Meningen

Brave biopic, die door matige casting en acteerwerk niet echt bovengemiddeld wil worden.

Wat mij vooral opviel is hoe de rassenhaat van Nazi-Duitsland en aantal keer wordt vergeleken met het racisme in de VS van destijds. Dat was 10-20 jaar geleden nog te gedurfd denk ik.

Overigens vind ik Jason Sudeikis - ik heb niet veel van de man gezien nog - erg veel lijken op de jonge Dennis Quaid.

Mooi vormgegeven film, die wel iets te kinderachtig blijft om echt van te genieten. Er gebeurt gewoon niet zo gek veel qua opbouw en spanning, op een gegeven moment zat ik wel een beetje te gapen. Kan me goed voorstellen dat er ook een serie van is gemaakt, de scènes lijken af en toe wel korte losse afleveringen.

Leukste was de vertolking van Cribbins, die ik ken van een mooie bijrol in een aflevering van Fawlty Towers.

Typisch Britse ‘old chap’ oorlogsromantiek, hier en daar over het randje van oubolligheid. Kijkt prima weg maar wordt nergens bijzonder, mede vanwege de wat middelmatige cast.
Interessantste stuk vond ik nog wel het opnieuw leren lopen, vroeg me ook af hoe dat productietechnisch is gerealiseerd.

Vooral interessant voor diegenen die iets hebben met diplomatie en politiek-juridisch handwerk. Want ook al is het geen onbelangrijke gebeurtenis, deze overeenkomst staat qua dramatiek nogal in de schaduw van WOII en de Holocaust.

Het meest opvallend vond ik nog dat we de term ‘wiedergutmachung’ zo’n beetje hier aan te danken hebben, althans daar ga ik vanuit.

Degelijk, maar toch redelijk saai. Dat er ook nog vrij generieke romantiek in wordt gebracht maakt het tot een soort tv-film. Niet het beste werk uit de carrière van Dench.

Ambitieuze en innovatieve productie, die volgens mij zijn tijd vooruit was. Net als bij A Matter of Life and Death merk je dat de makers artistiek willen excelleren, hoewel de stijl je misschien wel moet liggen. Origineel vind ik het in ieder geval zeker, vergeleken met films uit dezelfde periode.

Die uitvoering van het ballet is zoals vaker gezegd een enorm hoogtepunt, met vele shots die linea recta het museum in kunnen. En elders in de film komen dergelijke kunststukjes vaker voor. Ik heb de gerestaureerde versie op de BBC gezien en ik kan mij voorstellen dat dat veel toegevoegde waarde heeft.

Jammer dat het verhaal niet de gehele speelduur lang compleet kan boeien, maar dat is in dit geval een klein minpuntje.

Eerste helft is enerverend maar niet per se origineel, de tweede helft vliegt letterlijk uit de bocht. Niettemin een prima film met fijn acteerwerk van met name De La Torre. Die soundtrack vond ik trouwens niet passend.

Lekker frisse film, die op meerdere vlakken heel geïnspireerd overkomt. Ik vind die omnibus-stijl echter nooit helemaal bevredigend, het lijkt in principe leuk maar je gaat steeds opnieuw door de fases van inleving en spanningsboog. Misschien dat ik mede daarom de langere verhalen uit de tweede helft ook minder vond. Niettemin wordt het doel meer dan bereikt en de film heeft alles in zich om een toekomstige cultfavoriet te worden denk ik.

Sterke film, die nog veel donkerder, beklemmender en gesloten is dan de andere twee films uit 'de trilogie'.

Het zwart-wit, het camerawerk en Deneuve brengen menig huiveringwekkende scène tot stand. 4*, Polanski was wel in absolute topvorm in die tijd.

p.s. Hoe weet het plot dat Carol Belgische is?

Nergens opzienbarend of erg origineel, maar wel een prima uitgevoerde waargebeurde ‘mercredi soir’ film.

My Kingdom for a Horse!

Altijd leuk om die beroemde citaten eens verbeeld te zien. Intriges aan het hof met een sluwe vos die zichzelf naar de troon werkt, om vervolgens korte metten te willen maken met zijn tegenstanders, die uiteindelijk toch te taai blijken.

Fijne rollen van de geniepige Olivier - het karakter van Blackadder in zijn eerste seizoen is ongetwijfeld deels op deze Richard gebaseerd - en andere grote acteurs als Gielgud, maar dat had ik ook wel een beetje verwacht.

De speelduur is wel wat lang en ook het Shakespeare Engels is vaak wat lastig doorheen te komen.

Gisteren voor het eerst een evenement van PWH bezocht en ter voorbereiding Ring Of Dreams bekeken.

Sympathieke kleine docu over benaderbare jongens (en meiden) die naast de alledaagse sores hun droom als profworstelaar najagen.

De eerste helft vond ik erg goed, mooie openingsscène en daarna een erg onderhoudend tempo met dikke voldoendes op alle gebieden. Ergens rond het zingen van de liedjes begint het wel erg conventioneel 50s werk te worden. Die Stumpy wordt ook steeds vervelender en Angie Dickinson heeft ondanks haar leuke présence toch een vrij suf karakter. Anyway, heel erg is dat allemaal ook weer niet, blijft gewoon een leuke film.

Buddy cops als anarchistische schelmen, het deed me hier en daar wat denken aan vergelijkbaar Hollywood materiaal uit die tijd met de SNL komieken. Beetje schijtlollig af en toe, maar ook best charmant. Noiret tilt alles wel naar een hoger niveau.

Aangezien ik hier helemaal niks vanaf wist (later begreep ik dat de clip "Galvanize" van The Chemical Brothers dezelfde dans bevat) was het erg fascinerend om te zien hoe de jeugd uit South Central en Watts i.p.v. een gangbanger te worden een positieve uitlaatklep vinden in dansen als 'clowning' en 'crumping', die bestaan uit erg agressieve en wat spastische bewegingen, waarvoor ze tevens gezichtsbeschildering aanbrengen

Veel verder dan dit gaat het dan ook niet en het fenomeen is in die zin ook beperkt dat er (voorlopig) niet meer van te maken valt waarschijnlijk. Jammer dat die LaChappelle op een wat goedkope manier dan toch dingen als de L.A. riots en Martin Luther King er met de haren bijsleept, die hiermee niet direct te maken hebben.

Mooi om even ondergedompeld te worden in deze subcultuur, die nauwelijks lijkt te zijn veranderd sinds de jaren '70.

Ik heb mij wel meerdere momenten afgevraagd hoe het mogelijk is dat alle betrokkenen eigenlijk de olifant in de kamer vermijden, namelijk dat deze sport compleet onverantwoord is. Dit gaat wel iets verder dan gewoon risico nemen; dat die William inmiddels ook al is overleden spreekt boekdelen. Volgens mij hadden de makers niet echt zin om die discussie uitgebreid te voeren.

Zoals wel vaker in die tijd wordt de christelijke boodschap nogal kitscherig gebracht, en bovendien te snel en ongeloofwaardig - ik snap nooit zo goed dat daar niet meer werk van wordt gemaakt.

Niettemin is het een sterk geschoten en onderhoudende film, met overdadig gebruik van mooie decors, locaties en figuranten. Jay Robinson als Caligula is geweldig.

Zeer prima voor de feestdagen. Toch maar een kleine 3,5*

Mijn eerste Bollywoodfilm. Begint aardig, maar ontwikkelt zich uiteindelijk tot een grote videoclip en terloopse reclamespot voor Praag...en duurt veel te lang.

Vreselijk dit, maar dat had ik kunnen weten. 100 minuten ongein in de destijds populaire theatrale rock stijl van Bohemian Rhapsody en Paradise By The Dashboard Light. En die Meat Loaf doet zelfs nog mee hier.

De mate van anticipatie en je persoonlijke stemming kunnen veel invloed hebben op de beleving en beoordeling van een film. That being said: deze Rogue One beviel me dus een stuk beter dan The Force Awakens.

Van alle Star Wars delen is deze misschien wel het minst geschikt voor een jong publiek. Een donkere film, met een dramatische lading die ik toch wel miste bij de vorige. Los van de opmerkingen van K-2SO is de humor bijna geheel afwezig en zelfs die hebben vaak een cynische of onzekere ondertoon. Ik werd behoorlijk meegezogen in het verhaal en en het aanzienlijke aantal ongeloofwaardige details boeide mij daardoor totaal niet.

Het multiculturele team van hoofdrolspelers doet het heel aardig en wint snel aan sympathie. Knap vind ik de keuze voor een beperkte, maar toch nadrukkelijke inbreng van Lord Vader. Knap is ook de CGI van Tarkin (was helemaal vergeten dat dit de overleden Cushing was en had dus helemaal niet door dat het om special effects ging!), hoewel het bij Leia inderdaad wat minder uitpakte. Maar ach, die paar seconden.... De gevechten uit het laatste gedeelte behoren tot het beste wat ik ooit aan special effects heb gezien.

P.S. Was ik de enige die dat datacentrum en de omgeving nogal vond lijken op de Burj Khalifa in Dubai?

Begint heel aardig ( Später, Adolf, Später! ), maar verzandt al snel in een flauwe anarchistische chaos. Lijkt wel of De Broca aan de LSD zat.

Uiteindelijk was dit met name interessant door de weergave van de interactie tussen een kleine “romantische” gemeenschap en de boze buitenwereld van de Amsterdamse gemeentepolitiek (die eigenlijk het beste met Ruigoord voor heeft). Bijna een soort Asterix verhaal. Die lokale bestuurders vond ik opmerkelijk professioneel overkomen trouwens.

Eigenlijk had de geschiedenis en kerngedachte van Ruigoord juist wel iets meer naar voren mogen komen, die archiefbeelden smaakten naar meer.

Het thema is op zich interessant en het plot redelijk, maar voor de rest is het echt een schoolvoorbeeld van Hollywood-formulewerk. Jammer van de sterrencast.

In essentie wel een aardige, spannende en originele film. Maar ik werd helaas murw gebeukt door de geweldsporno en andere extremiteiten. Tegen het eind wordt de plank ook nog een misgeslagen met domme sentimentele scènes.

Die eindcredits zijn inderdaad aardig en brengen het één en ander in perspectief, maar niet voldoende om mij te overtuigen.