Anora (2024)

Je vergeet nog hoe schreeuwerig ie was.

We hebben er haast alles al van gezien.

Los van de Oscars, die schijnvertoning houdt me al tig jaar niet meer bezig, was dit een wat aparte filmbeleving. Ergens goed, ergens ook niet al te best. En roep aub niet zo, ik heb hoofdpijn. Romantiek zou ik er maar af laten (seks wel, maar is wat anders), maar komisch en tragisch was het wel. Een lach en een traan. Uiteindelijk vind ik het een zeer mistroostige film, met tal van figuren die totaal niet gelukkig in het leven staan, ondanks tal van schijnvertoon, en daarin vind ik de film dus best sterk, en twijfel ik zelfs of ie toch niet meer verdient dan de score die ik hem toebedeel. Het is een film ook vol vluchten in en voor... Maar het hoog ADHD-gehalte en het tieren, bulderen, roepen, gillen, brullen, joelen, krijsen, razen, blèren, schreeuwen en alle kabaal maakte het toch wel wat een vervelend aanvoelende lange zit ook.

Heel sterke uiteenzetting ook van JJ_D. Je kunt de mensen in deze film ergens ook als personificaties zien voor een getouwtrek tussen landen. Al kan je er misschien ook te veel in gaan zoeken?

Mikey Madison speelt in Once Upon a Time in Hollywood (2019) trouwens ook al een opvallend rolletje.

Waarom wordt deze film zo goed beoordeeld? Eerste deel best prima te doen. Dan krijg je een beetje slapsticktaferelen met die Armeniërs. Hoop geschreeuw en die Ani is echt verschrikkelijk om naar te kijken. Zegt geen zin zonder fuck.

soort van remake van 'coming 2 america' is de hele film leuk. wordt verknald door eindshot. maar ja, art house heh.

Aardige film die ik vanwege de 2 gezichten nog best lastig te beoordelen vond.

Enerzijds een redelijk ingetogen drama met een rauw randje en bijpassend camerawerk, daartegenover het haast komische tweede deel vol veel geschreeuw en bombarie.

Waar ik tot halverwege nog sympathie had voor Ani, werd dat gaandeweg toch beduidend minder door het getier en gevloek. Dat is jammer want aan haar acteerkunsten ligt het niet, gezien de legio goeie scenes die wel werken. Cinematografisch verder prima in orde met mooi contrast dus het leven van Ani en de hectische trip naar Vegas/zoektocht door de stad. Gelukkig kalmeert de film een beetje aan het eind om met een mooie eindscène positief af te sluiten.

Kleine 3.5*

Prachtige film met meerdere gezichten. Bij tijd en wijlen hilarisch maar ook oprecht tragisch. Bijzonder hoe Sean Baker dat weet te balanceren, want het is niet eens evenredig verdeeld. Madison levert een tour de force. Wat een fantastische prestatie. Ja het is veel schreeuwen en dat lijkt makkelijker dan ingetogen acteerwerk maar in beide emoties is ze groots. Fraai einde ook.

4,0*

Ik snap de hoge beoordelingen bij deze film niet. Het is een verhaaltje van niets met een hoop hysterisch geschreeuw en teveel matig acteerwerk. De twee verwende snotneuzen van hoofdpersonen wekken totaal geen sympathie op maar alleen een hoop irritatie.

Ik moet wel zeggen dat de film er visueel gelikt uitziet. En het einde had wel wat.