Meningen

Ik vind het een heel aparte film. Om te beginnen natuurlijk vanwege het bijzondere uitgangspunt; het gezelschap dat bijeen komt n.a.v. de tragische dood van hun jeugdvriend.

Het is een film met mensen die nadrukkelijk heel volwassen 'doen'. Maar hun gespreksstof is niet zo heel interessant. Ze zijn allemaal goed in het maken van gevatte opmerkingen, maar dat begint op een gegeven moment een beetje een gimmick te worden.

De personages vind ik maar matig interessant. Karen vind ik eigenlijk het enige echt sympathieke en aansprekende personage. Wat wel goed overkomt is de melancholie en verdriet n.a.v. het overlijden van hun vriend, maar ook het besef van de veranderde status van de vriendengroep, die nu door de omstandigheden toch weer hechter wordt.

Jeff Goldblum is hier maar een schim van zichzelf. Tamelijk oninteressante rol van hem.

Wat nog wel grappig is het personage Sam Weber, een actie / misdaadfilm acteur.

De 60s en 70s soundtrack is degelijk.

Nee, deze vis ging er bij mij niet in als kibbeling.

Ik vind het verhaal erg suf, de film wist me bijna nooit te verrassen. Ik zie er niet veel meer in dan een doorsnee zoetsappig verhaaltje. Was de film een paar decennia eerder uitgekomen dan was de film goedgekeurd door de vereniging van huisvrouwen (NVVH). De levenswijsheden die letterlijk tussendoor worden uitgesproken zijn tenenkrommende tegeltjeswijsheden.

De jonge commentaarstem probeert krampachtig als Forrest Gump te klinken. De verteltrant is ook precies dezelfde. De voice over van de oude man probeert als Morgan Freeman te klinken in Shawshank Redemption.

Ik had me bovenal veel meer voorgesteld van de sprookjes. Die hadden verre van Roal Dahl kwaliteiten.

Toch, Big Fish is geen slechte film. De film was 'onderhoudend' en krijgt 2,5 sterren van mij.

Ongewoon harde film-noir. Ik had nog niet zo'n harde film gezien uit die tijd. O.a. De brute moord op de vrouw van Ford. De verminkingen in het gezicht van de overloopster.
Cinematografisch stelde het me wat teleur, van Fritz Lang verwacht je toch wat meer visuele hoogstandjes. Dat viel wat tegen.
Maar desalniettemin een erg claustrofobische film-noir. Grappig om eens een niet grijze Lee Marvin te zien. Hij werd al erg vroeg grijs dus dat is wel bijzonder.
Het verhaal heeft wel wat weg van LA Confidential. Een web van corruptie binnen machthebbers en politie. Veel machtsvertoon en prostituees.

Lekker onnozel vermaak. Soms beetje slapstick achtig.
Zo'n film als luchtig tussendoortje is prima te doen.
Het einde is nog best verrassend.
Ik moest hard lachen toen die politie-agenten met z'n allen door de vloer zakten.
Een aantal acteurs zijn blijkbaar bekend van de Carry On films. De vrouwelijke cast had iets meer ruimte mogen krijgen.

Prachtige film ja. Vreemd dat ik hier nog niks bij had geschreven.
Briljante dialogen, schitterend spel van Spacey en DeVito.
Ik vond de rol van DeVita tragikomisch. Niks op aan te merken, vond het goed zo.
Wat miste je aan het einde? Zat toch wel een clou in dacht ik.
Bob heeft alsnog het gesprek met de hotshot.
4 sterren

Geweldige dialogen en Jeff Bridges als The Dude. Supercool!

John Goodman als aggressieve Vietnam veteraan. Erg grappig.

Zoals de memorabele koffie scene; 'I'm finishing my coffee.' . De scene met de vuile onderbroeken...

Nu ik 'm voor de tweede maal heb gezien vond ik 'm nog beter. De eerste keer lette ik nog teveel op het plot, maar dat doet er uiteindelijk niet zoveel toe.

Ik heb m'n stem verhoogd naar 5 sterren.

Dit weekend was het voor mij Big Lebowski weekend. Zaterdag de film en zondag bowlen! Er hing daar een krantenartikeltje over bowlen. Bowlers bestelden White Russians stond er. Maar geen woord over Big Lebowski. Tsss...

Het verhaal van een matige stand up comedian van Pakistaanse afkomst die probeert los te komen van zijn traditionele familie.

Het romantische verhaal heeft maar een relatief klein aandeel, dat is jammer.

De film bestaat iets te veel uit ziekenhuisbezoeken en het aanvankelijk moeizame contact met zijn 'schoonouders', waar hij uiteindelijk wel een goede band mee krijgt. De uithuwelingsperikelen duren wat te lang.

Ik zie Zoe Kazan toch het liefst als brunette trouwens.

Al met al wel een mooie film die net wat te lang duurt, maar die geen verpletterende indruk op mij heeft gemaakt.

Viel een beetje tegen.

Ik vond het verhaal niet zo boeiend. Te technisch. Het ging over een heleboel mannetjes en ondermannetjes, maar wat ze nou precies deden en waarvoor ze stonden vond ik heel onduidelijk. Ik kon me slecht inleven.

Bogart was goed, maar hij speelde mij iets teveel de smartass.

Op zich een mooi uitgangspunt voor een leuke film. Deze acteurs zijn ook uitermate geschikt voor een dergelijk verhaal. Jammer alleen dat het verhaal zo bar weinig voorstelt en de humor grotendeels afwezig is.

De hele film is in feite een herhaling van vrijwel identieke gebeurtenissen. De afwisseling met teruggaan naar het thuisfront werkt niet goed. Dit 'drama' gedeelte is te oppervlakkig en voegt weinig toe.

De film vermaakt zeker nog wel, maar het gebrek aan originaliteit en diepgang, én de vele herhaling, breken uiteindelijk toch op.

Vermakelijke klucht vol prettig gestoorde excentrieke personages en robots, met een aantal oudgediende Jeunet acteurs.

Het is een film die zich erg op de vierkante meter afspeelt. Dat heeft zeker z'n charme.

De Einstein robot die 9 schakelbare intelligentieniveau's heeft vond ik het leukst. De 2050 wereld ziet er erg kleurrijk uit.

Het is een knotsgek verhaal. Het geheel komt soms nogal druk en af en toe zelfs hysterisch over. Dat past ook wel bij Jeunet natuurlijk.

Het heeft me prima vermaakt, toch miste ik net die extra Jeunet touch. Filmisch en stylistisch is het toch wat een eendimensionaal gebeuren. Ze hadden bijvoorbeeld in het begin meer van de vrije wereld kunnen tonen toen de personages nog niet waren opgesloten. Dat is wel een gemiste kans.

Prachtige natuurdocumentaire. Doet in veel opzichten niet onder voor een film als Earth.

Haanstra legt het handelen van de mens als diersoort naast die van andere dieren, en trekt interessante parallellen. En hoe belangrijk het voor de rest van je leven is in wat voor omgeving een dier opgroeit en wat isolatie met een dier doet. Onderprikkeling tijdens isolatie (in verblijf) leidt later tot overprikkeling in een normale setting met andere dieren.

Het deel over de pinguins vond ik erg interessant en mooi om te zien. Ook over chimpanzees kwam ik interessante dingen te weten die ik nog niet wist.

Bij de Beesten Af snijdt zijdelijngs ook thema's aan die jaren later ook in Koyaanisqatsi aan bod komen.

Droge commentaarstem van Anton Koolhaas. Soms wat te belerend, maar toch scherp.

Ik ken geen andere films in dit genre behalve Bernie, die een beetje in de buurt komt, maar die kan zich qua extremiteiten niet met Bizita Q meten.

Prachtige rollen van Kenichi Endo en Kazushi Watanabe. En die moeder, speelt die doorgaans in fetish porn films, of hoe zit dat? Sterk staaltje casting iig.

Twee keer gezien in twee dagen. De tweede keer omdat ik een vriend op bezoek kreeg, die toch wel nieuwsgierig werd toen ik de bizarre inhoud kort samenvatte...

De satire op familiedrama's van Ozu e.d. is duidelijk, hoewel je daar tijdens het kijken niet steeds bij stil staat.

Zeer apart. Kon mij wel van begin tot eind erg boeien.

Mij interesseerde me de psychologie achter de indrukken die iedereen verschillend van de schilderijen kreeg.

De seksistische ex-leraar die weer bij zijn moeder woonde vond ik hilarisch. Zijn commentaren en ook hoe hij tegen het einde van de film met zijn gele shirt in de draaimolen zit. Prachtig.

De kibbelende stellen vond ik ook erg grappig.

Best lollig.

Ik had wel verwacht dat de humor flauw zou zijn, maar eigenlijk is dat best meegevallen.

Het duo zelf is nog niet eens zo heel erg grappig, maar de leuke sfeer en de maffe bijrollen van historische figuren zorgen voor prima vermaak. De bijrollen hadden nog wel wat prominenter gebruikt mogen worden, ze komen nu pas aan het eind echt tot leven.

Beetje Harold & Kumar achtige humor, maar hier is het meer tienerkomedie dan stonerfilm.

Gewoon lekker ongecompliceerd nonsense vermaak.

Leuke rol van George Carlin, die je hier niet zo gauw zou verwachten.

Wat een schitterend openingsshot. Die camera uitzoomend op de stoomtrein op die brug, magnifiek!

Het verhaal van Biloxi Blues is an sich niet spectaculair en wat voorspelbaar, maar de uitwerking is wel erg goed. Erg spitsvondige dialogen. Ik moest een aantal keer erg hard lachen.

Matthew Broderick is erg leuk, die is erg geschikt voor dit soort rollen.

Ruime 3,5 sterren, misschien nog eens een halve ster meer.

Bin-jip verenigt op een mooie manier het gewone met het ongewone.

Waarbij gewoon ongewoon wordt, en ongewoon gewoon.

Ki-duk heeft het lef en het talent om verhalen te schrijven die zich van de geijkte filmwetten niet veel aantrekken. Bij een andere regisseur zou ik veel van deze rare fratsen en onlogica hard afstraffen, bij Ki-duk niet (uitgezonderd Seom en Bad Guy waar wat mij betreft de balans ontbrak).

Het steeds opnieuw opzetten van hetzelfde nummer deed me denken aan Wong Kar Wai's Chungking Express, waar hetzelfde 'principe', overigens in nog extremere mate wordt doorgevoerd.

Er zit ook in deze Ki-duk film weer veel symboliek. De slotzin stipt nog even kort de kern aan. Deze zin was niet strikt noodzakelijk geweest, maar toch vind ik 'm mooi.

De film is deze week voor het laatst in de bioscoop (althans in Utrecht), dus ik ben gauw nog even geweest.

Mooie gevangenisfilm met een fenomenale Burt Lancaster.
De film duurt helaas veel te lang. Ik vind dat een behoorlijk minpunt. Het plot had zeker moeiteloos een kwart ingekort kunnen worden.

Ik vind het jammer dat er net wordt gedaan of de film heel waarheidsgetrouw is. De schrijver die het verhaal inluidt en later de gevangene verwelkomt als hij van Alcatraz komt.. En tenslotte aan het einde de afloop van het waargebeurde verhaal in toelichtende tekst.
Met de echte Stroud heeft de film echter weinig van doen. Lees dit bijvoorbeeld maar eens: IMDb trivia
Nu weet ik ook waarom Stroud geen gratie werd verleend.

Tijdens het kijken van de film denk je dat, naarmate de film vordert, er alle reden toe is om hem vrij te laten. Helemaal als hij al jaren onbesproken gedrag vertoont en een baanbrekend boek over behandeling van allerlei vogelziektes heeft geschreven en op vrije voeten goed werk zou kunnen verrichten als researcher. Het leek me heel aannemelijk dat hij wordt vrijgelaten. In de film wordt het op een tegenwerkende gevangenisdirecteur gegooid, maar in werkelijkheid verspeelde Stroud dus alle kansen op gratieverlening.

Tippie Hedren is een verademing om naar te kijken.

Je verwacht een spannende film, maar dat is 'ie totaal niet. Grootste minpunt vind ik het zwakke einde. Verder is het verhaal weinig plausibel.

Desondanks toch 2,5* , mede door het goede eerste uur.

Dit is gewoon een erg goed psychologisch drama met uitstekende acteerprestaties en een prachtige soundtrack.

Een van de beste rollen van Nicole Kidman. Vooral hoe ze de vertwijfeling op de rand van hoop en wanhoop weet neer te zetten. Prachtig gewoon.

Het jongetje is goed gecast. Hij heeft een sinistere uitstraling.

Inderdaad behoorlijk ondergewaardeerde film. Deze film verdient inderdaad beter.

Ik denk dat het vooral met valse verwachtingen te maken heeft van blockbusterpubliek.

Ja geniaal! Kippenvel moment!

Het lange openingsshot van de film is trouwens ook schitterend. Hogeschool camerawerk en ondersteund door geweldige muziek.

Een meesterwerk van Polanski. Heerlijke film!

Emmanuelle Seigner en Peter Coyote zijn geweldig en de sullige Hugh Grant past perfect in de rol van gewillig slachtoffer.

Naarmate het verhaal vordert, wordt de film alsmaar interessanter en beter, wat uiteindelijk leidt tot een zinderende climax.

Een film met indrukwekkende scènes en problematiek, maar die ik desondanks als geheel niet als indrukwekkend heb ervaren.

Het is goed geacteerd, vooral van Bardem.

Het is rauw gefilmd en de film komt realistisch over. De camera lijkt in piepkleine ruimtes afwezig, dat is knap gedaan. Het is daardoor net alsof je zelf in de kamer staat.

Ik kan toch niet helemaal de vinger op de zere plek leggen waarom het me niet zo aangrijpt.

Spaans(talig)e films liggen me (uitzonderingen daargelaten) over het algemeen wat minder. Films uit die landen zijn wat ook minder plotgedreven, waar ik minder mee uit de voeten kan.

Toch wel een ruime 3*

Ik was erg enthousiast over Coffy en om verder kennis te maken met blaxploitation huurde ik ook even Black Caesar.

Deze beviel me een stuk minder goed.

Het verhaal is vrij stupide en de acteerprestaties zijn matig tot lachwekkend.

Wel een vermakelijke b-film met lekker veel overdreven 70s details, daarom toch nog 2,5 sterren.

Bijzondere Disney, die qua verhaal en duistere en mystieke sfeer iets weg heeft van The Dark Crystal.

Een avontuurlijk verhaal vol maffe wezentjes en dieren, heksen en enge wezens.

Gurgi is mijn favoriet. Wat een grappig beestje. Hij praat als Sméagol, en zijn karakter kent ook overeenkomsten met het bekende LOTR figuur.

De Engelse titel is duister en de Nederlandse titel wat liever; deze film verenigt beide elementen.

Wel wat voorspelbaar, waardoor ik het toch bij 3* houd.

Het mooiste aan The Black Dahlia is de titel.

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een enorm misbaksel is. Dit is een wannabe film-noir, die op zoveel punten diskwalificeert, dat het die aanduiding gewoon niet verdient. Behalve de pittige rol van Hilary Swank en de prachtige auto's is er niets film-noir aan deze film. Erg matige sfeersetting, onaantrekkelijke decors, lelijke belichting etc. etc.

De personages zijn bordkartonnen figuurtjes. Josh Hartnett heeft nog te veel babyhuid. Doet me denken aan de jonge Brad Pitt aan het begin van z'n carriere, die het nog enkel van z'n looks moest hebben. Ik zie hem tegenwoordig ook in veel te veel films.

Scarlett Johansson speelt in The Black Dahlia een parodie op al haar goede rollen tot dusver. Het lijkt er hier sterk op alsof ze op de automatische piloot speelt.

Ik ben een groot fan van LA Confidential, ik hoopte dus dat de verfilming van een ander verhaal van James Ellroy ook zo boeiend zou zijn.

Valt dat even tegen. Het verhaal is een erg cliché en hak op de tak. Een spanningsboog ontbreekt volledig, wat toch wel een vereiste is bij een misdaadmysterie.

Dat gedoe met die softporno(?) filmpjes verveelt ook snel. Wel een beelschone dame zeg. Hoe heet zij?

De muziek doet erg Mike Figgis achtig aan, ik hoorde een vrij letterlijke verwijzing naar Leaving Las Vegas. Maar dan een stuk minder geinspireerd. Hmmm.

The Black Dahlia krijgt van mij 1*

Niet helemaal waar ik op had gehoopt.
Ja Depp is erg goed en speelt een geweldige / angstaanjagende psychopaat-gangsterbaas.
Het verhaal is echter maar doorsnee, met veel herhaling van soortgelijke scènes.
Het hele gebeuren met de FBI heeft weinig diepgang. Er zitten wat mannen in een kantoortje en die laten zich steedswel erg makkelijk met een kluitje in het riet sturen door de 'foute' FBI man.
Depp's personage is, hoe knap gespeeld ook, toch ook een wat bordkartonnen persoon.
Of Scorsese hier meer van had kunnen maken, ongetwijfeld wel, maar het script kan sowieso niet tippen aan die van The Departed. Een film met vergelijkbare thematiek en in alle opzichten beter. Het Frank Costello personage is trouwens losjes gebaseerd op Whitey Bulger.

Heerlijke nerdfilm. Wat een leuke, aandoenlijke en maffe personages. Een beetje Office Space light.

Geweldig om de knutselstart van BlackBerry (Research In Motion) te aanschouwen.

Heel jammer dat de film vervolgens een enorme sprong in de tijd maakt naar het afgeronde en inmiddels succesvolle eindproduct.

Ik had nog wel wat stadia in het ontwerp en de user interface van de vroege modellen willen zien.

Er wordt nog veel gevlogen. Dit is duidelijk in een periode voor Zoom e.d. populair werden.

iPhone was zoals bekend een gamechanger en maakte het van BlackBerry in een klap een soort Kodak bedrijf.

Achteraf is het wel jammer dat bedrijven als BlackBerry en Nokia niet tijdig met een volwaardige smartphone zijn gekomen.

Originele film!
De angstige blikken en kreten van de acteurs komen realistisch over. Het is de suggestie die de film spannend maakt.
Wat me tegen valt is het einde. Tijdens het verloop van de film wordt je nieuwsgierigheid steeds groter naar hoe het nou werkelijk zit met die heks.
Ik dacht aan het einde; nu komt het 'eindmonster' dat ze gaan verslaan , of evt. andersom. Het einde vond ik uiteindelijk wat vaag en wat afgeraffeld.

Op papier een film die me mateloos zou moeten boeien.

Toch voelde ik een grote afstand tot de film en de personages. Te artificieel, te bedacht. Hoewel je dat ook gerust van een film als Bin-Jip kan zeggen, maar daar werkte het bij mij wel. Waar dat dan aan ligt weet ik niet zo gauw.

Jammer dat er zo weinig scenes buiten het landhuis spelen. Ik was wel benieuwd hoe Halina's personage het voor deze aanstelling redde in de boze buitenwereld. Ook voelde ik me samen met de personages opgesloten in het statige huis.

De jongen leek me wat te oud om verhaaltjes voorgelezen te krijgen.

Spijtig dat de Nederlands Belgische co-productie zo duidelijk merkbaar is. Het leidt mij af als Halina Hollands praat en de jongen zo'n duidelijk Vlaams accent heeft. Dat haalde mij uit de film.

Ik mag altijd graag naar Bullock kijken. Deze rol is voor haar a-typisch en minder charmant.

Ze speelt hier een nogal adrem en geen tegenspraak duldend vrouwtje. Overtuigend gespeeld, maar een Oscar vind ik overdreven.

Verder nogal doorsnee Hollywood filmpje. Goed gemaakt, dat zeker, maar geen film die me lang zal bijblijven.

Met american football heb ik helemaal niets en daar is na deze film geen verandering in gekomen.

Grappige rol van het zoontje trouwens. Leuk menneke.

Aardig speelfilmdebuut van Anders Thomas Jensen.

Toch wel een leuk filmpje. Mikkelsen is hier niet zo opvallend als in andere films, maar ik vind hem er ook in deze film duidelijk boven de andere acteurs uitstijgen. Volgens mij was de film beter geweest als de groep ciminelen wat kleiner was geweest. Drie van die zuur kijkende types dat is er minstens een te veel.

Jammer inderdaad van die overbodige en overdreven freudiaanse flashbacks.