Meningen

Een geslaagde Frank Capra formulefilm van de 21ste eeuw.

Een warme boodschap, een happy end en een ode aan de mens, liefde en kunst maken deze film een fijne ervaring. Meer dan bij Capra is er meer uit te halen dan de overheersende thema´s, wat een pre is.

Geen grootste cinema, daarvoor is het al te vaak eerder gedaan.

Grappig trouwens om te zien dat halverwege de film Daniel zijn handen in de lucht zwaait, wat niet toevallig erg lijkt op die bokser uit ´de beste feelgood movie ooit´,.. Rocky

Een fijne film en de moeite voor de liefhebbers.

Frida Hallgren haar gilmlach is sowieso al een reden om te kijken.

Eerlijk gezegd heb ik een gruwelijke hekel aan Brian de Palma.

Ik geloof dat hij meer film ideeën bij elkaar heeft gejat dan de afgelopen 20 jaar door nieuwe filmmakers zijn bedacht.

Scarface is eigenlijk een prul van een film en is van het niveau Chuck Norris en Charles Bronson zoals er zoveel in de jaren tachtig werden gemaakt. Echter hadden deze films wel de eerlijkheid dat ze oprecht vonden dat geweldig een probleem oplost.

Grootste bezwaar voor mij is het nietszeggend verhaal de lelijke productie en regie die geen balans weet te vinden.

Het feit dat er zoveel gekken in de wereld zijn die Montana als een cultheld zien, t-shirt dragen enzo, is het bewijs dat de boodschap 'misdaad loont niet' door niemand is begrepen. En terecht. De makers hebben het ook slecht verteld..

Enkele scenes en de toch wel hilarische over de top performance van Pacino maken deze film net te pruimen.

IN mijn Top lijst, zou hij ongeveer op 853 staan en ik adviseer Goodfellas wat vaker te zien.

tegenvaller. Leuke geluidseffecten, soms grappig maar vooral erg vermoeiend.

Pretentieuze critici hebben deze film compleet neergesabeld.
Niet geheel terecht. Ja inderdaad, hij is te melodramatisch, ja inderdaad de muziek is te aanwezen en lijkt op een afgekeurde partituur van Philip Glass en ja het eerste uur blijft ons raden waar het na toe gaat (hoewel ik het al vrij snel door had)

Maar vergeten wij wie deze film geregisseerd heeft? Een Italiaan die zijn werk in Hollywood niet anders dan in de traditie van Italiaanse Melodrama voortzet. Wat hadden we dan verwacht?

Ik vond het mysterieuze begin boeiend genoeg om door te komen en Rosario Dawson is een genot om naar te kijken, die loodst ons wel door al die zure gezichten van Will Smith heen.

Toen ik eenmaal doorhad waar de film heen ging,(vanaf het moment dat ik hoorde dat Rosalio een zwak hart had, dacht ik --okay dat is duidelijk --die gaat ze krijgen van hem ook!) had ik me allang bij een teleurstelling neergelegd. Misschien vandaar ook dat ik het onnozele einde en vooral de zwaar melodramatische uitwerking hiervan, nog wel kon doorkomen.

En daarnaast dit: het gegeven dan iemand om zijn schuld in te lossen zich volledig opoffert kan ook gewoon een actie van een wanhopige gek zijn a la Travis Bickle.
Misschien is hij wel gewoon gek? Muccino laat ons compleet in het midden of zijn daad zin heeft of dat het een gevoel is van een door schuld gevoede man die zijn verstand heeft verloren. Als je er zo naar kijkt, is het onzinnige verhaal nog dragelijk.

Het aller zwakste aan de film is de oneindige collages van tedere liedjes met treurige gezichten en mooie plaatjes. Iets wat ze sinds een jaar in GTST ook hebben ontdekt.

Smith is goed, het eerste uur erg boeiend en Dawson geweldig. Voor een eenmalige kijk beurt voldoende.

oudbollig en pikant, twee worden die alleen bij Wilder samenvallen.

Een redelijke 1 akte klucht met een geweldige marlyn Monroe.Waren alle sexy vrouwen maar zo lief en naief!

Tom Ewell kon mij minder boeien.

Grappig om te zien is dat Marlyn Monroe in haar witte avond jurk zo een gigantisch Icoon is geworden in onze moderne cultuur, dat als je niet wist dat het uit deze film kwam, je denkt naar mega misplaatste kitsch zit te kijken.

Wie overigens afvraagt waar Woody Allen zijn inspiratie tot zijn specifieke stijl, naast Groucho Marx, vandaan heef, hoeft niet verder meer te zoeken.

Dit is de Badboys 2 voor vrouwen:

- 2,5 uur lang!!!! (Mijn god kwam geen eind aan)

- Onsympathieke hoofdpersonages met krankzinnige motieven

- Lange totaal overbodige scènes

- afschuwelijke moraal

-

tot slot: Sarah Parker is gewoon een lelijke vrouw!

gedeeltelijk terug gezien. Dit is de vijfde keer dat ik em gezien heb: met moet zeggen; een zeer overschatte film.

HEt is misschien een van de beste en populairste QUASI en PSEUDO drama's die er gemaakt is, maar meer ook niet,

HEt script is een aan eenschakelijk van cliches en de dialogen zijn soms, boeiend, maar vallen tevaak in bijna campy achtige wijsheidsdialogen., van het niveau Oprah en dr Phil.

De karakters en de acteurs verdienen een pluim en redden de film,,, maar de uiteindelijke karakter zijn soms tragisch, maar vaker clichematig en karikaturen.

(Kijk een naar Pardon Us van Laurel & Hardy, gemaakt in 1930, daar zitten exact dezelfde personages in alleen is dat een bewuste karikatuur.)

Blijkbaar zijn er heel heel veel mensen die hier in trappen, en dat vind ik geen compliment voor onze cultuur.

Wie over honderd jaar een geschiedkundige, sociologische of antropologische studie wilt doen naar de levenswijze van mensen die op het hoogtepunt van onze westerse liberale cultuur leven doet er goed aan Short Cuts te bestuderen.

Short cuts is een prachtige willekeurige collage van mensen die in het liberale Amerika leven en overleven, ieder opzoek naar geluk, geld, seks en liefde. Los Angeles is de perfecte omgeving om alle mooie en vooral lelijke kanten van onze maatschappij te tonen.

De mensen in short cuts zijn allemaal doodgewone mensen die al worstelend de naar mijn smaak keiharde Amerikaanse maatschappij een gelukkig bestaan zoeken. Het leven kan raar lopen en zit vooral in de relationele sfeer vol tegenslagen en tegenstrijdigheden. Mensen maken arbitraire of juist doordachte keuze die voor vele onvoorzienbare gevolgen blijkt te hebben.

Een prachtige film en een aanrader voor de mozaiekfilm liefhebbers. Mooie muziek overigens.

Mosterd na de maaltijd, maar zeker lekkere mosterd. Het moest mij denken aan The Others. Een uitstekende film, maar een formule die in die periode iets te vaak is gedaan.

Dicaprio is briljant, zwaar onderschat zoals wel vaker de laatste jaren.

Voor diegene die weinige oudere thrillers heeft gezien is het verhaal interessant en zeker spannend op sommige momenten.

Het is mij niet geheel duidelijk wat Scorsese met deze film wil zeggen, misschien is het alleen maar een hommage aan ouderwetse spannende cinema. Zelfs het psychologische thema en de visie op het menselijke brein is ouderwets. Psycho 1960?

Ik krijg nu in een keer zin om een Hitchcock film te zien!

Na het zien van Wall-E moest ik weer even aan deze zeer matige film denken.

Zelden heb ik ruimte schepen zo saai en langzaam door de ruimte zien zweven. Zelden heb ik zo een oninteressante vervelende linkse 'groene maniak 'in de hoofdrol gezien. Bruce Dern???? wie is hij???

Ik kan me als kijker niet inleven in het feit dat deze zogenaamde Bruce Dern enkele mensenlevens opoffert voor zijn kas plantjes.
Mooi vind ik wel dat de eenzaamheid en de zinloosheid van zijn acties tot een nog deprimerende finale leidt. Echt jaren 70! heerlijk.

2,5 ster alleen omdat ik een zwak heb voor dystopische jaren 70 sf films. 2,5 sterren alleen voor de aardige premisse en voor de redelijke special effect en het kattegejank van Joan Baez.

Bruce Dern,........not for me,...

Het is mogelijk dat ik in alternatief universum terecht bent gekomen. Zoveel lof voor deze film, ik begin bijna aan mezelf te twijfelen.

Maar wat ik heb ervaren is; een afschuwelijk film. Veel te lang, veel te lange opbouw en introductie( niveau van televisieserie) zoveel cliches, lelijke productie, weerzinwekkende veel te lange dialogen, snert karakters, pretentieuze, tendentieuze en lachwekkende boodschap, lelijke muziek, ofwel een mix van alles wat ik vreselijk vindt.

Dit nooit meer.

Meest overschatte film van de afgelopen 10 jaar. Een film waarbij zowel de makers, de pers en het publiek veel te veel waarde echt aan alle dingen die er helemaal niet toe doen in een bond film.

Een plot? Who cares. Emoties? in een bond film? Persoonlijke relaties? no no no.

Wie goed op let, ziet een film met zeer slecht en ouderwets gefilmde actiescènes, langdradige overbodige dialogen en uitgesponnen scenes. Een plot wat nergens over gaat en nergens origineel is.

Vermoeid en slaapwekkend.

Ik wil geen diepgang in een bondfilm. Ik wil moonraker.!

Slumdog millionair is een mix van alles en nog wat, Een beetje Bollywood, een beetje Rocky,een beetje Karakter, een beetje City of God en een beetje Dickens. Straatkinderen die proberen te overleven in een wereld die doorspekt is met slechte karakters die kinderen uitbuiten, en plots een million to one shot krijgen om uit de ellende te komen.

Oliver Twist goes India zullen we maar zeggen.

Technisch subliem gemonteerde film en Danny Boyle laat ook hier weer zien dat hij een excellent regisseur is. Mooie snelle montages en een kleurenpalet die alle mooie maar vooral lelijke kanten van India laat zien.

Toch deed Slumdog het niet voor mij. Het verhaal is weinig bijzonder, de bijrollen zijn vaak karikaturen vooral vanuit kinderlijk perspectief en het liefdesverhaal deed mij ook zeer weinig. Ik ben niet bekent met Bollywood maar kan mij enigszins voorstellen dat een gemiddelde liefdesfilm van het zelfde niveau is.

Ik kan erg genieten van een goed uitgevoerde feelgood movie. Het is dan ook vreemd dat Slumdog het niet voor mij deed, want het is wel degelijk een goede feelgood movie. Maar de combinatie van een erg doorzichtig liefdesverhaaltje en de harde realiteit van de verschrikkelijke hel van Bombay zorgt er voor dat vooral dit laatste het overheersende gevoel bij mij achterbleef.

Want wat een ellendige stad is dat Bombay, wat een ellendige cultuur is dat India. Ik werd eerder depressief van al die ellendige mensen in die ellendig overbevolkte stad. Dit punt is Boyle aan te rekenen want hij filmt Bombay zo goed, dat je als kijker echt een claustrofobisch gevoel krijgt en je midden in een uit de hand gelopen overbevolkte metropool waant. Dat je uit die puinhopen nog een mooie feelgoodmovie kan maken is knap.

Beste film van 2008? Nee , dat is voor mij Wall-E.

In het ouvre van Alleen behoort deze aan het spectrum van de meest pretentieloze.

Hoewel ? De moraal ; geld maakt niet gelukkig, maar liefde en passie wel, er toch wel heel dik bovenop zit.

En zoals in elke Allen film, is het weer heerlijk lachen om zowel de stompzinnige in de underclass als om de pretentieuze zelfingenomen so called elitaire gekken. Op en top woody allen dus.

Een rommelig script en totale onzin, maar ik heb me weer heerlijk vermaakt met de prachtige humor van Woody Allen.

Aanrader voor de fans, die ook het onzinnige ouvre van de oude meester kunnen waarderen.

Een veel te lange en vooral lang uitgerekte romantische komedie.
De film is een mix van de Gradutatue en Woody Allen maar dan in de jaren vijftig.

Voor vrouwen en door vrouwen, lijkt het motto. De film vliegt gelukkig nergens echt uit de bocht en voor wie het bedoelt is, is er wel wat aan te beleven.

Ik heb me redelijk vermaakt door de ironische en met een knipoog spelende Jack Nicholson en een mooie rol van Diane Keaton. De romantische sfeer en de wel heel dik er bovenop liggende positieve boodschap, zorgden wel voor een constante glimlach op mijn gezicht. Het samen spel van Jack&Diane vond erg fijn om na te kijken en neigde soms naar acteer les voor dit genre.

Dit alles verdoezeld het veel te lange script en de soms wel erg zoetsappige romantische scenes en een gekunsteld happy end. De pseudo psychologische elementen en het toneelstuk wat Erica schrijft vond ik tevens een zwak uitgewerkt element. De rol van Keanu Reeves is lachwekkend ongeloofwaardig, zowel zijn spel als het karakter. En dat hij inzag dat Erica nog steeds verliefd op Jack was, is het bewijs van een onnozel gemotiveerde bijrol.

Nicholson acteer weer heerlijk op het randje van wat toelaatbaar is. Want zijn sommige grijnzen van hem niet een knipoog naar alle dames die op de bank zitten weg te kwijnen?

Een mooie boodschap van de film is misschien wel dat oudere mensen nog erg kunnen genieten van het leven en kunnen veranderen voor het geluk in het leven en de liefde. In die zin zijn er nog genoeg oudere mensen die hier van kunnen leren (IPV naar de rijdende rechter te gaan over een deurmat of vishengel)

Wel een aanrader, voor diegene die het neemt voor wat het is.

Hoewel ik deze film vandaag voor het eerst sinds enkele maanden weer heb gezien, durf ik te zweren dat ik Sons of The Desert tenminste tweehonderd keer gezien heb.

Dit is een religieuze evaring van de absolute 'Goden van de Lach. ' Ik ken de film van begin tot eind uit mijn hoofd. Sons of the Desert is een mantra maar ook een studieobject, wie ooit wil promoveren op het onderwerp humor, zal door deze film te bestuderen zeker cum laude proveren.

Laurel en Hardy in hun eigen pakken met bolhoed en hun eeuwige conflicten met de vrouwen.

De film is een en al hoogtepunt. Niet alleen hoogtepunt in de cinema, in de lach en in de kunst, maar ook in het menselijke kunnen sinds we op de aardbol rondlopen.

Wie Sons of the Desert niet leuk vindt, vind het leven niet leuk. En dan moet je je zorgen gaan maken.

Voor mij is er maar een criteria belangrijk voor een bond film. 'Heb ik zin om deze film nog vaker te zien?' antwoord: Nee.

enige pluspunt. Eindelijk een Bondfilm met enkele van mijn gemiste favoriete bond clichés.

- de gunbarrel opening.

- Een onverwoestbare henchmen

- Een geheime basis

- Een formele uitnodiging tot de geheime basis, waar hij al reeds verwacht werd.

- Een badguy in een geheime basis die langdurig zijn plan uitlegt.

Verder. Craigh is in deze film een hele vervelende man. Nukkig, arrogant en wil ter compensatie te stoer zijn. Het verhaal is waanzinnig slecht. Het slot is niet bond waardig.

De Craign bond films nemen zichzelf veel te serieus.

Al met al een vervelende ervaring.

-

De beste Nederlandse thriller allertijden.

Het lijkt grootspraak, maar aangezien er zeer weinig goede Nederlandse thrillers zijn gemaakt ook weer een logische titel. Ook ik hoor bij de generatie boekenlijst lezers die het Gouden EI heeft gelezen en was destijds niet zo onder de indruk van het boek.

De film vind ik meer geslaagd. Misschien wel omdat een ongesproken angstige blik van een acteur meer doet dan honderd woorden over angst. Ook de gestoorde Raymond zijn fysieke motoriek geeft zoveel meer kracht en gestoordheid in een personage. De tunnel scene vond ik verontrustend gefilmd. Als autorijder begrijp je de angst van het vast zitten in een donkere tunnel.

Verder is de bijzondere structuur fenomenaal. Elke acte eindig met een spannende climax waarbij het legendarische slot natuurlijk het ultieme is.

Ik wist niet dat Gene Bervoet de hoofdrol speelde, al jaren fan van die man met het heerlijkste en Bourgondische programma Gente waterzooi.

Prachtig gefilmd, (paar technische fouten- overduidelijke reflectie van de crew -) maar vooral met veel verbeeldingskracht gemaakt.

Spanning, zwarte humor en goed geacteerd. Een geslaagde mix die in de cinema der lage landen heel uniek is.

Als dit het beste is wat Star Trek te bieden heeft, gaat het voor mij niets worden.

De set design vond ik lelijk, het verhaal eigenlijk nergens interessant, Picard een beetje heel erg grote smurf en vond alle karakters behoorlijk oninteressant, flat en een collectie eenheidsworsten.

De Borgs vond ik echt lachwekkend lelijk en goedkoop en geen enkele verhaallijn kon mij werkelijk boeien. Het gegeven van Tijdreizen, het veranderen van lotsbestemming in Terminator en Back to the future beter gedaan. Een robot die mens wil worden? Ook in andere films beter gedaan (A.I)

Waar waren die zogenaamde interessante diepzinnige SF ideeën waar alle Trekkies zo lovend over zijn? Ik kon het hier nergens vinden.

Ik zie niets in het verhaal waarom de makers dit origineel of interessant genoeg vonden voor een film,

ik begrijp het gewoon niet en dat terwijl ik zo graag het leuk had gevonden.

Een van de beste avonturenfilms ooit! Bam!

Maar even een vraagje aan de StarWars Fans/(Nerd) Ik heb deze film al honderden keren gezien, maar het viel mij nu pas eigenlijk op dat Vader zelf met het voorstel komt om Sky Walker naar de dark side te brengen. Hij zegt ook: He is just a boy, .... dit lijkt wel erg op dat de Emperor eigenlijk Luke dood wil, maar dat Vader dit alleen voorstelt zodat hij zijn zoon niet hoeft te doden.
Daarnaast zegt Vader in de fameuze scene; You could destroy the emperor en together as vader and son we could rule de galaxy.

Ofwel; Kan ik de conclusie trekken dat Vader vanaf het moment dat bij van het bestaan van Luke Skywalker wist, hij sowieso van plan was de keizer omver te werpen en niet loyaal te blijven? Dat hij alleen Luke en de rebellen wilde vinden om samen met Luke alles te beheersen? Dat in Return of the Jedi bij de eind confrontatie hij Luke naar de Emperor brengt alleen om hem samen omver te werpen?

Ik ben er altijd vanuit gegaan dat Vader pas op het allerlaatste, wanneer Luke wordt geelectricuteerd wordt door de keizer tot inkeer komt, maar dit kan wel eens niet kloppen.

Door de hernieuwde belangstelling voor Kathryn Bigalow in de media en mijn persoonlijke SF revival, besloot ik Strange Days opnieuw te bekijken. Ik vond Strange Days een zeer indrukwekkende Actie SF film en het had destijds veel indruk gemaakt. Ik kon mij eigenlijk niet herinneren waarom.

Strange days is een zeer knap gemaakte actiefilm die vooral door de goede regie, montage en tempo bijna twee uur een boeiende spannende en soms schokkende actie sf film is.

De virual reality scènes vond ik bijna altijd spannend, schokkend er naar, maar o zo knap gefilmd.

Het beeld van een totaal losgeslagen door rellen en angst geteisterde doommaatschappij is heerlijke maatschappijkritische SF en knap in beeld gebracht. Los Angeles is claustrofobisch vol met mensen, politie en leger op de been en angst en haat hangt constant in de lucht. Een wereld waar je gewoonweg niet wilt leven en het misschien ook niet verwonderlijk is dat de mens zich laat verdoven door digitale drugs.

Het knappe van dit geschapen beeld is dat de dreiging die in de lucht hangt, niet van een of andere natuurramp of atoonramp komt, maar door het gevoel dat er elk momenten rellen kan uitbreken. Het thema rassen en rellen haat is misschien een beetje verouderd, de angst tussen verschillende groepen in de samenleving geenszins.

Waarom ik deze film nu nog beter vind is omdat Fiennes en Lewis en Bassett werkelijk fantastisch en overtuigend vind spelen. De karakter zijn binnen het kader van de actiefilm subtiel en hebben een boeiende samenhangende relatie. Enkele sterke dialogen en emotionele momenten, duwt de film hoger richting de betere SF films van de jaren negentig.

De mindere kanten van de film, het zeer jammerlijke einde, het uiteindelijke toch wel teleurstellende plot en flatcharacter, (die politie agenten), en de overkill aan rock muziek, worden gelukkig overschaduwt door de sterke punten.

Strange Days doet betreft setting misschien wat verouderd aan, maar is een zeer knap en goed gemaakte dystopische actiefilm.

Eindelijk deze geweldige klassieker gezien. (4,99 boekenvoordeel- sla je slag!)

Wat valt er nog te zeggen over deze legendarische film waar al zoveel over geschreven is zonder de clichés uit de kast te trekken?

In essentie vind ik de film gaan over de tragische invloed die Hollywood heeft op de mensen die er mee te maken krijgen.

Betty de onschuldige en goedgelovige die het nog wil gaan maken in Hollywood. Joe, diegene die niet aan de bak komen en te maken krijgen met de harde realiteit. Norma, diegene die groot succes kennen en afgeschreven worden. En tja Norma, zo tragisch zo koekoe. Moest mij erg denken aan Michael Jackson, lijdt hij aan het Norma Desmon syndroom?

De illusionaire wereld waar Norma zich in begeeft is net zo nep en tragisch als Hollywood zelf. En Joe's keuze om bij Norma te blijven net zo opportunistisch als ieder die in Hollywood blijft nadat hun werkelijke droom allang vervolgen is.

Maar de film pakt nog zoveel meer onderwerpen over Hollywood. Er uitspringt toch de ode aan de 'silence age'

Een geweldig script, een briljante Gloria Swanson en wederom prachtige regie en fotografie.

BTW OP een of andere manier moest het verhaal mij ook een beetje denken aan Oliver the eight, een korte film van Laurel&Hardy, maargoed.

Ik begin zo langzamerhand er steeds meer ervan overtuigd te raken dat Wilder een van de beste schrijver/regisseur ooit is.

Bij vlagen een intelligente SF film maar haalt zichzelf uiteindelijk neer door te flitsende actie en een idiote clichématige plotwending.

Gelukkig past de film in mijn geliefde genre van de dystopische SF, dus het was sowieso een geslaagde avond.

Echter, De opkomst van Pinackel, of zoiets, leek eerst een interessant idee, maar de aansluitende stompzinnige actie die daaropvolgende, en de overdreven flitsende montage wat op mijn zenuwen werkte, is gewoon absurd. Ik ben van mening als ze dit er uit hadden gehaald en verder alles het zelfde hadden gelaten, was de film op alle fronten sterker.

Maar gelukkig de mooie special effects, spanning en enkele interessante karakters en ideeën, maakt deze film zeker de moeite waard voor een gemiddelde vermakelijke SF avond.

Surrogates kan ik niet los zien van Terminator 3. De naar mijn smaak totaal verkeerd begrepen tweede vervolg in de serie, was een actiepopcorn thrill ride en enorm veel humor. Netjes binnen het kader van 1,5 uur was de actie gelijkmatig verdeeld, een mini beetje emotie maar vooral een vakkundig gemaakte fijne actiefilm zonder enige diepgang en een heerlijk stijl van actiefilmen.

Surrgates lijkt dan ook exact het zelfde na te streven. Geen groteske pompeuze filosofie of een epische ontknoping, maar anderhalf uur pure sf-actie fun met hier en daar een diepere betekenis, maar vooral een spannende actiefilm.

Dit is dan ook veruit het beste gedeelte van de film. Mostow is een buitengewoon bekwame actieregisseur die bijna ouderwets goede actiescenes in mekaar zet. Geen onnodige montages bizarre cameraposities of gelikte plaatjes met slow motions van kogels en vuisten tegen wangen, nee gewoon recht toe rechtaan actie.

Willis blijft ondanks zijn leeftijd een prima acteur die een actiefilm kan dragen, hem liever dan al die ander moderne prutsers (the rock?, Diesel? Wie zijn dat?) en trek daarbij de mooie special effect en een interessant toekomst beeld bij op en je hebt een meer dan vermakelijke sf-actie film. Nog even wil ik er aantoevoegen dat ik een ontzettende zwak heb voor grote verpauperde gebouwen ( pruit ingloe, central station detroit) en ook hier is er een mooi verpauperd gebouw in een dystopisch decor veranderd., heerlijk.

Maar dit laatste, het voorgestelde toekomst beeld, is naar mijn idee zo een sterk gegeven en idee, dat dit juist het zwakke van de film is. De wereld waarin mensen vanuit hun luie stoel via een Avatar de wereld betreden, is naar mijn mening een perfect ingrediënt voor goede sf film en dat maakt de gekozen simpele detective verhaaltje met onuitgewerkte karakters zo jammer.

En dus hoort deze niet in het rijtje van de betere sf actie films,. Maar tussen het rijtje van vermakelijk actiefilms met onafgewerkte SF ideeën, zoals Runing Man, Demolition Man, en I Robot en equllibrium.,

Wat overblijft is een zeer vermakelijke goed gemaakte en knap gefilmde actiefilm met boordevol interessante doch teleurstellend uitgewerkte sciencefiction ideeën.