Nosferatu (2024)

De Blu-ray met de Extended Cut is inmiddels beschikbaar, al scheelt deze versie maar 4 minuten met het origineel.

Herzien in 4K.

Had vanavond zin in een film met veel sfeer en prachtige fotografie. Mede daardoor viel alles op z’n plek.

Wat een schitterende productie. Het oog voor detail in de artdirection spat van het scherm. De fotografie is zo bloedmooi dat die zich kan meten met Barry Lyndon en de sfeerschepping van Eggers is echt geweldig. De film ademt onheilspellende vrees, geholpen door een onaardse soundtrack.

Was ik na de eerste kijkbeurt nog niet overtuigd, nu wel.

Meesterwerk. 5*

Deze eens bekeken en het was geen misse film. Een sfeervolle film die er ook wel erg goed uitzag. De cast deed het prima en ondanks de iets langere speelduur blijf je toch kijken om te weten hoe de film zou eindigen. De moeite om gezien te hebben.

Het blijft toch een beetje pedofilie.

En voor den donkeren... euh, het licht thuis hé.

Altijd verbluffend hoe ze visueel een film uit de 19e eeuw weten weer te geven. Het is ook een knappe hommage aan een film uit ver vervlogen tijden, toen eigenlijk best controversieel. Het heeft een luguber eng sfeertje, met wat gore kanten ook, maar het verhaal zelf blijft wel aan de magere kant. Het is daardoor enigszins moeilijk kiezen tussen 3 en 3,5, maar laat me maar voor 3,5 gaan gezien de toch wel krachtige beelden bij momenten en de duistere sfeer.

Hoezo pedofelie? Ze is een getrouwde vrouw, gespeeld door een actrice van 25….

En count Dracula... Orlok enkele honderden jaren oud, toch?

Saaie film

“Nolite dare sanctum canibus, neque mittatis margaritas vestras ante porcos” - en zo is dat.

Het duurde even (om precies te zijn het moment dat Hutter in het kasteel van Orlok hem probeert te vermoorden), maar toen kwam ik er wel echt goed in. Het zag er allemaal mooi uit, het verhaal kent wat interessante aanpassingen en het acteerwerk was top. En dan nog wat gore er gratis bij - einde is echt om te smullen. Je zou het ook toneelmatige horror-uberkitsch kunnen noemen die flink leentjebuur speelt bij The Exorcist, maar dat klinkt zo negatief…

Nee, ik heb me oprecht goed vermaakt met deze. Halfje extra voor dat einde.

Heel erg mijn best gedaan om hem geweldig te vinden. Helaas is dat niet helemaal gelukt.

Visueel valt er absoluut genoeg te bewonderen. Eggers doet wat Eggers doet en schotelt je een aantal werkelijk prachtige shots voor. De sfeer, belichting en aankleding zijn bij vlagen bijna schilderachtig. Maar hoe mooi een nachtmerrie er ook uitziet, hij moet me nog wel nachtmerries bezorgen.

En daar ging het voor mij een beetje mis. Ik heb moeite om *Nosferatu* echt als horror te ervaren. Sfeervol? Absoluut. Duister? Zeker. Ongemakkelijk hier en daar? Ook. Maar eng, beklemmend of daadwerkelijk angstaanjagend werd het voor mij eigenlijk nergens.

Lily-Rose Depp vond ik daarentegen ontzettend intrigerend om naar te kijken. Voor zover ik me kan herinneren was dit de eerste film waarin ik haar echt zag acteren en ze wist absoluut mijn aandacht vast te houden.

Achteraf denk ik wel dat ik deze film tekort heb gedaan door hem thuis te kijken. Dit lijkt me bij uitstek zo'n film die in een donkere bioscoopzaal, met een gigantisch scherm en het geluid vol open, veel beter tot zijn recht komt. De ambiance is hier bijna onderdeel van de film.

Prachtig gemaakt dus, absoluut. Maar hoe graag ik ook wilde dat Nosferatu mij bij de keel zou grijpen: hij heeft uiteindelijk vooral heel mooi naar me staan kijken.

Matige en simpele film. Geen magie en sfeer.

Één blik op de oude Nosferatu doet me huiveren, maar hier nooit. Ik vind hem ook niet mooi vormgegeven.

Ik mis die 2 lange tanden in het midden.

De acteurs vind ik ook zielloos.

Helaas....

Het begin was wel sfeervol en spannend, maar ongeveer vanaf het moment dat de demon-uitdrijver zijn intrede doet wordt de film steeds onzinniger en rommeliger, met veel gepraat, veel viezigheid en steeds minder spanning. Bepaald geen meesterwerk, deze film. Een beetje ordinair zelfs, met dat goedkope effectbejag.

Mooi vorm gegeven, het verhaal was bekend. Daarnaast heb ikzelf het euvel, totaal niet ontvankelijk te zijn voor horror. Maar dat ligt bij mij.

Duistere driften. De repressieve seksuele moraal is in deze eigentijdse update van 'Nosferatu' (2024) explicieter en directer. Ik weet overigens niet of het daarmee een betere film oplevert dan het origineel, want de schoonheid van klassieke monsterfilms is nu juist dat je zoveel meer tussen de regels kunt lezen. In deze moderne update worden zelfs de psychologische motieven van de beestachtige graaf verder uitgediept. Het wringt ook dat 'Nosferatu' (2024) enerzijds een gelikte hommage is aan expressionistische genrebereiders, terwijl het anderzijds van zichzelf niet écht spannend of eng wil worden. Neemt niet weg dat Robert Eggers opnieuw een gotisch sprookje heeft afgeleverd dat de zintuigen streelt met prachtige beelden en het bezwerende ritme van de archaïsche dialogen die zijn oeuvre kenmerken.