Meningen

Soms wel érg simpel en luchtig, met de nodige clichés, maar al met al toch een aardig goed gelukte feelgood film.

Goede score van Ibrahim Maalouf trouwens.

Heb de boeken van Op de Beeck nooit gelezen, maar volgens mij is ze wel wat zwaar op de hand. Niettemin vond ik de verfilming van Kom Hier Dat Ik I U Kus heel behoorlijk, maar deze is een stuk minder geslaagd. De verschillende perspectieven werken niet helemaal goed en dat ze allemaal nogal vervelend zijn helpt ook niet echt.

Een echte cultfilm, mag nog best wat meer retrospectieve aandacht voor komen eigenlijk. Vooral een voortreffelijk sfeer- en tijdsbeeld.

De kwaliteit van het scenario kent naast pieken ook wel wat dalen, maar gelukkig zijn er genoeg leuke afzonderlijke scènes over de gehele speelduur verdeeld.

Origineel uitgangspunt, maar het geheel is zo vermoeiend uitgewerkt dat ik er op een gegeven moment geen touw meer aan kon vastknopen.

Dat ik hem desondanks heb uitgekeken komt dankzij de bij vlagen mooie beelden en een aantal geslaagde losse scènes.

Mooie stilering, vooral het eerste half uur. Het verhaal zelf is wrang, maar niet bijzonder origineel. In het laatste gedeelte weet Fernanda Montenegro bijna nog de show te stelen met haar korte présence.

Weinig opsmuk heeft deze (tv?-)film en een op zichzelf niet heel origineel thema, maar daar tegenover staat een soepele regie en een uitblinkende cast. De melancholische sfeer is goed getroffen.

Weinig opzienbarend relaas over een rijkeluisdochter die verstrikt raakt in het patriarchaat en haar gouden kooi. Wel mooi gemaakt verder.

Mooie rol van Simon als de goeiige, gekke oom met zijn kenmerkende lachje. Dat hij daarnaast behoorlijk ongemakkelijke, doch uitgesproken politieke standpunten inneemt is een interessant uitgangspunt dat bovendien nog erg resoneert tegenwoordig.

Ik vond de toon niet altijd even consistent en bovendien had ik het idee dat ik niet alles even goed meekreeg. Eentje voor de herziening lijst.

Opvallende sfeer in deze film, die afwisselend sentimenteel en grimmig is. Past ook wel een beetje in de jaren ‘70 wellicht.

Ik was niet zo kapot van de vertelstructuur helaas, daardoor kwam ik nooit écht helemaal in het verhaal.

Zojuist de serie Vikings afgerond en meteen maar deze film erachteraan bekeken. Ik had hem overigens vorig jaar al opgenomen en besloot hem te gaan kijken juist op de dag dat hij opnieuw werd uitgezonden...

Anyway, een goed gemaakt, maar wel vrij conventioneel historisch avontuur met de gebruikelijke romantiek uit de jaren '50.

De aftiteling was ook op die manier in beeld gebracht. Leuk gedaan inderdaad.

Zeer Scandinavische film qua sfeer en humor, die verschillende moderne maatschappelijke issues op de korrel neemt. Het Noorse natuurschoon is een leuke extra.

Ergens op de helft begon ik het wat minder boeiend te vinden, voornamelijk omdat de karakters wat oppervlakkig blijven denk ik.

De vrijblijvendheid van de film is zowel een kracht als een zwakte. Enerzijds ontspannen en relativerend, anderzijds wat niemendallerig. Blijft daardoor slechts een heel aardig tussendoortje naar mijn mening, dus ik verbaas mij wel over het hoge gemiddelde op IMDB.

Het einde is overigens wat gekkig en bijna surrealistisch, je vraagt je af of dat wel helemaal spontaan is verlopen.

Heeft de stijl en vorm van een EO tv-film, wat nog eens versterkt wordt door de theologische conclusie en ‘opdracht’ aan christenen aan het einde.

Niettemin vooral op educatief gebied heel aardig als een visuele vertelling zonder al te veel herinterpretatie. Inhoudelijke analyse laat ik hier maar even achterwege. Cusick is een charismatische vertolker van Jezus.

Dit is natuurlijk precies wat je wilt, als je een verhaal vertelt over een lokale voetbalclub: dorpsfolklore, kleurrijke types, grootheidswaan en financiële wantoestanden. De documentaire is geen eens zo bijzonder gemaakt, maar de beelden zorgen op zich zelf voor meer dan genoeg hilariteit.

Het koppel Meijers en Derks lijkt wel uit satirisch programma te komen, niet normaal. Mooi ook dat hun onderlinge verhouding precies zo is als Jan Peters vermoedt

Als ze de kleedkamer binnenlopen na die belangrijke verliespartij: de sneue 'kut'keeper vraagt of de camera's nu een keertje uitmogen, waarop Derks hem toesnauwt: "hou jij godverdomme eerst eens een bal tegen! . Prachtig

Aardig wat mooie shots, een solide Schneider en Piccoli en ook een passende soundtrack.

Maar helaas, er valt echt niet doorhéén te komen.

Eigenlijk in alles zo’n typische oorlogs/avonturenfilm uit de jaren ‘60. En die vallen nooit echt tegen.

Internationale ensemble cast, eenvoudig goed vs slecht verhaal en mooie locaties voor de actiescènes.

Leuk klein pluspuntje is het opduiken van Mulhare en Carrà.

Mooi en fantasievol romantisch-filosofisch sprookje, hoewel de boodschap een beetje belegen is. Ondanks het wollige Franse taalgebruik wordt er onder de streep ook eigenlijk niet zo veel gezegd. Deed me af en toe wel denken aan de wat meer gevoelige tekenfilms uit de jaren ‘80.