Meningen
Hier kun je zien welke berichten erwku als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Cassandra's Dream (2007)
Welkom in de wereld van Woody Allen.
Door de vele negatieve reacties heb ik het kijken naar deze film tot vandaag uitgesteld.
Tijdens het kijken naar de film waren er enkele gedachtes die door mijn hoofd spookte; Waarom zou men deze film slecht moeten vinden? Wat verwacht men anders van Woody Allen? En hoe zou men deze film beoordelen als het geen Woody Alen film was?
Ik vraag mij dan ook af of Woody Allen wel eerlijk wordt beoordeeld.
Als dit geen Woody Allen film was; is het een heel aardig verhaal met enkele goede acteurs die best heel aardige karakters weten neer te zetten. Een script met genoeg dialogen en situaties die de aandacht van de kijker weet te behouden. Men zou de verwijzingen en het thema misschien pretentieus maar wel interessant vinden. Het einde is misschien te snel afgeraffeld.
Als Woody Allen film is het een zoveelste variatie op Dostojewski 's 'Misdaad en Straf' gemengd met Griekse tragediën in de zelf gecreëerde wereld van Woody Allen. In London schijnt altijd de zon, mooie actrices zijn met een beetje charme op te pikken, California de droomwereld die niet gehaald wordt en de de protagonist bevind zich in de wereld met alleen maar intellectuelen mensen die zich bezig houden met kunst, film of schrijven.
Het is duidelijk dat Woody Allen zijn wereld getransformeerd heeft naar London. Realiteit is hier ver te zoeken. De underclass van de broers en hun dialogen zijn in die zin ongeloofwaardig. De vraag is of je dit van Woody Allen of van deze film kan verwachten. Ik denk van niet.
Want net als David Lynch creëert Allen altijd zijn eigen wereld en logica. En terwijl bij Lynch iedereen lyrisch is met dezelfde herkenbare thema's visuele stijl. logica, karakters, dialogen en geluidseffect, wordt Allen altijd het verwijt gemaakt dat hij altijd hetzelfde maakt. En deze kritiek vindt ik niet altijd even terecht.
En waar vliegt de film echt de bocht uit? Naar mijn idee nergens. Ik vind net als in Match Point het thema Schuld en Boete en ongebreidelde ambitie zeker niet slecht wordt uitgewerkt. De film bevat enkele mooie en interessante dialogen.
Een van de redenen waarom ik liefhebber ben van Woody Allen is omdat ik weet wat ik krijg en weet dat zijn films altijd wel iets te bieden heeft. Woody Allen films zijn op z'n minst alleen interessant, vaak leuke en boeiend om te zien en als je geluk hebt is het een meesterwerk. In dit spectrum is het wel altijd fijn film kijken zonder zorgen te maken dat je echt troep voor je ogen krijgt. Als matige Woody Allen liefhebber weet ik precies wat ik krijg, hoe de wereld volgens hem eruit ziet en wat ik op film technisch gebied kan verwachten.
Cassandra's Dream is een uitstekende Allen film en behoort zeker niet tot de zwakkere van zijn 40 delige oeuvre.
Als groot fan van Philip Glass kwam ik ook aan mijn trekken. Mooie muziek.
Ik vind de Londense drieluik van Allen zeker geslaagd. Match Point neigt naar een meesterwerk, Scoop is een ouderwetse heerlijke screwball klucht en Cassandra's Dream is een interessante studie naar het thema misdaad. En vooral dit laatste is in deze film al vele malen beter dan die andere honderden kleurloze misdaadfilms die elk jaar onze bioscoop bevuilen.
Cellular (2004)
Nieuw op prime, 20 jaar oude film met Statham die ik nog niet gezien had.
Paar uurtjes over, moe, verstand op nul en even relaxen. Daar is deze film voor gemaakt. Falling down meets heel veel andere -corrupte cop films met hier en daar nogwat gepoogde humor.
Doordat Badguy Statham zowel fysiek als mentaal suprieur is aan de sullen Evens, hij doet echt alles verkeerd, en Macy, was het bij flagen
zelfs spannend te noemen.
Film doet wat het beloofd, helemaal prima
Changeling (2008)
Een indrukwekkende film die vooral door zijn vakmanschap en het macabere verhaal meer dan de moeite waard is.
Alvorens op de film in te gaan wil ik nog melden dat ik 80 jaar te laat geboren ben. Ik ben werkelijk geobsedeerd door Los Angeles van de jaren 20 t/m 50. Leve de roaring twenties, leve het interbellum! enfin
Teneerste alle lof voor de magistrale decors en set desgin. Los Angeles van weleer ziet er fantastisch uit en doet Chinatown en L.A Confidential verbleken. Vooral de buitenopnames zijn briljant, Hoe hebben ze dat gedaan? Straten vol bewegende mensen en auto's die exact uit die tijd zijn met een oog voor detail die bijna neurotisch is. Dit alles geweldig in beeld gebracht in prachtige mise en scènes. WOW
Visueel een van de mooiste films die ik in jaren heb gezien.
Waar gebeurde verhalen zijn vaak moeilijk te schrijven tot een boeiend evenwichtig script. Ze zwichten wel eens onder het eigen gewicht en de schrijvers moeten keuzes maken wat ze wel en niet willen vertellen. Daarnaast zijn ze natuurlijk minder vrij om een mooie boeide ontknoping te verzinnen.
De eerste anderhalf uur waren bijna perfect aan de film, maar helaas, nadat de vermoorde kinderen gevonden zijn, zwicht ook deze film.
Het is zware kost en Eastwood wil gewoon te veel vertellen. De corruptie bij de LAPD, de omgang met psychiatrische patiënten, de doodstraf, de hoop naar de waarheid en het gevecht voor gerechtigheid. Teveel onderwerpen waardoor ze niet allemaal goed zijn uitgewerkt. Ook de bijrollen vond ik hierdoor niet allemaal goed tot een recht komen. De LAPD, de dominee, haar vriendinnen uit de inrichting, de kindermoordenaar et Doordat er geen duidelijk keuze werd gemaakt lijkt het einde te lang, wat niet zo had hoeven te zijn.
Ik begon me ook erg te storen aan Jolie die tot in den treuren roept: My Son, My son,. dit werd op den duur een beetje lachwekkend.
Desalniettemin vond ik Jolie bij vlagen goed spelen en Malkovish wat uiteraard weer briljant. Ook vond ik de film op dramatisch vlak zeer goed werken door in de eerste plaats het schokkende verontrustende waar gebeurde verhaal.
Ondanks zijn tekortkomingen, een zeer boeide film die vakmanschap op elk vlak uitstraakt.
Eastwood bevestigd weer dat hij bij de Elite van de top regisseurs hoort.
Zeker een aanrader dus!!
Cidade de Deus (2002)
Alternatieve titel: City of God
Herzien, het blijft een sterke en vooral verontrustende film. Volledig in stijl van Scorsese verteld a la Goodfellas Casino en Tarantino's Pulp Fiction. Maar in tegenstelling tot deze films transformeert de film langzaam maar zeker naar meer realistische dramatische ontwikkelingen.
Kleine Ze is gruwelijk, maar zijn opvliegende karakter lijkt wel erg op Pesci.
De goed bedoelde flitsende montages zijn indrukwekkend, maar werkte een klein beetje op de zenuwen.
Desalniettemin, een meer dan boeide film die ons weer een stukje deprimerend maakt over onze wereld.
Citizen Kane (1941)
meeste goeie filmmakers zijn wel boven 40 en meeste jah en critici en filmmakers hebben dit in hun jeugd gezien en dat was toch wel in jaren 50,60,70,
Eeh.. toch zijn die films beter en dat kan je zien aan cijfers op imdb en moviemeter terwijl citizen kane op imdb op 22ste plaats in top 250 staat met 80 duizend stemmen en 93ste plaats met minder dan 700 stemmen op moviemeter
Omdat deze films nog niet zo oud zijn betekend nog niet dat ze geen klassiekers worden.
Onzin,
Deze film is een van de beste films ooit gemaakt, niet omdat hij zo populair is, maar omdat hij destijds revolutionair was in Hollywood.
- Een totaal nieuwe manier van verhaal vertellen. Flashbacks, verschillende interpretaties en tijdlijnen.
- Het camerawerk, met nieuwe kijkhoeken(metnamen kikvors stand) en deepfocus. Personen staan, bewegen en praten vanuit vreemde posities voor en achter in het beeld.
-Briljante montage, vooral bij de overgangen van tijd en vertel perspectief
- Orson Welles die zonder een film gemaakt te hebben een absolute vrijheid had om de film te maken zoals hij het wilde. Iets wat weinig tot geen filmmakers tot die tijd en daarna, voormekaar kreeg. (Hij was 25 jr!!!)
Er zijn vele goede films , zo ook die jij en het publiek noemt, die goed en meeslepend zijn en klassiers worden. Maar weinig zijn hun tijd zover vooruit. Kan ik van Shawshank R, LOTR en Lost inT, niet zeggen!
Deze film wordt bij het nieuwe publiek minder gewaardeerd omdat onze generatie niet heeft ervaren hoe vernieuwd en anders hij is. Naar mijn mening is het in aanmerking komen voor de title, beste film, uniekheid, vernieuwing en lef een belangrijke factor.
Citizen Kane is en blijft de Amerikaanse film allertijden, welke generatie hem ook ziet
Creed (2015)
Niet alles is even overtuigend en eigenlijk was het een remake/reboot van de gehele Rocyk serie.
De film kwam traag opgang en de relatie Rocky en Adonis vond ik in het begin een beetje tegenvallen.
Maar voor mij zat er een kantel moment in de film. Na dit moment was de film 'als liefhebber van het hartverwarmende personages Rocky' een emotionele ervaring die mij zeer aan gree.
Prachtig geacteerd met hele hele mooie ontroerende scenes.
Stallone verdiende een Oscar, maar helaas, maar zoals het personage zelf is het winnen van de wedstrijd niet het belangrijkst.
