Slumber Party Massacre II (1987)

Slumber Party Massacre II overtreft zijn voorganger op alle gebieden en is vermaak ten top. Het is duidelijk dat de film zich totaal niet serieus neemt met zijn dansende en rockende moordenaar. De scènes met discolichten en rocksfeer zijn dan ook origineel aan deze film en (gelukkig) nooit elders vertoond.

Naast deze gein bevat dit tweede deel enkele scary aanvoelende scènes (de scène met de kip en het gezicht met die puist). Ook de moorden zijn bruter en beter in deze film. De locaties zijn ook wel best gevarieerd: van beklemmende discolichten tot vluchten op de straat, tot een gebouw met houten pijlers....

Zelfs het acteren krijgt in dit vervolg een sterretje meer, alhoewel het natuurlijk niet geweldig is. Voor de moorden beginnen, krijgen we nog wat fun van de meiden zelf tijdens hun slumberparty. Vond hun feestje erg amusant in beeld gebracht. Moest spontaan lachen hoe ze plezier maakten.

Voor een cheesy film moet je dit vervolg zeker zien. Verwacht geen goed plot, geen motieven en geen logica, dan moet je een andere film zien. Maar gewoon onzin in het kwadraat dat zeker erin slaagd om je te vermaken.

Na deze treffer wil ik zeker het derde deel ook een kans geven.

P.S: Het meisje dat op de grond ligt op de poster zie je nergens in de film. Was gewoon maar als model gebruikt omdat de hoofdactrice er niet wou opstaan.

3,5

Juist de soundtracks nog eens gehoord van deze film. Beschamend om het te zeggen, maar wat een toffe muziek. Zeker bevorderend voor de overdruipende 80's sfeer.

http://www.youtube.com/watch?v=228BiOI0Nxk

Voor een 'onzinnige' film, duurt het wel erg lang voordat ze met het moorden beginnen. Dat is de grootste misser van deze film, want de killer - een psycho rockabilly - en zijn slachtpartij zijn top.

Zo'n gitaar wil ik ook!

Maar dik drie kwartier zijn voorbij als we enkel de traumatiserende fragmenten van protagoniste Courtney zien, waar tenslotte aan het eind, geen touw aan vast te lijkt te knopen. Uiteindelijk is het net zo willekeurig als de verschijning van de rockabilly.

Het spijt me Friday, maar ik vond dit deel echt helemaal niets. De sfeer vond ik echt een heel stuk minder en ook de muziek, alhoewel aardig, niet echt super. Geef mij maar wat hardrock van glamrockbandjes als Dokken en Motly Crue in dit soort filmpjes ipv Grease achtige nummers. De moordenaar zag er ook al uit als een mager aftreksel van John Travolta of The Fonz. En dan het moordwapen: Een gitaar met een gigantische boor als hals . Sorry ik zag er de humor niet van in. De eerste 60 minuten gebeurdt er ook helemaal niets buiten dat we wat blote borsten en stompzinnige dialogen krijgen te zien. En Courtney die allerlei vage halicunaties heeft. Die kip en de puist is het enige waar ik het 1ste uur om heb kunnen lachen.Na dat uur komt de moordenaar dan eindelijk en dan gaan de moorden ineens in sneltreinvaart en is de film al afgelopen. Een betere verspreiding had de film beter gemaakt. Jammer, maar ik vond het 1ste deel toch tig keer beter.

Ik vind hem eigenlijk ongeveer even vermakelijk als deel 1, kwalitatief is deel 1 wel wat beter, maar deze film is zo heerlijk cheesy en hilarisch dat ze toch beiden even vermakelijk zijn in mijn ogen. De killer is hier wel erg leuk bedacht.

Vermakelijk cheesy filmpje met soms wat humor. Een typische foute en nogal stomme jaren 80 horror weer. Daarom dan nog een 2,0. De eerste film was wat beter maar op zich is dit wel leuk kijkvoer.

nee, dit was het niet

Courtney, één van de overlevenden van het eerste deel, heeft haar traumatische ervaringen eindelijk verwerkt en is klaar voor haar volgende pyama feestje! Helaas wordt ze niet meer vertolkt Jennifer Meyers, die erg geinig speelde in de vorige film. Maar dat is dan ook het enige kritiekpunt, want deze sequel is vrijwel op alle vlakken superieur!

Het hele 'slumber party' concept is ten eerste al veel leuker uitgewerkt dan in het eerste deel, waar er nog niet eens een kussengevecht plaatsvond. Bovendien hebben de meiden nu ook hun eigen rockband, wat de 'cheesiness' zeker bevordert. Courtney krijgt voortdurend hallucinaties (soms leuk, soms wat langdradig) over een ongure, in leder gehulde gitarist. Die blijkt niet te komen om een potje te jammen, maar om de meiden te van kant te maken met de op zijn gitaar gemonteerde boor! Lachen geblazen dus, veruit één van de leukste moordwapens uit de jaren 80.

Het spreekt dus voor zich dat de humoristische insteek in dit vervolg nog meer wordt doorgevoerd en dat komt de film ten goede: de chicks acteren nog meer over the top, de kapsels zijn nog fouter en er is zelfs plaats voor enkele muzikale intermezzo's: de moordenaar laat even zijn danspasjes zien en achtervolgt in de laatste scène zijn slachtoffers op 'upbeat 50's rock'.

Ik ben alvast benieuwd naar deel 3!

I can't get no satisfaction .

Hiermee heb ik gelijk het enige pluspunt van de film te pakken. Het is vooral de erg cheesy humor die SPM II voorziet van enige troeven. De killer is echt briljant, een rock & roller pur sang en die duidelijk overtuigt dat Rock & Roll niet dood is. Voor de rest is het allemaal vrij pover, de nachtmerries van Courtney zijn vervelend, net als de personages, en ook de dames zijn alles behalve aantrekkelijk. Dat mag best wel in een film als deze. Net als in he teerste deel schiet de film qua slasher ook zwaar te kort. Kills zijn alles behalve sterk, de aanbouw naar een kill toe is zwaar onder de maat en Brock heeft veel te lang nodig om de killer echt aan het werk te zetten. Dat mag in een film van 70 minuten echt wel sneller gebeuren. Leuke killer, met wat foute punchlines, en de puist scene is leuk maar voor de rest een enorm droevige bedoeling.

Wat een foute film

Ik vond de eerste al niet geweldig, maar ik wou deze reeks toch nog een kans geven. Achteraf gezien heb ik daar wel spijt van want het word er niet beter op. Enige pluspunten van deze film zijn de humor en de originele, hilarische killer. Qua horror is dit totaal niks, De film word nergens spannend en de gore was bijna niet aanwezig. Acteerwerk was slecht en die nachtmerries kwamen te vaak terug en werden op een gegeven moment vervelend. Kills zijn ook matig en het duurt veel te lang voordat er eindelijk iets gebeurd in de film. Wat humor betreft zit het dus wel goed, maar daarvoor kijk ik horror. Het mag natuurlijk wel aanwezig zijn, maar het moet zeker niet overheersen. Deze hele film was gewoon een grote grap.

1.5*

Erg vaag filmpje. Het eerste deel is een foute Elm Street wannabe, en het tweede gedeelte ontaardt in een volwassen versie van een Scooby Doo aflevering, waarin [de moordenaar achter de heldin aanzit terwijl er een raar liedje op de achtergrond draait De moordenaar is natuurlijk te bizar voor woorden; een John Travolta-lookalike met een gitaar met een boor aan het eind, die om de haverklap in zingen en dansen uitbarst.

Vrouwelijk schoon is er genoeg, op die geweldige 80's manier, maar helaas houdt bijna iedereen haar kleren aan. De muziek is over het algemeen erg fout maar daarom niet minder leuk. Er vloeit aardig wat bloed, maar alle moorden zijn met die boor, dus niet erg afwisselend.

Natuurlijk geen goede film, maar de moordenaar en doe foute 80's sfeer waren wel vermakelijk.

Gosh, Nightmare on Elm Street meets Grease.

Dit was niet al te best. Waar ik na deel 1 echt zin kreeg om meer 80's slashers te kijken, was dit misschien niet de juiste vervolgfilm. Ik kreeg jeuk van de muziek, de irritante personages en de killer die te belachelijk is voor woorden. Niet mijn soort humor, totaal niet. Deze musicalkomedie (ja, ik ga het echt geen horror noemen.) viel enorm tegen. De enige scène die een beetje de moeite waard was, was de puist-scène, maar verder was het huilen met de pet op. Kon dat vreselijke lachje van de killer ook niet meer aanhoren en was blij dat de 70 veel te lange minuten eindelijk voorbij waren.

Hopelijk maakt deel drie het een en ander goed.

De film begint als een David Lynch-achtige trip en eindigt als een onzinnige Nightmare on Elm Street rip-off. Leuk dus. Alleen is het eerste gedeelte (opbouw) een (heeeeel) stuk interessanter dan de 2e helft (killing-spree). Het originele feministische concept is jammer genoeg verdwenen en het fallussymbool is een speed metal gitaar geworden zoals je ze zag in GWAR clips.. wat? GWAR. Geen high school life (bummer). De rockende moordenaar is een aardige danser maar een slechte slachter. Toch is de gore, met name in de close ups best allrite. De kers was de kip zonder kop.

Beter dan het origineel. Dankzij het surrealistische eerste gedeelte.

Iemand enig idee of deze en Slumber Party Massacre III ook in Europa uitgebracht zijn? Ik heb de UK versie van de eerste op de kop kunnen tikken, maar zou de sequels ook graag willen. In de V.S. is er een set uitgebracht door Shout (Scream) Factory, maar ik heb momenteel geen regiovrije speler, dus ik zou graag een Europese release willen hebben.

Slechte film waarin vier meiden uit een band er een weekendje op uit trekken. Deze film duurt nog geen 75 minuten, en zelfs dat is eigenlijk al te lang. In vergelijking met het eerste deel is er minder naakt, minder gore en het is allemaal minder speels. De killer is ronduit belachelijk en het acteerwerk is ook niet veel beter.

Aardig vervolg, maar ik vond het eerste deel toch net een tikkeltje beter.
Het eerste deel had sowieso meer slasher en ja wat ook niet helemaal onbelangrijk is in filmpjes zoals dit, meer naakt!
In deze film zijn maar 1 paar te zien, valt me dan toch wel een beetje tegen hoor!
De killer was vaag, je weet eigenlijk niet precies of ze nou aan het hallucineren was of dat het allemaal echt gebeurde?

In ieder geval nog steeds wel grappig om mee te pakken en ik ga deel 3 ook nog wel een kansje gunnen, ook was het trouwens wel jammer dat Jennifer Meyers niet in dit 2de deel speelde, was wel benieuwd hoe zij was opgegroeid na 5 jaar!

Twijfel sterk tussen een 2,5 en een 3, mijn rating ligt namelijk ergens in het midden(misschien een mager 6je)
Voorlopig even een 2,5. Nog steeds leuk spul maar een 3 vind ik toch net iets te veel.

Een verbetering.

Na deel 1 gezien te hebben die me maar vermoeiend was ging ik door naar deel 2, de reden waarom ik de reeks überhaupt begonnen was. Het aparte moordwapen in deze film was ik ooit eens in een top-10 video tegengekomen en sindsdien heb ik me voorgenomen de film ooit aan te zetten.

Dit deel heeft een compleet andere benadering dan het vorige deel. Het vorige deel was een standaard opzet voor een slasherfilm, deze is wat aparter alhoewel het voorspelbaar blijft. Uiteindelijk is dit meer een ben-ik-gek film. Na 50 minuten komt de killer plots uit de dromen van Bernard en begint het slashergedeelte pas echt.

Visueel is deze film gestoorder en gekker dan het vorige deel. Er zitten soms best grappige momenten in. De voornaamste momenten die opvallen komen met de sleutelwoorden 'kip' en 'puist'. Toch is de film op z'n leukst wanneer het sleutelwoord 'gitaar' zijn intrede doet.

De film is wel relatief rommelig en het kan voor de kijker die echt voor slachtingen kijkt wat lang duren voordat het allemaal losgaat. Ik vond het ook best jammer dat ik zo lang moest wachten op The Driller Killer. Wanneer hij ook echt actie gaat voeren is de film wel lekker aan het doorrammen, alhoewel net iets te vlug.

Acteerwerk is best matig (buiten de killer om), zoals verwacht. Het is allemaal zo serieus, en terwijl het een parodiefilm voor moet stellen. Hoffman vond ik van de tieners dan nog wel te doen. De douchescene van het vorige deel is in dit deel vervangen door een dansscene, die ook wat minder expliciet is. Iets waar ik geen problemen mee heb. De kills zijn wel bruter en bloederiger ten opzichte van deel 1, veel gedetailleerder en sneller ook.

Ilitch is een leuke moordenaar. Zijn drilgitaar is een erg geestig wapen, zeker 1 van de leukste moordwapens die ik heb gezien. Leuker dan een simpel keukenmes, een machete of een hakbijl. Daarnaast geeft Ilitch gewoon een lekker gestoorde acteerprestatie af. Jammer dat hij uiteindelijk niet meer mocht doen dan wat one-liners roepen en lachen. Had zomaar een briljant personage kunnen zijn.

Leuker deel ten opzichte van deel 1 dus. Kleurrijker, energieker en sneller. Bovendien heeft het een leukere moordenaar. Wel blijft het wat klunzig gefilmd, en het is veel te serieus. De hallucinatiescenes worden ook wel iets te lang uitgemolken, op een gegeven moment wordt je als kijker voor de gek gehouden omdat de film wel onderdeel is van een slasher reeks, dan kijk je dus niet voor hallucinaties. De kills gaan uiteindelijk ook in behoorlijk tempo voorbij, wat minder screentime voor The Driller Killer betekent, en dat is jammer.

Echt heerlijk hoe 'Slumber Party Massacre II' (1987) van de moordenaar een rockabilly met vetkuif maakt. Zo eentje die wilde heupbewegingen maakt en zijn haren keurig bijhoudt met een kam. Zijn dialogen vol met expliciete verwijzingen naar rock 'n roll- klassiekers. Het wordt allemaal extra bevreemdend omdat 'Slumber Party Massacre II' (1987) tegelijkertijd zo uitgesproken de jaren tachtig overbrengt in kleding, muziek en set pieces. Het anachronisme van een nozem met leren jasje tegenover aerobics, yoga en garagebandjes. Je zou 't de film haast vergeven dat het een soepzooitje is van belabberde edits en een warrig plot dat alle kanten opschiet. De soort guilty pleasure die als aantrekkingskracht heeft dat het niet al te best in elkaar steekt, maar desalniettemin toch een soort eigenheid uitstraalt.

Slumber Party Massacre II is inderdaad een mix van Slumber Party Massacre, Nightmare on Elm Street, Grease, MTV en koorts. Dit deel laat zien dat deel 1 toch wel alleraardigst was.

Deze sequel heeft een andere toon dan het eerste deel en dat is niet verkeerd om het een eigen smoel te geven. We zien hier een soort rock’n roll/ rockabilly slasher. Het eerste uur lijkt wel alsof men nog een keer gekeken heeft naar de Nightmare on Elm Street franchise. Hier en daar leuke effecten maar nog geen moorden in deze slasher. En veel muziek. Met een fris klinkende meidenband die ik erg kon smaken. Het thema van de moordenaar, en ook zijn hele voorkomen, was dan weer over the top rockabilly. Zalig! Met zijn gitaar waarvan de hals uitmondt in een penetrerende boor wordt vlotjes over de fallus aanpak van het eerste deel gegaan. Het is niet spannend maar komisch. Je moet het ook wel zo bekijken of je vindt er niets aan. Heb er mij alleszins mee vermaakt. De hele gekke combinatie van muziek, effecten, verhaal en eighties tijdsgeest maakt dit een unieke film.

“My face it turning into one big pimple!”

"Sally, I don't see a thing.”

"You may not see it but its there. There's one, its just lurking below the surface.”

Vergeleken met het eerste deel vond ik dit toch wel een stuk tegenvallen. Niet zozeer dat ik dit onderwerp echt slecht vond (ik kan hier dagen van genieten) maar, dat hele rockabilly gedoe vind ik gewoon niet echt heel boeiend. Het leek meer een horror musical, dan dat ik voor mijn gevoel naar een leuke en luchtige hersenloze slasher zat te kijken, best jammer eigenlijk. Ja wat moet je overigens verwachten lijkt me, je kunt aan de productiewaarde van het eerste deel ook wel uitmaken dat dit tweede deel nou niet bepaald veel beter gaat worden.

De film opent opzich best leuk. Duidelijk dat men veel heeft afgekeken van deel één en daar ook zijn werk van heeft gemaakt. Het is allemaal heel rustig, en ook duidelijk dat Brock meer de muzikale kant op wou. Dat hele garage-concert of band repetitie kon me gestolen worden, en vond ik allemaal ook een beetje een onzinnige toevoeging voor deze film. Echt jammer. Wanneer de killer eindelijk eens wat meer in de film komt werd het wel tof, ik had namelijk hoge verwachtingen van de gitaar-drilboor die hij heeft maar, helaas wederom nogal nietszeggend. Al waren de kills héél leuk en was dat ook het gene wat deze film in stand hield!

Het deed me een beetje pijn dat men hier een Nightmare on Elm Street kloon van wouden maken. Niks tegen NoES natuurlijk, waanzinnig lekkere horrorreeks maar, in mijn ogen vele malen effectiever omdat Freddy Krueger gewoon een waanzinnig filmiccon is maar, ook gewoon een coole killer, en daar faalt ‘The Driller Killer’ in mijn ogen toch wel een beetje in. En om héél eerlijk te zijn vond ik die dromen misschien een stuk irritanter dan dat ik er een toevoegende waarde in zag. Echt een gemiste kans.

Zoals ik al zei, de kills zagen er goed uit, en maakte de film enigszins nog behoorlijk interessant. Al volgen we vrij makkelijk het bekende boekje, en neemt Brock niet veel moeite om zelf wellicht een net zo of misschien zelfs interessantere film neer te zetten. Gekopieerd werk, zonder eigenlijk enig gevoel. Allemaal heel makkelijk, en daarbij ook een film die je snel weer vergeet. Wat overigens niet erg is, ik doe dat ook.

Waar de voorloper nog leuk was op gebied van gore en bloot, heeft deze film helemaal niks te bieden. De film wordt vrij grotendeels bepaald door vervelende muziek van het rockbandje en de afgrijselijke gitaarmuziek die gebruikt wordt wanneer de maniak met zijn gitaar komt. Het verhaal zelf stelt uiteraard niet veel voor, maar is daarbij ook nog heel belachelijk qua opzet. Een vervelende, irritante zit van gelukkig maar 75 minuten. 1/10