Zhong Hua Zhang Fu (1979)

Cool.

Het verhaaltje begint erg leuk met het rollebollende echtpaar. Helaas duurt dit iets te kort en vind ik het vertrek en terugkomst van de bruid in kwestie iets te gemakkelijk. Goed, net als Liu moet hebben gedacht: zand er over.

Verder is de film een grote aaneenschakeling van coole gevechten tussen Liu en Japanse grootmeesters. China - Japan, 10 - 0. Maar goed, beetje chauvinisme kan geen kwaad.

Prachtige choreografie die soms een beetje wordt verstoord door de idiote sounds die we ook kennen van de vel andere kungfu-flicks. Kaboem! Swiep! Gelukkig had ik de originele versie en ben ik in iig verschoond gebleven van monotone dubs, al vlogen de ondertitels soms wel wat snel voorbij.

Terug naar de vechtscenes, want die maken de film. En eigenlijk zijn die wonderschoon. Misschien met uitzondering van die met de dikke judoka en de olie. Beetje flauwtjes. Maar de rest was vaak likkebaardend (ik wil de krabstijl ook beheersen).

Op naar deel 2!

Goed.

Niet geheel overtuigd.

Komt ook omdat ik het iets minder heb op martial arts met wapens. Vind het vaak iets minder spectaculair en wervelend, iets minder acrobatiek ook. En dan zit je bij deze film dus wel een beetje fout, aangezien het een aaneenschakeling is van wapengevechten.

Inderdaad iets meer respect voor Japan en hun vechtkunsten in deze film (zelfs een aantal woordjes Japans), maar de Chinese overheersing spreekt toch echt boekdelen. Vind het toch een beetje jammer, geeft het verhaaltje en de film een wat vieze nasmaak mee.

Choreografie blijft wel sterk en aan gevechten absoluut geen gebrek in deze film maar hoogtepunt is voor mij het drunken boxing, welke eigenlijk als scene wat buiten de film stond.

Voor de fans van wapengekletter, ik kon er zelf iets minder mee, maar uiteindelijk nog best vermakelijk.

2.5*