Meningen

Ondanks een uitstekende cusack , al met al een zeer matige thriller.

Een beetje lynch, een beetje kubrick een beetje polanski en heel veel horror clichés.

Maar wat is het belangrijkste van een thirller/horror? Het verhaal? De acteurs? De special effects?

Nee, dat het bij vlagen spannend is.

Voor mij was dit op momenten toch wel redelijk, dus missie geslaagd.

Eigenlijk is 2012 rotzooi.

Alles is cliché en volstrekt ongeloofwaardig. De vlucht scenes met een ineen stortende aarde absoluut absurd en lachwekkend. De Personages zijn gerecycled uit duizenden andere films, de wetenschappelijke onderbouwing nog ongeloofwaardiger dan Star Wars en de boodschap en bedoeling van de film heeft helemaal niets met kunst te maken.

Toch is 2012 een geslaagd project en voor mij een super vermakelijke popcorn film die mij een heerlijke avond heeft bezorgd.

Ronald Emmerich is een regisseur die al jaren leeghoofdige spektakel stukken maakt en weinig projecten van hem konden mij bekoren. De karakter zijn vaak van karton, het Amerikaans Pateriotisme te veel aanwezig (voor een Duitser!) en de ene film is inhoudelijk nog belachelijker dan de andere.

Hoewel dit ook zeker ook voor 2012 geldt, zijn er een aantal kleine wijzigingen die het bij deze film wel dragelijk maken.

Ten eerste is het Amerikaans patriottisme gelukkig naar de achtergrond verdwenen. Ik vond het zelfs leuk bedacht dat China een belangrijke rol speelt in het verhaal.( Amerika is tevens op het laatst het land zonder president, stuurloos en moraalloos)

Ten tweede heeft Emmerich overduidelijk geen enkele bijbedoelingen met deze film, behalve dan de grootste rampen film aller tijden te maken. geen boodschap, geen milieu ramp, geen waarschuwing.

De belachelijke premisse is alleen maar een aanleiding voor groots spektakel. Tevens neemt hij geen moeite om ook maar iets aan de cliché karakters te veranderen. Waar bij independce day ik het gevoel kreeg dat niemand het zelf door had, was de toon in deze film wel juist. Met humor, soms zelfs zelfspot, worden wij als kijker er constant op geattendeerd dat wij het echt heus niet allemaal serieus moeten noemen. De zogenaamde emotionele scenes tussen familieleden was van het niveau soap, maar nooit drammerig of langdradig.

Dat gegeven vond ik zo fijn dat het goed doorkomen is met de personages. Een goed voorbeeld is de keuze voor Russische 'mafia' baas als metgezel. Deze zorgde voor een komische noot en waar het makkelijk uit de bocht kon schieten met moralistische of goed/slecht karakters werd het meer gebruikt voor humoristische scenes. (Dat hij wordt geplat is op het laatst had makkelijk zijn verdiende loon kunnen zijn, maar omdat hij zijn afstotelijke kinderen nog op tijd wilde redden, eerder tragisch en ironisch ) Een ander voorbeeld is het geweldige personage van Woody Harrelson.

Daarnaast waren er veel verwijzingen naar Bijbelse taferelen. Waar andere, zoals de book of eli deze verwijzingen maar al te graag serieus wilt nemen, werd het hier alleen maar gebruikt om het alles nog grootser en bombastischer te maken zonder er echt meer mee te doen.

Een destructieve wereld blijft fascinerend. In 2012 gaat er zoveel kapot, dat is gewoon leuk om te zien. De paniek in massa's mensen zijn gewoon hilarisch. Bij Titanic wanneer iemand terpletter valt, dacht je nog auw dat doet zeer, maar hier vond ik het alleen maar leuk. Hoe meer kapot en doden hoe leuker.

De Reusachtige Arks vond ik ook heerlijk dystopisch. De massa's mensen en de gang van zaken hoe de mensen trachten het einde van de wereld te overleven vond ik niet een zo ongeloofwaardig.
Ik vond de set design hiervan ook lekker fantasierijk en waande ik even in grootse SF film.


Soms waren er momenten waar een kleine boodschap over menselijkheid, heldenmoed of familibanden in voorkwamen, maar deze onderwerpen werden zo terloops, kort en nonchalant in de film gebracht dat het geen betekenis heeft. Dit had Spielberg zeker anders gedaan.

2012 is als een geslaagde nieuwe achtbaan in een pretpark. Je weet hoe het voelt om hard door de bocht te gaan je weet hoe het voelt om een looping te nemen, maar je weet ook dat deze achtbaan grootser is dan alle andere en dat de makers ook alleen dat doel hebben nagestreefd zonder iets aan het principe van de acht baan te veranderden.

* Geweldige dystopische paralle universum. (WO I & II look)

* Geweldige animatie, prachtige omgeving en fantasie

* Geweldige robots

* Geweldig en knap gemaakt

Maar helaas, het verhaal is niet alleen erg mager, het smijt en vliegwerk is zo veel en zo vermoeiend het maakt het boven genoemde geweldige haast overbodig.Ook de karakters zijn zeer mager en de opzwepende muziek veel te luidt en nadrukkelijk aanwezig.

Een interessante film die prachtig gemaakt is maar het is zo jammer dat het zoveel meer had kunnen zijn.