Meningen

Zo'n comedy die niet echt pretendeert om meer te zijn dan een tussendoortje. Binnen dat kader heb ik wel het idee dat ze er alles uit hebben gehaald. De productie lijkt redelijk low budget maar heeft toch een leuke, consistente visuele stijl. Het verhaaltje blijft momentum houden en ook zijn er net genoeg geslaagde grapjes.

Nogal ongebruikelijke film. Een vrij origineel onderwerp met een verhaal dat op een interessante manier dreigt te ontsporen, om uiteindelijk toch uit te doven in een soort moralistische conclusie.

Leuke film, die naast de goed getroffen sfeer ook inhoudelijk interessant is. Kan me heel goed voorstellen dat het boek veel meer brengt, maar in (relatief) korte tijd slaagt de film erin om een aantal mooie contrasten te tonen: de rationele William tegenover de emotionele Adso en de wetenschappelijke/wereldlijke kennis van de boeken tegenover de op angst gebaseerde conservatieve kerkleer.

Onderhoudende, spannende film. Maar daar is alles wel mee gezegd.

Ik zag geen elementen die de film bovengemiddeld zouden moeten maken. Visueel is het behoorlijk mager en het grossiert natuurlijk in typische thriller-effecten.

Fantastische rol van Serrault tegenover een afstandelijke Béart in deze zeer Franse film van Sautet.

Sprak mij niet aan. Hoes en Ochsenknecht doen het prima, maar de regie en stijl vond ik benedenmaats. Ondanks het emotionele thema werd ik niet echt geraakt en de sfeerzetting in 1989 komt totaal niet uit de verf.

Helemaal niet onaardig. Het drama is niet altijd even sterk uitgewerkt, maar de rauwe sfeer wordt goed neergezet en de gedoseerde inzet van zwarte humor past Krijgsman uitstekend.

Net als het boek nogal bravig en conventioneel, ook al maakt de film alles gelukkig wel wat dynamischer, mede vanwege de opvallend indrukwekkende cast.

Puur verhaaltechnisch blijft het mager, heb de populariteit dan ook nooit helemaal begrepen.

In de nasleep van het Charlie Hebdo-drama zijn de vrije media vaak jubelend neergezet als 'de redders van het vrije woord', maar dit verhaal werpt weer een ander licht op de zaak

Deze film schept een aardig beeld van een psychopaat die juist dankzij zijn gebrek aan gevoel en empathie carrière weet te maken in een gehaaide, competitieve business. Een gegeven dat de laatste jaren al vaker voorbij is gekomen in bijvoorbeeld beschouwingen over zakenbankiers. Het 'systeem' geeft deze types ook alle ruimte: treffend toont de film de laffe bezwaren tegen Lou's methode van het tv-station, dat uiteindelijk toch steeds voor de bijl gaat omwille van de kijkcijfers.

Ondanks de actuele boodschap en een passende rol van Gyllenhaal is het geen geweldige film. Het andere acteerwerk is niet super en het verhaal komt soms wat routinematig over. Vergelijkingen met Drive en Collateral lopen nogal mank trouwens. Los van de nachtelijke beelden van LA hebben deze films niets met elkaar gemeen, toch?

Zeer mooi gemaakte film, die dramatisch inderdaad niet altijd bevredigt, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door de sfeerbeelden en de acteerprestaties van bijvoorbeeld de kleine Regina - leuk om zo'n klein kind zo 'geloofwaardig' zien te acteren.

3,5* plus 0,5* voor de aangename kijkervaring.

Ik vond hem erg sterk beginnen met de confrontatie tussen de Bosniër en de Serviër. De introductie van de VN is aanvankelijk verfrissend, maar het wordt echter al snel rommelig en flauw. Het personage van de VN-bobo met zijn blonde, langbenige secretaresse is al helemaal karikaturaal. Verder vond ik dat er redelijk slecht geacteerd wordt, bv. door die Cartlidge. Het kwam soms erg nep en ongeloofwaardig over. Al met al geen hoogvlieger voor mij, deze film.

Typisch Frans product van weleer: erudiete volwassen man legt het aan met minderjarig meisje, in dit geval omdat zij de 'menselijke conditie' zo goed begrijpt. Ja ja.

Tegenwoordig zou deze film echt niet meer gemaakt kunnen worden uiteraard, zelfs in Frankrijk is de moraal compleet gedraaid.

Los hiervan is het een degelijke, maar vooral wat saaie en grijzige film eigenlijk.

Net als Mustang, die ik laatst ook zag, is dit een film die het beeld van de westerse liberale samenleving over de traditionele familieculturen lijkt te bevestigen.

Gelukkig komt er wat meer ruimte voor nuance naarmate het verhaal vordert, maar het uitgangspunt en de plotontwikkeling blijven weer wat eendimensionaal.

Los daarvan een goede onderhoudende film met inderdaad een sterke hoofdrolspeelster. Erg charismatisch op haar jonge leeftijd.

Visueel gezien het beste en meest interessante dat ik in de Nederlandse cinema heb gezien. Kan mij goed voorstellen dat deze film het goed deed in de internationale arthousewereld.

Zoals al eerder aangegeven door sommigen, verliest de film tegen het einde momentum omdat het verhaal teveel blijft steken in het absurdisme en daarmee aan dramatische impact inboet.

Desondanks heel fris en de moeite van het herzien waard. Heb ook het idee dat ik heel wat symboliek heb gemist.

Leuke sfeerimpressie van Northern Soul, zo’n typisch Britse subcultuur. Uiteraard veel nadruk op de kenmerkende mode, drugs, muziek en in dit geval vooral veel dansen.

Het lastige aan dit soort films is echter dat er ook ergens een dramastructuur aan te pas moet komen. En die is niet heel bijzonder. Doet wat dat betreft wel een beetje denken aan een Saturday Night Fever.

Leuk trouwens dat Steve Coogan een bijrolletje speelt, nadat hij eerder de hoofdrol speelde in 24 Hour Party People, ook een stukje cultuurhistorie van zijn geboortestreek.

Ook Lisa Stansfield speelt een kleine rol, maar die had ik eerlijk gezegd niet herkend.

Ik behoor tot de groep bij wie het niet aankwam. Je merkt echt dat wel Eggers z’n best heeft gedaan, visueel ook regelmatig meer dan prima, maar het blijft vooral veel poeha en weinig impact.

De cast is ook niet geweldig en het praten van Orlok…tja.

Een film met weinig middelen en veel originaliteit. Positief verrast.

Qua absurde toon en magisch-realistische (SF-)stijl ligt deze in het verlengde van Borgman. Hier is echter nog minder touw aan vast te knopen en daarmee minder geslaagd.

Af en toe wat (expres?) houterig acteerwerk. De bijrol van Bokma is wel vrij hilarisch.

Luchtige en grappige kijk op de set van een denkbeeldige film. Regisseur Truffaut speelt min of meer zichzelf. Verder een sterke vertolking van Léaud als de verwende en kinderlijke hoofdrolspeler

Interessante thematiek, met goed uitgewerkte dialogen, ook al is de uitvoering wat houterig. Met uitzondering van de rol van Luchini, die een heerlijk verwaande snob neerzet.

Visueel zijn er leuke accenten, maar er is ook veel nadrukkelijk droog en grauw gehouden. Een stuk minder zonnig dan Rohmer's Pauline à la Plage (1983) van een jaar eerder. Opvallend om Marne La Vallée in opbouw te zien, de 'nouvelle ville' c.q. banlieue die later de thuisbasis van Euro Disneyland zou worden. Iets kleurrijker zijn de 80's kleding, interieurs en de feestjes. Die laatste met exclusieve muziek van Elli + Jacno, lekker plaats- en tijdsgebonden ook.