Wanda (1970)

Helaas niet afgekeken, maar deze film was echt geweldig

Vergelijkbaar met five easy pieces en wise blood.

Dit is de enige film van de vrouw van Elia Kazan.

Inderdaad een volkomen onterecht vergeten film: Loden's schrijnende portret van het moeizame leven in de mijnstreek rondom Scranton PA belichaamt veel meer de spirit van Cassavetes en de verscheidene nieuwe golven dan de Spielbergs, Coppola's en Bogdanoviches die ermee wegliepen.

Wil ik graag zien, maar de Amerikaanse DVD is OOP en ontzettend duur. Heb 'm zo 123 nog niet elders legaal gevonden.

Al zo lang op zoek naar deze film..

Goede film van Barbara Loden, haar enige film, waarin ze tevens de rol van het gelijknamige titelpersonage vervuld.

Het verhaal doet hier en daar wel wat denken aan Bonnie en Clyde. Wanda wordt goed neergezet door Loden en is iemand, die de nodige feministische trekjes kent. Toch maakt Loden niet de fout om Wanda als de perfecte vrouw af te schilderen. Ze heeft ook haar negatieve eigenschappen en maakt de nodige foute keuzes. Desondanks had ik wel een bepaalde sympathie voor haar.

Het is wel een bijzonder filmpje, dat door het natuurlijke spel van de cast en het bijzondere hoofdpersonage duidelijk boven de middenmoot uitsteekt.

3,5*

Redelijke film over een vrouw die niet veel uit het leven weet te halen en op pad raakt met een crimineel. Een portret over een nogal nihilistische vrouw en daardoor ook wat aan de saaie kant soms. Op een documentaire-achtige manier gefilmd (geen muziek en zonder enige opsmuk in beeld gebracht). Barbara Loden speelt niet alleen de titelrol maar heeft de film ook geschreven en geregisseerd.

De film wordt op 30 oktober 2019 vertoond op het Crossing Border-festival in Den Haag. Zie:

Film Wanda - Crossing Border - crossingborder.nl

De Franse schrijfster Nathalie Léger schreef over deze film en Barbara Loden een goed ontvangen boek, waarvan een Nederlandse vertaling bestaat.

Zie: Supplément à la Vie de Barbara Loden - Nathalie Léger (2012) - BoekMeter.nl

Zij is op het festival aanwezig voor een bespreking met Margot Dijkgraaf.

Nu ben ik geen onverdeeld fan van Cassavetes stijl, maar aspecten ervan kan ik zeker waarderen. Op zijn minst nu en dan.

Een hartverscheurend mooie film over een vrouw die van zichzelf zegt: 'I'm no good'. Ze laat haar man en kinderen in de steek, wordt ontslagen en blijft dan maar hangen aan een 'petty criminal', die haar slecht behandeld. Ze voorzien in hun levensonderhoud door diefstalletjes en kleine berovingen. Dan moet je inderdaad aan Bonny en Clyde denken maar daarin gaat het over misdaad en vlucht voor de politie. Dit is een heel andere film. Hierin gaat het om een vrouw die nauwelijks tegen het leven is opgewassen, over eenzaamheid, mislukkingen, teleurstelling. Barbara Loden speelt de vrouw met alle nuances. Alles wat er door haar heen gaat kun je van haar gezicht aflezen. Ze doet ook nog eens de regie van deze film. Ze had een Oscar moeten krijgen. Ook nog indringende beelden van het door de steenkoolwinning vervuilde landschap van Pennsylvania. Het slot van de film is al even schrijnend als het begin. Ik geef het maximale aantal punten. Zo jammer dat Barbara Loden hierna geen films meer gemaakt heeft.

The New Hollywood : take 6

We wandelen de jaren '70 binnen en we ontmoeten Wanda die op de dool is, een beetje vlucht voor de maatschappij en zijn verplichtingen. Daarmee zitten we pardoes in The new hollywood stijl. Wanda is een typisch new hollywood personage. Vertellen over een 'loser' (anti hero). Ze opereert buiten het systeem (bankoverval) omdat ze binnen het systeem niet deugt, niet aanvaard wordt. Die magnifieke inleiding alleen al die schreeuwt : geen toekomst met de industrialiseerde troosteloze landschap (Wanda al wandelend door die velden een totaalshot zeer lang aangehouden). Het is docu stijl, geen score, locaties, niet professionele acteurs, etc

Regisseur Barbara Loden (die tevens het hoofdpersonage vertolkt) brengt ook het thema subtiel naar voren (de film 'ave maria' die Wanda gaat zien, de catacomben met ontmoeting van de vader van Mr Dennis). Pessimisme is troef bij Wanda (dat eindshot !).

Wanda is een observatie over een marginaal personage maar kan niet overtuigen. De volledige episode met de bankoverval is me dan ook te naïef gefilmd. Sterke momenten maar de weg die Wanda aflegt interesseert me maar matig. Wisselvallig op zijn best.

De film ziet er interessant uit door zijn documentaireachtige stijl maar uiteindelijk blijkt de film toch niet heel veel te bieden. Het gaat over een jonge vrouw die niets geeft om haar man en kinderen en daarom maar wegloopt waarna ze met elke man meegaat voor onderdak en een beetje eten. Je vraagt je af waarom ze niet iets meer haar best doet iets leuks van haar leven te maken. De dramatische spanning ontstaat vooral doordat ze zich ook door een bankovervaller laat meenemen – waardoor de film even een Bonnie and Clyde vanuit vrouwelijk perspectief lijkt te worden – maar ook dat wordt niet echt spannend omdat ze er letterlijk maar een beetje achteraan hobbelt. De film – “boegbeeld van de Amerikaanse feministische cinema” – draait geloof ik opnieuw in de bioscopen vanwege vrouwendag, maar ik weet niet of deze film reclame is voor het feminisme want veel bakt deze vrouw er niet van zonder man.