetje gore wat je nog ziet.

Wetende dat Halloween een paar jaar eerder uitkwam, dan weet je meteen dat dit nog niet aan de enkels komt van Carpenter's werkje. Vanuit dat standpunt een erg matige productie. Men kent wel zijn klassiekers met mooie knappe vrouwen die geregeld topless gaan, zeker tot halfweg de film zolang men nog (steeds) niet doorheeft dat er een seriemoordenaar achter hen aanzit. De geile mannen zwermen er als vliegen op een stront er rondom heen.

Veel dom gegil en heen en weer geloop. Het maakt van de bende meiden ideaal slachtvee. Men probeert er wat jump scares in te stoppen. Ten eerste al veel te veel (zodat het effect verloren gaat), maar bovendien ook zo voorspelbaar en fout gemonteerd/geacteerd dat het lachwekkend wordt.

De killer mist wat charisma en het einde is typisch binnen dit genre. Beetje gore hier en daar, maar ik was evenmin overtuigd van het moordwapen. Men trachtte origineel daarin te zijn, maar het overtuigde me evenmin.

"Y'know, I think your tits are getting bigger.”
"MINE?”

Mijn 31ste film voor de horrorfilm challenge, en daarmee loop ik goed op schema (maar wel achter op mijn eigen verwachtingen), en ik kan deze mijlpaal eigenlijk niet anders zo goed behalen dan met deze prachtige film. Deze slasher film stond namelijk al héél lang op mijn kijklijst maar, zoals ik met te veel films heb gedaan in het verleden is dat ik de film eigenlijk heb uitgesteld, zodat ik mijn tijd opvulde met in mijn ogen iets mindere films. Ik ben gelukkig van die “eis” van mezelf af, en kijk nu dus gewoon wat ik loev en daar hoort deze film echt wel in thuis. Want dit was uiteraard een waanzinnig lekkere slasher hoor. Hele leuke film, waar ik ook wel echt héél erg naar uit keek, en mijn terechte 31ste film voor de ‘Horrorfilm Challenge’ dacht ik zo.

Bizar overigens dat men loopt te haten op stukken in een film als dit waar je in mijn ogen toch van tevoren al wel over na had kunnen denken. Tuurlijk is het acteerwerk van een laag niveau, zeker dat van Michele Michaels was niet héél best, zeker op het einde toen ze met een mes op de moordenaar af rende en hem toen stak was bijzonder slecht maar, daardoor wel echt extreem lachwekkend! En toch irriteerde ik me er niet aan, omdat ik gewoon weet dat je hier echt geen hoogstaand acteerwerk tegenkomt en velen deden het alsnog behoorlijk leuk hoor.

Ik lag misschien persoonlijk iets meer met Jones in de clinch, om hoe ze deze film uiteindelijk heeft geregisseerd. Overigens wel een meesterwerkje hoor, alleen had het voor mijn gevoel best wel twintig minuten langer mogen duren, om zo misschien de broodnodige spanning (die deze film toch wel nodig heeft) op te bouwen. Het moet allemaal héél snel, en daardoor heb ik toch het gevoel dat het script nogal nietszeggend werd, gezien het feit dat de film eigenlijk ook helemaal geen verhaal kent. Achtergrondinformatie over wie de moordenaar is, waarom hij dit doet of dergelijke kom je zeker niet te weten. En dat is misschien direct ook mijn tweede punt waardoor ik deze film net geen volle mep geef. En dat is dat ik moordenaar van de film, Russ Thorn, vond ik misschien iets te makkelijk. Wetende dat de voorgaande slashers die deze film kent wellicht toch leukere killers kent (Halloween, Friday the 13th). Russ Thorn is in mijn ogen nogal nietszeggend en vooral gewoon geen spannende seriemoordenaar waar ik misschien wel op had gehoopt.

Toch is het gewoon een echt leuke film. En misschien wel één van de leukste slashers die ik ken. Er zit een behoorlijk lekker sfeertje in deze film, die toch overgedragen wordt naar de kijker. De kills zijn best leuk, en daar zit echt wel een stuk lekkere gorey scenes tussen die deze film wel nodig had. Misschien als de film wat langer was, dat de kills dan meer verspreid konden worden over de hele film. Nu zat het al een kluitje op elkaar gedrukt, en duurt de aanloop naar zoiets best lang. De kills van de film zijn wel dus echt tof!

Dit alles maakt dit gewoon echt wel een geinige film. Jones neemt de tijd om alles dames (ook naakt) veel in beeld te brengen, dus je wordt zeker beloond voor het kijken van deze film. En ik ben er best over te spreken. Ik kijk de andere delen sowieso nog even in deze horrorfilm challenge. Dit zijn wel de films waar ik het meeste naar uit keek! Alleen die poster al, wat mooi.

Gezien op 4k van 101BlackLabel met Dolby Vision, zelfde transfer die Shout gebruikte.

Matige slasher die nergens spannend wordt. De killer is een vent van rond de 50 met grijzend haar die zonder enig motief achter de meiden en bijbehorende jongens van het slaapfeestje aanzit. Kills zijn enorm eentonig met die drillboor en de meeste van die meiden kunnen alleen maar dom gillen. Gelukkig was er in het begin nog wat naakt te bewonderen.