Nosferatu (2024)

Idem, maar nog niet zo erg als bij Gary Oldman als Dracula.

Die liet mij heel de film door lachen, om meerdere redenen

Mooie en vooral sfeervolle horrorprent, met een sterk spelende cast ik was vooral verrast van het acteerwerk van Lily-Rose Depp. Maar ook zeker Bill Skarsgård als Orlok vond ik echt creepy, Nicholas Hoult, William Dafoe, Aaron Taylor-Johnson en Simon McBurney vond ik ook erg sterk spelen. Ook verhaal technisch zeker goed gedaan en wat ik zij is de sfeer, setting en de muziek meesterlijk gedaan. Robert Eggers vind ik zeker 1 van de betere regisseurs van de laatste tijd. Wij hebben hem gisteren met gezien in de bioscoop en daar komt hij echt tot zijn recht ga dat zien

Ik word zelf altijd een beetje eng van ditsoort beweegredenen. Het is kort door de bocht; simpel: "Elke Transylvanische man had een snor, dus een undead corpse moet dat ook hebben!" Uhm, nee. Hij had ook geen haar op z'n hoofd en op z'n balzak, dus waarom wel een snor?

De film is heel mooi in beeld gebracht en ik vond 'm niet per se heel beangstigend, wel continu beklemmend en spannend qua sfeer. Skarsgard kwijt zich uitstekend van zijn rol als Orlok. Alleen het einde viel me tegen, en bij het verlaten van de bioscoop kon ik nog niet helder formuleren waarom. Toen las ik dit artikel dat de nagel op de kop slaat voor mij (spoilers, uiteraard). Voor mij had de expliciete seksualisering van de band tussen Orlok en Ellen niet gehoeven. Dat zat niet in de versie uit 1922 en deed voor mij meer afbreuk dan dat het iets toevoegde. Eigenlijk hadden de mannelijke personages daardoor ook weinig nuttigs te doen in de derde akte. Dat laatste was dan wel weer aanwezig in de oude versie, maar het is gewoon een zwakte in het verhaal wat mij betreft.

Omdat het filmisch "lekker" goor uitziet wanneer het bloed eruit drupt, nadat hij een "versnapering' tot zich genomen heeft.

Tsja, ik heb het ook niet verzonnen Maphesta, ik deelde alleen de gedachtengang erachter. De hoeveelheid balzakharen heb ik niet heel levendig voor de geest, dus dat moet ik even van je aannemen.

Zelf heb ik de snor niet als storend ervaren, als ik eerlijk ben. Het accent wel iets.

Hij legt m.i.precies uit waarom hij een snor heeft. Onderdeel van traditie en cultuur in de regio. Lijkt me een duidelijke en plausibele verklaring. Wat Orloks schaamhaar daar verder mee te maken heeft weet ik niet. Ben ook niet van plan te googlen naar regionale schaamhaar tradities eerlijk gezegd.

Verder vond ik het een prima remake. Sfeervol, goed geacteerd en goor genoeg. Dochterlief wilde graag mee maar die mag nog een paar jaar geduld hebben.

‘Nosferatu’s outdated take on female sexuality is frustrating'... Omfg. Waarom pikt zo'n vrouw enkel het seksuele aspect eruit en smeert dat over de hele film om haar woke kapstokje aan op te hangen!? "Mary Sue's/Kirsten Carey's exaggerated sexual take on Nosferatu is frustrating"!

Mijn punt is dat de snor daar helemaal niks te zoeken heeft. Hij is undead en alles aan 'm is daarom dood en kaal. Om diezelfde reden heeft hij geen haar op z'n hoofd, armen, benen en... inderdaad... een kale schaamstreek ;P

In andere woorden: de beredenering "elke Transylvanische man had traditioneel een snor" snijdt geen hout hier en maakt het een slecht verkleedpartijtje.

Van Nosferatu (2024) - ikruikversemosterd:

"Lily-Rose Depp bouwt al enige tijd aan een bescheiden acteer-cv. Met Nosferatu, een Gotische nachtmerrie (of “gothic nightmare” zoals mijn vader het noemde) over melancholie en seksuele frustratie, heeft zij haar eerste serieuze grote rol te pakken. Eentje met meer schermtijd dan bijvoorbeeld The King, en een niveau hoger dan, laten we zeggen, Yoga Hosers. Er wordt toewijding verwacht. Een sprong in het diepe. En dat is precies wat Depp hier geeft.

Om een beeld te geven waar Depps personage mee te maken krijgt: “hysterische aanvallen”, demonische possessies, zwaar fysiek ongemak en pittige stemmingswisselingen. Het personage is bovendien één grote paradox. Grotesk en ingetogen. Lieflijk en monsterlijk. De porseleinen pop in de donkere, muffe en benauwde wereld van kaarslicht en nachtmerries. De pop oogt zo breekbaar maar kan ineens lelijk uithalen. Het creeërt een onvoorspelbaarheid die misschien enger is dan de horror van vampier Orlok.

Robert Eggers’ visuele handelsmerk (ontregeling is nooit ver weg) maakt van Nosferatu een spektakel vol adrenaline, Depp maakt het plaatje echt helemaal af. Fenomenaal hoe zij zich vastbijt in de rol. Alsof zij nooit anders heeft gedaan. Dit is haar doorbraak. Kan niet anders.

Mocht de andere Depp (ene Johnny) met pensioen gaan dan hoeft hij zich geen zorgen te maken over opvolging."

Voor mij viel deze om meerdere redenen wat tegen.

Met name qua spanning voelde ik vrij weinig en ik had eerlijk gezegd een veel brutere film verwacht vooral na zijn geweldige The Northman.

Ook Orlok vond ik wat tegenvallen maar dat kwam vooral door zijn voor mij persoonlijk irritante manier van praten en daarbij ook nog dat storende gehijg. Snorretje vond ik ook niks, hij leek zo meer op een italiaanse pizzabakker.

Acteerwerk wel subliem, vooral van Depp. Sfeer en muziek ook geweldig. Vooral het stukje in het bos heel mooi gedaan, had graag meer van dat gehad.

Het zal niet snel iets worden tussen mij en Robert Eggers. Zijn vierde film en dit is zowaar zijn beste, dat zegt veel. Hij ligt me niet. Ik lees hier veel over het visuele maar dat is toch allemaal niet zo bijzonder? Alles in vrijwel grijstinten waar alle kleur uit is getrokken, veel donkere scènes die visueel niet boeien (in die herberg lijkt het vooral allemaal stoffig te zijn) en eigenlijk geen enkel shot dat de moeite waard is. Natuurlijk weet hij wel een zekere sfeer te creëren maar echt wild word ik er niet van. Zeker het eerste uur vond ik weinig interessant al was de pacing nog best oké en keek de film als geheel nog wel we - echt saai werd het dan nergens. En eens als Dafoe zijn intrede doet gaat de film een beetje leven. Maar verder loopt iedereen vrij kleurloos rond en Skarsgård denkt een soort Darth Vader te zijn met een wel heel raar accent waardoor hij nooit eng wordt, eerder lachwekkend. 2,0*.

p.s. Ik vond Lily-Rose Depp enorm lijken qua uiterlijk op Emma Stone in Poor Things, hadden meer mensen dat?

Dat eerste halfuur, wow. Ongelooflijk sterke sfeer, een feilloze spanningsopbouw, authentieke sets en héérlijke beelden en visuele shots. Dat stukje in het donkere bos met de zwarte koets die opdoemt; prachtig, bedrukkend, onheilspellend. Ook zit er van die typisch fijne Eggers-weirdness in, bijvoorbeeld die nachtmerrie-achtige sequentie met de dorpsbewoners die het lijk van de vampier opgraven en doorsteken. Dat doet hij toch altijd perfect, zo dat folkloristische elementje verwerken in zijn films. Genieten toch wel, en ik was helemaal klaar voor de rest van de film.

En hoewel het ook daarna sterk blijft, komt er naar mijn gevoel toch niet het volle potentieel uit. Het wordt eigenlijk een stuk rechtlijniger en conventioneler ook na dat eerste halfuur, waarin duidelijk het hele plot van Nosferatu, of 'Dracula', er door gejaagd moet worden, van puntje A naar B naar C. Nog steeds prachtig in beeld gebracht en ook nog wel duidelijk met voldoende visie erachter, maar het voelde met momenten wel een beetje ongeïnspireerd, en naar Eggers' doen wel heel 'makkelijk'. Hoe meer de film vordert, hoe minder ruimte er is voor van die trage, sfeervolle momenten, en dat vind ik eeuwig zonde. Om het verhaal stapje per stapje uit de doeken gedaan te zien worden, had ik ook vorige versies van het verhaal op kunnen zetten. Ik had gehoopt en verwacht dat Eggers iets meer van zichzelf erin zou steken, maar helaas. Tweede minpuntje; Nosferatu zelf. Op geen enkel moment intimiderend, laat staan angstaanjagend. Met momenten zelfs een beetje irritant, en dat is wel het laatste dat ik had verwacht. Vooral de stem, maar ook het uiterlijk; geen grote fan.

4* lijkt hoog voor zo'n overwegend negatieve review, dus dan toch maar even positief afsluiten. Bovenstaande is eerder wat de film ervan weerhoudt een fantastisch meesterwerk te zijn, wat ik er wel van had verwacht, maar dat wil niet zeggen dat ook dit vierde werkje van Eggers niet erg genietbaar is. Qua beelden en sfeer en set design is er geen betere regisseur in het horrorgenre momenteel wat mij betreft, of in ieder geval toch geen interessantere. Ook van Lily-Rose Depp was ik énorm onder de indruk. Geen makkelijke rol, want ze moet toch een hoop gruwelijke momenten acteren, maar ze gaat er echt helemaal voor. De hele erotische laag van seksuele onderdrukking beeldt ze ook sterk uit. De andere acteurs deden het ook verdienstelijk, vooral Hoult. Van Dafoe ben je dit soort maffe rolletjes intussen al wel heel lang gewoon, daar is het nieuwe wel van af.

Kleine 4*. Zeker in de bioscoop indrukwekkend, daar is het wel echt een goede film voor!

Dat van Dafoe viel mij ook op en dat ontzettend theatrale dat hij doet doet hij nu al meerdere films achter elkaar. Hij lijkt het niet meer van zich af te kunnen schudden.

Met name voor deze film had hij iets ingetogener kunnen acteren. Nu was het continu vol gas. Wat mij in mindere mate ook stoorde was dat hij overduidelijk een grijze pruik op had. Wel apart aangezien hij nog steeds een volle dos heeft.

Moest lachen bij de opmerking van Borat maar inderdaad het klopt ook nog. Accent van Borat, langzamer gesproken met wat astma erbij. De eerste keer dat hij in beeld kwam hoopte ik dat het een assistent van Orlok was maar helaas.

Enig moment dat zijn stem overtuigend werd was toen hij die kort verhefde.

"Professor, my dreams grow darker. Does evil come from within us, or from beyond?”

Gezien in een aardig gevulde zaal, wat me opzich wel verbaasde want men weet toch wat ze krijgen bij deze leuke folklore? Blijkbaar niet want, aan het einde van de film hoorden we verschillende mensen klagen dat het een “saaie film” was. En daar kon ik me helemaal niet in vinden. Eindenlijk deze film gezien, nadat we al werden getrakteerd op de trailer tijdens ‘Terrifier 3’, en dat is dus best een tijdje geleden. Met Eggers in het achterhoofd moest dit wel een goede film gaan worden, toch?

En ik moet zeggen dat ik me behoorlijk heb vermaakt. Hoewel ik deze legende over Nosferatu ken (ik denk iedereen wel) moet ik zeggen dat ik soms even moest wennen aan het doel van dit verhaal. Een leuke gothic romance/horror waar dus blijkbaar niet iedereen op heeft gewacht. Overigens prachtig gefilmd, onwijs vet decor en ook het slot van Count Orlok was echt prachtig. De film werd spannend met vlagen, is een prachtig romantisch spel en de legende is gewoon supertof om te volgen!

Misschien wou het toxische in mij iets meer bloed zien, wat we nu dan niet echt kregen. Dat is het enige jammerlijke wat ik kon vinden. Voor de rest prima mee vermaakt, en voor Theunissen weer wat naaktheid in een bioscoop horrorfilm .

Ja, heel erg mee vermaakt. Prachtige film, en zeker zoals ik had gehoopt. Orlok zag er echt angstaanjagend uit, wederom die Skarsgård die echt wel in die rollen past! En uiteraard Lily-Rose Depp . Ja mooi, blij deze gezien te hebben in de bioscoop!

Het origineel uit 1922 heb ik niet gezien in de bioscoop en ook niet op andere wijze, maar ik ben blij dat ik 100 jaar later wel deze remake in de bioscoop heb gezien. Want visueel gezien was het een genot om Nosferatu op het grote witte doek te zien en dat ook nog eens in een heerlijke relaxstoel (dus met de benen en voetjes omhoog en de rugleuning ietwat naar achteren) met een drankje (een petflesje Fanta) en een zak Bolognese chips erbij.

Het is het jaar 1838. Ellen Hutter (Lily-Rose Depp) is de vrouw van vastgoedmakelaar Thomas Hutter (Nicholas Hoult). Ze wonen in Wisborg in Duitsland, een rustig stadje waar doorgaans weinig spannends gebeurt. Als Thomas een veelbelovende opdracht krijgt van zijn werkgever Knock (Simon McBurney) om graaf Orlok (Bill Skarsgård) uit Transsylvanië in Roemenië een acte te laten ondertekenen voor een vervallen woning in Wisborg, gaat hij gretig op dit aanbod in. Terwijl hij te paard op reis gaat, blijft Ellen alleen achter bij Thomas welgestelde vriend Friedrich Harding (Aaron Taylor-Johnson), diens vrouw Anna (Emma Corrin) en hun twee jonge dochters Clara (Adéla Hesová) en Louise (Milena Konstantinova). Wanneer Ellen lange tijd niets van hem hoort, groeit haar angst voor Thomas' excentrieke opdrachtgever, die zijn ware aard als vampier verborgen houdt, en zeker als ze hem ontmoet. Want graaf Orlok is namelijk in de ban van haar.

"Nosferatu" gaat over de obsessie tussen een gekwelde jonge vrouw, Ellen Hutter, en de eeuwenoude Transsylvanische vampier, graaf Orlok, die haar achtervolgt. Ik heb me vanaf de eerste tot de laatste minuut zeer goed vermaakt met het sfeervolle, boeiende en soms ook spannende verhaal en werkelijk elk shot in "Nosferatu" is een schilderijtje om in te lijsten.

Met schitterende belichting (blauwtinten voor scènes die zich in de nacht afspelen en warmere oranje tinten bij scènes waarbij er sprake is van lichtbronnen zoals kaarsen en haarden) weten regisseur Robert Eggers en zijn cameraman Jarin Blaschke mooie contrasten en grote schaduwen te creëren, zowel in het kasteel van de graaf als in de door terreur geplaagde stadje Wisborg, waar o.a. de pest uitbreekt. Ook als Thomas Hutter (Nicholas Hoult) onderweg gaat naar graaf Orlok / vampier Nosferatu (Bill Skarsgård) zijn de beelden van de omgeving (de natuur met o.a. vallende sneeuw) prachtig en dat inclusief de aankomst in een klein zigeunerdorpje met o.a. een herberg en een poedelnaakte mooie maagd (Katerina Bila) op een wit paard.

Katerina Bila is overigens niet de enige vrouw die we naakt te zien krijgen, want op het einde zien we ook nog de borstjes / erwtjes van Lily-Rose Depp als vampier Nosferatu zich tegoed doet aan haar naakte lichaam en wat uiteindelijk zijn dood kost als de zon weer opkomt en dat geldt helaas ook voor Ellen.

En soms zijn de beelden ook zowel mooi als vies en dan doel ik o.a. op de kop afbijten van een duif door Knock (Simon McBurney), de dienaar van de graaf, een lange naald die in Ellen haar arm wordt gestoken door professor Albin Eberhart von Franz (Willem Dafoe), ratten (die de pest verspreiden in het stadje Wisborg) die zich te goed doen aan het lichaam van Anna Harding (Emma Corrin) en de twee jonge dochters (die ook steeds op aparte wijze pappa en mamma zeggen) van Anna en Friedrich Harding (Aaron Taylor-Johnson) die gedood worden door vampier Nosferatu.

Ook de toegepaste effecten in de film zijn fraai en vooral die m.b.t. schaduwen. Zo zien we namelijk op een gegeven moment (als de graaf / vampier per boot is aangekomen in het stadje Wisborg en door Knock gebracht / geroeid wordt door zijn vervallen gekochte riante woning in Wisborg) op zeer fraaie wijze de schaduw van graaf Orlok's hand, die zich vanaf zijn woning uitstrekt over de daken van de stad Wisborg.

Buiten het verhaal en de vele ontelbare mooie shots, verdienden ook de acteerprestaties van de gehele cast alle lof voor het tot leven brengen van Eggers' visie. Zo schittert (zowel qua uiterlijk als acteerprestaties) Lily-Rose Depp als Ellen Hutter die het doelwit van de graaf / vampier is. Ze weet daarbij iemand neer te zetten die pure angst en lijden (welke pendelt tussen melancholie, hysterie, epileptische aanvallen) moet doorstaan, maar ook bewuste keuzes moet maken om onder het juk van de mannen om haar heen uit te komen.

Eén van die mannen is Nicholas Hoult als haar man Thomas Hutter en hij neemt je op schitterende wijze mee in zijn zenuwslopende expeditie naar het kasteel van de graaf, waar we de laatst genoemde ook voor het eerst in de film zien en hij wordt onherkenbaar en schitterend gespeeld door Bill Skarsgård. Hij laat, na zijn eerdere rol als clown Pennywise in de nieuwe "It"-films, met zijn vertolking van de graaf annex vampier wederom zien dat hij een meester is in het neerzetten van doodenge karakters. Dit keer wekt hij angst en indruk met een kromme silhouet, foetus-achtige hoofd en onnatuurlijk lange vingers. Maar het meest angstaanjagende aan hem is zijn diepe en rasperige stem en krassende ademhaling, die door merg en been gaan.

Maar ook de bijrolspelers leveren briljante acteerprestaties, zoals veteraan Willem Dafoe als de excentrieke, occulte en "Schnapps" drinkende professor (inclusief een geweldige lange pijp) en onderzoeker Albin Eberhart von Franz. Hij zorgt ook voor humor en zijn personage is een wirwar van eigenaardigheden die door zijn medeleven en humor het grauwe tafereel voorziet van kleur. Een andere aparte bijrolspeler is Simon McBurney als Herr Knock, die de dienaar is van de graaf / vampier. Knock wordt met veel enthousiasme gespeeld door Simon McBurney en zijn gruwelijke escapades maken hem tot een aandoenlijk grijs monstertje.

Verder zijn de bijrollen van Ralph Ineson (als Dr. Wilhelm Sievers die de bezeten Ellen Hutter in eerste instantie onderzoekt en behandelt en daarna professor Albin Eberhart von Franz erbij haalt), met zijn aparte zware stem, Aaron Taylor-Johnson (als de sceptische en conservatieve Friedrich Harding, die necrofilie uitvoert op het dode lichaam van zijn vrouw Anna) en Emma Corrin (Anna Harding) ook gewoon goed en de laatste vond ik ook nog eens een mooie vrouw. Zowel Emma Corrin als Lily-Rose Depp lopen ook steeds rond in fraaie en schitterende jurken.

Hoewel ik dus het origineel uit 1922 niet heb gezien (moet ik misschien toch maar eens doen), laat "Nosferatu" zien dat een klassiek verhaal opnieuw kan schitteren door vakmanschap en visie. Regisseur Robert Eggers brengt namelijk een prachtig vormgegeven en meeslepende wereld tot leven en dankzij de sublieme acteerprestaties weet hij het klassieke verhaal op indrukwekkende wijze nieuw leven in te blazen. Dat de film zich iets te lang rekt en ook niet echt eng is valt te vergeven, vooral omdat het geheel zo mooi in elkaar steekt. "Nosferatu" is fraai en naargeestig tegelijkertijd, een gegeven dat wordt samengevat in een knaller van een eindshot.

Eigenlijk vond ik dat wel een van de engste momenten van de film.

Dan toch liever met een van haar fraaie jurken aan.

Knappe maxi-review trouwens,

Zo kan je het inderdaad ook bekijken

Goeie sfeer in de film!

tja vandaag gezien en wat valt die tegen zeg, wat een saaie en zeurende vertoning en traag, zo traag en voorspelbaar.

nee niet voor mij ik had er meer van verwacht omdat ik dacht van de originele een mooiere verzie te zien, maar de originele 1922 is mooier en de sfeer is top, hier was geen sfeer het was donker en sneeuw. nee jammer en dat met toch goede filmspelers.

nesforatu was een persoon die volgens mij heel veel last had van griep of keelpijn want wat een krakende stem om het misschien een idee te geven dat het een levende dode, maar ook helaas hier het werkte bij mij op de lach spieren..

Ik kwam er moeilijk in, maar gaandeweg vond ik hem sfeervol en meeslepend. Totdat me ging opvallen dat Willem Defoe slecht acteerde, op het lachwekkende af.

De film deed sommige dingen heel goed maar andere heel slecht met eindresultaat mixed

slecht : het acteerwerk van de meeste hoofdrolspelers met op kop Willem Dafoe en Aaron Taylor ....

goed : de muziek en soundfx , visueel niet grondbrekend maar wel allemaal tot in de kleinste details uitgezocht om een bepaald effect te bereiken bij de kijker

de vampier/baron zijn stem en look is ook een pareltje

De film had ook best 20 min korter gemogen , de laatste 25 min is niets meer dan een vervelend geleuter door dokter 1 en dokter 2.

Dat is ook weer zo'n film die ik al zeker ruim 20 jaar heb maar nog nooit gekeken heb. En toch heeft 'Bram Stoker's Dracula' best een goede score hier op Moviemeter en ook op IMDb. Iedereen zegt telkens dat ik die moet kijken dus zal het toch maar eens een keer gaan doen dan.

Met de hoge waarderingen hier dacht ik een spannende horror te gaan kijken. Ik kwam van een koude kermis thuis. Wat een saaie gedrocht zeg. Het leek eerder dat er bij mij de bloed eruit was gezogen.

Meer dan 2 uur zit je naar niks spannends te kijken. Nu begrijp ik dat films die langer dan gemiddeld duren de tijd nemen om naar iets spectaculair bijvoorbeeld te bouwen, maar verwacht dat hier niet.

Dit kan je verwachten bij deze regisseur. Ik vond The Lighthouse en The Witch ook slaapverwekkend vervelend en The Northman had veel meer potentie dan dat er werd waargemaakt.

Ik sla deze Nosferatu dan ook graag over.

Een heerlijk gotisch pareltje, dat bovendien vrij trouw blijft aan het bronmateriaal, ook qua design van Nosferatu. Slow burners zijn niet aan mij besteed, maar hier hangt toch voldoende vlees aan, i.t.t. het oervervelende Lighthouse van dezelfde regisseur. Sound en visuals zijn om van te smullen en hoewel het nergens eng wordt, hangt er bij momenten wel wat spanning in de lucht. Dit soort films kijk je dan ook niet om te griezelen, maar om je te vergapen, zoals je een kunstwerk consumeert in het museum. Willem Dafou is overigens weer helemaal in zijn element. Wanneer hij in beeld komt, steelt hij ongegeneerd de scène.

Het einde kon me daarentegen minder bekoren. Willen ze nu zeggen dat Nosferatu zo verlekkerd was op Ellen dat hij even helemaal vergat dat hij voor het donker thuis moest zijn? Dat beest weet toch al 5 eeuwen dat hij elke dag opnieuw op een bepaald uur in zijn nest moet liggen? Wat is dat nu voor onzin?