Zhong Hua Zhang Fu (1979)

Een oude kung fu klassieker, karate versus kung fu. Er zitten aardige goede vechtscene's tussen, dus een must voor de liefhebbers!

3.5

Ramon K, wat vond je van die krab-stijl?

Die roeleerde de pan uit!

Dit is trouwens een ultieme kung fu film, met een geweldige clash tussen Chinese en Japanse martial arts. En Chia-Liang Liu behandelt de Japanse martial arts en personages met respect, iets wat nogal eens ontbreekt in de kung fu cinema (zoals o.a. in Fist of Fury). Gordon Liu imponeert andermaal. Die gast is echt allround. Maakt indruk in elke gevechtscene en met elk wapen. 4*, met optie op meer.

Trouwens hulde aan Yasuaki Kurata (Legend of a Fighter, Fist of Legend), een Japanner die zich goed staande wist te houden in de Hongkong filmindustrie. Zijn krabstijl is inderdaad erg indrukwekkend.

Ik weet niet of je Millionaire's Express hebt gezien, maar daar heeft hij met Oshima Yukari samen ook een (grappig) minor rolletje. Het is al een tijd geleden dat ik de film heb gezien en volgens mij klopt het inderdaad dat dit een van de weinige Kung Fu versus Japanse MA showdown filmpje is. Dit was overigens mijn reden waarom ik het überhaupt ging kijken. Als je toevallig nog meer van zulke showdowns weet, dan hoor ik het graag

In de Kung Fu films die ik tot nu toe heb gezien worden de Japanse MA beoefenaars niet echt vernederd of iets in die geest. Misschien in enkele films zoals Fist of Fury (welke nog meer?), maar ik kan helaas van die film niet zoveel herinneren. Van de remake Fist of Legend wel, maar Fist of Fury is echt te lang geleden voor mij. Ik weet niet of die film de Japanners opzettelijk in kwaad daglicht zet, want het is immers ook een oude film en de tijdslijn waar de film zich afspeelt geeft je waarschijnlijk niet veel keus (al geloof ik wel, gezien de Sino-Japan relatie vroeger niet al te best was). Misschien later even herkijken.

Yasuaki Kurata speelt altijd de rol van een Japanner in (oude) HK films. Ik denk dat dit voor de Chinese filmmakers wel makkelijk is als ze een Japanse figuur nodig hebben. Gewoon een standaard authentieke en ervaren acteur en verder hoef je niet meer te zoeken. Cynthia Rothrock was bijvoorbeeld een Westerse import en zij was vooral actief in HK actie films van de jaren 80. Ook wel onder de fenomeen Girls with Guns (girlpowah) en heel toevallig speelt ze ook in Millionaire's Express.

Nee, maar ik ga er nu wel achter aan.

Verder ken ik geen andere films waarin zulke showdowns centraal staan. Verder is het gewoon zo dat de Japanners in Hongkongfilms gewoon erg vaak stereotype badguys zijn, met (uiteindelijk) inferieure technieken. Op de commentaartrack van Five Fingers of Death spreekt Tarantino ook over 'the guys from Okinawa', Japanse badguys die er in Shawflicks immer bij werden gesleept om de main villain te helpen. Juist in deze film is dat anders: de Chinezen en Japanners hebben respect voor elkaars techniek.

Geweldige scene oa is de Chinese spear/Japanese spear vechtscene. Gordon Liu wint omdat aan de Chinese speer een rode flos is bevestigd die de tegenstander afleidt (andere functie van de flos schijnt het absorberen van bloed te zijn). In een korte scene na het gevecht bekijken ze de flos gezamenlijk met een ongekend gevoel van respect.

Ook in de kendo-scene (Japanse Katana versus Chinese sword) wordt de Japanse samurai-spirit in ere gehouden ipv bespot. Na de nederlaag biedt de kendo-master meteen zijn zwaard aan. Ik vind dat erg mooi en ben het nog niet veel tegengekomen.

Tuurlijk overwinnen de Chinese martial arts uiteindelijk (Chia-Liang Liu is natuurlijk een Chinees), maar de tegenstanders hebben wel van elkaars technieken geleerd en hebben veel respect voor elkaar.

Flos is volgens mij om te voorkomen, dat als je iemand steekt, dat zijn bloed dan niet over je stok heen druipt, waardoor het glad wordt. Ik denk dat afleiding ook klopt, maar tevens ook wel als je mis steekt, vlakbij hoofd bijvoorbeeld, dan dat je dan alsnog de ogen kunt raken met dat flos.

Japanners zijn vaak wel stereotiep in Kung Fu film. Net als de Mongolen, Turken en dergelijke. In Hong Kong films zelf varieert dat nog wel, maar de laatste tijd gaat het wel beter, althans ze krijgen meer eerwaardige rollen en meer collaboraties zijn er ook. Het stereotiep zelf heb je vrijwel overal in media, met als Hollywood als hoogtepunt. Niemand overtreft dat.

Cool.

Het verhaaltje begint erg leuk met het rollebollende echtpaar. Helaas duurt dit iets te kort en vind ik het vertrek en terugkomst van de bruid in kwestie iets te gemakkelijk. Goed, net als Liu moet hebben gedacht: zand er over.

Verder is de film een grote aaneenschakeling van coole gevechten tussen Liu en Japanse grootmeesters. China - Japan, 10 - 0. Maar goed, beetje chauvinisme kan geen kwaad.

Prachtige choreografie die soms een beetje wordt verstoord door de idiote sounds die we ook kennen van de vel andere kungfu-flicks. Kaboem! Swiep! Gelukkig had ik de originele versie en ben ik in iig verschoond gebleven van monotone dubs, al vlogen de ondertitels soms wel wat snel voorbij.

Terug naar de vechtscenes, want die maken de film. En eigenlijk zijn die wonderschoon. Misschien met uitzondering van die met de dikke judoka en de olie. Beetje flauwtjes. Maar de rest was vaak likkebaardend (ik wil de krabstijl ook beheersen).

Op naar deel 2!

Goed.

Vind ik ook. Maar blijkbaar is dat een referentie naar een oude Wong Fei Hung film, die wij dus niet op kunnen pikken.

Valt me trouwens op dat je wel een relatief lage score geeft aan een film die je voorziet van een postieve review. Heeft dat dan toch weer te maken met het feit dat het een martial arts film betreft?

Nee hoor. Ben gewoon een beetje zuinig met sterren, en misschien wat streng. Ben helaas nog nooit een 5-sterren-film tegen gekomen, en heb (tot op heden) slechts één film beloond met 4,5.

Drie sterren betekent bij mij voldoende/goed. Helaas is de meerderheid aan films, mijns inziens, minder waard. Vind dat in dit filmpje wel wat meer had gezeten. Maar, als ik drie sterren geef, dan vind ik de film iig goed. Zo ook deze.

Wbt het genre an sich, is mijn hoogste beoordeling (3,5) volgens mij voor Lee's Fist Of Fury en Enter The Dragon. Alsmede Jaa's Ong Bak en de vreemde eend in den bijt Tongan Ninja (meer vanwege de persiflage op het genre). Ook Seven Samurai krijgt van mij het predikaat 'zeer goed' en dus 3,5 ster. Al moet ik deze laatste nodig eens herzien.

Hoop dat dit in de toekomst gaat veranderen, en ik mijn eerste 4 sterren uitdeel aan een film uit dit genre (wie weet misschien hoger).

Niet geheel overtuigd.

Komt ook omdat ik het iets minder heb op martial arts met wapens. Vind het vaak iets minder spectaculair en wervelend, iets minder acrobatiek ook. En dan zit je bij deze film dus wel een beetje fout, aangezien het een aaneenschakeling is van wapengevechten.

Inderdaad iets meer respect voor Japan en hun vechtkunsten in deze film (zelfs een aantal woordjes Japans), maar de Chinese overheersing spreekt toch echt boekdelen. Vind het toch een beetje jammer, geeft het verhaaltje en de film een wat vieze nasmaak mee.

Choreografie blijft wel sterk en aan gevechten absoluut geen gebrek in deze film maar hoogtepunt is voor mij het drunken boxing, welke eigenlijk als scene wat buiten de film stond.

Voor de fans van wapengekletter, ik kon er zelf iets minder mee, maar uiteindelijk nog best vermakelijk.

2.5*

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 boxset van Arrow.

Geregisseerd door Lau Kar-Leung die zelf ook nog kleine rol heeft als meester van drunken boxing. Gordon Liu is ook weer van de partij en die maakt wederom indruk, vooral zijn spear techniek is verbluffend. Film komt de eerste 45min wat moeizaam op gang, maar zodra eenmaal de Japanners hun entree maken worden we getrakteerd op een demonstratie van verschillende wapens. Het voelt bijna aan als een toernooi met iedere dag een nieuwe uitdaging tegen één van Japanse krijgers. Jammer dat een gevecht tegen de grootmeester aan de Japanse kant uitblijft, ondanks dat een sterke Shaw flick.

Qua cast ook hoop bekende gezichten, waaronder de Japanse Yasuaki Kurata (bekend van Fist of Legend met Jet Li) en Yuen Siu-tien aka Beggar So (die datzelfde jaar met Jackie Chan samenwerkte in Drunken Master).