menu

Los Versos del Olvido (2017)

Alternatieve titel: Oblivion Verses

mijn stem
3,52 (28)
28 stemmen

Frankrijk / Duitsland / Nederland / Chili
Drama
92 minuten

geregisseerd door Alireza Khatami
met Juan Margallo, Tomás del Estal en Manuel Morón

De bejaarde conciërge van een afgelegen mortuarium heeft een onberispelijk geheugen voor alles behalve namen. Hij brengt zijn dagen door met lichamen te tonen aan degenen die hun verloren dierbaren opzoeken. Wanneer protest uitbreekt in een nabijgelegen stad en het leger het huis gebruikt om burgerlijke slachtoffers te verbergen, ontdekt hij het lichaam van een onbekende jonge vrouw. Hij herinnert zich zijn persoonlijke verliezen en begint met een magische odyssee om haar een degelijke begrafenis te geven. Hij krijgt hiervoor de hulp van een mysterieuze grafdelver die verhalen over de doden verzamelt, een oude vrouw die naar haar reeds lang verloren dochter zoekt en de chauffeur van een lijkwagen die door zijn verleden wordt gekweld.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=71OAOOgN1bg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Verhoeven
4,0
Voortreffelijk debuut! Over een paar maanden te zien op het IFFR.

3,0
Canvas award op Mooov 2018!

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 3 januari 2019 in de bioscoop (MOOOV Film Distribution)

avatar van tbouwh
4,0
Krachtige beeldtaal in een film die herinneringen aan/associaties naar Tarkovsky en Tárr opriep. Rode draad is het gevaar van het grote politieke vergeten en de emotionele uitwerking die dat op een enkel mensenleven kan hebben. De Iraanse regisseur toog naar Chili omdat filmen in zijn thuisland niet mogelijk was. Het resultaat laat zich - typisch genoeg - niet gemakkelijk vergeten. Ga deze zien nu het [na de Nederlandse première op het IFFR] weer even kan, Los Versos del Olvido zal vermoedelijk niet al te lang draaien.

avatar van wibro
3,5
Dat deze film niet al te lang in de filmhuizen zal draaien geloof ik onmiddellijk. Er waren maar een handjevol mensen aanwezig in Lux Nijmegen waar deze film gisteravond vertoond werd en van dat handjevol verlieten nog eens drie mensen voortijdig de zaal ook. Die hadden duidelijk iets anders verwacht. Ik niet dus en zeker niet als verwezen wordt naar het werk van Tarkovsky en Tarr. Dan weet ik wat ik kan verwachten. Deze film moest het voor mij dan ook duidelijk hebben van de zeer krachtige beelden die voor mij moeilijk in woorden zijn uit te drukken. De scène van de aardbeving waarbij een glas zich langzaam hobbelend naar de rand van het tafeltje bewoog deed mij trouwens onmiddellijk denken aan zo'n soortgelijke scène in de film Stalker van Tarkovsky. Mooi trouwens die surrealistische scène van die vliegende walvis (zie poster). Ook het einde was erg mooi.

3,5*

avatar van handsome_devil
4,0
Vreemde filmervaring. Vond het een ongrijpbaar geheel, maar het boeide me van de eerste tot de laatste seconde. Ik snap de vergelijking met Tarr goed, want zijn films zijn voor mij op dezelfde manier bevreemdend en boeiend tegelijkertijd. Jammer dat ik meteen nadat ik de film had gezien moest werken en 'm niet even rustig kon verteren. Nu, een aantal uren later, voel ik vooral heel erg de behoefte om 'm nog een keer te zien. Voor nu 4*.

3,0
Surrealistische film zonder duidelijk plot, maar voldoende onderhoudend en soms ook tot nadenken stemmend. In Los Versos del Olvido (verzen van vergetelheid) is de hoofdpersoon zijn eigen naam vergeten, maar is hij een wandelende encyclopedie als het om allerhande feiten gaat. Hij is werkzaam bij een lokale begraafplaats, inclusief mortuarium, in een niet nader genoemd land, waar hij met grote toewijding onder andere de graven verzorgt. Omdat er Spaans wordt gesproken en bekend is dat de film is opgenomen in Chili, doemen er al snel enige associaties op met het regime van de inmiddels overleden dictator Pinochet, zeker als op enig moment militieleden de lijken van vermoorde demonstranten willen verbergen in het mortuarium en de naamloze hoofpersoon bijna wordt vermoord, omdat hij te veel heeft gezien. Of bijna...dat is eigenlijk de vraag in dit debuut van Alireza Khatami, waarin niets lijkt te zijn wat het is en alles mogelijk is. Je zou een parallel kunnen zien met en ook een aanklacht tegen het dictatoriale regime in Iran, waar de regisseur vandaan komt, zeker ook omdat de regisseur zelf stelt dat de film gaat over de morele verplichting ons het verleden te herinneren en ons te verzetten tegen de gewelddaad van het vergeten. Maar Los Versos del Olvido is zeker niet slechts een politieke, maatschappijkritische film; de film gaat in mijn beleving in de kern veeleer over menselijke waardigheid en respect voor het leven, wat wordt ondersteund door visueel soms zeer aansprekende en metaforische/poëtische beelden.
Ondanks dit alles is de film bij vlagen ook moeilijk te volgen en ontbreekt het aan een duidelijke context, waardoor het al met al wel heel veel invullen en gissen is. Niets mis met een film die een beroep doet op je eigen verbeelding en fantasie, maar in Los Versos del Olvido slaat dat in mijn beleving wat door. Ben bang dat deze film gaandeweg in de vergetelheid zal raken.

avatar van Ferdydurke
4,0
Een walvis, ten hemel schreiend.

Wat allereerst opvalt, is de ingetogenheid waarmee Khatami deze geschiedenis van moord op en verdwijning van geliefden tegemoet treedt. Zonder de loodzware realiteit ook maar een moment uit het oog te verliezen, weet hij zijn film een zekere lichtvoetigheid mee te geven, een haast meditatieve sfeer te creëren, een gelatenheid, met zelfs af en toe een droogkomische toets.

Het overtuigende optreden van Juan Margallo, als de oude man die niet rusten kan voordat de herinnering aan de doden is veiliggesteld, helpt daarbij; maar het is ook de wijze waarop Khatami het reële en het magische door elkaar heen laat lopen, die dit tot een zeer opmerkelijk debuut maakt.

‘Niet rusten kan’? De twijfel die Khatami herhaaldelijk zaait over de staat van ‘zijn’ van de oude man geeft aan het geheel nog een extra dimensie. Al in de eerste scène is er sprake van ‘een mooi einde voor een film’, na het relaas van de grafdelver over een 76-jarige dode... en er is een executie, een levend inmetselen in het archief van de doden, het kruipen uit het graf, en aan het einde een terugkeer naar de plaats van executie...

Metaforisch en poëtisch soms sterk aangezet, misschien, maar er zitten een aantal mooie vondsten in de film; voor mij werkt het in het algemeen, al is het verklarend radiocommentaar over de aard van de walvissen er net even te veel aan.

Hoe dan ook, Los Versos del Olvido is een film die wel wat meer aandacht verdient dan het tot nu toe hier gekregen heeft. Hoe het in het algemeen met de verkrijgbaarheid zit weet ik niet, maar hij is in ieder geval nog te zien via Picl, tot en met 3 mei.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:06 uur

geplaatst: vandaag om 07:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.