Nosferatu (2024)

Ik had weinig met de originele film, maar die is ook al dik 100 jaar oud. Dit was niet echt een remake die ik zag aankomen, maar in handen van Robert Eggers zag ik dat wel zitten. De originele Nosferatu was de eerste verfilming van Bram Stoker's Dracula, mits wat naamsveranderingen om geen discussies te krijgen. Bij de latere Dracula films komt veel meer dat gothische aan bod, de edele man met de cape die zeer dramatisch doet. In deze Nosferatu gaat het back to basics, met vooral de kleine wijzigingen natuurlijk van de oude Nosferatu. Dat zorgt voor een meer duistere en ruwere film. En wat een geweldige Bill Skarsgård als Count Orlok! Skarsgård is dit soort rollen (speelde ook al Pennywise en The Crow) goed weet aan te pakken.

Soms wordt de kloof met het publiek te groot en is het eerder theatraal dan sfeervol. Iets wat mij ook niet lag in de originele Nosferatu. Maar wat het dan brengt visueel en qua groteske verschijning, doet het zeer goed. De filmwereld draait tegenwoordig praktisch enkel grote films uit een franchise, reboot, sequel, prequel, spinoff... of kleine karakterfilms. Als we dan toch reboots moeten slikken, mag het gerust van dit niveau zijn.

Ongekend, film in dit genre van een hoog niveau. Gothische horror met sfeervolle plaatjes. Ik heb genoten Zaal zat helemaal vol en iedereen muisstil. Dit zegt ook al genoeg

NOSFERATU - Fast Forward review

Flinke tegenvaller voor een film waar ik behoorlijk naar uitkeek. Mooie visuals maar verder nogal saai. Helaas totaal niet eng of zelfs maar spannend. Zeer matig acteren van Nicholas Hoult, en Lily-Rose Depp overtuigde ook niet echt. Te goed voor een onvoldoende maar tot meer dan een zesje kom ik helaas niet.

Eindelijk weer een goede vampier film. Een must see en dit wordt bevestigd door de goede reviews

https://youtu.be/HFfc2x_DGBg

Ik had hoge verwachtingen, maar die werden toch niet helemaal ingelost. De remake van Werner Herzog wordt ditmaal niet overtroffen. Deze versie blijft toch een beetje hangen in een langgerekte versie van het bekende verhaal. Het ziet er visueel indrukwekkend uit, maar echt spannend of griezelig vond ik het niet.

Ik heb deze namiddag nog de 102 jaar oude versie van Murnau gezien. Zeker blij dit nog gedaan te hebben. Eggers volgt - voor zover dit mogelijk is met een silent movie - in ruime mate het originele plot. Minder houterig ook dan destijds met de aktes, maar ook zo'n 45 minuten langer.

Eggers heeft het wel prima gedaan met deze gothic historical horror. Cinematografisch bij momenten bijzonder sterk. Zeer fraaie visuals and sound waardoor de sfeerschepping de film echt naar een hoger niveau wordt getild. Fijn ook hoe het stadje of de plaatselijke begraafplaats werd weergegeven. Ik had eigenlijk niets anders verwacht van Eggers. Ik was dan eerder minder overtuigd van de personages en het acteerwerk dat zoals hier al gezegd bombastisch en theatraal overkomt. Ik ben niet overtuigd van Count Orlok hier. Het leek wel een astmapatiënt met zware bas in erg gebrekkig Engels. Ik had het gevoel dat de oude man elk moment zélf het loodje kon leggen.

Ik zat best wel in de film en ben dus zeker niet ontevreden huiswaarts gekeerd. Geen film die iedereen zal appreciëren, vermoed ik. Hij duurt ook wel even. Beetje jammer dat de geweldige scène met de gordijnen al meteen in het begin zit, al zat het voorts wel goed met de dreigende schaduwen. Hier en daar een beetje gore, maar voor een geoefend horrorkijker valt dat wel mee.

Nosferatu
Een hele goeie film het is een grotendeelse remake van de originele uit 1922 maar met wat veranderingen, het is niet slecht kwa spanning dat is toch wel beter gedaan en de cast is ook goed gekozen. Kwa set, decors en kleding voor die periode ziet her zeer gelikt uit echt mooi gedaan.
Enige waar ik verbaasd over was dat dit niet de normale look kwa nosferatu was ergens wel balen, maar uiteindelijk creerde de acteur en camerawerk een lekkere creepy vibe, ondanks het astmatische geadem. En het einde was nogal anders maar denk wel een verbetering. Eens zien of deze film over 100 jaar het nog net zo goed doet.

Wat ik niet goed snap ook bij de originele is dat het begin van de avond is als het zover is dat nosferatu voor die vrouw komt, en de familie begraven is. Wat gebeurt er in vredesnaam in al die uren van de nacht dat de vampier pas zo laat bij haar komt en niet beseft de ochtend komt terwijl ervoor hij zo waakzaam was?

Dit is ook bij zijn oude kasteel zo als thomas overdag met genoeg licht de count graf opent en plots is het toch donker? lijkt zo onlogisch gemaakt..

Ik vond hem prachtig gemaakt, met echt wat weergaloos mooie beelden en momenten. Acteerwerk ook erg sterk, goed gecast en geregisseerd. Het doet ook goed recht aan de (onovertreffelijke) originele verfilming en verhaal in details en hoofdlijnen, maar toch ook goed en acceptabel een eigen twist aan gegeven. Ja, dit was wel genieten. En toch kom ik gevoelsmatig net niet aan 4.5*....

Visueel verbluffende, maar extreem melodramatische remake van Murnaus Nosferatu-Eine Symphonie Des Grauens (1922) verspilt veel tijd met het relaas van Ellen Hutter [Lily-Rose Depp] die al jaren geteisterd wordt door een nachtmerrie en alleen maar herhaalt wat we al weten: “he is coming!”. De “he” in kwestie is graaf Orlok [Bill Skarsgård met een lachwekkend accent] die Ellens echtgenoot Thomas [Nicholas Hoult] een dubieus contract heeft laten tekenen. Eggers behandelt bijna elke scène als een climax en laat sleutelscènes haast ongemerkt voorbij gaan. Ook Willem Dafoe doet een gooi naar de prijs voor ‘meest overdreven acteerwerk’ in deze oogstrelende, maar vermoeiende horrorfilm. Duivenliefhebbers kunnen beter even wegkijken wanneer Knock [Simon McBurney] een duifje aan het aaien is.

Van Eggers remake van de expressionistische film Nosferatu uit 1922 die weer een verfilming is van Stokers beroemde gotische roman Dracula uit 1897, verwachtte ik geen nieuw verhaal en zelfs geen horror: kenmerkend voor Eggers werk is immers z’n toewijding om het verhaal historisch correct te vertellen welk realisme de verbeelding teniet kan doen. Maar op dezelfde manier verwachtte ik ook dat hij de gotische sfeer van het verhaal authentiek zou kunnen brengen en dat leek me wel leuk.

Ik werd niet teleurgesteld: Eggers heeft z’n best gedaan om je onder te dompelen in de gotiek – een met name 19de eeuws genre dat het mysterie poogt terug te brengen in ons modern leven waar de wetenschap alle mysterie heeft verjaagd – terwijl tegelijk de horror ook ruimschoots aan bod komt doordat zijn accurate, bijkans wetenschappelijke benadering de mist van het mysterie net zo snel weer oplost ten gunste van een expliciete, expressionistische monsterlijkheid. Wel oogt de horror in de film als slecht geacteerd amateurtoneel, gooit hij de horror van Dracula, The Exorcist en The Beauty and The Beast verlekkerd bij elkaar en is het soms niet duidelijk of hij een parodie op het horrorgenre wil brengen of ons echt wil doen griezelen.

Maar het verhaal blijft indrukwekkend omdat ze vol symboliek zit. Twee thema’s moeten denk ik worden vermeld. De eerste is het antisemitisme: Orlok (Dracula) is een rijke zakenman uit het Oosten die als een parasiet het bloed van de levenden drinkt om zichzelf in leven te houden, die als immigrant in Duitsland komt en de oorspronkelijke bevolking uitroeit door zich als een met de pest geïnfecteerde rattenplaag te verspreiden. Ook is hij opvallend modern: de angst voor vampieren doet hij af als achterlijk volks bijgeloof terwijl het juist die moderne ‘verlichte’ afwijzing van dergelijke verhalen is waardoor hij als Jood – de duivel – vrij spel heeft. Het tweede thema staat in verband met die wetenschappelijkheid: in die tijd kwam de psychoanalyse op en een belangrijke diagnose was de ‘hysterie’ die vrouwen kon treffen als zij hun seksuele gevoelens onderdrukken (het bovennatuurlijke wordt zo getransformeerd tot een irrationeel onbewuste die evengoed ons leven bepaalt). Ellen lijdt eraan en de film suggereert dat zij Nosferatu heeft opgeroepen: hij belichaamt haar ‘animale’ verlangen door een man overweldigd te worden (zoals Halina Reyn het zou noemen die met haar film Babygirl hetzelfde thema behandelt). Meerdere malen wordt in de film de vraag opgeworpen of het kwaad van buiten of uit onszelf komt en de suggestie is dat het uit ons zelf komt en Nosferatu of de duivel dus een metafoor of belichaming vormt van onze eigen zondigheid (hetgeen ook de voorzienigheid verklaart). Daarom kan het kwaad – de duisternis van onze zondige geheimen – alleen worden vernietigd door het bloot te stellen aan het daglicht, waarop ook de katholieke traditie van het biechten berust. Het antisemitisme is psychoanalytisch zo beschouwd een vorm van projectie: wat we in de Jood zien is in werkelijkheid het kwaad in ons zelf.

Kortom, ik heb me uitstekend vermaakt met de film, ook als die weinig toevoegt aan Stokers roman Dracula of de oude film Nosferatu.

Ik vond z'n asthma een beetje overdreven

Geweldige film. Sfeervol vooral. Zaal was muisstil. Persoonlijk beter dan Dracula van Coppola (of mag je daarmee niet vergelijken).

Dochter Depp deed het ontzettend goed. Eingelijk iedereen deed het goed qua acteerwerk.

Theatraal dialoog, groots soms maar dat stoorde me niet. Tevens het uiterlijk en accent van Orlok. Ik vond het tof.

Ik had de film van Eggers kunstzinnig verwacht maar was gewoon recht toe recht aan. Mooie beelden, setting en een paar jumpscares wat ik niet zag aankomen. Aanrader.

4 sterren

Ik behoor tot de groep bij wie het niet aankwam. Je merkt echt dat wel Eggers z’n best heeft gedaan, visueel ook regelmatig meer dan prima, maar het blijft vooral veel poeha en weinig impact.

De cast is ook niet geweldig en het praten van Orlok…tja.

Sfeervol kunstwerk vanuit de artistieke regisseur Robert Eggers, die met Nosferatu een gooi doet naar het beste werk dat hij tot nu toe heeft afgeleverd. Een fijne verrassing na The Northman, die vooral onbedoelde hilariteit opwekte met de nodeloos vervreemdende benadering. In dit geval wordt er meer ingezet op vormgeving dan inhoud en dat werkt effectief, met bovengemiddelde cinematografie en een fenomenale muziekkeuze. De nogal sterk aangezette acteerprestaties en theatrale dialogen kunnen daarmee deels worden gecompenseerd, al past 't natuurlijk in het tijdsbeeld dat hier wordt gecreëerd. Alhoewel een speelduur van 133 minuten verder behoorlijk lang is, verveelt de film geen moment en dompelt de kijker van begin tot eind onder in de visuele kwaliteiten. Een bioscoopbezoek is voor menig (horror)filmliefhebber dan ook zeker aangeraden.

Hier wil ik even op inhaken op het feit dat u het acteerwerk van Lily niet overtuigend vind, heeft u zich een beetje verdiept in deze film? Als u dat een beetje had gedaan is te vinden dat aan de bezeten scenes van haar geen enkele CGI te pas is gekomen en dat ze dit allemaal ZELF heeft geacteerd. Dit is ook te zien in the making of. Kunnen veel acteurs in dit genre van leren. Misschien toch een keer herbekijken voor u en dan nog een keer oordelen want dit doet u en andere in de filmwereld zonder stuntvrouw weinig na.

Deze film in de bioscoop gezien met enkel 6 rijen aan publiek en wat een ervaring, de effecten, kleurcontrast, the kleding, makeup, storyline met dubbele gedachtegangen over bepaalde situaties en de acteurs zijn ongekend!

Ontzettend sterke csterrenast: Bill Skarsgard (die ik pas een beetje kon herkennen kwa gezicht in de allerlaatste scene) Lily- Rose Depp waarbij geen enkele CGI aan te pas is gekomen tijdens haar bezeten / overname van Orlok scenes wat een acteerwerk, ongekend, geef deze vrouw een Golden Globe / Oscar voor haar rol hierin. Nicholas Hoult, ken hem sinds Skins en nu eindelijk heeft hij zo'n serieuze rol en zo overtuigend gespeeld. (de scene dat hij Graaf Orlok ontmoet en zo bang is, die face expressions en acteerwerk in waren INSANE) ik voelde het door mijn hele lijf. Willem Dafoe die er wederom in slaagt om een geweldige professor neer te zetten (net zoals in Poor Things ongekend) en Aaron Taylor Johnson die zijn rol zeer overtuigend weet te spelen.

Een sterrencast film zijn er meer van mislukt dan geslaagd maar deze is meer dan geslaagd. Wat een ervaring en wat een remake! Ik hoop dat deze veel prijzen mag winnen want dat hebben ze meer dan verdient!

Bill heeft gezegd na het filmen een pauze te nemen van dit genre en als ik ook zie wat hij heeft neergezet kan ik het ook heel goed begrijpen. Hij was echt onherkenbaar, zowel kwa uiterlijk als in zijn spraak wat een acteur is dit!!

Een must om te zien in de bioscoop dit jaar, een hele mooie aftrap van het jaar, 4 sterren voor mij!

Ik zeg niet dat ze niet kan acteren, maar dat ze mij niet heeft overtuigd. Dat is geen oordeel maar mijn mening. Ik doe het haar inderdaad niet na, maar ik ben dan ook geen acteur. Het was zeker niet slecht maar opzienbarend vond ik het nou ook weer niet, een herziening zal daar denk ik niets aan veranderen. Ik ben blij dat de Lily Rose Depp jou (en met jou vele anderen) wel heeft weten te overtuigen.

Hele mooie film voornamelijk. Iets te lang , Orlok zag er verrassend goed uit! Beetje zoals de historische Vlad er uit zag. Maar niet eng of zo maar dat was bij de twee eerdere Nosferatu films ook zo. Die heb ik laatst weer eens bekeken. Voor veel mensen wellicht te saai maar je moet ook geen actiefilm verwachten.

Mag het een onsje minder?

Soms, zoals bij deze film, vraag je je af waarom er zo nodig een remake gemaakt moet worden. Ik bedoel, wat voegt deze verfilming toe aan de twee verfilmingen die ik ken - Murnau en Herzog -, behalve de door de technologie mogelijk gemaakte imposante beelden en de zich opdringende muziekscore?

Bombastiek in het kwadraat vertelt het bekende verhaaltje (overigens fraai geduid door De filosoof hieronder). Na anderhalf uur had ik het wel gezien, bleek uit het op mijn horloge kijken, maar ik bleef toch maar zitten, en dat was geen genoegen.

Ik vind het heel knap. Zonder een duidelijk scenario/verhaal, toch een redelijk voeiende uhm, boeiende film maken. Klasse.

Het hangt als drijfzand aan elkaar, kent niet echt samenhang.

Waar het ook aan ligt, ik vind/vond het een "warrige" film. Moooie plaatjes maken nog geen goede film..

Ah man, ik wilde deze film echt te gek vinden. Want ik hou echt van deze setting en ik weet hoe goed Eggers is met settings in zijn films. Setting, sfeer en het acteerwerk, dat zijn vaak de dingen die ik heel sterk vind in zijn films. Er ontbreekt echter elke keer iets voor mij, zo ook met Nosferatu.

Wederom hele mooie beelden, prima acteerwerk behalve van Depp's dochter. Ik vond haar niet heel goed acteren, stoorde me eraan, het is wat het is. De rest acteerde prima. Al kon ik de stem van Nosferatu wanneer hij Engels sprak niet echt serieus nemen, verre van creepy of "menacing" zeg maar. Ik herkende Skarsgard totaal niet, dat moet ik wel zeggen.

Eng vond ik het allemaal niet en qua verhaal ook niet heel bijster interessant. Bram Stoker's Dracula blijft verreweg de betere. Jammer.

Robert Eggers heeft me niet helemaal kunnen overtuigen met zijn filmografie. Ik vond The Lighthouse erg goed, maar ik snapte de hype rond The Witch niet. Toch was ik erg benieuwd wat hij met het verhaal van Nosferatu zou doen. Ik moet zeggen dat ik de bioscoopzaal met gemengde gevoelens heb verlaten.

Het valt niet te ontkennen dat Eggers weet hoe hij een mooie film moet maken. De sets zijn verbluffend, de camerabewegingen waren perfect en de hele sfeer was erg verontrustend. Ik moet ook het uitstekende geluidsontwerp noemen: van de walgelijke slurpgeluiden tot de dreigende soundtrack. Het werkte allemaal prachtig.

Ik ben niet zo'n fan van jump scares omdat ze zelden effect op me hebben. Toch sprong ik drie keer op van mijn stoel en stak ik mijn armen in de lucht uit verrassing. De spanning is zeker aanwezig en ik was erg onder de indruk van het verhaal.

Wat de film de das omdoet is het trage tempo. In de eerste helft zat ik echt aan het scherm gekluisterd, maar in de tweede helft had ik moeite om wakker te blijven. De dialogen zijn op zijn zachtst gezegd rommelig en Lily-Rose Depp acteert zo stoïcijns dat ik me niet met haar personage kon verbinden. De hele “possession” verhaallijn werd ook te lang uitgesponnen, waardoor een goedkoop gevoel ontstond van proberen te shockeren alleen maar om je te shockeren.

Nosferatu is zeker een goede horrorfilm, maar de gebreken zijn duidelijk. Het is een film die je niet vaak meer uit Hollywood ziet komen. Ik hoop echt dat ze de gotische horrorfilms terugbrengen.

3,5*

Prachtig gedaan! Ik heb elke seconde genoten

Eindelijk bekeken

Ook gewacht tot na de schoolvakanties want ik hou bij zo'n sfeerfilms niet van teveel mensen in de zaal.

Deze middag geweest perfect 3 mensen in de zaal en genieten maar en ja qua stijl is het prachtig gemaakt. Super mooie film maar sommige dingen irriteerde me aan de film. Ook vondt ik hem iets te lang duren

Vandaar een

3.5*

Net terug uit de bioscoop.

De film is toch minder dan ik ervan verwacht had.

Haalt het niet bij de impact die de originele versie op mij had/heeft.

Bill Skarsgård is geen Max Schreck, zelfs bij lange niet.

Van Schreck (what's in a name? ) kan ik nu nog wakker liggen.

Het overdreven zwaar ademen lijkt op dat van een silicose patiënt.

Te dik aangezet acteerwerk op momenten, en te bombastische muziek naar mijn smaak.

Nogal veel "The Exorcist" vibe ook.

Wat mij wel positief bijblijft zijn het filmwerk en de werkelijk schitterende locaties.

Spijt van het bioscoopavondje heb ik zeker niet, maar een tweede kijkbeurt zit er voor mij niet in.

Dan liever "Nosferatu, Symphonie eines Grauens" nog een keer.

Prachtige Gothic film.

Echt een visueel hoogstandje waarbij je eigenlijk je ogen uitkijkt.

Het verhaal deed me veel denken aan Dracula uit de jaren 90, eerlijk gezegd vond ik dan beter overkomen dan dit verhaal maar zoals ik al zei voor de prachtige entourage krijgt deze film van mij al vier sterren.

Wat een beleving

Voor mij (wederom) een daverend succes van Eggers, eentje die mijn verwachtingen als fan van het 'origineel' overtrof. Audio-Visueel is Nosferatu een overdonderende ervaring, helemaal als je hem (zoals Woland en ik deden met een potje bier) in Imax ziet. Ook het productiedesign en acteerwerk (Depp verraste me zodanig dat ik Anya niet gemist heb!) is van de bovenste plank, maar voor mij persoonlijk is het de intens beklemmende sfeer waar dit werkje echt in uitblinkt. De horror van Eggers krijgt echt onder je huid. Mijn enige puntje van kritiek is dat Skarsgard's Nosferatu me erg deed denken aan een Duitse maat, wanneer hij Oost-Duitsers overdreven imiteert. Dus dat werkte soms iets op de lachspieren.

Maar al met al zeker een film om op groot scherm te zien.

4,3*

Heerlijke sfeervolle film.

Ik had hoge verwachtingen, vooral vanwege alle headlines over hoe zogenaamd geweldig Bill Skarsgard "the count" (Nosferatu) zou spelen. Nou, ik zal je zeggen... mijn enige reden waarom deze film geen 4,5 krijg maar een 2,5 is exact vanwege Bill. Ik zag geen "death itself" maar Borat. Borat. Borat en nog eens Borat. De persoon die besloot dat Nosferatu een snorretje moest hebben, verdient een te dun gesmeerde boterham pindakaas van een paar dagen overtijd.